Η αρχαία φιλοσοφία μπορεί να ιδωθεί από την πλευρά της μεταφυσικής της ιστορίας, η οποία ήδη στον Αριστοτέλη αποκαλύπτεται ως θεολογική; Η πρωτοτυπία του βιβλίου αυτού έγκειται στο ότι πραγματοποιεί μια προσέγγιση του μεταφυσικού/θεολογικού υποστρώματος των αρχαιοελληνικών φιλοσοφικών αναζητήσεων, όχι εξερευνώντας την ιστορία των κοινών με την Χριστιανική θεολογία όρων, αλλά με μια μέθοδο υπαρξιακής συσχέτισης. Έτσι αναδεικνύεται μια σειρά βαθύτερων θεολογικών/μεταφυσικών αιτημάτων της αρχαίας φιλοσοφίας, στα οποία η Χριστιανική θεολογία κατόρθωσε ή οφείλει να απαντήσει.
Ο πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Λουδοβίκος (γεν. το 1959 στο Βόλο) σπούδασε ψυχολογία, παιδαγωγική, θεολογία και φιλοσοφία στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Παρίσι (Σορβόννη (Paris 4) και Institut Catholique de Paris) και το Cambridge.
Είναι διδάκτορας Θεολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1990). Εργάστηκε στο Ερευνητικό Κέντρο για τον Αρχέγονο Χριστιανισμό Tyndale House του Cambridge και δίδαξε ή έδωσε σεμινάρια στο Κέντρο Προχωρημένων Θεολογικών και Θρησκευτικών Σπουδών (C.A.R.T.S.) της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Cammbridge, στο Πανεπιστήμιο του Durham, δίνοντας επίσης διαλέξεις και σε άλλα Παν/μια ή Ερευνητικά Κέντρα.
Σήμερα είναι καθηγητής της Δογματικής και της Φιλοσοφίας στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Σχολή Θεσσαλονίκης, επιστημονικός συνεργάτης-συγγραφέας στο μεταπτυχιακό Θεολογικό πρόγραμμα του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και part-time λέκτορας στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Cambridge.
Το απόλυτα θετικό στα βιβλία του π. Νικ. Λουδοβίκου ελιναι ότι αφενός μεν είναι υψηλού επιπέδου, αφετέρου γίνονται απόλυτα κατανοητά από τον αναγνώστη, χωρίς να κουράζουν. "Γνώρισα τον π. Νικόλαο πρόσφατα (δυστυχώς) και τώρα τον διαβάζω συνεχώς σε πολλά βιβλία του, το τελευταίο (έως τώρα) είναι αυτό. Στην "αφανή αρμονία" ο συγγραφέας επιχειρεί και πετυχαίνει μέσα από ευκρινείς και "λεπτούς" συγκερασμούς να δείξει τη "συνέχεια" μεταξύ της αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας και Χριστιανικής Θεολογίας, μιας συνέχειας, όχι μέσω της χρήσης κοινών σχολαστικών εννοιών, που απαντούν η αλήθεια είναι εκατέρωθεν αλλά, όσο και αν ακούγεται"πολύ", συνέχειας μυστηριακής και υπαρξιακής.