George Horton was the US consul-general in Smyrna during WWI and its immediate aftermath. His account of the burning of Smyrna (Izmir) and the forced exodus of its Greek and Armenian inhabitants chronicles the last stages in the ethnic cleansing of Asia Minor of its native Christian population. According to Horton, the sacking of Smyrna was due to the military prowess of Turkish nationalists, imperial rivalries amongst western powers, and commercial interest groups seeking advantages in the emerging Turkish republic.
George Horton (1859–1942) was a member of the United States diplomatic corps who held several consular offices in Greece and the Ottoman Empire between 1893 and 1924. During two periods he was the U.S. Consul or Consul General at Smyrna (known as Izmir, Turkey today), 1911–1917 and 1919-1922. The first ended when the U.S. entered World War I and diplomatic relations with the Ottoman Empire were terminated. The second covered Greek administration of the city during the Greco-Turkish War. The Greek administration of Smyrna was appointed by the Allied Powers following Turkey's defeat in World War I and the seizure of Smyrna.
Today Horton is best remembered for The Blight of Asia, his 1926 book about the events, notably the systematic ethnic cleansing of the Christian population, leading up to and during the Great Fire of Smyrna. He briefly summarizes events from 1822 to 1909 and covers in more detail, with eye-witness accounts, events from 1909 to 1922. The title refers to what he considered the abominable behavior of the Ottoman Turks. Horton, in his book records his personal memoirs from life in modern-day-Turkey, while the events he describes are focused on that particular region, and that particular time. The book has been criticised as anti-Turkish by a number of scholars and Horton himself accused of bias against Turks and Muslims.
Οι μαρτυρίες του Αμερικανού πρόξενου Χόρτον θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες στον σημερινό αναγνώστη αν διακρίνονταν από λιγότερη προκατάληψη και καλύτερη απόδοση του ευρύτερου ιστορικού πλαισίου της εποχής. Δεν το πετυχαίνει, ούτε το επιδιώκει σε καμία περίπτωση και γι' αυτό η όποια χρησιμότητα των γραπτών του χάνεται μέσα στα ρατσιστικά του παραληρήματα για τη «μάστιγα της Ασίας», αποκρύπτοντας φυσικά τις μεγάλες ευθύνες των μεγάλων δυνάμεων της εποχής, που παρέτειναν την εμπόλεμη κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή της Εγγύς Ανατολής και της Μικράς Ασίας για τρία και πλέον χρόνια μετά τη λήξη του τρομακτικού Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ωθώντας έτσι τους εμπόλεμους Έλληνες και Τούρκους να προβούν εκατέρωθεν σε φρικαλεότητες απέναντι στους άμαχους πληθυσμούς για να πετύχουν τους πολεμικούς και εθνικιστικούς στόχους τους.
JESUS CHRIST!!! Which I believe is both the main thesis of this work AND my thoughts while reading it. Because it is all about Christendom... I guess it is good for my fellow Greeks who want to feel better about themselves reading how innocent and better than Turks they are... Come on, they definitely did not deserve the Catastrophe of Smyrna but that had nothing to do with the Muslim bloodthirsty nature as the author alleges -it had to do with the rise of nationalism in Turkey and the mixed populations of the Ottoman empire that did not suit the nation-state model. Also according to all other monographs Greeks were not the angels Horton describes, please!
Ενδιαφέρον βιβλίο, όμως ακόμα κι εγώ που είμαι Ελληνίδα, σε κάποια σημεία, ένιωσα πως ο συγγραφέας δεν είναι καθόλου αντικειμενικός. Μιλάει απαξιωτικά για τους Τούρκους, σε βαθμό που κι εγώ ένιωσα άσχημα. Όμως είναι ένα βιβλίο πολύ σημαντικό γιατί ο Χόρτον ως πρόξενος στη Σμύρνη το ‘22, έζησε ο ίδιος την καταστροφή. Είδε, άκουσε, ένιωσε. Δεν του τα αφηγήθηκαν απλώς.
Πάντα πίστευα ότι για όλα όσα έχουν γίνει μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας έχουν σίγουρα μερίδιο ευθύνης ΚΑΙ οι Έλληνες.Σίγουρα κατά την Μικρασιατική εκστρατεία οι Έλληνες στρατιώτες δεν μοίραζαν λουλούδια στους Τούρκους κατοίκους...Αυτό το βιβλίο παραθέτει μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα τραγικά γεγονότα της Μικρασιατικής καταστροφής.Αν ψάξουμε όλο το βιβλίο δεν έχει ούτε μία μαρτυρία από Έλληνα που έζησε τα γεγονότα.Όλες οι καταγραφές είναι από ξένους μάρτυρες.Σίγουρα οι ξένοι αυτοί σαν Χριστιανοί που ήταν ίσως να συμπαθούν πιο πολύ τους Χριστιανούς Έλληνες από τους Μουσουλμάνους Τούρκους.Πως μπορεί όμως κανείς να αμφισβητήσει τις μαρτυρίες τους;Μην ξεχνούμε επίσης πως ο Horton κατηγορεί ευθέως για την καταστροφή τα Χριστιανικά έθνη που εμπρός στο συμφέρον τους έκαναν τα στραβά μάτια μπρός στην απάνθρωπη συμπεριφορά των Τούρκων.
George Horton was the US Consul General in Smyrna before and during the time of the "the Great Fire of Smyrna" and the ethnic cleansing of Asia Minor by Ottoman Turks. Horton provides great insight into this era through first hand accounts, interviews and observations. The period saw the destruction of Smyrna (Izmir) and the end to the Greek and Armenian communities that culminated in the League of Nations Population Exchange and the Treaty of Laussane in 1923. This is an historical account describing the plight of 1.5 the million refugees that is often neglected and of considerable relevance to today.
Το κεφάλαιο της μικρασιατικής εκστρατείας και της ακόλουθης καταστροφής είναι τόσο μεγάλο που κάποιος χρειάζεται να διαβάσει αρκετό υλικό γραμμένο από διαφορετικές πηγές, έτσι ώστε να αποκτήσει μια όσο το δυνατό αντικειμενική άποψη για την καταστροφή της Σμύρνης, αλλά και για την συμπεριορά των Τούρκων στους χριστιανικούς πληθυσμούς γενικά και στους Έλληνες ειδικά. Από την ανάγνωση του παρόντος διηγήματος είναι πασιφανές ότι ο συγγραφέας εκτός της εμπειρίας που είχε από την παρουσία του στη Σμύρνη κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα, ανάγει όλα τα συμβάντα στην διαφορά μεταξύ ισλαμισμού και χριστιανισμού, αλλά και στην παρακμή (άποψη συγγραφέα) που χαρακτηρίζει τους Τούρκους ως φυλή. Εν κατακλείδι, το βιβλίο αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μια επιπλέον πηγή πληροφοριών του μωσαϊκού της μικρασιατικής καταστροφής, έτσι ώστε ο αναγνώστης να φιλτράρει τις πληροφορίες που επικαλούνται το συναίσθημα (σε αυτό το βιβλίο) με τις ιστορικές πληροφορίες (της λοιπής βιβλιογραφίας).
This book definitely gave me a clearer understanding of Turks, Moslems, other races (ethnic groups) in Asia Minor, Christianity, Smyrna, war, and diplomacy. Horton's criticism of the West's nonintervention and economic motives are apropos for the current debate over the U.S. bombing Iran.
Δεν έχω ολοκληρώσει ακόμα το βιβλίο, αλλά παρακινούμαι να κάνω ένα γενικό σχόλιο διαβάζοντας τα σχόλια διαβάζοντας τα σχόλια των υπολοίπων. Δεν πρέπει να θεωρούμε το βιβλίο ως ιστορική μελέτη αλλά ως απομνημονευματική παράθεση των γεγονότων από τον αυτόπτη συγγραφέα που και λόγω θέσης την συγκεκριμένη περίοδο συμμετείχε ενεργά σε αυτά. Από αυτή την οπτική γωνία, το βιβλίο είναι εξαιρετικό και μοναδικό. Επίσης, για να κρίνουμε την προσωπική άποψη του συγγραφέα και τις εμφατικές κρίσεις του πρέπει να το τοποθετήσουμε στην εποχή που γράφτηκε (1926) και πώς ήταν η μέση αντίληψη των πραγμάτων τότε. Σίγουρα στη δεκαετία του 1920 η γενική δυτική αντίληψη για τους λαούς ή την θρησκεία ήταν πολύ διαφορετική 100 χρόνια μετά. Ας μείνουμε λοιπόν στα γεγονότα που παραθέτει με το κύρος του αυτόπτη μάρτυρα.
Βρε παιδιά, αφού το λέει και ο ίδιος,δεν είναι προκατειλημμένος ούτε ρατσιστής! Αυτοί είναι Τούρκοι! Αν ήθελε να φανεί αντικειμενικός,ας απέφευγε αρκετά ρατσιστικά σχόλια που προσθέτει, ειδικά σε σημεία που προσθέτει μαρτιρίες τρίτων. Με αυτά τα σχόλια ρίχνει το κύρος του βιβλίου.