Rapper Hef neemt geen enkel blad voor zijn mond. Niet in zijn muziek, ook niet in deze eerlijke, rauwe biografie. Open en eerlijk vertelt hij over een bijzonder leven vol hoogte- en dieptepunten, dat voerde van Rotterdam naar Amsterdam-Zuidoost en van Hoogvliet tot waar hij nu woont. Over de jonko en de henny gaat het, en over de chickies en fissa’s. Maar hij vertelt ook over de torenhoge eisen die hij aan zichzelf stelt als artiest, aan de vele verantwoordelijkheden die hij heeft voor de mensen om hem heen en over de dood van zijn moeder. Over alleen thuis op de bank zitten op oudejaarsavond en het verdwenen geloof in huisje-boompje-beestje.
‘Een soldaat wordt soms een tijd uitgezonden en dan komt hij weer thuis om een beetje bij te komen, maar ze hebben van alles meegemaakt, allemaal trauma’s en shit. Allemaal psychiaters die met ze gaan praten, want it’s a war out there man. Zo is het bij mij ook: ik weet niet meer hoe je moet functioneren in een normale wereld en daarom zit ik de hele tijd binnen. Zonder gezin, want ik weet niet hoe dat moet. De war ken ik, ik weet hoe ik daarin moet functioneren, maar het leven na de war snap ik nog niet.’
heel mooi opgeschreven, bijzonder hoe Hefs (Zjuul voor intimi) vele gedachtes door Harmens zo goed zijn vertolkt in dit boek. Er is zekerheid, maar ook meer dan voldoende ruimte voor twijfels in dit boek. Ondanks de vele overlap in thematiek is het Harmens goed gelukt om dit verhaal niet taai, patroonmatig of tegenstrijdig te maken. Dat is mede te danken aan de dialoog die Hef vaak met zichzelf aangaat in het boek. Ook zijn capaciteit om medogeloos voor zichzelf én anderen te zijn en tegelijkertijd medelevend, draagt bij aan de grote waarde van dit verhaal.
Het lijkt me interessant om over tien, vijftien jaar weer een biografie te lezen die voorkomt uit de samenwerking tussen deze twee. Misschien dat het overigens wel iets voor de liefhebber is, iemand die Hefs muziek al kent en benieuwd is naar zijn kijk op het leven, waarom hij zulke goede vragen stelt in Rookworst (hihi) en te allen tijde de rug van zijn squad heeft.
Als persoon die muziek van Bundy al een langere tijd waardeert, was ik benieuwd naar het boek. An sich was het boek zelf niet erg bijzonder. Boek is in zijn typische spreektaal geschreven, wat voor mij maakte dat het snel lezen was.
Headsup: je moet de man en rapper Hef wel een beetje kennen, wil je het boek kunnen waarderen. Als je hem niet kent, en wel weet dat die blowt, zal je het waarschijnlijk met een té grote korrel zout nemen.
Dit boek is echt een klasbak, het voelt alsof je naast de hoofdpersoon in de coffeeshop zit en een urenlang gesprek voert (goede schrijfstijl). Desondanks weet de auteur, via de chronologische volgorde, toch over het algemeen goed te schetsen wat voor wereldbeeld Hef heeft. Dat wereldbeeld draait vooral om dat rust belangrijk is en je je kansen moet pakken in het leven. Stiekem wel jammer om te zien dat hij het vertrouwen in vrouwen grotendeels kwijt is, maar gezien zijn historie sta ik er nog achter ook, "dan maar lekker niet".
Verder zijn de details en anekdotes vanuit Hoogvliet wel grappig, zoals dat bij oud en nieuw mensen niet alleen vuurwerk afsteken maar ook even testen of hun "pipa" nog werkt.
Leuk detail: de hoofdstukken zijn gemarkeerd door uitspraken in dat betreffende gesprek (vaak 1 onderwerp per hoofdstuk). Voor een puzzelaar als ik is dat leuk, even zoeken waar die zit maar vooraf is het vooral leuk om dat ff te lezen, weet je wat komen gaat 😉.
Een visionair. Een legende. Een Hef. Was op zoek naar puur om te gooien in de mix, geef hem maar een uur en hij had het gefixt. Anderen waren duur, ze fokten met dit: Vertel hem wat je hebben wilt, want hij heeft wat je hebben wilt.
Ik had nog nooit van Hef gehoord. Wel van Erik Jan Harmens. Hij is de reden waarom ik dit boek heb gelezen. Nadat Harmens in 25 sessies naar Hef had geluisterd, heeft hij in iets meer dan zestig hoofdstukjes in monoloogvorm opgeschreven wat de rapper te vertellen had. Geen lekkere jongen, die Julliard Frans, in elk geval niet geweest. Niemand heeft zichzelf gemaakt, of zijn opvoeding en milieu gekozen. Wat dat betreft heeft Hef het niet getroffen. Mogelijk is die duistere periode nu voorbij en is Hef geen vervelende jongen meer. Maar ik zie nog wel wat verbeterpunten, want het boek gaat wel erg veel over geld en roem en wat hij daarvoor allemaal koopt. Dit gekoppeld aan een halfslachtige vorm van zelfkritiek, die meer lijkt op zelfvoldaanheid en zelfmedelijden. Toch ben ik blij dat ik Puur heb gelezen, want ik heb een kijkje kunnen nemen in een wereld om de hoek die de mijne niet is.
Dit boek heet niet zomaar ‘Puur’ De manier hoe hij over zijn leven verteld en dat hij zichzelf blijft in het boek ook met zijn manier van praten is gewoon geweldig. Ik hoorde hem letterlijk praten 😂 Ik tab niet zomaar boeken tenzij een boek mij ontzettend erg boeit en dat was bij dit boek het geval. Dit is een boek die ik gewoon opnieuw en opnieuw wil lezen het brengt kalmte door dat hij het ook is in bijna elke situatie.
Als een Hef fan is dit boek echt een treat. Het is compleet in de spreek taal van Hef geschreven terwijl er toch een logische volgorde inzit. Het geeft een super leuke inkijk in het leven van Hef. Het boek heb ik echt weg gelezen alsof je met hem uren lang in de coffeeshop zit en hij je alles persoonlijk verteld. Echt indrukwekkend hoe goed Erik deze vertaalslag heeft gemaakt naar een boek.
Geniaal. Typisch Hef. Alsof je hem hoort praten. Snap de man en zijn muziek nu nog beter. Wel lastig om soms door heen te lezen door de simpele taal en het feit dat het losse stukjes zijn uit zijn leven. Wel heel leuk dus om af en toe een paar hoofdstukjes van te lezen!
wat een mooi boek vol levenslessen mooi om te lezen is hoe hef in elke situatie mogelijkheden ziet en elke situatie om weet te draaien naar iets positiefs eerlijk, openhartig en inspirerend
Sick hoe je meer te weten komt over een leven van een artiest en echt soort mee kijkt in z’n hoofd en waarom hij dingen doet en heeft gedaan. Keer wat anders dan al die documentaires. Super Nice