What do you think?
Rate this book
Die Insassin: Thriller
Tänk dig att bli dömd till livstids fängelse mot ditt nekande. För att överleva måste du börja tro på det de säger. Att du mördade din man.
Linda Andersson hade allt. Som barn uppträdde hon ofta med sin mamma, den folkkära sångerskan Kathy, och blev Solskensflickan med hela svenska folket. Senare gifte hon sig med Simon, också han en känd artist. Men när Kathy drabbades av en dödlig sjukdom som krävde all Lindas uppmärksamhet avslöjades även Simons otrohet.
Nu avtjänar hon ett livstidsstraff på Sveriges farligaste kvinnofängelse för mordet på sin man. Ingen tror att hon är oskyldig, inte ens hennes egen syster. För att stå ut tvingas Linda glömma sitt tidigare liv. Hon måste sluta älta vad som egentligen hände.
Men så inträffar något som får henne att ifrågasätta allt om natten då hennes liv slogs i spillror. Då hon vaknade upp, omgiven av blod. Då polisen skrek åt henne att komma ut med händerna över huvudet.
Hon var Solskensflickan. Nu är hon Monstret.
En psykologisk thriller om besatthet, dubbla lojaliteter och om att gå över den sista gränsen.
Linda Andersson hade allt. Som barn uppträdde hon ofta med sin mamma, den folkkära sångerskan Kathy, och blev Solskensflickan med hela svenska folket. Senare gifte hon sig med Simon, också han en känd artist. Men när Kathy drabbades av en dödlig sjukdom som krävde all Lindas uppmärksamhet avslöjades även Simons otrohet.
Nu avtjänar hon ett livstidsstraff på Sveriges farligaste kvinnofängelse för mordet på sin man. Ingen tror att hon är oskyldig, inte ens hennes egen syster. För att stå ut tvingas Linda glömma sitt tidigare liv. Hon måste sluta älta vad som egentligen hände.
Men så inträffar något som får henne att ifrågasätta allt om natten då hennes liv slogs i spillror. Då hon vaknade upp, omgiven av blod. Då polisen skrek åt henne att komma ut med händerna över huvudet.
Hon var Solskensflickan. Nu är hon Monstret.
En psykologisk thriller om besatthet, dubbla lojaliteter och om att gå över den sista gränsen.
385 pages, Kindle Edition
First published December 15, 2020
7 people are currently reading
178 people want to read
About the author
Elisabeth Norebäck
2 books80 followersElisabeth Norebäck (b. 1979) was born in Dalarna, Sweden, but lives in Stockholm with her husband and three children. She holds a Master of Science in Engineering from KTH Royal Institute of Technology.
TELL ME YOU’RE MINE was first published in 2017 and is Elisabeth Norebäck’s debut. NADIA was released in Sweden in December 2020.
TELL ME YOU’RE MINE was first published in 2017 and is Elisabeth Norebäck’s debut. NADIA was released in Sweden in December 2020.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 66 reviews
March 13, 2025
Nogurdinošs, lēns un neizteiksmīgs sižets, kurš attēlo it kā nepatiesi notiesātās Lindas dzīvi cietumā. Spriežot pēc grāmatas apraksta, būtu sagaidāms, ka Linda centīsies pierādīt savu nevainību sava (bijušā) vīra slepkavībā, tomēr nekā..sižets galvenokārt risinās cietumā, kur Linda nemitīgi sevi žēlo un pastāvīgi ieņem upura lomu jebkurās situācijās, ar kurām saskārusies vai saskaras, tai pat laikā nepamet sajūta par Lindas augstprātību un pārākuma sajūtu.
Dialogi pliekani un sižets, kas mijas ar Lindas atmiņu uzplaiksnījumiem, šķiet apātisks un bez jebkādas intrigas dzirksteles - divi soļi uz priekšu, viens atpakaļ, bet diži tālāk nekas nekust. Nemitīga atkārtošanās par lielisko mammu, kas vinnējusi Eirovīzijā un ir Zviedrijas superzvaigzne, kas šķiet tik absurds sižeta motīvs, ka atliek tikai pasmīnēt. Lai gan noslēgumā iezīmējas galvenais uzsvars, kādēļ ir bijis nepieciešams šis slavas aspekts, tomēr visā visumā šis šķiet ļoti..pat nezinu, cringe..
Pa lielam grāmatas kulminācija norisinās aptuveni pēdējās 30 lappusēs, jo tikai šajā mirklī straujiem soļiem sāk (at)risināties kādi intereses vērti notikumi. Ja man nebūtu niķis izmocīt iesākto grāmatu līdz beigām, tad visdrīzāk līdz šīm pēdējām 30 lappusēm nemaz nebūtu tiksu.
Nobeigumā, saprotot galveno domu un tēmu, šķiet, ka darba potenciāls varētu būt bijis daudz lielāks un kaut kas šeit ir nogājis ļoti greizi, jo no psiholoģiskās spriedzes šeit bija gaužām maz..
[..] Pārdomām ir tikai viena problēma - procesu uzsākot, vairs nav iespējams apstāties un pielikt punktu. Kad domas ir ieperinājušās galvā, šķiet, ka tās sāk nebeidzami vairoties. Tās pārņem un izvērš darbību - grauž un grauž, līdz no tevis palicis vairs plāns apvalks. [..] (48.lpp.)
[..] Ja eksistē kāda rokasgrāmata, pēc kuras vadīties, kā pareizi uzvesties brīžos, kad dzīve ir pilnībā sagrauta, es tādu ar vislielāko prieku būtu likusi lietā. Diemžēl patiesība ir tāda, ka ikviens saskata tikai to, ko vēlas ieraudzīt. [..] (109.lpp.)
[..] Dažkārt veidojas situācijas, kuras mēs nevaram ietekmēt. Kad viena epizode noved pie kādas citas, bet mēs esam spiesti pieņemt noteiktu lēmumu. Dažreiz varbūt gluži vienkārši rīkojamies tā, kā situācija liek. [..] (174.lpp.)
Dialogi pliekani un sižets, kas mijas ar Lindas atmiņu uzplaiksnījumiem, šķiet apātisks un bez jebkādas intrigas dzirksteles - divi soļi uz priekšu, viens atpakaļ, bet diži tālāk nekas nekust. Nemitīga atkārtošanās par lielisko mammu, kas vinnējusi Eirovīzijā un ir Zviedrijas superzvaigzne, kas šķiet tik absurds sižeta motīvs, ka atliek tikai pasmīnēt. Lai gan noslēgumā iezīmējas galvenais uzsvars, kādēļ ir bijis nepieciešams šis slavas aspekts, tomēr visā visumā šis šķiet ļoti..pat nezinu, cringe..
Pa lielam grāmatas kulminācija norisinās aptuveni pēdējās 30 lappusēs, jo tikai šajā mirklī straujiem soļiem sāk (at)risināties kādi intereses vērti notikumi. Ja man nebūtu niķis izmocīt iesākto grāmatu līdz beigām, tad visdrīzāk līdz šīm pēdējām 30 lappusēm nemaz nebūtu tiksu.
Nobeigumā, saprotot galveno domu un tēmu, šķiet, ka darba potenciāls varētu būt bijis daudz lielāks un kaut kas šeit ir nogājis ļoti greizi, jo no psiholoģiskās spriedzes šeit bija gaužām maz..
[..] Pārdomām ir tikai viena problēma - procesu uzsākot, vairs nav iespējams apstāties un pielikt punktu. Kad domas ir ieperinājušās galvā, šķiet, ka tās sāk nebeidzami vairoties. Tās pārņem un izvērš darbību - grauž un grauž, līdz no tevis palicis vairs plāns apvalks. [..] (48.lpp.)
[..] Ja eksistē kāda rokasgrāmata, pēc kuras vadīties, kā pareizi uzvesties brīžos, kad dzīve ir pilnībā sagrauta, es tādu ar vislielāko prieku būtu likusi lietā. Diemžēl patiesība ir tāda, ka ikviens saskata tikai to, ko vēlas ieraudzīt. [..] (109.lpp.)
[..] Dažkārt veidojas situācijas, kuras mēs nevaram ietekmēt. Kad viena epizode noved pie kādas citas, bet mēs esam spiesti pieņemt noteiktu lēmumu. Dažreiz varbūt gluži vienkārši rīkojamies tā, kā situācija liek. [..] (174.lpp.)
March 15, 2024
Grāmata īstenībā diezgan drūma - par visādām tēmām - slavenību bērni, slimības, ko ignorē, cietuma režīma ietkme utt. nespoilošu, šādas beigas tiešām negaidīju.
Par šādu tēmu esmu lasījusi pirms daudziem gadiem vienu citu grāmatu - Andrea Hārta, Džeralda Lomaksa divas sievas. Arī šo ļoti iesaku, tā bija tāda.. vēl baisāka.
Par šādu tēmu esmu lasījusi pirms daudziem gadiem vienu citu grāmatu - Andrea Hārta, Džeralda Lomaksa divas sievas. Arī šo ļoti iesaku, tā bija tāda.. vēl baisāka.
January 14, 2021
Tack Polaris för recensionexemplar!
Naida handlar om Linda Andersson som är dömd till livstids fängelse för ett mord hon säger att hon inte begick - mordet på hennes man. Som liten uppträdde hon tillsammans med sin välkända mamma, sångerskan Kathy, och fick smeknamnet Solskensflickan. En dag inträffar något som gör så att hon börjar vackla på sitt egna minne och tar upp jakten på att försöka få tag på den riktiga mördaren på hennes man.
Det här är en bladvändare utan dess like! Och jag tror att Norebäck är en ny thrillerfavorit bland svenska thrillerskrivare. Jag kunde inte lägga undan den här boken när jag väl börjat, från första till sista sidan. Många thrillers har en tendens att tappa i slutet och bli ointressant och överdrivet, men Norebäck lyckades hålla stämningen och känslan uppe hela vägen i mål. Och skrivet i flera olika tidslinjer gör det svårt att lägga ifrån sig boken, och man vill ju bara veta hur det slutar.
Ju mer vi fick veta om Lindas förflutna och att de knutarna började lösas upp blev det en superspännande thriller om besatthet, syskonskap, rivalitet och att gå över den sista gränsen. Det jag hade önskat i boken är att den ibland kändes lite väl orealistisk och hade gärna sett att den varit lite längre - bara för att få kräma ur det där sista ur historien. Jag hade gärna sett att vi fick följa lite fler perspektiv genom tidslinjerna, så som Lindas mamma eller syster, för att få ett mer djup i berättelsen.
Jag kommer absolut läsa fler böcker av Elisabeth Norebäck - för det här var riktigt spännande, oförutsägbart och bra!
Naida handlar om Linda Andersson som är dömd till livstids fängelse för ett mord hon säger att hon inte begick - mordet på hennes man. Som liten uppträdde hon tillsammans med sin välkända mamma, sångerskan Kathy, och fick smeknamnet Solskensflickan. En dag inträffar något som gör så att hon börjar vackla på sitt egna minne och tar upp jakten på att försöka få tag på den riktiga mördaren på hennes man.
Det här är en bladvändare utan dess like! Och jag tror att Norebäck är en ny thrillerfavorit bland svenska thrillerskrivare. Jag kunde inte lägga undan den här boken när jag väl börjat, från första till sista sidan. Många thrillers har en tendens att tappa i slutet och bli ointressant och överdrivet, men Norebäck lyckades hålla stämningen och känslan uppe hela vägen i mål. Och skrivet i flera olika tidslinjer gör det svårt att lägga ifrån sig boken, och man vill ju bara veta hur det slutar.
Ju mer vi fick veta om Lindas förflutna och att de knutarna började lösas upp blev det en superspännande thriller om besatthet, syskonskap, rivalitet och att gå över den sista gränsen. Det jag hade önskat i boken är att den ibland kändes lite väl orealistisk och hade gärna sett att den varit lite längre - bara för att få kräma ur det där sista ur historien. Jag hade gärna sett att vi fick följa lite fler perspektiv genom tidslinjerna, så som Lindas mamma eller syster, för att få ett mer djup i berättelsen.
Jag kommer absolut läsa fler böcker av Elisabeth Norebäck - för det här var riktigt spännande, oförutsägbart och bra!
May 13, 2022
Helt okej, men lite märklig. Gillade inte upplösningen; den kändes för simpel och slutet blev för abrupt..?
Stundvis kunde jag inte sluta läsa, men när sista sidan var läst kände jag mig lite snopen.
Ändå en bok som passar en ledig dag, på hängmattan eller varför inte i fjällstugan.
Stundvis kunde jag inte sluta läsa, men när sista sidan var läst kände jag mig lite snopen.
Ändå en bok som passar en ledig dag, på hängmattan eller varför inte i fjällstugan.
April 7, 2023
I don’t wanna be rude but that was shit.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 11, 2022
“Problema atunci când începi să te gândești e că devine imposibil să te oprești. Odată ce gândurile au ajuns la tine, parcă se înmulțesc de o mie de ori. Te invadează și te mănâncă din interior până nu mai rămâne din tine decât o coajă subțire.”
O lovește pe Loricica pofta de thriller, că tot e luna spooky și n-a mai citit de ceva vreme, așa că pune mâna pe “Nadia”, în speranța că primește ce caută 🙈. Dar țeapă 🤣, s-a dovedit a fi o altă dezamăgire luna asta 🥺.
Linda este fiica unei vedete foarte cunoscută, care este acuzată că și-a ucis soțul și este condamnată pe viață. Ea știe că este nevinovată, că altcineva i-a înscenat crima, dar nimeni nu o crede.
Totul foarte interesant până aici, însă când am realizat că am citit mai bine de 200 de pagini și nu s-a întâmplat nimic, doar treceri prezent-trecut unde mi se ofereau frânturi din viața ei, începusem să-mi pierd tot interesul în privința poveștii, dar am zis “hai să o duc la capăt, că tot mai am puțin și o termin, măcar văd dacă mi se confirmă bănuielile sau nu”. Ei bine, mi s-au confirmat și am fost ceva de genul “eram sigură”, ca să nu mai spun că ce a fost cât de cât interesant s-a petrecut în ultimele 5-10 pagini 🙄.
Tare tristă că așa a fost, voiam altceva, dar am primit cu totul altceva 🤣, dar îmi potolesc eu pofta, nu mă las, că mă așteaptă atâtea alte cărți.
June 10, 2021
❥ Recension
Det här var intressant läsning! Det är rått, otäckt och mystiskt. Det ger en extra obehaglig känsla att dels läsa den i jag-form men även i nu- och dåtid. Spänningen byggs sakta upp och mina misstankar flyger hej vilt inne i huvudet. Livet på anstalten känns äkta och även hur samspelet mellan fångar målas upp.
I mitt tycke är boken lite för lång och pga det känns den bitvis lite långsam. Jag är inte heller något fan av upplösningen och det drar ner betyget något för fram till slutet tycker jag boken är riktigt bra. Allt som allt en bra och spännande berättelse som passar utmärkt till hängmattan i sommar!
Boken får 🐜🐜🐜+ av 5.
Det här var intressant läsning! Det är rått, otäckt och mystiskt. Det ger en extra obehaglig känsla att dels läsa den i jag-form men även i nu- och dåtid. Spänningen byggs sakta upp och mina misstankar flyger hej vilt inne i huvudet. Livet på anstalten känns äkta och även hur samspelet mellan fångar målas upp.
I mitt tycke är boken lite för lång och pga det känns den bitvis lite långsam. Jag är inte heller något fan av upplösningen och det drar ner betyget något för fram till slutet tycker jag boken är riktigt bra. Allt som allt en bra och spännande berättelse som passar utmärkt till hängmattan i sommar!
Boken får 🐜🐜🐜+ av 5.
April 24, 2022
Ik was heel benieuwd naar dit boek. Enerzijds de mindere recensies maar anderzijds ook de meer lovende.
Tijdens het lezen van dit verhaal had ik vaak het gevoel dat dit geen echte thriller is. Weinig spanning, eerder het verhaal over het gevangenisleven. Ik dacht meteen aan Een aflevering Van Orange new black.
Het boek is zeker niet eenvoudig om te lezen. De flashbacks maar ook de tijdsprongen maken het niet evident.
Toch heb ik het graag gelezen.
Tijdens het lezen van dit verhaal had ik vaak het gevoel dat dit geen echte thriller is. Weinig spanning, eerder het verhaal over het gevangenisleven. Ik dacht meteen aan Een aflevering Van Orange new black.
Het boek is zeker niet eenvoudig om te lezen. De flashbacks maar ook de tijdsprongen maken het niet evident.
Toch heb ik het graag gelezen.
August 9, 2021
Ruotsalaisen Elisabeth Norebäckin psykologinen trilleri Nadia alkaa todella jännittävissä merkeissä, sillä kirjan päähenkilö Linda oli hakattu vankilassa todella pahaan kuntoon. Leikkaukset ja kuntoutus kestivät pitkään. Lopulta hänet siirrettiin vankilan sairaalaosastolle, jossa hän tutustui vankilan epäviralliseen johtajaan, Kuningattareen.
Elisabeth Norebäckin psykologinen trilleri Nadia kertoi pitkän vankilatuomion saaneesta Lindasta, joka oli omasta mielestään syytön, eikä ansainnut murhatuomiota. Kirjasta voit lukea intensiiviset tapahtumat ennen ja jälkeen rikostapahtuman. Mitä Lindalle tapahtui jatkossa, sekin oli oma jännittävä lukunsa, sillä teemana oli ihmismielen syvät psykologiset salaisuudet, joita korostivat klaustrofobinen vankilamiljöö ja kaiken yllä leijuva uhka.
Elisabeth Norebäckin psykologinen trilleri Nadia kertoi pitkän vankilatuomion saaneesta Lindasta, joka oli omasta mielestään syytön, eikä ansainnut murhatuomiota. Kirjasta voit lukea intensiiviset tapahtumat ennen ja jälkeen rikostapahtuman. Mitä Lindalle tapahtui jatkossa, sekin oli oma jännittävä lukunsa, sillä teemana oli ihmismielen syvät psykologiset salaisuudet, joita korostivat klaustrofobinen vankilamiljöö ja kaiken yllä leijuva uhka.
December 25, 2022
3.5 ⭐️
March 13, 2022
God underholdning, et godt plot og slutningen!!!!
January 13, 2022
Voorspelbaar en saai: tussen het goede begin en het einde zit alleen maar eindeloos vulsel. En goed beschreven of niet, gevangenissen zijn slaapverwekkend (drie uitzonderingen daargelaten).
December 30, 2020
Betyg: 3,5 av 5.
December 3, 2022
Un thriller psihologic electrizant cu un final neașteptat.
November 20, 2022
❓Πώς θα ένιωθες αν από την μια στιγμή στην άλλη, ��λη σου η ζωή κατέρρεε σαν χάρτινος πύργος από τραπουλόχαρτα;
❓Αν διαλυόταν μεμιάς το υπέροχο ροζ συννεφάκι σου, εκεί όπου είχες χτίσει το μεγαλοπρεπές κάστρο σου και ξαφνικά βρισκόσουν στην κόλαση;
Η Λίντα Άντερσον, από μικρό κοριτσάκι, τα είχε όλα. Αγάπη, δόξα, ευτυχία, πολύ όμορφες εμπειρίες και αναμνήσεις. Κόρη της διάσημης τραγουδίστριας Κάθι, συνόδευε την μητέρα της στις συναυλίες, στις περιοδείες και τραγουδούσαν μαζί. Όταν η Λίντα μεγάλωσε έγινε καθηγήτρια μουσικής και παντρεύτηκε τον διάσημο μουσικό Σίμον Χους. Μέχρι εδώ όλα καλά και ρόδινα.
Το σκηνικό όμως αλλάζει όταν η μητέρα της Λίντα αρρωσταίνει βαριά και εκείνη θεωρεί καθήκον της να την φροντίσει, παραμελώντας τα πάντα και τους πάντες, ακόμη και τον ίδιο της τον σύζυγο. Ο Σίμον νιώθει μόνος και παραμελημένος, επομένως δεν αργεί να βρει αυτά που στερήθηκε από την Λίντα σε μια άλλη αγκαλιά.
Και έρχεται η χειρότερη μέρα, όταν η Λίντα ξυπνάει το πρωί βουτηγμένη στο αίμα. Στο υπνοδωμάτιό της έχουν εισβάλλει αστυνομικοί, με τον Σίμον να κείτεται νεκρός στο πάτωμα, έπειτα από την άγρια δολοφονική επίθεση που είχε δεχτεί. Η Λίντα οδηγείται στις μεγαλύτερες γυναικείες φυλακές, υψίστης ασφαλείας της Σουηδίας με ποινή ισόβιας κάθειρξης. Κάποιος είχε καταφέρει να της «φορτώσει» έναν φόνο που δεν είχε κάνει. Δεν θυμάται τίποτα από την προηγούμενη βραδιά του φόνου. Διαμαρτύρεται έντονα, βροντοφωνάζει πως είναι αθώα, όμως κανείς δεν την πιστεύει. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει πιστευτή; Η σκηνή του εγκλήματος μιλούσε από μόνη της. Προσπαθεί να θυμηθεί. Προσπαθεί να σκεφτεί πρόσωπα, πράξεις, λέξεις, συζητήσεις. Κάτι. Από κάπου να πιαστεί. Τίποτα δεν έβγαζε νόημα.
❓Ποιος θα μπορούσε να το είχε κάνει;
❓Ποιος ήθελε τον Σίμον νεκρό και γιατί;
❓Και γιατί ήθελαν να ενοχοποιήσουν εκείνη;
Όλοι πιστεύουν πως εκείνη λέει ψέματα και κανείς δεν την πιστεύει. Εκείνη είναι αθώα, αλλά δεν έχει αποδείξεις. Ή μήπως τελικά δεν είναι; Μήπως τελικά εκείνη σκότωσε τον σύζυγό της;
Το «Νάντια» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που από την πρώτη κιόλας σελίδα σε καθηλώνει. Μέσα από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση, ακούμε την φωνή της Λίντα να μας διηγείται την ζωή της και βήμα – βήμα η ιστορία ξετυλίγεται. Γρήγορη ροή, έξυπνη και καλοδουλεμένη πλοκή, με απρόσμενες εξελίξεις και ανατροπές και με ένα φινάλε άκρως ανατρεπτικό! 9 / 10
❓Αν διαλυόταν μεμιάς το υπέροχο ροζ συννεφάκι σου, εκεί όπου είχες χτίσει το μεγαλοπρεπές κάστρο σου και ξαφνικά βρισκόσουν στην κόλαση;
Η Λίντα Άντερσον, από μικρό κοριτσάκι, τα είχε όλα. Αγάπη, δόξα, ευτυχία, πολύ όμορφες εμπειρίες και αναμνήσεις. Κόρη της διάσημης τραγουδίστριας Κάθι, συνόδευε την μητέρα της στις συναυλίες, στις περιοδείες και τραγουδούσαν μαζί. Όταν η Λίντα μεγάλωσε έγινε καθηγήτρια μουσικής και παντρεύτηκε τον διάσημο μουσικό Σίμον Χους. Μέχρι εδώ όλα καλά και ρόδινα.
Το σκηνικό όμως αλλάζει όταν η μητέρα της Λίντα αρρωσταίνει βαριά και εκείνη θεωρεί καθήκον της να την φροντίσει, παραμελώντας τα πάντα και τους πάντες, ακόμη και τον ίδιο της τον σύζυγο. Ο Σίμον νιώθει μόνος και παραμελημένος, επομένως δεν αργεί να βρει αυτά που στερήθηκε από την Λίντα σε μια άλλη αγκαλιά.
Και έρχεται η χειρότερη μέρα, όταν η Λίντα ξυπνάει το πρωί βουτηγμένη στο αίμα. Στο υπνοδωμάτιό της έχουν εισβάλλει αστυνομικοί, με τον Σίμον να κείτεται νεκρός στο πάτωμα, έπειτα από την άγρια δολοφονική επίθεση που είχε δεχτεί. Η Λίντα οδηγείται στις μεγαλύτερες γυναικείες φυλακές, υψίστης ασφαλείας της Σουηδίας με ποινή ισόβιας κάθειρξης. Κάποιος είχε καταφέρει να της «φορτώσει» έναν φόνο που δεν είχε κάνει. Δεν θυμάται τίποτα από την προηγούμενη βραδιά του φόνου. Διαμαρτύρεται έντονα, βροντοφωνάζει πως είναι αθώα, όμως κανείς δεν την πιστεύει. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει πιστευτή; Η σκηνή του εγκλήματος μιλούσε από μόνη της. Προσπαθεί να θυμηθεί. Προσπαθεί να σκεφτεί πρόσωπα, πράξεις, λέξεις, συζητήσεις. Κάτι. Από κάπου να πιαστεί. Τίποτα δεν έβγαζε νόημα.
❓Ποιος θα μπορούσε να το είχε κάνει;
❓Ποιος ήθελε τον Σίμον νεκρό και γιατί;
❓Και γιατί ήθελαν να ενοχοποιήσουν εκείνη;
Όλοι πιστεύουν πως εκείνη λέει ψέματα και κανείς δεν την πιστεύει. Εκείνη είναι αθώα, αλλά δεν έχει αποδείξεις. Ή μήπως τελικά δεν είναι; Μήπως τελικά εκείνη σκότωσε τον σύζυγό της;
Το «Νάντια» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που από την πρώτη κιόλας σελίδα σε καθηλώνει. Μέσα από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση, ακούμε την φωνή της Λίντα να μας διηγείται την ζωή της και βήμα – βήμα η ιστορία ξετυλίγεται. Γρήγορη ροή, έξυπνη και καλοδουλεμένη πλοκή, με απρόσμενες εξελίξεις και ανατροπές και με ένα φινάλε άκρως ανατρεπτικό! 9 / 10
June 10, 2024
Část anotace:
Linda si odpykává doživotní trest za vraždu svého manžela v nejstřeženější ženské věznici ve Švédsku. Nikdo nevěří, že je nevinná, dokonce ani její vlastní sestra. Aby to ve vězení zvládla, musí zapomenout na svůj dřívější život. Musí se přestat zabývat tím, co se vlastně stalo.
Pak ale souhra okolností způsobí, že Linda znovu začne přemítat o té noci, kdy se jí zhroutil svět. Kdy se probudila v tratolišti krve a policie ji vyzvala, aby vyšla ven s rukama nad hlavou.
Psychologický thriller o posedlosti, dvojí morálce a o překročení té nejzazší hranice.
Na začátku mě kniha bavila, konec byl překvapivý. Ale jinak jsem se chvílemi nudila, moc popisu, málo dialogů.
Linda si odpykává doživotní trest za vraždu svého manžela v nejstřeženější ženské věznici ve Švédsku. Nikdo nevěří, že je nevinná, dokonce ani její vlastní sestra. Aby to ve vězení zvládla, musí zapomenout na svůj dřívější život. Musí se přestat zabývat tím, co se vlastně stalo.
Pak ale souhra okolností způsobí, že Linda znovu začne přemítat o té noci, kdy se jí zhroutil svět. Kdy se probudila v tratolišti krve a policie ji vyzvala, aby vyšla ven s rukama nad hlavou.
Psychologický thriller o posedlosti, dvojí morálce a o překročení té nejzazší hranice.
Na začátku mě kniha bavila, konec byl překvapivý. Ale jinak jsem se chvílemi nudila, moc popisu, málo dialogů.
January 28, 2021
spännande men svag.
February 20, 2023
Parte un pò lento. Finale inaspettato.
July 9, 2025
“Karkasiņš” lasīts ne reizi vien, tikai šoreiz tiiiiiik mokoši lēnā un garlaicīgā izpildījumā, ka pilnīgi žēl. Jo varēja būt labi, bet sanāca sekli un paredzami.
March 31, 2024
Het is een boek waar je redelijk snel doorheen leest. Het is makkelijk geschreven, maar ontzettend langdradig. Pas in de laatste 50 bladzijden werd het interessant, na veel gevangenis ervaringen. Op het einde van het boek kwam de clou naar voren in een plottwist, maar het was leuker geweest als dat al eerder doorgeschemerd werd.
Het boek gaat over Nadia, wie een dochter is van een bekende zangeres. Er wordt veel druk op haar gelegd, waardoor ze dus blijkbaar schizofrenie heeft ontwikkeld om de traumatische ervaringen te overleven (daar kom je pas achter op het einde van het boek). Linda wordt verdacht van de moord op haar man, als wraak op zijn vreemdgaan. Ze wordt wakker in het bloed, maar heeft geen herinnering over die avond. Later blijkt dus dat Nadia dat heeft gedaan om bevrijd te kunnen worden.
Al om al een goed boek, maar de clou had sneller mogen komen van mij.
Het boek gaat over Nadia, wie een dochter is van een bekende zangeres. Er wordt veel druk op haar gelegd, waardoor ze dus blijkbaar schizofrenie heeft ontwikkeld om de traumatische ervaringen te overleven (daar kom je pas achter op het einde van het boek). Linda wordt verdacht van de moord op haar man, als wraak op zijn vreemdgaan. Ze wordt wakker in het bloed, maar heeft geen herinnering over die avond. Later blijkt dus dat Nadia dat heeft gedaan om bevrijd te kunnen worden.
Al om al een goed boek, maar de clou had sneller mogen komen van mij.
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 20, 2023
Μια νέα κοπέλα φυλακίζεται για τη δολοφονία του συζύγου της και η υπόθεσή της παίρνει διαστάσεις γιατί είναι κόρη μιας από τις πιο αγαπημένες τραγουδίστριες της χώρας. Γιατί βρέθηκε γεμάτη αίματα δίπλα στο πτώμα και γιατί δε θυμάται τίποτα από κείνη τη νύχτα; Είναι αθώα ή ένοχη; Πώς είναι η ζωή στη φυλακή του Μπίσκοπσμπεργ στη Σουηδία και πώς θα βρει το κουράγιο να μελετήσει καλύτερα την υπόθεσή της για να αποδείξει την αθωότητά της;
Η Elisabeth Norebäck έγραψε ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα με διαρκείς ανατροπές και εκπλήξεις που δε με άφησαν στιγμή σε ησυχία. Η Λίντα, κόρη της δημοφιλούς τραγουδίστριας Κάθι Άντερσον, μιας από τις πιο κοσμαγάπητες καλλιτέχνιδες, με αμέτρητες περιοδείες και νικήτρια της Eurovision τη δεκαετία του 1970, συλλαμβάνεται για τον φόνο του συζύγου της και μουσικού παραγωγού Σίμον Χους και φυλακίζεται. Η ιστορία του βιβλίου ξεκινάει όταν η Λίντα συνέρχεται από την επίθεση που δέχτηκε από συγκρατούμενή της και κρατείται στο νοσοκομείο. Όταν επιστρέφει στη φυλακή τα πράγματα έχουν αλλάξει κι έτσι καλείται να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα. Έχουν περάσει έξι χρόνια από την καταδίκη της, έχει παραιτηθεί από κάθε μάχη για αναψηλάφιση της δίκης της, αναπολεί τις στιγμές με τον άντρα της, το διαζύγιο που θα έπαιρναν τελικά, τις μαγικές στιγμές με τον σύντροφό της, Άλεξ Λάγκερμπεργ, την ουδέτερη και μάλλον αποστασιοποιημένη στάση της αδελφής της, Μικαέλα και πολλά άλλα. «Όλοι ξέρουν ποια είναι και τι έχει κάνει», η ίδια όμως δεν ξέρει πώς έφτασαν εδώ τα πράγματα. Καταδικασμένη σε ισόβια, έχει μεταμορφωθεί σε μιαν άγνωστη γυναίκα, αδιάφορη και άχρωμη.
Μπορεί το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου να αφορά την καθημερινότητα της Λίντα στη φυλακή, με συνεχόμενα πρωθύστερα όμως επιστρέφουμε στο παρελθόν της και ζούμε τα γεγονότα που οδήγησαν στη δίκη, τα κενά μνήμης από το επίμαχο βράδυ, την οικονομική άνεση που είχε και τα φώτα της δημοσιότητας που απολάμβανε μεγαλώνοντας με τη μητέρα της, το διαζύγιο των γονιών της και την επιλογή της Μικαέλα να πάει με τον πατέρα τους, τον γάμο της με τον Σίμον και πολλά άλλα. Η γρήγορη, σχεδόν κινηματογραφική αφήγηση, με τις διαρκείς εναλλαγές σκηνών με κρατούσε σε αγωνία και με έβαζε να ψάχνω για την παραμικρή λεπτομέρεια που θα οδηγούσε στην αλήθεια και θα ξεκαθάριζε την ενοχή ή την αθωότητα της Λίντα. Στη φυλακή «είμαστε πολύ μακριά από το σπίτι μας, εξοστρακισμένες από τον πολιτισμό, άγνωστο για πόσα χρόνια» (σελ. 34). Πώς είναι η ζωή της Λίντα στη φυλακή, με ποιες γίνεται φίλη, ποιες τη βάζουν στο μάτι, κάνει καλό που δείχνει τουπέ και αέρα, έστω κι αν το κάνει αθέλητα, γιατί την επέλεξε η Αντριάνα Χάνσεν, η Βασίλισσα του Μπίσκοπσμπεργ, για ευνοούμενή της; Μια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα σ’ έναν χώρο με σκληρούς κανόνες επιβίωσης, σε μια χώρα που δεν έχει πολλές γυναικείες φυλακές, με αποτέλεσμα οι καταδικασμένες για κλοπή και άλλα ελαφρά παραπτώματα να συναγελάζονται στο ίδιο μέρος με στυγνές εγκληματίες!
Η συγγραφέας έφτιαξε ένα ικανοποιητικό ψυχογράφημα μιας γυναίκας που ζει άνετα οικονομικά, που αγαπάει τη μουσική, που πιστεύει σ’ έναν δίκαιο και με ίσες ευκαιρίες για όλους κόσμο, μόνο που αυτό το συννεφάκι διαλύεται όταν συλλαμβάνεται. Δυστυχώς για εκείνη, πέρασε αρκετό καιρό απομονωμένη σε κελί μέχρι την ημερομηνία της δίκης, μια τυπική διαδικασία που ακολουθεί η Σουηδία, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την ψυχολογική καταρράκωση του κατηγορουμένου. Ρεαλιστικές απεικονίσεις εγκλεισμού, κίνδυνος από παντού, λογιών λογιών δεσμοφύλακες, οι οποίοι είτε διαφυλάσσουν την τάξη και την ασφάλεια είτε καταχρώνται την εξουσία τους με κάθε τρόπο είτε φιλοδοξούν να βοηθήσουν ουσιαστικά τις κρατούμενες και συζητούν μαζί τους αλλά άδικα, γιατί στη φυλακή αλλάζεις προς το χειρότερο, σκληραίνεις, εκμεταλλεύεσαι πριν σε εκμεταλλευτούν.
Ως προς την καθαυτή ιστορία του φόνου, την οποία μαθαίνουμε από τις διαδικασίες της δίκης, με τις καταθέσεις, τις αγορεύσεις, τις αναπαραστάσεις, και τις σποραδικές αναμνήσεις της Λίντα, ξεδιπλώνεται με τις μικρές ψηφίδες που ανέφερα πριν κι από ένα άτυπο δεύτερο μέρος και εφεξής, με συγγραφική μαεστρία, πέφτουν ξεκάθαρες υποψίες σε συγκεκριμένο πρόσωπο μόνο και μόνο για να φτάσουμε σε ένα τέλος που φωτίζει τη σωστή πλευρά των πραγμάτων και ανατρέπει τις εξελίξεις. Είναι μια επιλογή που έχω διαβάσει και σε άλλα μυθιστορήματα, η κλιμάκωση όμως μου χάρισε ένταση, μου φώτισε σωστά τα γεγονότα και με βοήθησε να καταλάβω τι πραγματικά κρύβεται από πίσω με αληθοφανή τρόπο. Α, ναι, ξέχασα, ποια είναι η Νάντια, είπαμε; Υπάρχει και γι’ αυτό απάντηση, η οποία εντάσσεται στην αλλαγή της οπτικής γωνίας των ως τότε γεγονότων που περιέγραψα πιο πάνω.
Το νέο μυθιστόρημα της Elisabeth Norebäck με συνεπήρε και μου έδειξε με ωμό και ρεαλιστικό τρόπο τα προβλήματα εγκλεισμού σε μια φυλακή και τις επιπτώσεις στην ψυχολογία και στην καθημερινότητα μιας γυναίκας που ίσως τελικά να είναι αθώα. Πώς μεταμορφώνεται μια κοπέλα που ζούσε μια άνετη οικονομικά ζωή σε ένα πλάσμα προκλητικό, εριστικό και χωρίς ελπίδα; Γιατί θυμάται μόνο αποσπασματικά εκείνη τη νύχτα; Γιατί καταδικάστηκε σε ισόβια; Υπήρξαν ελαφρυντικά ή όχι; Ποιοι στάθηκαν πλάι της και ποιοι την εγκατέλειψαν; Είναι ένα μυθιστόρημα που παίζει με το μυαλό του αναγνώστη από την αρχή ως το τέλος και μου χάρισε ένα δυνατό φινάλε.
Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%ce%bd%ce%ac%c...
Η Elisabeth Norebäck έγραψε ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα με διαρκείς ανατροπές και εκπλήξεις που δε με άφησαν στιγμή σε ησυχία. Η Λίντα, κόρη της δημοφιλούς τραγουδίστριας Κάθι Άντερσον, μιας από τις πιο κοσμαγάπητες καλλιτέχνιδες, με αμέτρητες περιοδείες και νικήτρια της Eurovision τη δεκαετία του 1970, συλλαμβάνεται για τον φόνο του συζύγου της και μουσικού παραγωγού Σίμον Χους και φυλακίζεται. Η ιστορία του βιβλίου ξεκινάει όταν η Λίντα συνέρχεται από την επίθεση που δέχτηκε από συγκρατούμενή της και κρατείται στο νοσοκομείο. Όταν επιστρέφει στη φυλακή τα πράγματα έχουν αλλάξει κι έτσι καλείται να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα. Έχουν περάσει έξι χρόνια από την καταδίκη της, έχει παραιτηθεί από κάθε μάχη για αναψηλάφιση της δίκης της, αναπολεί τις στιγμές με τον άντρα της, το διαζύγιο που θα έπαιρναν τελικά, τις μαγικές στιγμές με τον σύντροφό της, Άλεξ Λάγκερμπεργ, την ουδέτερη και μάλλον αποστασιοποιημένη στάση της αδελφής της, Μικαέλα και πολλά άλλα. «Όλοι ξέρουν ποια είναι και τι έχει κάνει», η ίδια όμως δεν ξέρει πώς έφτασαν εδώ τα πράγματα. Καταδικασμένη σε ισόβια, έχει μεταμορφωθεί σε μιαν άγνωστη γυναίκα, αδιάφορη και άχρωμη.
Μπορεί το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου να αφορά την καθημερινότητα της Λίντα στη φυλακή, με συνεχόμενα πρωθύστερα όμως επιστρέφουμε στο παρελθόν της και ζούμε τα γεγονότα που οδήγησαν στη δίκη, τα κενά μνήμης από το επίμαχο βράδυ, την οικονομική άνεση που είχε και τα φώτα της δημοσιότητας που απολάμβανε μεγαλώνοντας με τη μητέρα της, το διαζύγιο των γονιών της και την επιλογή της Μικαέλα να πάει με τον πατέρα τους, τον γάμο της με τον Σίμον και πολλά άλλα. Η γρήγορη, σχεδόν κινηματογραφική αφήγηση, με τις διαρκείς εναλλαγές σκηνών με κρατούσε σε αγωνία και με έβαζε να ψάχνω για την παραμικρή λεπτομέρεια που θα οδηγούσε στην αλήθεια και θα ξεκαθάριζε την ενοχή ή την αθωότητα της Λίντα. Στη φυλακή «είμαστε πολύ μακριά από το σπίτι μας, εξοστρακισμένες από τον πολιτισμό, άγνωστο για πόσα χρόνια» (σελ. 34). Πώς είναι η ζωή της Λίντα στη φυλακή, με ποιες γίνεται φίλη, ποιες τη βάζουν στο μάτι, κάνει καλό που δείχνει τουπέ και αέρα, έστω κι αν το κάνει αθέλητα, γιατί την επέλεξε η Αντριάνα Χάνσεν, η Βασίλισσα του Μπίσκοπσμπεργ, για ευνοούμενή της; Μια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα σ’ έναν χώρο με σκληρούς κανόνες επιβίωσης, σε μια χώρα που δεν έχει πολλές γυναικείες φυλακές, με αποτέλεσμα οι καταδικασμένες για κλοπή και άλλα ελαφρά παραπτώματα να συναγελάζονται στο ίδιο μέρος με στυγνές εγκληματίες!
Η συγγραφέας έφτιαξε ένα ικανοποιητικό ψυχογράφημα μιας γυναίκας που ζει άνετα οικονομικά, που αγαπάει τη μουσική, που πιστεύει σ’ έναν δίκαιο και με ίσες ευκαιρίες για όλους κόσμο, μόνο που αυτό το συννεφάκι διαλύεται όταν συλλαμβάνεται. Δυστυχώς για εκείνη, πέρασε αρκετό καιρό απομονωμένη σε κελί μέχρι την ημερομηνία της δίκης, μια τυπική διαδικασία που ακολουθεί η Σουηδία, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την ψυχολογική καταρράκωση του κατηγορουμένου. Ρεαλιστικές απεικονίσεις εγκλεισμού, κίνδυνος από παντού, λογιών λογιών δεσμοφύλακες, οι οποίοι είτε διαφυλάσσουν την τάξη και την ασφάλεια είτε καταχρώνται την εξουσία τους με κάθε τρόπο είτε φιλοδοξούν να βοηθήσουν ουσιαστικά τις κρατούμενες και συζητούν μαζί τους αλλά άδικα, γιατί στη φυλακή αλλάζεις προς το χειρότερο, σκληραίνεις, εκμεταλλεύεσαι πριν σε εκμεταλλευτούν.
Ως προς την καθαυτή ιστορία του φόνου, την οποία μαθαίνουμε από τις διαδικασίες της δίκης, με τις καταθέσεις, τις αγορεύσεις, τις αναπαραστάσεις, και τις σποραδικές αναμνήσεις της Λίντα, ξεδιπλώνεται με τις μικρές ψηφίδες που ανέφερα πριν κι από ένα άτυπο δεύτερο μέρος και εφεξής, με συγγραφική μαεστρία, πέφτουν ξεκάθαρες υποψίες σε συγκεκριμένο πρόσωπο μόνο και μόνο για να φτάσουμε σε ένα τέλος που φωτίζει τη σωστή πλευρά των πραγμάτων και ανατρέπει τις εξελίξεις. Είναι μια επιλογή που έχω διαβάσει και σε άλλα μυθιστορήματα, η κλιμάκωση όμως μου χάρισε ένταση, μου φώτισε σωστά τα γεγονότα και με βοήθησε να καταλάβω τι πραγματικά κρύβεται από πίσω με αληθοφανή τρόπο. Α, ναι, ξέχασα, ποια είναι η Νάντια, είπαμε; Υπάρχει και γι’ αυτό απάντηση, η οποία εντάσσεται στην αλλαγή της οπτικής γωνίας των ως τότε γεγονότων που περιέγραψα πιο πάνω.
Το νέο μυθιστόρημα της Elisabeth Norebäck με συνεπήρε και μου έδειξε με ωμό και ρεαλιστικό τρόπο τα προβλήματα εγκλεισμού σε μια φυλακή και τις επιπτώσεις στην ψυχολογία και στην καθημερινότητα μιας γυναίκας που ίσως τελικά να είναι αθώα. Πώς μεταμορφώνεται μια κοπέλα που ζούσε μια άνετη οικονομικά ζωή σε ένα πλάσμα προκλητικό, εριστικό και χωρίς ελπίδα; Γιατί θυμάται μόνο αποσπασματικά εκείνη τη νύχτα; Γιατί καταδικάστηκε σε ισόβια; Υπήρξαν ελαφρυντικά ή όχι; Ποιοι στάθηκαν πλάι της και ποιοι την εγκατέλειψαν; Είναι ένα μυθιστόρημα που παίζει με το μυαλό του αναγνώστη από την αρχή ως το τέλος και μου χάρισε ένα δυνατό φινάλε.
Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%ce%bd%ce%ac%c...
June 13, 2021
100 pages in and absolutely nothing interesting had happened yet. Had to put it down.
February 27, 2023
2,5/5 αστεράκια.
Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω με μία μόνο λέξη το συγκεκριμένο βιβλίο, αυτή θα ήταν η εξής: αδιάφορο. Άχρωμο και άνευρο θα ήταν άλλες δύο.
Έχοντας διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο της Norebäck, είδα με ενδιαφέρον και αυτό εδώ. Δυστυχώς όμως, με απογοήτευσε. Ή καλύτερα, δεν κατάφερε να με κερδίσει. Δεν μπορώ να πω πως με ταλαιπώρησε, γιατί είναι σχετικά μικρούλι -μόλις κάτι παραπάνω από τριακόσιες σελίδες-, αλλά δεν κέρδισα και κάτι διαβάζοντάς το και σίγουρα δεν θα το θυμάμαι σε λίγο καιρό.
Η Λίντα Άντερσον είναι η κόρη μιας διάσημης Σουηδέζας τραγουδίστριας και από πολύ μικρή ηλικία έχει συνηθίσει να βρίσκεται στο προσκήνιο και στα φώτα της δημοσιότητας. Έχοντας παντρευτεί έναν εξίσου επιτυχημένο τραγουδιστή, συνεχίζει και ως ενήλικη να αποτελεί κομμάτι της σουηδέζικης σόουμπιζ και να την κυνηγούν οι κάμερες και οι φωτογράφοι. Τώρα όμως, ο λόγος που βρίσκεται στη δημοσιότητα είναι κάτι που δεν θα φανταζόταν ποτέ, ένας αληθινός εφιάλτης: κατηγορείται για τη στυγερή δολοφονία του συζύγου της, που αποδείχτηκε πως ήταν άπιστος και τον οποίο κυριολεκτικά κατακρεούργησε με ένα μαχαίρι. Τα στοιχεία όλα είναι εναντίον της, ακόμα και η ίδια της η αδελφή ή ο φίλος της δεν την πιστεύουν, και παραπέμπεται σε δίκη. Καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη και οδηγείται στη φυλακή, όπου θα εκτίσει την ποινή της.
Η Λίντα ποτέ δεν αποδέχτηκε τις κατηγορίες και πάντα πίστευε πως ήταν αθώα για το έγκλημα αυτό. Μετά από κάποια χρόνια στη φυλακή, σκέφτεται πως κάποιος την παγίδεψε για να την κατηγορήσει και ο πραγματικός δολοφόνος κυκλοφορεί ελεύθερος. Είναι λοιπόν αποφασισμένη να φτάσει στην αλήθεια, ώστε να 'καθαρίσει' και να αποκαταστήσει το όνομα και τη φήμη της. Πώς όμως θα το καταφέρει μέσα από τη φυλακή; Και είναι πράγματι έτσι, ή όντως η Λίντα δολοφόνησε τον σύζυγό της σε ένα εκρηκτικό ξέσπασμα; Σε αυτή την περίπτωση, όμως, γιατί δεν θυμάται τίποτα και είναι τόσο σίγουρη πως δεν είναι εκείνη η ένοχη;
Ένα μεγάλο μείον του βιβλίου είναι οι πολλές, πολλές σελίδες όπου η αφήγηση αναλώνεται στο τι κάνει η Λίντα μέσα στη φυλακή. Υπάρχουν και ορισμένα flashbacks, φυσικά, τόσο στην παιδική της ηλικία ως "παιδί-θαύμα" της διάσημης μαμάς της, όσο και με σκηνές της σχέσης της με την οικογένεια, τον άντρα της και τον τελευταίο εραστή της, όταν είχε βάλει μπρος το διαζύγιο από τον άπιστο άντρα της. Υπάρχει όμως μια γενική στασιμότητα, μια άνευρη γενικά πλοκή, και απαιτείται υπομονή από τον αναγνώστη ώστε να φτάσει στο τέλος. Πόσοι όμως θα την έχουν αυτή την υπομονή και δεν θα το παρατήσουν πριν από αυτό, εξαιτίας της βαρεμάρας;
Το μυστήριο που αφορά τη δολοφονία του Σίμον έχει δύο πιθανές απαντήσεις: είτε τον σκότωσε η σύζυγός του και προσποιείται είτε τον σκότωσε κάποιος άλλος κι εκείνη κατηγορήθηκε άδικα. Στην πρώτη περίπτωση, το μόνο που πρέπει να διερευνηθεί είναι το πραγματικό κίνητρό της. Στη δεύτερη, οι υποψήφιοι δολοφόνοι μετριούνται στα μισά δάχτυλα του ενός χεριού και σταδιακά οι υποψίες πέφτουν πάνω μόνο σε έναν - συνεπώς, χάνεται το σασπένς. Και σε συνδυασμό με την ήδη "χλιαρή" πλοκή, καταλαβαίνετε πως το βιβλίο γίνεται ακόμα πιο άτονο και βαρετό.
Υπάρχει άραγε χώρος εδώ και για μια τρίτη προοπτική; Ίσως. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, θα ήταν τόσο κραυγαλέα, που ένας υποψιασμένος αναγνώστης που έχει διαβάσει πολλά ψυχολογικά θρίλερ (ή και όχι απαραίτητα) δεν θα αργήσει και πολύ στο να την αποκωδικοποιήσει. Επομένως, και σε αυτή την περίπτωση χάνεται το όποιο σασπένς.
Επίσης, τίθεται το εξής ερώτημα: Εφόσον η κεντρική ηρωίδα ονομάζεται Λίντα, η μητέρα της Κάθι και η αδελφή της Μικαέλα, ποια είναι η Νάντια, ο τίτλος δηλαδή του βιβλίου, και πώς συνδέεται με την όλη υπόθεση; Θα πω απλώς πως ο τίτλος δίνει πράγματι ένα σημαντικό στοιχείο και θα επαναλάβω πως ο υποψιασμένος αναγνώστης δεν θα αργήσει να φτάσει στη λύση του γρίφου.
Παρ' όλα αυτά, είναι μια τίμια συγγραφική προσπάθεια εκ μέρους της Norebäck, άσχετα αν δείχνει πως δεν πέτυχε και τόσο. Το περισσότερο (μην πω μοναδικό) ενδιαφέρον παρουσιάζει η σκιαγράφηση του χαρακτήρα της Λίντα, οι σκέψεις και τα συναισθήματά της όντας έγκλειστη, απομονωμένη, αποκομμένη απ' όλους και συγχυσμένη σχετικά με το τι πραγματικά συνέβη εκείνο το μοιραίο βράδυ. Δείχνει επιμέλεια εκ μέρους της συγγραφέα ως προς το χτίσιμο και την απόδοσή του κι έναν χαρακτήρα που έχει ένα κάποιο ενδιαφέρον από μόνο του και ουσιαστικά "κρατά" όλη την πλοκή.
Όσο για την τελική αποκάλυψη του ποιος σκότωσε τελικά τον Σίμον Χους και γιατί, όταν αυτή έρχεται δυστυχώς και πάλι δείχνει να "μπάζει", συνεπώς ξεφουσκώνει ακόμα και αυτό το όποιο ενδιαφέρον έχει διατηρηθεί ως τότε. Όχι γιατί δεν υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις γύρω μας, απλώς γιατί εδώ δεν φτάνει σε βάθος η ανάλυση αυτή της εκδοχής και φαίνεται σαν να έγινε προχειροδουλειά και τα πράγματα να είναι απλώς "έτσι" και τι να κάνουμε. Λύτρωση υπάρχει, αλλά, πραγματικά, μάλλον ελάχιστοι θα νοιαστούν για αυτή.
Ένα ευχάριστο ανάγνωσμα για να περάσει η ώρα μεν, εκεί έξω κυκλοφορούν ΠΟΛΛΑ και ΠΟΛΥ καλύτερα και πιο αξιόλογα ψυχολογικά θρίλερ δε.
Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω με μία μόνο λέξη το συγκεκριμένο βιβλίο, αυτή θα ήταν η εξής: αδιάφορο. Άχρωμο και άνευρο θα ήταν άλλες δύο.
Έχοντας διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο της Norebäck, είδα με ενδιαφέρον και αυτό εδώ. Δυστυχώς όμως, με απογοήτευσε. Ή καλύτερα, δεν κατάφερε να με κερδίσει. Δεν μπορώ να πω πως με ταλαιπώρησε, γιατί είναι σχετικά μικρούλι -μόλις κάτι παραπάνω από τριακόσιες σελίδες-, αλλά δεν κέρδισα και κάτι διαβάζοντάς το και σίγουρα δεν θα το θυμάμαι σε λίγο καιρό.
Η Λίντα Άντερσον είναι η κόρη μιας διάσημης Σουηδέζας τραγουδίστριας και από πολύ μικρή ηλικία έχει συνηθίσει να βρίσκεται στο προσκήνιο και στα φώτα της δημοσιότητας. Έχοντας παντρευτεί έναν εξίσου επιτυχημένο τραγουδιστή, συνεχίζει και ως ενήλικη να αποτελεί κομμάτι της σουηδέζικης σόουμπιζ και να την κυνηγούν οι κάμερες και οι φωτογράφοι. Τώρα όμως, ο λόγος που βρίσκεται στη δημοσιότητα είναι κάτι που δεν θα φανταζόταν ποτέ, ένας αληθινός εφιάλτης: κατηγορείται για τη στυγερή δολοφονία του συζύγου της, που αποδείχτηκε πως ήταν άπιστος και τον οποίο κυριολεκτικά κατακρεούργησε με ένα μαχαίρι. Τα στοιχεία όλα είναι εναντίον της, ακόμα και η ίδια της η αδελφή ή ο φίλος της δεν την πιστεύουν, και παραπέμπεται σε δίκη. Καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη και οδηγείται στη φυλακή, όπου θα εκτίσει την ποινή της.
Η Λίντα ποτέ δεν αποδέχτηκε τις κατηγορίες και πάντα πίστευε πως ήταν αθώα για το έγκλημα αυτό. Μετά από κάποια χρόνια στη φυλακή, σκέφτεται πως κάποιος την παγίδεψε για να την κατηγορήσει και ο πραγματικός δολοφόνος κυκλοφορεί ελεύθερος. Είναι λοιπόν αποφασισμένη να φτάσει στην αλήθεια, ώστε να 'καθαρίσει' και να αποκαταστήσει το όνομα και τη φήμη της. Πώς όμως θα το καταφέρει μέσα από τη φυλακή; Και είναι πράγματι έτσι, ή όντως η Λίντα δολοφόνησε τον σύζυγό της σε ένα εκρηκτικό ξέσπασμα; Σε αυτή την περίπτωση, όμως, γιατί δεν θυμάται τίποτα και είναι τόσο σίγουρη πως δεν είναι εκείνη η ένοχη;
Ένα μεγάλο μείον του βιβλίου είναι οι πολλές, πολλές σελίδες όπου η αφήγηση αναλώνεται στο τι κάνει η Λίντα μέσα στη φυλακή. Υπάρχουν και ορισμένα flashbacks, φυσικά, τόσο στην παιδική της ηλικία ως "παιδί-θαύμα" της διάσημης μαμάς της, όσο και με σκηνές της σχέσης της με την οικογένεια, τον άντρα της και τον τελευταίο εραστή της, όταν είχε βάλει μπρος το διαζύγιο από τον άπιστο άντρα της. Υπάρχει όμως μια γενική στασιμότητα, μια άνευρη γενικά πλοκή, και απαιτείται υπομονή από τον αναγνώστη ώστε να φτάσει στο τέλος. Πόσοι όμως θα την έχουν αυτή την υπομονή και δεν θα το παρατήσουν πριν από αυτό, εξαιτίας της βαρεμάρας;
Το μυστήριο που αφορά τη δολοφονία του Σίμον έχει δύο πιθανές απαντήσεις: είτε τον σκότωσε η σύζυγός του και προσποιείται είτε τον σκότωσε κάποιος άλλος κι εκείνη κατηγορήθηκε άδικα. Στην πρώτη περίπτωση, το μόνο που πρέπει να διερευνηθεί είναι το πραγματικό κίνητρό της. Στη δεύτερη, οι υποψήφιοι δολοφόνοι μετριούνται στα μισά δάχτυλα του ενός χεριού και σταδιακά οι υποψίες πέφτουν πάνω μόνο σε έναν - συνεπώς, χάνεται το σασπένς. Και σε συνδυασμό με την ήδη "χλιαρή" πλοκή, καταλαβαίνετε πως το βιβλίο γίνεται ακόμα πιο άτονο και βαρετό.
Υπάρχει άραγε χώρος εδώ και για μια τρίτη προοπτική; Ίσως. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, θα ήταν τόσο κραυγαλέα, που ένας υποψιασμένος αναγνώστης που έχει διαβάσει πολλά ψυχολογικά θρίλερ (ή και όχι απαραίτητα) δεν θα αργήσει και πολύ στο να την αποκωδικοποιήσει. Επομένως, και σε αυτή την περίπτωση χάνεται το όποιο σασπένς.
Επίσης, τίθεται το εξής ερώτημα: Εφόσον η κεντρική ηρωίδα ονομάζεται Λίντα, η μητέρα της Κάθι και η αδελφή της Μικαέλα, ποια είναι η Νάντια, ο τίτλος δηλαδή του βιβλίου, και πώς συνδέεται με την όλη υπόθεση; Θα πω απλώς πως ο τίτλος δίνει πράγματι ένα σημαντικό στοιχείο και θα επαναλάβω πως ο υποψιασμένος αναγνώστης δεν θα αργήσει να φτάσει στη λύση του γρίφου.
Παρ' όλα αυτά, είναι μια τίμια συγγραφική προσπάθεια εκ μέρους της Norebäck, άσχετα αν δείχνει πως δεν πέτυχε και τόσο. Το περισσότερο (μην πω μοναδικό) ενδιαφέρον παρουσιάζει η σκιαγράφηση του χαρακτήρα της Λίντα, οι σκέψεις και τα συναισθήματά της όντας έγκλειστη, απομονωμένη, αποκομμένη απ' όλους και συγχυσμένη σχετικά με το τι πραγματικά συνέβη εκείνο το μοιραίο βράδυ. Δείχνει επιμέλεια εκ μέρους της συγγραφέα ως προς το χτίσιμο και την απόδοσή του κι έναν χαρακτήρα που έχει ένα κάποιο ενδιαφέρον από μόνο του και ουσιαστικά "κρατά" όλη την πλοκή.
Όσο για την τελική αποκάλυψη του ποιος σκότωσε τελικά τον Σίμον Χους και γιατί, όταν αυτή έρχεται δυστυχώς και πάλι δείχνει να "μπάζει", συνεπώς ξεφουσκώνει ακόμα και αυτό το όποιο ενδιαφέρον έχει διατηρηθεί ως τότε. Όχι γιατί δεν υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις γύρω μας, απλώς γιατί εδώ δεν φτάνει σε βάθος η ανάλυση αυτή της εκδοχής και φαίνεται σαν να έγινε προχειροδουλειά και τα πράγματα να είναι απλώς "έτσι" και τι να κάνουμε. Λύτρωση υπάρχει, αλλά, πραγματικά, μάλλον ελάχιστοι θα νοιαστούν για αυτή.
Ένα ευχάριστο ανάγνωσμα για να περάσει η ώρα μεν, εκεί έξω κυκλοφορούν ΠΟΛΛΑ και ΠΟΛΥ καλύτερα και πιο αξιόλογα ψυχολογικά θρίλερ δε.
June 28, 2023
Seit mehreren Jahren sitzt Linda Andersson im Gefängnis, die Anklage lautet: Mord. Sie soll ihren Mann Simon erstochen haben. Man fand sie blutdurchtränkt schlafend im Bett am Tatort. Alle Indizien sprachen in der Verhandlung gegen Linda. Sie aber ist davon überzeugt, unschuldig zu sein. Nur: Sie kann sich an nichts erinnern. Wie soll sie herausfinden, was sich in der Mordnacht wirklich ereignet hat? Dafür müsste sie erst aus dem Gefängnis ausbrechen und auf Spurensuche gehen. Leider gibt es in den beiden Klappentexten bereits den Hinweis für die Auflösung … Ein enttäuschender Roman.
Linda Andersson ist im Blick der Kamera aufgewachsen. Ihre Mutter war eine sehr beliebte Sängerin und sie stand mit ihr manchmal auf der Bühne. Luxus, Glanz und Glimmer prägte ihr Leben. Der Roman beginnt spannend. Schnell ist man bei Lindas Lebenslauf, der sich nun zäh ausbreitet. Es geht in diesem Roman um Linda und nochmal um Linda. Das reiche Kind, die fantastische Mutter, die bereits verstorben ist, das Leben im Kameralicht, die unscheinbare Schwester. Immer wieder wird das durchgekaut, wiederholend. Dazwischen Gefängnisszenen. Mehrfach wollte ich abbrechen – ständiges weiterblättern – doch da kommt noch was, dachte ich. Nein, da kommt nichts mehr. Wer sich ein wenig in der Psychologie auskennt, weiß, wohin das hinauslaufen wird. Enttäuschend, wenn es so kommt, wie es kommen muss.
Die Autorin hätte den Gefängnisaufenthalt intensiv schildern können; aber ist die Beschreibung oberflächlich und klischeehaft. War sie jemals im Knast und hat sich mit Insassinnen unterhalten? Mir scheint es nicht so. Nach einer Schlägerei, Linda ist schwer verletzt und angeblich die Angreiferin gewesen – auch hier kann sie sich an nichts erinnern – lernt sie die graue Eminenz im Knast kennen. Diese Frau hat alles im Griff, Kontakte, die Arme überall hin wie ein Tintenfisch. Diese Figur wird gar nicht beleuchtet. Warum sitzt sie ein, woher hat die kranke Frau die Macht? Zumindest holt sie Linda in ihre Zelle. Warum eigentlich? Und sie wird noch viel für Linda tun. Warum eigentlich? Und weil es im Klappentext bereits enthalten ist, kann ich es verraten: Linda wird ausbrechen. So einfach, wenn die Eminenz das regelt. Um dahin zu kommen, hat man den Roman fast durchgelesen. Nun geht es an die Auflösung: Ein Gespräch und ratzfatz … Das alles und viel mehr ist unglaubwürdig, klischeehaft und nicht nachvollziehbar. Der Hauptprotagonistin wird alles einfach gemacht, die Leidensphase ist bereits durchgangen. Sie sei ständig aggressiv - kann sich aber niemals daran erinnern; es sind doch die anderen. Dem Lesenden bleibt sie fern, sie nervt mit ihrem ewigen Ich. Für mich ist dieser Kriminalroman unstrukturiert, planlos und klischeehaft, die Nebenfiguren sind arg flach angelegt und Linda selbst ist nicht glaubwürdig. Linda und immer nur Linda – das alles ist insgesamt schrecklich langweilig! Am Ende fragt man sich: Was wollte die Autorin mir sagen?
Elisabeth Norebäck liest eine Menge Krimis und liebt Thriller-Serien im TV über alles. Ihr Debütroman «Das Schweigemädchen» erschien in 35 Ländern und machte sie international berühmt. Sie lebt mit ihrem Mann und ihren beiden Kindern in Stockholm.
Linda Andersson ist im Blick der Kamera aufgewachsen. Ihre Mutter war eine sehr beliebte Sängerin und sie stand mit ihr manchmal auf der Bühne. Luxus, Glanz und Glimmer prägte ihr Leben. Der Roman beginnt spannend. Schnell ist man bei Lindas Lebenslauf, der sich nun zäh ausbreitet. Es geht in diesem Roman um Linda und nochmal um Linda. Das reiche Kind, die fantastische Mutter, die bereits verstorben ist, das Leben im Kameralicht, die unscheinbare Schwester. Immer wieder wird das durchgekaut, wiederholend. Dazwischen Gefängnisszenen. Mehrfach wollte ich abbrechen – ständiges weiterblättern – doch da kommt noch was, dachte ich. Nein, da kommt nichts mehr. Wer sich ein wenig in der Psychologie auskennt, weiß, wohin das hinauslaufen wird. Enttäuschend, wenn es so kommt, wie es kommen muss.
Die Autorin hätte den Gefängnisaufenthalt intensiv schildern können; aber ist die Beschreibung oberflächlich und klischeehaft. War sie jemals im Knast und hat sich mit Insassinnen unterhalten? Mir scheint es nicht so. Nach einer Schlägerei, Linda ist schwer verletzt und angeblich die Angreiferin gewesen – auch hier kann sie sich an nichts erinnern – lernt sie die graue Eminenz im Knast kennen. Diese Frau hat alles im Griff, Kontakte, die Arme überall hin wie ein Tintenfisch. Diese Figur wird gar nicht beleuchtet. Warum sitzt sie ein, woher hat die kranke Frau die Macht? Zumindest holt sie Linda in ihre Zelle. Warum eigentlich? Und sie wird noch viel für Linda tun. Warum eigentlich? Und weil es im Klappentext bereits enthalten ist, kann ich es verraten: Linda wird ausbrechen. So einfach, wenn die Eminenz das regelt. Um dahin zu kommen, hat man den Roman fast durchgelesen. Nun geht es an die Auflösung: Ein Gespräch und ratzfatz … Das alles und viel mehr ist unglaubwürdig, klischeehaft und nicht nachvollziehbar. Der Hauptprotagonistin wird alles einfach gemacht, die Leidensphase ist bereits durchgangen. Sie sei ständig aggressiv - kann sich aber niemals daran erinnern; es sind doch die anderen. Dem Lesenden bleibt sie fern, sie nervt mit ihrem ewigen Ich. Für mich ist dieser Kriminalroman unstrukturiert, planlos und klischeehaft, die Nebenfiguren sind arg flach angelegt und Linda selbst ist nicht glaubwürdig. Linda und immer nur Linda – das alles ist insgesamt schrecklich langweilig! Am Ende fragt man sich: Was wollte die Autorin mir sagen?
Elisabeth Norebäck liest eine Menge Krimis und liebt Thriller-Serien im TV über alles. Ihr Debütroman «Das Schweigemädchen» erschien in 35 Ländern und machte sie international berühmt. Sie lebt mit ihrem Mann und ihren beiden Kindern in Stockholm.
January 31, 2022
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Ik had nog nooit eerder wat van Elisabeth Norebäck gelezen, maar de korte inhoud maakte mij nieuwsgierig. Dus ik was blij toen dit boek eindelijk aan de beurt was. Het verhaal begint op het moment dat Linda in het ziekenhuis ligt, omdat ze door een mede-gedetineerde aangevallen is met een ijzeren staaf en haar lichaam verminkt is. Je weet als lezer niet meteen wat er aan de hand is, maar wel dat ze in het verleden iets gedaan heeft, dus dat dit personage waarschijnlijk Linda is. Dit blijkt inderdaad zo te zijn.
Hierna volgt meteen een flashback, die we gedurende het verhaal vaker zullen lezen. De flashback herken je aan de cursief gedrukte tekst. In deze flashback kom je als lezer meer te weten over Linda als kind, maar ook over het moment net nadat de moord ontdekt is.
Het verhaal is in het begin nog goed te volgen. Linda gaat vanuit het ziekenhuis terug naar de gevangenis waar ze in de ziekenboeg terecht komt. In de ziekenboeg is ook de Koningin (Adriana) van de gevangenis en ze worden vriendinnen. En dan moet je je gedachten echt goed bij het verhaal houden, want dan wordt het verhaal soms een beetje verwarrend.
Je leest enkele keren over de gedachten van Linda, maar vervolgens blijkt dat die gedachten ook werkelijkheid zijn. Hierdoor was ik soms echt even de draad kwijt en moest ik echt twee keer hetzelfde stuk lezen om te kijken of ik nu een stuk gemist had, wat dus niet zo bleek te zijn. Achteraf worden deze dingen wel duidelijk, echter, op dat moment, was het voor mij moeilijk om verder te lezen, omdat ik regelmatig het gevoel had, ‘Wat ben ik in hemelsnaam aan het lezen’. Dit vind ik erg jammer, want op zich, achteraf gezien, was het erg goed uitgedacht, maar onder het lezen, was het niet echt prettig en had ik regelmatig moeite om door te lezen.
Het boek heeft niet echt hoofdstukken. Er zijn wel stukken die als hoofdstuk gezien kunnen worden, maar in de hoofdstukken heb je ook nog aparte stukjes. Zo kreeg je soms midden in het hoofdstuk opeens een flashback en ging het na de flashback ergens anders over. Hierdoor waren de hoofdstukken voor mij ook niet echt hoofdstukken.
Het einde was voor mijn gevoel wat teleurstellend en had zeker wat spectaculairder mogen zijn. Ik had het gevoel alsof er nu naar een makkelijke ontknoping gezocht was en doordat de auteur zoveel moeite gedaan heeft om een verwarrend verhaal te schrijven, is de ontknoping zo eenvoudig dat het voor dit verhaal bijzonder saai te noemen is.
Helaas zijn mijn verwachtingen niet uitgekomen, en had ik meer van dit boek verwacht. Ik kan begrijpen dat anderen helemaal weg zijn van dit boek, maar aan mij is het niet echt besteed, vooral door de warrigheid die vaak gezaaid werd.
Ik had nog nooit eerder wat van Elisabeth Norebäck gelezen, maar de korte inhoud maakte mij nieuwsgierig. Dus ik was blij toen dit boek eindelijk aan de beurt was. Het verhaal begint op het moment dat Linda in het ziekenhuis ligt, omdat ze door een mede-gedetineerde aangevallen is met een ijzeren staaf en haar lichaam verminkt is. Je weet als lezer niet meteen wat er aan de hand is, maar wel dat ze in het verleden iets gedaan heeft, dus dat dit personage waarschijnlijk Linda is. Dit blijkt inderdaad zo te zijn.
Hierna volgt meteen een flashback, die we gedurende het verhaal vaker zullen lezen. De flashback herken je aan de cursief gedrukte tekst. In deze flashback kom je als lezer meer te weten over Linda als kind, maar ook over het moment net nadat de moord ontdekt is.
Het verhaal is in het begin nog goed te volgen. Linda gaat vanuit het ziekenhuis terug naar de gevangenis waar ze in de ziekenboeg terecht komt. In de ziekenboeg is ook de Koningin (Adriana) van de gevangenis en ze worden vriendinnen. En dan moet je je gedachten echt goed bij het verhaal houden, want dan wordt het verhaal soms een beetje verwarrend.
Je leest enkele keren over de gedachten van Linda, maar vervolgens blijkt dat die gedachten ook werkelijkheid zijn. Hierdoor was ik soms echt even de draad kwijt en moest ik echt twee keer hetzelfde stuk lezen om te kijken of ik nu een stuk gemist had, wat dus niet zo bleek te zijn. Achteraf worden deze dingen wel duidelijk, echter, op dat moment, was het voor mij moeilijk om verder te lezen, omdat ik regelmatig het gevoel had, ‘Wat ben ik in hemelsnaam aan het lezen’. Dit vind ik erg jammer, want op zich, achteraf gezien, was het erg goed uitgedacht, maar onder het lezen, was het niet echt prettig en had ik regelmatig moeite om door te lezen.
Het boek heeft niet echt hoofdstukken. Er zijn wel stukken die als hoofdstuk gezien kunnen worden, maar in de hoofdstukken heb je ook nog aparte stukjes. Zo kreeg je soms midden in het hoofdstuk opeens een flashback en ging het na de flashback ergens anders over. Hierdoor waren de hoofdstukken voor mij ook niet echt hoofdstukken.
Het einde was voor mijn gevoel wat teleurstellend en had zeker wat spectaculairder mogen zijn. Ik had het gevoel alsof er nu naar een makkelijke ontknoping gezocht was en doordat de auteur zoveel moeite gedaan heeft om een verwarrend verhaal te schrijven, is de ontknoping zo eenvoudig dat het voor dit verhaal bijzonder saai te noemen is.
Helaas zijn mijn verwachtingen niet uitgekomen, en had ik meer van dit boek verwacht. Ik kan begrijpen dat anderen helemaal weg zijn van dit boek, maar aan mij is het niet echt besteed, vooral door de warrigheid die vaak gezaaid werd.
June 15, 2023
Meinung:
Ich muss gestehen, dass mich dieses Buch eher mit gemischten Gefühlen zurückgelassen hat. Doch wieso war das so?!
Also ich muss sagen, dass mich die Geschichte rund um den Gefängnisalltag eher etwas „gelangweilt“ hat. Die Ereignisse plätscherten einfach so dahin und auch an jeglicher Spannung fehlte es. Einzig der Gedanke daran, dass hier irgendwas gewaltig Faul zu sein schien, feuerte meine Neugier an, denn ich wollte unbedingt erfahren, ob die Protagonistin Linda Andersson wirklich so unschuldig ist, wie sie uns Leser glaubhaft machen will oder ob vielleicht auch doch mehr dahinter zu stecken scheint.
Hier muss ich gestehen, dass mich die Autorin so ordentlich an der Nase herumgeführt hat. Definitiv hat sie gekonnt ihren roten Verwirrungsfaden durch die ganze Handlung gezogen und mich persönlich immer wieder auf die falsch Fährte gelockt. Auch das Ende kam etwas überraschend und ich habe mit solch einem Ausgang so gar nicht gerechnet, dennoch fand ich es doch eher etwas unspektakulär in Szene gesetzt und so kam das Gefühl auf, dass einfach schnell ein Haken an die Geschehnisse gemacht werden sollte und ein Ende schnellstens her musste. Hier hätte ich mir so gerne einen ordentlichen Knall gewünscht oder eben das Ende noch fesselnder inszeniert.
Die Flucht und das Leben außerhalb der Mauer, war zwar etwas spannender, dennoch empfand ich es nur als oberflächlich abgearbeitet. Etwas Tiefgang hätte mich erfreut und dem Gelesenen vielleicht nochmals einen gewissen Kick verpasst.
An sich ist das Buch sehr interessant und ich habe es gerne gelesen, auch wenn ich irgendwann aufgehört habe mit Linda mitzufiebern, sondern eher aus Neugier gelesen hab um mein Bauchgefühl bestätigt zu wissen oder eben nicht.
Der Schreib - und Erzählstil ist sehr flüssig, fesselnd und locker gehalten, so dass man schnell voran kommt und auch wenn die Handlung nicht ganz überzeugt, man dennoch Spaß beim Lesen verspürt.
Insgesamt fehlte mir die nötige Spannung für einen Thriller und daher konnte mich die Autorin auch nur bedingt von ihrem Werk überzeugen. Vielleicht stand mir lediglich auch meine eigene Erwartung am Schluss im Weg um die positiven Seiten der Handlung erkennen zu können.
Fazit:
Wer einen Thriller erwartet wird leider durch die fehlende Spannung etwas enttäuscht sein. Dennoch fand ich das Buch sehr interessant, da es durch andere Stärken glänzen konnte, auch wenn es am Ende nicht ganz da war, was ich mir bei dem Klapptext erhofft habe.
Hier ist es Geschmacksache, ob es am Ende gefällt oder nicht.
Ich muss gestehen, dass mich dieses Buch eher mit gemischten Gefühlen zurückgelassen hat. Doch wieso war das so?!
Also ich muss sagen, dass mich die Geschichte rund um den Gefängnisalltag eher etwas „gelangweilt“ hat. Die Ereignisse plätscherten einfach so dahin und auch an jeglicher Spannung fehlte es. Einzig der Gedanke daran, dass hier irgendwas gewaltig Faul zu sein schien, feuerte meine Neugier an, denn ich wollte unbedingt erfahren, ob die Protagonistin Linda Andersson wirklich so unschuldig ist, wie sie uns Leser glaubhaft machen will oder ob vielleicht auch doch mehr dahinter zu stecken scheint.
Hier muss ich gestehen, dass mich die Autorin so ordentlich an der Nase herumgeführt hat. Definitiv hat sie gekonnt ihren roten Verwirrungsfaden durch die ganze Handlung gezogen und mich persönlich immer wieder auf die falsch Fährte gelockt. Auch das Ende kam etwas überraschend und ich habe mit solch einem Ausgang so gar nicht gerechnet, dennoch fand ich es doch eher etwas unspektakulär in Szene gesetzt und so kam das Gefühl auf, dass einfach schnell ein Haken an die Geschehnisse gemacht werden sollte und ein Ende schnellstens her musste. Hier hätte ich mir so gerne einen ordentlichen Knall gewünscht oder eben das Ende noch fesselnder inszeniert.
Die Flucht und das Leben außerhalb der Mauer, war zwar etwas spannender, dennoch empfand ich es nur als oberflächlich abgearbeitet. Etwas Tiefgang hätte mich erfreut und dem Gelesenen vielleicht nochmals einen gewissen Kick verpasst.
An sich ist das Buch sehr interessant und ich habe es gerne gelesen, auch wenn ich irgendwann aufgehört habe mit Linda mitzufiebern, sondern eher aus Neugier gelesen hab um mein Bauchgefühl bestätigt zu wissen oder eben nicht.
Der Schreib - und Erzählstil ist sehr flüssig, fesselnd und locker gehalten, so dass man schnell voran kommt und auch wenn die Handlung nicht ganz überzeugt, man dennoch Spaß beim Lesen verspürt.
Insgesamt fehlte mir die nötige Spannung für einen Thriller und daher konnte mich die Autorin auch nur bedingt von ihrem Werk überzeugen. Vielleicht stand mir lediglich auch meine eigene Erwartung am Schluss im Weg um die positiven Seiten der Handlung erkennen zu können.
Fazit:
Wer einen Thriller erwartet wird leider durch die fehlende Spannung etwas enttäuscht sein. Dennoch fand ich das Buch sehr interessant, da es durch andere Stärken glänzen konnte, auch wenn es am Ende nicht ganz da war, was ich mir bei dem Klapptext erhofft habe.
Hier ist es Geschmacksache, ob es am Ende gefällt oder nicht.
Displaying 1 - 30 of 66 reviews