What do you think?
Rate this book
ماجرای دشت مرموز
جشن خرگوشها
در ﻣﺣﻠهی ﺧﺮﮔوشھﺎ، رﻗص و ﭘﺎیﮐوﺑﯽ ﺑﺮﭘﺎ ﺷده ﺑود. اﯾن ﮔوﺷﻪ و آن ﮔوﺷﻪ، ﺧﺮﮔوشھﺎ ﮔوش ﺗﮐﺎن ﻣﯽدادﻧد و ﭘﺎیﮐوﺑﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧد.
ﺧﺮﮔوشها روی ﭘﺎی ﺧودشان ﺑﻧد ﻧﺑودند. ﻣﺛل آن ﺑود ﮐﻪ از ﺧودبیﺧود ﺷده ﺑودﻧد؛ ﭼون از ﺳﺮوﮐول هم ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺗﻧد و اﯾن طﺮف و آن طﺮف ﻣﯽﭘﺮﯾدﻧد و ﮔﺎھﯽ ﺑﺎ ﮔﺎزﮔﺮﻓﺗن ﮔوش ﺧﺮﮔوﺷﯽ، ﺻدای ﺟﯾﻐﯽ ﺑﻠﻧد ﻣﯽﺷد. از ﺻدای ﺟﯾﻎ، ﺧﺮﮔوشهای ﺷﺎدﻣﺎن ﻣﯽﺧﻧدﯾدﻧد و ﺑﻪدﻧﺑﺎل ﺗﮐﻪ هویجهایی ﻣﯽدوﯾدﻧد ﮐﻪ ﮔﺎهی از ﮔوﺷﻪای ﻣﯾﺎن آنها ﻣﯽاﻓﺗﺎد.
ﻣﺎﻣﺎن ﺧﺮﮔوشها در اﯾن هیاهو ﺑﭼﻪﺧﺮﮔوشها را ﮐﻧﺎر ﻣﯽﮐﺷﯾدﻧد ﮐﻪ زﯾﺮ دﺳتوﭘﺎی ﺑﺰرگﺗﺮها ﻧﻣﺎﻧﻧد؛ وﻟﯽ ﺧودﺷﺎن ﺧﻧده از ﺻورتهاﯾﺷﺎن دور ﻧﻣﯽﺷد. از ﺑﺎﻻوﭘﺎﯾﯾن ﭘﺮﯾدن ﺧﺮﮔوشها، ﮔﺎهی ﭘﺮﺗوی ﻧوری ﮐﻪ از ﺑﯾﺮون و از ﺳوراخ ﻻﻧﻪ ﮐم و زﯾﺎد ﯾﺎ ﮐمرﻧگ و ﭘﺮرﻧگ ﻣﯽﺷد، ﻓﺿﺎﯾﯽ ﻋﺟﯾب و ﻏﺮﯾب در ﻣﺣﻠهی ﺧﺮﮔوشها آﻓﺮﯾده ﺑود.
در اﯾن هیاهو ﻧﺎﮔهان ﻣﺎﻣﺎنﺧﺮﮔوﺷﯽ ﺟﯾﻎ ﮐﺷﯾد: «ﭘﺳﺮم ﻧﯾﺳت.»
ﺑﺎﺑﺎﺧﺮﮔوﺷﯽ هم ﻓﺮﯾﺎد زد: «دﺧﺗﺮ ﻣن هم ﻧﯾست.»
ﯾﮐﯽ ﮔﻔت: «ﺧب، همینﺟﺎ هستند، ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺮﻓﺗﻧد.»
ﺧﺮﮔوﺷﯽ از دورﺗﺮ ﮔﻔت: «ﭼﺮا ﺟﺷن هوﯾﺞ ﻣﺎ را ﺧﺮاب ﮐﺮدﯾد؟»
ﺑﺎﺑﺎ ﺧﺮﮔوش ﮔﻔت: «ﮐدام ﺟﺷن هوﯾﺞ؟! هر ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﻣﺎ ﻣﯽآﯾد، از اﯾن ﺟﺷن هوﯾﺞ اﺳت!»
از آن دورﺗﺮ یکی ﮔﻔت: «ﻣﺎ ﻧﺑﺎﯾد ﺷﺎد ﺑﺎﺷﯾم؟ هر روز از ﺧواب ﮐﻪ ﺑﯾدار ﻣﯽﺷوﯾم و ﺗﺎ ﺷب ﮐﻪﻣﯽﺧواﺑﯾم، ﺑﺎﯾد از دﺷﻣن ﺑﺗﺮﺳﯾم؟ روز، روﺑﺎه؛ ﺷب، روﺑﺎه؛ ﺗوی ﺧواب، روﺑﺎه؛ ﺗوی ﺑﯾداری، روﺑﺎه؛ ﭘس ﮐﯽ ﺷﺎدی و ﻓﺮاﻣوﺷﯽ؟ آخ ﮐﻪ دﻟم تنگ ﺷده ﺑﺮای یک ﺧواب ﺧﺮﮔوﺷﯽ.»
ﺧﺮﮔوشها روی ﭘﺎی ﺧودشان ﺑﻧد ﻧﺑودند. ﻣﺛل آن ﺑود ﮐﻪ از ﺧودبیﺧود ﺷده ﺑودﻧد؛ ﭼون از ﺳﺮوﮐول هم ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺗﻧد و اﯾن طﺮف و آن طﺮف ﻣﯽﭘﺮﯾدﻧد و ﮔﺎھﯽ ﺑﺎ ﮔﺎزﮔﺮﻓﺗن ﮔوش ﺧﺮﮔوﺷﯽ، ﺻدای ﺟﯾﻐﯽ ﺑﻠﻧد ﻣﯽﺷد. از ﺻدای ﺟﯾﻎ، ﺧﺮﮔوشهای ﺷﺎدﻣﺎن ﻣﯽﺧﻧدﯾدﻧد و ﺑﻪدﻧﺑﺎل ﺗﮐﻪ هویجهایی ﻣﯽدوﯾدﻧد ﮐﻪ ﮔﺎهی از ﮔوﺷﻪای ﻣﯾﺎن آنها ﻣﯽاﻓﺗﺎد.
ﻣﺎﻣﺎن ﺧﺮﮔوشها در اﯾن هیاهو ﺑﭼﻪﺧﺮﮔوشها را ﮐﻧﺎر ﻣﯽﮐﺷﯾدﻧد ﮐﻪ زﯾﺮ دﺳتوﭘﺎی ﺑﺰرگﺗﺮها ﻧﻣﺎﻧﻧد؛ وﻟﯽ ﺧودﺷﺎن ﺧﻧده از ﺻورتهاﯾﺷﺎن دور ﻧﻣﯽﺷد. از ﺑﺎﻻوﭘﺎﯾﯾن ﭘﺮﯾدن ﺧﺮﮔوشها، ﮔﺎهی ﭘﺮﺗوی ﻧوری ﮐﻪ از ﺑﯾﺮون و از ﺳوراخ ﻻﻧﻪ ﮐم و زﯾﺎد ﯾﺎ ﮐمرﻧگ و ﭘﺮرﻧگ ﻣﯽﺷد، ﻓﺿﺎﯾﯽ ﻋﺟﯾب و ﻏﺮﯾب در ﻣﺣﻠهی ﺧﺮﮔوشها آﻓﺮﯾده ﺑود.
در اﯾن هیاهو ﻧﺎﮔهان ﻣﺎﻣﺎنﺧﺮﮔوﺷﯽ ﺟﯾﻎ ﮐﺷﯾد: «ﭘﺳﺮم ﻧﯾﺳت.»
ﺑﺎﺑﺎﺧﺮﮔوﺷﯽ هم ﻓﺮﯾﺎد زد: «دﺧﺗﺮ ﻣن هم ﻧﯾست.»
ﯾﮐﯽ ﮔﻔت: «ﺧب، همینﺟﺎ هستند، ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺮﻓﺗﻧد.»
ﺧﺮﮔوﺷﯽ از دورﺗﺮ ﮔﻔت: «ﭼﺮا ﺟﺷن هوﯾﺞ ﻣﺎ را ﺧﺮاب ﮐﺮدﯾد؟»
ﺑﺎﺑﺎ ﺧﺮﮔوش ﮔﻔت: «ﮐدام ﺟﺷن هوﯾﺞ؟! هر ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﻣﺎ ﻣﯽآﯾد، از اﯾن ﺟﺷن هوﯾﺞ اﺳت!»
از آن دورﺗﺮ یکی ﮔﻔت: «ﻣﺎ ﻧﺑﺎﯾد ﺷﺎد ﺑﺎﺷﯾم؟ هر روز از ﺧواب ﮐﻪ ﺑﯾدار ﻣﯽﺷوﯾم و ﺗﺎ ﺷب ﮐﻪﻣﯽﺧواﺑﯾم، ﺑﺎﯾد از دﺷﻣن ﺑﺗﺮﺳﯾم؟ روز، روﺑﺎه؛ ﺷب، روﺑﺎه؛ ﺗوی ﺧواب، روﺑﺎه؛ ﺗوی ﺑﯾداری، روﺑﺎه؛ ﭘس ﮐﯽ ﺷﺎدی و ﻓﺮاﻣوﺷﯽ؟ آخ ﮐﻪ دﻟم تنگ ﺷده ﺑﺮای یک ﺧواب ﺧﺮﮔوﺷﯽ.»
3 pages, Audible Audio
Published December 29, 2021
About the author
محمد میرکیانی
28 books6 followersمحمد میرکیانی (زاده ۱۳۳۷ در تهران) نویسنده ایرانی است. او برای نگارش کتاب روز تنهایی من: مجموعه قصه برگزیدهٔ پنجمین دورهٔ کتاب سال ایران شد.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.