In Mavoklanten van Jim Jansen en Peter de Brock vertellen succesvolle Nederlanders over hun tijd op de mavo.
Ze zijn minister, schrijver, burgemeester, actrice, cabaretier of topsporter geworden en hebben één ding ze gingen naar de mavo en behoren nu tot de allerbesten van hun vak. In 21 inspirerende interviews, inclusief portret én een oude schoolfoto, kijken Youp van ’t Hek, Bettine Vriesekoop, Cisca Wijmenga, Jochem van Gelder, Cindy Hoetmer en vele anderen terug en delen wat ze hebben geleerd van deze meest vormende periode in hun leven.
Daarbij duiden topwetenschappers als Edith Hooge, Geert ten Dam en Eveline Crone in zeven heldere essays begrippen als doorzettingsvermogen, het puberbrein en identiteit.
2.5⭐️ Ondanks dat er mooie interviews bij zitten, bleef ik het jammer vinden dat de focus meer lag op dat het nog wel goed met je kan komen ondanks de mavo in plaats van de mooie opleidingen en lessen die je op kan doen met de mavo. Ik vond ook dat de “verdediging” van de mavo ten koste ging van vmbo-kader, -basis en praktijkonderwijs.
Het hoofdstuk van Louise Elffers was wat mij betreft echt het hoogtepunt! Haar boodschap over kansengelijkheid is heel krachtig.
3⭐️ | Andere versie gelezen, maar die is onvindbaar op GR.
Heel leuk boek met verhalen van - je raadt het al - oud-leerlingen van de mavo, die terugblikken op hun mavotijd. Een divers palet aan geinterviewden, aangevuld met wetenschappelijke inzichten over een aantal schooltijdgerelateerde onderwerpen. Vet dat de mavo een keer goed gevierd wordt, in plaats van gezien wordt als minderwaardig dan of uitsluitend een springplank naar andere schoolniveaus (hoewel de springplank er ook gewoon mag zijn in de interviews).
Niet elk interview vind ik even geslaagd of boeiend, maar het geheel van verhalen is tof!
In theorie leuk voor moeilijke Mavo ouders en hun kroost met een (door hen) aangepraat minderwaardigheidscomplex. Kanttekening: waarom gaan een groot deel van de verhalen in dit boek alsnog over mensen die na de mavo naar de havo en/of het vwo zijn gegaan? Dat doet weinig tegen het aangeprate minderwaardigheidscomplex van de (jonge) lezer… Waar zijn de verhalen van mensen die op de mavo zaten en nu een leuk leven hebben zonder dat daar extra diploma’s voor nodig waren?
Het ene verhaal is een stuk sterker dan het andere verhaal. Ik vond het wel jammer dat meer dan de helft van de verhalen gaat over mensen die ook nog havo hebben gedaan, in vrij veel gevallen zelfs terecht zijn gekomen op de universiteit.
Gelezen als 'Mavoklanten' met de ondertitel 'Inspirerende interviews over een onderschatte school'. Waarschijnlijk is het eerder aangeboden met de titel 'Mijn Mavo'. Erg leuk boek en inderdaad inspirerend. Goede interviews met over het algemeen interessante personen, de een meer dan de ander, maar dat is persoonlijk. Werkt goed dat het wordt afgewisseld met bijdragen van wetenschappers over bijv. de geschiedenis van de mavo en ontwikkelingen in de puberteit.