เสเพลบอยชาวไร่

by 'รงค์ วงษ์สวรรค์

หากยอมรับว่าความสามารถอันโดดเด่นประการหนึ่งของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ คือความเป็นนักตลกปลิ้นมายาคติทางสังคมได้อย่างเจ็บแปลบแสบคันโดยใช้กลวิธียั่วล้อ เสียดสีอย่างมีประสิทธิภาพ เสเพลบอยชาวไร่ ก็นับว่าเป็นงานเขียนอีกชุดหนึ่งที่เขาทำอย่างได้ผล มากไปกว่านั้น ดูเหมือนความหมายที่ซ่อนอยู่ลึกๆ หลังเสียงหัวเราะและอารมณ์ขันขื่นอันเหลือหลาย คล้ายกับว่า 'รงค์ วงษ์สวรรค์ กำลังตั้งคำถามว่า "ความเป็นคนดี" คืออะไร และสิ่งใดคือมาตรวัดของความเป็นคนดี และในสังคมแบบปากว่าตาขยิบเช่นนี้ จะมีไม้วัดใดที่เป็นมาตรฐาน

- ผู้ช่วยศาสตราจารย์ธัญญา สังพันธานนท์

165 pages, Paperback

Published January 1, 1999

About the author

'รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2538 เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดชัยนาท จบการศึกษามัธยมศึกษา จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร เป็น นักเขียนที่มีผลงานหลายอย่าง เช่น คอลัมน์ในนิตยสารและหนังสือพิมพ์ เรื่องสั้น นวนิยาย สารคดี บทภาพยนตร์ เอกลักษณ์ของงานเขียนคือการใช้ภาษา ซึ่งใช้คำยุคเก่า แต่สื่อถึงเรื่องราวที่ทันสมัย นามปากกา 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ย่อมาจากชื่อจริง คือ ณรงค์ วงษ์สวรรค์

'รงค์ วงษ์สวรรค์ เสียชีวิตจากอาการเส้นเลือดในสมองแตก เมื่อเวลาประมาณ 18.05 น. ของวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2552 ณ โรงพยาบาลเทพปัญญา จังหวัดเชียงใหม่

Reviews

[เอกภพ สิทธิวรรณธนะ · Rating 3 out of 5]

คือซี่รีย์เรื่องสั้นมัดรวมเป็นนิยายในฉากชนบทยุคคลาสสิก ยุคที่อำนาจราชการบ้านเมืองยังเข้าไม่ถึงถ้วนทั่ว แล้งความบันเทิงเริงใจ ชนิดที่ชาวบ้านยังเข้าไม่ถึงวิกยี่เก หรือหนังกลางแปลง หรือคอนเสิร์ตลูกทุ่ง ถึงกระนั้นประดาชาวไร่ก็ยังมีชีวิตที่มีสีสัน สนุก ทุกข์ คละเคล้าตามประสาโลกย์

เวียนว่ายในกองกิเลสกองกุศลสลับกันไป

เสน่ห์ของเสเพลบอยชาวไร่ คือการบรรยายฉากชีวิตชนบทสามัญอย่างเปี่ยมรสชาติแห่งชีวิต เปิดโลกอีกใบให้คนเมืองได้รู้จัก โลกที่ ดิน น้ำ ป่ายังบริบูรณ์ โลกที่การความขัดแย้งจำกัดแค่ในวงเหล้า และในหมู่บ้าน

จะว่าเป็นโลกยูโทเปียที่นายทุนใหญ่ รัฐชาติ และวาทกรรมการพัฒนา ยังแผ่อำนาจไปไม่ถีงก็ว่าได้

ประเด็นที่ตัวละครในเสเพลบอยชาวไร่สื่อถึงก็หลากหลาย แล้วแต่ว่าผู้เขียนจะนึกสนุกอยากนึกหยิบจับประเด็นใดมาคุยกับผู้อ่าน ส่วนใหญ่เป็นเรื่องสามัญ เช่น เรื่องสุขทุกข์ เรื่องรักและร้าง เรื่องเล็กน้อยชวนหัว เกร็ดเหตุการณ์อันเป็นบทบันทึกประวัติศาสตร์ฉบับคนเล็กคนน้อย ที่แปลงแผลงในรูปแบบนิยาย

มีจุดเดียวที่ผมใคร่ติง ด้วยความที่แต่ละตอนยาวเพียงสามสี่หน้ากระดาษ แต่ละตอนแยกขาดและแยกอ่านได้อย่างไม่มีปัญหาใดๆ ไม่ใคร่มีจุดเชื่อมให้ติดตามอย่างต่อเนื่อง

เหตุนี้กระมัง ผมจึงเสพเสเพลบอยชาวไร่ออกจะนานกว่านิยายเล่มอื่น

[Nuttawat Kalapat · Rating 4 out of 5]

ส่วนตัวชอบท่อนหลัง หรือ ตอน 2 ที่ชื่อผู้มียี่เกในหัวใจ มากกว่า
ลักษณะการเล่าเป็นแบบเรื่อยๆ มาก ไม่มีปมอะไรทั้งสิ้น เป็นเรื่องราวธรรมดาๆ แค่นั้นเอง
.

.
.
เรื่องราวดำเนินในชนบท วิถีชุมชน ให้ภาพย้อนยุคได้ดี
เพียงแต่ว่ามันลงลึกได้ไม่เท่า เรื่อง สนิมสร้อย เพราะ
เล่มนี้มันเอาเรื่องสั้นมารวมกัน ไม่จำเป็นต้องอ่านต่อเนื่อง เรื่องสั้นเเต่ละตอนไม่เกิน 3-4 หน้าด้วยซ้ำ
.
ชอบการลงรายละเอียด การใส่ วัตถุดิบ ที่ทำให้เราเห็นภาพจริงๆ มาเยอะมาก ไม่ว่าจะเป็นการบรรยาย แกงส้ม น้ำพริก ปลาช่อน ข้าวเดือด เคี้ยวหมาก ม้วนใบตองดูด มะม่วง มะกรูด มะนาว กวางย่าง กะทิ ขนมหวาน
.
.
บางตอนก็เป็นเรื่องของอีกคนไปเลย
.
.
บางตอนก็มีคนแปลกๆโผล่มา
.
จุดแข็งที่สุด ของ น้า รงษ์ สำหรับผมไม่ว่าแกจะเขียนเรื่องอะไร แกจะลงลึก และ ละเอียดมาก และ มีภาษาที่เป็นจุดเด่นที่สามารถทำให้อ่านได้ลื่นไหล
.
7.5/10 ถ้าผมอายุน้อยกว่านี้ตอนอ่านเรื่องแบบนี้คงไม่ค่อย เก็ต แต่ตอนนี้พอไหว 555

[paew_h · Rating 5 out of 5]

ชอบมาก สำนวนการเขียนเป็นเอกลักษณ์มากๆ เล่าถึงชีวิตธรรมดาๆ ตามบ้านนอกเมื่อก่อน เนื้อเรื่องไม่มีอะไรเลย เหมือนฟังเรื่องเล่าในวงไวท์วิสกี้ แต่กลับสนุกแบบขำหึๆในคอ

[Boon · Rating 5 out of 5]

ได้มีโอกาสอ่านงานเขียนเล่มนี้ของพญาอินทรีแห่งท้องไร่ อ่านแล้วสนุกเป็นบ้า ไม่สามารถวางลงได้ เลยต้องอ่านสองเล่มจบรวดเดียว เป็นเรื่องสนุกสนุกในของไร่ของตัวละครหลากหลายอย่างเช่น แจ้ง ใบตอง สอน ละมุด ทิม กะทกรก ฝืด ตำแย และหมูของเพื่อนที่ช่วยทำให้เรื่องราวของบ้านไรน่าสนใจและน่าติดตาม เป็นเรื่องที่ทำให้เข้าใจถึงสภาพชีวิตของคนในบ้านไรเมื่อเกือบ 100 ปีที่แล้วได้เป็นอย่างดี เรื่องราวหลายเรื่องสอนให้คิด ให้ตระหนัก ให้วิเคราห์ แต่ยังสนุกอีก เดี๋ยวจะไปไล่อ่านงานเขียนของรงษ์ เพิ่มขึ้นอีกครับ