‘Ben je bekend met de stelling van de eindeloos typende apen?’ vraag ik. Hij antwoordt niet. ‘Neem een aap en plaats deze in schrijverskostuum voor een typmachine. Instrueer het beest om steeds weer een willekeurige toets in te drukken. Het dier mag er zo lang over doen als hij wil. Het idee is dat de aap, als je maar lang genoeg wacht, op een gegeven moment wel op een combinatie van toetsen moet drukken zodat het een volledige kopie van een van William Shakespeares meesterwerken zal produceren. Dit is geen kwestie van creativiteit of genialiteit, maar een van verstreken tijd. Ik bespaar je de formule, aangezien jouw mensenhersens moeite hebben deze zo snel te snappen, maar ik vertel je wel het volgende: je denkt misschien dat je heel wat bent, maar die aap – dat ben jij.’
Vier op mysterieuze wijze verdwenen vrouwen, een reusachtige woontoren en een zelfvoldane robotingenieur. En dan, vooral eigenlijk, de tijd die doortikt. Journaliste Ava Zhang is op zoek naar sporen waarmee ze de vermiste vrouwen in Hongkong kan traceren. Maar wanneer ze steeds verder komt lijken niet alleen de verhalen van de vrouwen, maar ook de grenzen van wat het is om een vrouw te zijn alsmaar te vervagen. Totdat ze zich ervan bewust wordt dat de vermissingen in werkelijkheid slechts onderdeel zijn van een nog veel obscuurder project.
Nicky Runge (1992) is een Nederlands schrijfster die studeerde aan de Universiteit van Amsterdam en momenteel promoveert aan de Universiteit van Hongkong. Ze schrijft korte verhalen en essays en doet onderzoek naar identiteit en sociale taalkunde. Aap in pak is haar debuutroman.
Nicky Runge (1992) is een Nederlands schrijfster en woont zowel in Genève als Hongkong. Ze studeerde aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde aan de Universiteit van Hongkong met een proefschrift over de relatie tussen cultuur, taalgebruik en de kunstwereld. Ze geeft les aan de universiteit en werkt als onderzoeker op het gebied van communicatie en kunst.
In 2023 kwam haar debuutroman Aap in pak (Prometheus) uit. In 2025 volgt haar tweede roman Het lichaam is een kooi.
Naast romans schrijft ze ook korte verhalen en essays, o.a. gepubliceerd in De Optimist, 2.3.74 Magazine en Hard/Hoofd.
AI en chatbots worden steeds normaler in de hedendaagse tijd. Maar in Aap in pak gaat Nicky Runge nog een stap verder. Searle Inc. heeft een vrouwelijke robot, Ava, ontwikkelt voor een alsmaar groeiende generatie eenzame mannen. Maar Ava is gebaseerd op een mens, en zij besluit om aan de nieuwe levensvorm een boodschap achter te laten over de schepping van de robot én de mens.
De techniek haalt ons zó snel in, de ChatGPT kan bijvoorbeeld al helemaal zelfstandig teksten samenstellen. De plot van Aap in pak voelt heel futuristisch aan, maar vergis je niet. In bijvoorbeeld Japan zijn de humanoid robots al in opkomst sinds de eerste in 1970 werd gefabriceerd. Dit maakt dat Aap in pak een zeer treffend onderwerp aansnijd, namelijk waar de grens ligt in deze ontwikkeling. Zoals Runge zelf aangeeft:
‘Maar wat als sciencefiction in het hier en nu plaatsvindt?’
Want dat is wel het geval in de roman, én in de wereld om ons heen. Bovendien, wat gebeurt er wanneer de robots slimmer zijn dan wijzelf?
Ava is een robot gebaseerd op de mens Ava, die verliefd werd op de robotingenieur Jahid. Ava’s hersenen zijn een blauwdruk voor de robot geworden – en zij is pas het prototype. De robot wordt gemaakt voor eenzame mannen. Een aantal mannen in Aap in pak zou hier wel behoefte aan hebben.
Maar er wordt duidelijk dat deze eenzame mannen in de roman een nogal eenzijdig beeld hebben van de relaties die ze willen aangaan. Kort gezegd: ze willen een vrouw die precies voldoet aan hun eisen, de perfecte vrouw. Deze mannen bezitten niet over het zelfinzicht dat ze zelf niet perfect zijn, maar willen wel aanbeden worden door een perfecte vrouw. En dat terwijl juist imperfectie ons mensen zo mooi maakt – en zo mens.
Bij het creëren van de robot wordt dus uitgegaan van de perfecte vrouw: een die zelfs aangepast is op hoe de vrouw zou moeten gedragen in verschillende culturen. De vrouw wordt zo niet meer dan een concept, een slaaf voor de mannen. En eerlijk gezegd is dat behoorlijk freaky: er zijn genoeg mannen op de wereld die de vrouw het liefste zónder rechten zien, waardoor je toch wel wat kippenvel krijgt van dit concept in Aap in pak.
De onderwerpen die worden aangekaart in Aap in pak zijn futuristisch, maar ook zeer hedendaags. Maar naast het zeer interessante concept, is Aap in pak ook erg vlot geschreven. Door de kleine hints door het boek heen kun je een beetje aanvoelen welke kant het op gaat, maar toch blijft het erg spannend. Wat gebeurt er met Ava? En wat is er gebeurd met de originele Ava? Runge gooit genoeg balletjes op, waardoor je als lezer geboeid blijft.
Met Aap in pak heeft Runge een zeer sterk debuut geschreven. Een intrigerend concept en karakters waarmee je kan meeleven zorgen ervoor dat de spanningsboog de hele roman goed gespannen blijft. Echt een aanrader, en wellicht ook een interessant boek voor mensen die bezig zijn met alle technologische ontwikkelingen tegenwoordig.
Geweldige debuutroman van Nicky Runge. Als vier willekeurige vrouwen verdwijnen in de Chungking Mansions in Hongkong moet journalist Ava hier een scoop over schrijven. Ze gaat undercover en ontdekt de vele lagen van de bevolking die daar rondlopen. Ze komt in contact met de rijkste en meest invloedrijke mensen in de stad en langzaam maar zeker komt ze er achter wat er met de vermiste vrouwen aan de hand is en wat er misschien nog meer staat te gebeuren.
Vanaf het begin worden er al hints gedropt over de mogelijke verloop van het verhaal en per hoofdstuk wordt het steeds iets duidelijker. Erg spannend en goed gedetailleerd beschreven met een afgerond maar toch ook open einde. Er zit maatschappijkritiek in, en tegelijk ook veel fantasie.
Op jacht naar haar eerste scoup onderzoekt journaliste Ava Zhang de vermissing van 4 vrouwen, die in de afgelopen 2 maanden schijnbaar in het niets zijn verdwenen. Ze infiltreert in het gesloten netwerk in het enorme gebouwencomplex Chungking Mansions, de laatste plek waar de vrouwen zijn gezien, op zoek naar connecties die haar onderzoek verder kunnen helpen. Terwijl ze steeds dieper in de zaak duikt, ontdekt ze dat het bedrijf Searle Inc., dat zich bezighoudt met vergevorderde vormen van kunstmatige intelligentie, verantwoordelijk lijkt te zijn voor deze vermissingen. Is Ava zelf nog wel veilig?
Het boek begint intrigerend met een brief van Ava aan de robotversie van haarzelf. Dat roept uiteraard direct een hoop vragen op, maar je hebt samen met Ava wel wat geduld nodig voordat je antwoorden krijgt. Haar zoektocht leidt haar naar een vooruitstrevend maar schimmig project dat robotvrouwen ontwerpt voor eenzame mannen, robots die zeer gemakkelijk kunnen communiceren met mensen en zo echt mogelijk zijn. Maar hoe zet je impliciete communicatievormen nou om in code voor een robotbrein? En willen de mannen niet het onmogelijke, namelijk een perfecte illusie van een vrouw? Of is een robot die deze mannen accepteert zoals ze zijn misschien toch een goed alternatief voor een echte vrouw?
Nicky Runge is er goed in geslaagd om relatief filosofische gedachte-experimenten te combineren met een boeiend verhaal in deze roman. Ze zet je aan het denken over onder meer de grenzen en gevaren van kunstmatige intelligentie, over de imperfectie van de mens en de schoonheid daarvan, over het mensbeeld en de positie van vrouwen in de maatschappij, de eenzaamheid en ‘oplossingen’ voor dat maatschappelijke probleem. De vlotte schrijfstijl, een vleugje mysterie en de sterke opbouw met kleine hints die je nieuwsgierigheid aanwakkeren zorgen ervoor dat je blijft doorlezen, al blijft Ava als personage wel een beetje vlak. Graag had ik iets meer in haar hoofd willen kruipen, willen lezen hoe zij de situaties waarin zij terechtkomt écht ervaart, in plaats van de meer feitelijke weergave van de gebeurtenissen.
Desondanks heeft de auteur interessante personages neergezet, ieder met hun eigen onzekerheden, motieven en drijfveren, is het concept zeer actueel en blijft dit verhaal over sociale verbanden, macht, maakbaarheid en een futuristische wereld die helemaal niet zo ver van de huidige maatschappij af lijkt te staan nog een tijd door je gedachten dwalen. Een leuk debuut!
Ja lastig joh... interessant idee, prima geschreven en ik heb me zeker vermaakt. Maar het is wel heel erg geschreven vanuit een ✨concept✨ (ze doet onderzoek naar de relatie tussen identiteit, taal en moderne kunst en dat is te merken) waardoor het voor mij ook een beetje vlak blijft ofzo. Toch is het zeker met de opkomst van ChatGPT een hele interessante buddy read voor middelbare scholen!
Spannend, actueel en feministisch. Ik ben heel erg onder de indruk van hoe Nicky Runge's vaardigheid om de mens zo helder weer te geven door middel van een robot, als een hedendaagse Asimov. Een geweldig debuut!
Verhaal was niet slecht, jammer dat het erg slordig geredigeerd is. De achtergebleven anglicismen (voorbeeld: p134 "hij plaatst zijn handen op mijn tempels"), mengvormen (p163 "blauwprint") en slordigheden (p173 "Het zijn die vrouwen van wie Jahid de gegevens van opkoopt.", p180 "Een flits, een schrok of een weggedoken gedaante") vind ik tamelijk storend.
2.5/5 voor het verhaal, dat net spannend genoeg is om te blijven doorlezen. De aangeraakte thema’s zijn ook interessant, al blijft de uitvoering ervan oppervlakkig en wordt er met momenten in clichés vervallen (met name over man-vrouwverhoudingen). De dialogen voelen houterig aan en we leren de drijfveren van het hoofdpersonage nooit echt kennen, waardoor het moeilijk is om met haar mee te leven - al was dat laatste misschien niet noodzakelijk de bedoeling van de auteur. Bovenal had dit boek een goede redacteur nodig; om de paar pagina’s is er wel een schrijffout of foutief taalgebruik te vinden (letterlijke vertalingen uit het Engels; samentrekkingen; verkeerde voorzetsels…).
Samengevat ben ik niet zeker of ik dit specifieke boek zou aanraden, maar zou ik wel nog meer van deze auteur willen lezen.
Al bij al een goed debuut, met een goed centraal concept waar is overnagedacht. Er zijn reviews waar 'feministisch' word gebruikt, klopt maar het stoorde zeker niet. Ik vond het een meerwaarde op sommige momenten doorheen het verhaal. Las erg vlot en er waren bij momenten mooie stukken geschreven. Minpuntje :anglecismen hier en daar maar dat is dan ook alles. Er waren genoeg hints naar het verloop van het verhaal zonder dat het voorgekauwde of doorzichtig werd.
Verwacht nog wel meer van Nicky Runge, ik had het boek ontdekt bij verwachte titels en keek er al lang naar uit. Het wachten waard!
Debuutroman over onderzoeksjournaliste die in eerste instantie onderzoek doet naar de verdwijning van vier jonge vrouwen en zo in een bedrijf terecht komt waar zeer realistische vrouwelijke robots gemaakt worden. Een feministische aanklacht tegen misbruik van AI. De karakters worden niet echt uitgediept, maar filosofisch en sociaal zeer interessant boek.
Vermakelijk boek wat makkelijk wegleest. Vond het eerste deel leuker dan het tweede deel omdat het tweede deel wat rommeliger aanvoelde. Het boek eindige voor mijn gevoel wat abrupt en ik had sommige karakters wat beter willen leren kennen en wat meer willen weten over het verloop van sommige karakters.
Ik heb dit boek in een weekend verslonden. Helemaal in mijn straatje: de grens tussen realiteit en science fiction, zo dicht bij de werkelijkheid dat je je gaat afvragen of dit binnenkort niet onze eigen waarheid kan gaan worden. Heel vet! Het verhaal zit goed in elkaar, wordt op een interessante manier -met hier en daar een kleine hint- opgebouwd en houdt je interesse tot het einde. Heb het boek nauwelijks weg kunnen leggen en vond het jammer toen het uit was.
Gekocht naar aanleiding van een interview met Runge in De Morgen waarin de schrijfster vertelt over haar leven in Hongkong. Een aangename verrassing om zo’n spannende en ietwat mysterieuze debuutroman te lezen.
Heel interessant hoe Runge de dystopische indeling van een nabije wereld zo realistisch en aannemelijk voor de lezer op papier weet te zetten. De delen waarin onze huidige maatschappij worden uitgelegd (denk dan aan zaken zoals de alsmaar groeiende eenzaamheid, liefde en het gebrek daaraan en de onoverkoombare cultuurverschillen in onze wereld) zijn prachtig verwoord.
Om je vraag te beantwoorden: ik was eens verliefd op iemand en dacht toen inderdaad dat we van elkaar waren.’ ‘En toen?’ ‘En toen? Toen stopte het.’ ‘Dus zoiets als verliefdheid kan stoppen?’ ‘Voor mensen wel.’ Ze kijkt ineens een beetje triestig. ‘Soms stopt het al voordat het daadwerkelijk is begonnen.’
Twee sterren en een half Interessant debuut van Nicky Runge. Journaliste Ava Zhang onderzoekt de mysterieuze verdwijning van 4 vrouwen. Terwijl ze zich dieper in de zaak graaft komt ze terecht in een complex netwerk van obscure ingenieurs. Meer en meer beland je samen met Ava in een hoogtechnologische wereld van robotten en artificiële intelligentie. Een boek dat je doet nadenken over de grenzen van technologie. Wat het betekent om mens te zijn . Een niet zo futuristische roman?