What do you think?
Rate this book
Trol
Dunia Troll itu besar, kusam, dan kotor.
Sampai pada suatu waktu, dia melihat sesuatu yang baru.
Sesuatu yang melayang dan berputar.
Trol ingin menangkapnya, namun sesuatu itu menghilang.
Apakah dia akan melihatnya lagi?
Sampai pada suatu waktu, dia melihat sesuatu yang baru.
Sesuatu yang melayang dan berputar.
Trol ingin menangkapnya, namun sesuatu itu menghilang.
Apakah dia akan melihatnya lagi?
32 pages, Hardcover
Published January 1, 2019
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
July 5, 2019
Het was een pijnlijk moment toen oom Kaj 'Het Boek Zonder Tekeningen' (2015) voor neefje Adam kocht. Ik had ooit een item bij DWDD gezien waarin de Vlaamse cabaretier Wim Helsen het voorleesboekje aankondigde. Adam's pappa is kunstschilder en ik wilde hem de liefde voor geschreven taal bijbrengen. Het boekje heeft geen prenten, maar is een volstrekt talig werk waarin de interactie centraal staat tussen de voorlezer en het kind. Samen spelen met klanken en absurdistische zinnen om de kinderfantasie te prikkelen. Alleen taal. Ik zag ons al voor me, met elkaar de verhoudingen tussen volwassene en kind door elkaar schoppen, om elkaar lachen, nieuwe verbindingen leggen in de taal, en hij zou zelf ontdekken hoe rijk literatuur kan zijn. Maar Adam bleek het SATB2-syndroom te hebben, of een taalontwikkelingsachterstand waardoor hij zich misschien nooit in zijn leven helemaal zal kunnen uiten met gesproken taal. 'Het Boek Zonder Tekeningen' (2015) bleef ongelezen in een kast liggen en we lazen het nooit meer; het was te moeilijk voor hem.
Ik las hem wel boekjes voor. Over dinosaurussen, auto's of verhaaltjes met Woezel en Pip of Kikker & vriendjes. Meer plaatjes kijken dan iets anders. En we hadden natuurlijk lol met elkaar. Niemand kan zo ontwapenend en lief glimlachen als mijn neefje, met z'n kakelende schaterlachje. Soms leek hij iets te begrijpen. Soms wees ik ergens op en wist ik echt niet of het bij hem binnenkwam. Maar ik had nooit het idee dat we écht met elkaar die boekjes lazen; dat hij emotioneel mee werd gevoerd met het verhaal en kon genieten van de talige kant van literatuur. Ik had dan ook weinig verwachtingen toen Adam en ik naar de buurtbibliotheek gingen voor prentenboekjes. Eigenlijk wilde ik hem zelf laten kiezen, maar hij had de grootste lol door de boeken door elkaar te husselen. Een vrolijke wanorde creëren, ook op de afdeling voor volwassenen. Ik koos zelf een stapeltje boekjes - passend bij zijn interesse voor auto's, treinen en grote voertuigen - omdat ik hem daar waarschijnlijk het meeste plezier mee deed. Dat hij dan met z'n vingertje naar een auto, truck of tractor zou wijzen en bij herkenning 'die, die, die' kon zeggen. Of dat hij een paard of koe in het landschap zou spotten en dan enthousiast de bijpassende handgebaren erbij maakte. We zouden toch wel met elkaar lachen.
'Trol' (2018) van Tineke Lemmens en Margot Senden koos ik voor mezelf. Het prentenboek deed me denken aan die dagen dat ik bij ons Beppe in Fryslân 'De Oproep der Kabouters' (1981) van Rien Poortvliet en Wil Huygen uit de boekenkast trok. Van die sprookjesverhalen waar niet het spannende avontuur de voornaamste insteek is, maar sfeerschetsen van fantastische karakters en hun omgang met de natuur. Hoe ze te maken kregen met de cyclus van het leven (geboorte, leven en dood), het verstrijken van de seizoenen en hoe de natuurlijke balans hersteld moest worden. Op de achtergrond de indringende aanwezigheid van die verderfelijke mens, maar natuurlijk ook de trollen, als een meer beheersbaar kwaad. In 'Trol' (2018) is de hoofdpersoon zelf een trol in een desolaat en guur steenlandschap. Het is een koddige en aandoenlijke figuur, maar ook een beetje triestig. Hoe hij iets te onbehouwen door een kleurloze leegte stampt en verstookt is van een omgeving die zijn leventje betekenis geeft. Dan waait er een paardenbloem mee met de wind. Maar lukt het de trol die te pakken, of is hij te onhandig voor dit kwetsbare stukje geluk?
Soms bevat een kinderboek die grote literaire thema's in het klein. Hoop. Verlangen. Eenzaamheid. De nietigheid van de mens. Mislukking. Verwondering. Ik legde 'Trol' (2018) weg met een brok in mijn keel en wist dat in ieder geval één iemand ervan had genoten. Maar wat schetste mijn verbazing!? Ook Adam kwam met het boekje aanzetten en sloeg het open. Meerdere keren opnieuw. En als de titeltrol huilde, dan hoorde ik Adam 'huile, huile, huile' zeggen en streek hij met z'n vingertjes langs zijn wang. Op één specifieke plaat lacht de titeltrol van geluk met z'n grote puppy-ogen en blije glimlach. Elke keer als hij er langsging, hoorde ik hem 'blij, blij, blij' zeggen. Op een gegeven moment vroeg ik hem 'trol' na te zeggen en zei zijn zachte stemmetje 'tol, tol, tol'. Voor het eerst voelde ik die connectie tussen mij, Adam en een boek, dat hij een psychologische ontwikkeling herkent en het zelfs weet uit te leggen aan mij. Dat we samen een boek lezen, écht lezen. Hoe er een wereld openligt aan nieuwe verhalen voor ons om te ontdekken. Een geroutineerde lezer als ik terug naar de basis en een klein jongetje dat proeft aan de rijkdom van fictieve vertellingen.
Ik las hem wel boekjes voor. Over dinosaurussen, auto's of verhaaltjes met Woezel en Pip of Kikker & vriendjes. Meer plaatjes kijken dan iets anders. En we hadden natuurlijk lol met elkaar. Niemand kan zo ontwapenend en lief glimlachen als mijn neefje, met z'n kakelende schaterlachje. Soms leek hij iets te begrijpen. Soms wees ik ergens op en wist ik echt niet of het bij hem binnenkwam. Maar ik had nooit het idee dat we écht met elkaar die boekjes lazen; dat hij emotioneel mee werd gevoerd met het verhaal en kon genieten van de talige kant van literatuur. Ik had dan ook weinig verwachtingen toen Adam en ik naar de buurtbibliotheek gingen voor prentenboekjes. Eigenlijk wilde ik hem zelf laten kiezen, maar hij had de grootste lol door de boeken door elkaar te husselen. Een vrolijke wanorde creëren, ook op de afdeling voor volwassenen. Ik koos zelf een stapeltje boekjes - passend bij zijn interesse voor auto's, treinen en grote voertuigen - omdat ik hem daar waarschijnlijk het meeste plezier mee deed. Dat hij dan met z'n vingertje naar een auto, truck of tractor zou wijzen en bij herkenning 'die, die, die' kon zeggen. Of dat hij een paard of koe in het landschap zou spotten en dan enthousiast de bijpassende handgebaren erbij maakte. We zouden toch wel met elkaar lachen.
'Trol' (2018) van Tineke Lemmens en Margot Senden koos ik voor mezelf. Het prentenboek deed me denken aan die dagen dat ik bij ons Beppe in Fryslân 'De Oproep der Kabouters' (1981) van Rien Poortvliet en Wil Huygen uit de boekenkast trok. Van die sprookjesverhalen waar niet het spannende avontuur de voornaamste insteek is, maar sfeerschetsen van fantastische karakters en hun omgang met de natuur. Hoe ze te maken kregen met de cyclus van het leven (geboorte, leven en dood), het verstrijken van de seizoenen en hoe de natuurlijke balans hersteld moest worden. Op de achtergrond de indringende aanwezigheid van die verderfelijke mens, maar natuurlijk ook de trollen, als een meer beheersbaar kwaad. In 'Trol' (2018) is de hoofdpersoon zelf een trol in een desolaat en guur steenlandschap. Het is een koddige en aandoenlijke figuur, maar ook een beetje triestig. Hoe hij iets te onbehouwen door een kleurloze leegte stampt en verstookt is van een omgeving die zijn leventje betekenis geeft. Dan waait er een paardenbloem mee met de wind. Maar lukt het de trol die te pakken, of is hij te onhandig voor dit kwetsbare stukje geluk?
Soms bevat een kinderboek die grote literaire thema's in het klein. Hoop. Verlangen. Eenzaamheid. De nietigheid van de mens. Mislukking. Verwondering. Ik legde 'Trol' (2018) weg met een brok in mijn keel en wist dat in ieder geval één iemand ervan had genoten. Maar wat schetste mijn verbazing!? Ook Adam kwam met het boekje aanzetten en sloeg het open. Meerdere keren opnieuw. En als de titeltrol huilde, dan hoorde ik Adam 'huile, huile, huile' zeggen en streek hij met z'n vingertjes langs zijn wang. Op één specifieke plaat lacht de titeltrol van geluk met z'n grote puppy-ogen en blije glimlach. Elke keer als hij er langsging, hoorde ik hem 'blij, blij, blij' zeggen. Op een gegeven moment vroeg ik hem 'trol' na te zeggen en zei zijn zachte stemmetje 'tol, tol, tol'. Voor het eerst voelde ik die connectie tussen mij, Adam en een boek, dat hij een psychologische ontwikkeling herkent en het zelfs weet uit te leggen aan mij. Dat we samen een boek lezen, écht lezen. Hoe er een wereld openligt aan nieuwe verhalen voor ons om te ontdekken. Een geroutineerde lezer als ik terug naar de basis en een klein jongetje dat proeft aan de rijkdom van fictieve vertellingen.
March 19, 2018
Wauw prachtige illustraties heeft dit prentenboek!
Het verhaal gaat over trol die in een grote, grauwe en grove wereld woont, dat is altijd zo geweest totdat hij iets ziet wat nieuw, klein, fier en fijn is...
Een prentenboek dat je op heel veel verschillende manieren kunt interpreteren. Daardoor kun je naar mijn mening je kind je eigen boodschap overbrengen waarom de wereld mooi is en vol kleur.
Het verhaal gaat over trol die in een grote, grauwe en grove wereld woont, dat is altijd zo geweest totdat hij iets ziet wat nieuw, klein, fier en fijn is...
Een prentenboek dat je op heel veel verschillende manieren kunt interpreteren. Daardoor kun je naar mijn mening je kind je eigen boodschap overbrengen waarom de wereld mooi is en vol kleur.
Read
June 5, 2020Oh, ce ochisori frumosi, ce fatuca dulce!
De cum am pus ochii pe aceasta carte am stiut ca Lucas o va adora. Dar mare mi-a fost surpriza cand, in primele zile, Lucas a ignorat-o complet. Ma simteam la fel de trista si de gri ca trolul din poveste.
Pana cand… Intr-o zi… A cerut sa i-o citesc (si sa o recitesc pana am obosit). Si astfel au urmat cateva zile in care tot la ea revenea, iar pentru ca era scurta nu se multumea niciodata sa o citesc o singura data.
Trolul este o poveste duioasa, ilustrata frumos, potrivita mai ales copiilor mici si foarte mici datorita textului succint (desi eu sunt exemplul viu ca este perfecta pentru orice varsta).
Biblioteca lui Lucas / Instagram.
De cum am pus ochii pe aceasta carte am stiut ca Lucas o va adora. Dar mare mi-a fost surpriza cand, in primele zile, Lucas a ignorat-o complet. Ma simteam la fel de trista si de gri ca trolul din poveste.
Pana cand… Intr-o zi… A cerut sa i-o citesc (si sa o recitesc pana am obosit). Si astfel au urmat cateva zile in care tot la ea revenea, iar pentru ca era scurta nu se multumea niciodata sa o citesc o singura data.
Trolul este o poveste duioasa, ilustrata frumos, potrivita mai ales copiilor mici si foarte mici datorita textului succint (desi eu sunt exemplul viu ca este perfecta pentru orice varsta).
Biblioteca lui Lucas / Instagram.
February 18, 2024
You can find how meaningfull this book. You can't understand it unless you're a troll :)
Displaying 1 - 4 of 4 reviews