Een man, een meisje en later ook een pratende kat zijn de enige overlevenden van een vreselijke ramp en proberen zich te redden in een lila huisje in een bos. Maar als het meisje, Gwen, meer wil weten over de wereld om haar heen dan de verhalen die de man, Mads, haar vertelt en als ze geen genoegen meer wil nemen met de 100 stappen die ze van het huisje vandaan mag zetten, loopt de spanning op.
Dat plot maakt nieuwsgierig! De Waard is erin geslaagd om een intrigerend verhaal te schrijven met leuke wendingen. Vanaf de eerste bladzijde is het spannend en ook in de rest van het verhaal gebeurt er genoeg om door te willen lezen. Knap ook hoe de schrijver de ontwikkeling van Gwen omschrijft, en haar verhouding tot Mads. Toch laat het boek me een beetje teleurgesteld achter.
Spoilers vanaf hier!
Jammer dat het plot uiteindelijk toch vrij voorspelbaar is; het was verrassender geweest als de auteur de lezer wat meer op het verkeerde been had gezet. Er zitten zeker mooie trucjes in om je te laten twijfelen wat er zal gebeuren, maar uiteindelijk gebeurt wat je verwacht. Het einde is ook wat moralistisch. Een goede boodschap, maar het ligt er dik bovenop, niet erg subtiel.
Wel fijne schrijfstijl, leest lekker weg en hier en daar een leuk motief of symbool. Sommige zijn een beetje simpel (de bast die staat voor “vergroeien” met een plek bijvoorbeeld), maar de rol die duisternis speelt is dan weer wel mooi en subtiel in het verhaal gebruikt. Wellicht een goed boek voor de leeslijst voor 4havo of vwo, want veel leuks te zeggen over perspectief, ruimte, motieven en spanning en niet te ingewikkeld.