What do you think?
Rate this book
Herrgården
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
April 23, 2018
I opened the book and found my way in it straight-away, and I did not leave it until I closed the last page. Perhaps the events were unlikely, perhaps impossible goings-on was going on, but I didn't mind because the main character was so strong and his story was strong and I was him. And I loved the descriptions of the house, the gardens and the other characters and who was stabbing who in the back against the background of a civil war where everybody ends up being a victim.
March 22, 2018
Trovärdighet. Oj vad det är viktigt. Och aj vad det gör ont när det saknas.
Allt det som var så fantastiskt med Anna-Karin Palms Snöängel, är som bortblåst. De tydliga porträtten och relationerna, omgivningarna som fick sånt fint lyster i hennes språkdräkt.
Här är det som ett kammarspel spelat av skådespelare utan talang. Det falls ofta ut i teatrala skratt, helt oprovocerat. Det les självironiskt flera gånger - vad betyder det ens? Hur ser det ut?
Huvudpersonerna reagerar på vad som händer eller sägs, utan trovärdighet och utan förklaring.
Och allt är ”mystiskt” och oförklarat på ett sätt som bara känns ofärdigt, eller nästan barnsligt. Som om författaren inte orkat utforska vare sig sin ramberättelse eller sina karaktärer närmare utan nöjt sig med att måla med bred och suddig pensel för att dölja skavankerna i texten.
Det som skulle kunna ha varit så bra.
Synd
Allt det som var så fantastiskt med Anna-Karin Palms Snöängel, är som bortblåst. De tydliga porträtten och relationerna, omgivningarna som fick sånt fint lyster i hennes språkdräkt.
Här är det som ett kammarspel spelat av skådespelare utan talang. Det falls ofta ut i teatrala skratt, helt oprovocerat. Det les självironiskt flera gånger - vad betyder det ens? Hur ser det ut?
Huvudpersonerna reagerar på vad som händer eller sägs, utan trovärdighet och utan förklaring.
Och allt är ”mystiskt” och oförklarat på ett sätt som bara känns ofärdigt, eller nästan barnsligt. Som om författaren inte orkat utforska vare sig sin ramberättelse eller sina karaktärer närmare utan nöjt sig med att måla med bred och suddig pensel för att dölja skavankerna i texten.
Det som skulle kunna ha varit så bra.
Synd
July 6, 2018
En kort men välfylld bok. Dystopisk och till en början också mystisk. Om fyra personer som ”hittar” en herrgård som blir deras fristad mitt ute i ingenstans mellan mörka skogar och plundrade byar. Men den stora herrgården och dess omgivningar känns ganska snart klaustrofobisk när hyresgästernas viljor börjar dra åt olika håll.
May 11, 2026
Svag trea. Skulle göra sig väl framfört på teaterscen, men i den här formen förvaltades inte den spännande premissen på ett smickrande sätt. Det man redan förstod blev överförklarat och det som var obesvarat kändes bortglömt snarare än överlåtet åt läsarens fantasi. Har läst annat, mycket bra, av Palm, men det här var... Meh.
October 24, 2021
Roman om ett fiktivt land i inbördeskrig. Fyra personer "hittar" en herrgård ute i obygden. Ägarinnan dyker upp. Under några månader lever de tillsammans. Intriger, promiskuitet, mord. Obehaglig läsning. Många naturbeskrivningar. Rekommenderar inte.
November 4, 2020
Var befinner vi oss? Är det krig? Vad är det för tid? 1900-tal måste det vara, men när? Hur hänger personerna ihop? Frågorna är många och vissa får svar, andra inte. Välskrivet och krypande kusligt.
February 5, 2022
Svårt att bestämma mig om den eg. var värd att läsa. Vad ville författaren få sagt? Kändes som ett experiment med text, språk och teknik - men visst har detta i så fall redan gjorts.
December 30, 2023
Läs min bloggtext om boken här: https://www.fiktiviteter.se/2023/12/2...
January 17, 2014
Een groepje mensen komt na een lange vlucht door een oorlogsgebied aan bij een boerderij waar het leven stil lijkt te staan. Ze nemen het in, ontdekken een bewoner en weten die te bewegen het huis met hen te delen. Zij kan ze ook gebruiken, omdat het land bewerkt moet worden.
De winter valt in en de groep leeft als onder een stolp. Relaties ontstaan, maar ook scheurtjes en leugens en wantrouwen. Dat gaat naar een kookpunt.
De locatie is vreselijk mooi, het huis (Herrgården) leeft, en de relaties die ontstaan boeiden me. Ook de paar keer dat er op de 'idylle' ingebroken wordt - de vondst van een gemarteld zwerfkind bijvoorbeeld - zijn interessante toevoegingen aan het verhaal.
Het werden twee sterren, want het was toch moeilijk het boek echt leuk te vinden. De achtergrond (de oorlog én de geschiedenis van de personages) is en blijft gewoon te vaag. Ik begrijp dat de schrijfster iets als een oorlogsconflict nodig had om het vacuüm op de boerderij te creëeren, om spanning toe te voegen, om de bewoonster zo ver te krijgen de invasie van de groep te accepteren. Maar het speelt in Zweden en in het nu, en er is voor mij toch heel wat overredingskracht nodig voor ik me daar en nu een smerige oorlog voor kan stellen.
Wanneer in een verhaal de waar/waarom/wanneer-elementen te vaag blijven is het lastig mee te kunnen leven. Het wordt ongeloofwaardig.
En het Zweeds viel me tegen. Zweeds is een mooie, maar wat plechtige taal die snel oerserieus overkomt. Voor iemand die niet gewend is om in die taal te denken. Dat zet zijn stempel, ook op dit verhaal. Er is nergens lucht of licht, alles is even zwaar, serieus en prachtig.
Precies als andere boeken die ik in het Zweeds gelezen heb. Vroeger pakte me dat in (lezen als in een deken opgekruld voor de open haard, op een lange, stille winteravond), maar nu wil ik ook eens vrolijkheid zien in die Zweedse literatuur. Dit boek voelde echt als de druppel die de emmer doet overlopen.
Suggesties voor luchtige Zweedse literatuur zijn welkom :-)
De winter valt in en de groep leeft als onder een stolp. Relaties ontstaan, maar ook scheurtjes en leugens en wantrouwen. Dat gaat naar een kookpunt.
De locatie is vreselijk mooi, het huis (Herrgården) leeft, en de relaties die ontstaan boeiden me. Ook de paar keer dat er op de 'idylle' ingebroken wordt - de vondst van een gemarteld zwerfkind bijvoorbeeld - zijn interessante toevoegingen aan het verhaal.
Het werden twee sterren, want het was toch moeilijk het boek echt leuk te vinden. De achtergrond (de oorlog én de geschiedenis van de personages) is en blijft gewoon te vaag. Ik begrijp dat de schrijfster iets als een oorlogsconflict nodig had om het vacuüm op de boerderij te creëeren, om spanning toe te voegen, om de bewoonster zo ver te krijgen de invasie van de groep te accepteren. Maar het speelt in Zweden en in het nu, en er is voor mij toch heel wat overredingskracht nodig voor ik me daar en nu een smerige oorlog voor kan stellen.
Wanneer in een verhaal de waar/waarom/wanneer-elementen te vaag blijven is het lastig mee te kunnen leven. Het wordt ongeloofwaardig.
En het Zweeds viel me tegen. Zweeds is een mooie, maar wat plechtige taal die snel oerserieus overkomt. Voor iemand die niet gewend is om in die taal te denken. Dat zet zijn stempel, ook op dit verhaal. Er is nergens lucht of licht, alles is even zwaar, serieus en prachtig.
Precies als andere boeken die ik in het Zweeds gelezen heb. Vroeger pakte me dat in (lezen als in een deken opgekruld voor de open haard, op een lange, stille winteravond), maar nu wil ik ook eens vrolijkheid zien in die Zweedse literatuur. Dit boek voelde echt als de druppel die de emmer doet overlopen.
Suggesties voor luchtige Zweedse literatuur zijn welkom :-)
September 21, 2020
There's one thing I like about it and I think it's the concept. The beginning was creepy and scary. But my interest faded when I discovered how melancholic, postmodern and tragic the story was. It's a story about obsession, I would say. I have a hard time seeing the point with this story. If not as a deterrent example? Maybe.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews