Ta książka poświęcona jest przede wszystkim bohaterkom, które znane były do tej pory tylko z imienia, lapidarnych wzmianek w tekstach źródłowych lub pojawiały się jako towarzyszki walki swoich kolegów. Są wśród nich dziewczyny młodsze i starsze. Te, które jeszcze przed wojną zaangażowane były w działalność społeczną czy polityczną, oraz te, które zostały niejako zmuszone sytuacją w czasie wojny. Odważne, nieśmiałe, zdeterminowane i wahające się. "To kwestia charakteru", mówi syn jednej z nich. Być może.
Skrawki życia i informacje rozsiane w archiwach, relacjach świadków lub publikacjach związanych z historią powstania w getcie warszawskim były jak pojedyncze okruchy, z których należało stworzyć pełną opowieść. To pierwsza taka próba, pierwsza książka, wstęp do odzyskiwania pamięci o bojowniczkach z getta warszawskiego.
Sylwia Magdalena Chutnik (ur. 12 lipca 1979 w Warszawie) – kulturoznawczyni, pisarka, feministka, działaczka społeczna, publicystka i promotorka czytelnictwa.
Laureatka Paszportu Polityki w kategorii Literatura za rok 2008, trzykrotnie nominowana do Nagrody Literackiej Nike: w 2009 za Kieszonkowy atlas kobiet, w 2013 za Cwaniary i w 2015 za W krainie czarów. Do 2019 jej książki zostały wydane w dziewięciu państwach.
Arcyważna książka o bohaterskich kobietach, które do tej pory pozostawały w cieniu mężczyzn. Żydówki, które były łączniczkami, opiekunkami, bojowniczkami. Spoglądają na czytelnika smutnymi oczami ze zdjęć (jednego, może dwóch, które po nich zostały). Spojrzenia Miry, dziewczyny Anielewicza, bohaterki, która zginęła z nim w bunkrze na Miłej, długo nie zapomnę. Szacunek dla autorek, które wykonały tytaniczną pracę, by odnaleźć ślady działalności tych wspaniałych kobiet.
Bardzo ważna książka przybliżająca bohaterstwo kobiet z gett. Pokazuje dziewczyny z bardzo ludzki sposób, dzięki czemu stają sie one bliskie jak koleżanki.
Walczyły o godność i człowieczeństwo, a ich losy zostały zakryte przez kurz historii tak, że niektóre biografie trudno było odtworzyć. Dzięki mrówczej pracy badaczek, bohaterki walczące w warszawskim getcie odzyskały twarze, nazwiska i należne im miejsce w pamięci. Kwestia charakteru. to książka, w której kobiety-badaczki śledzą losy kobiet-bojowniczek. Do tej pory większość z nich była znana jedynie z pojedynczych wzmianek w literaturze. Tu każdy rozdział poświęcony jest jednej dziewczynie i w miarę możliwości odkrywa wszystkie szczegóły z jej życia i działalności aż do śmierci (większość bohaterek nie przeżyło wojny).
Wiele z tych kobiet żyło w czasach wielkiego okrucieństwa, jakim było getto warszawskie i Holocaust. Mimo niesprzyjających warunków postanowiły stawić czoła wrogowi, walczyć o swoje prawa i godność. Ich działania miały ogromne znaczenie nie tylko dla żydowskiej społeczności, ale również historii Polski oraz całego świata. Pamięć o tych bohaterskich kobietach może stanowić nie tylko źródło inspiracji, ale również przypominać nam o konieczności walki z niesprawiedliwością, nietolerancją i wszelkimi formami prześladowań.
Kwestia charakteru. Bojowniczki z getta warszawskiego to wyjątkowy reportaż historyczny, który mimo trudności z dostępnością materiałów archiwalnych, przybliża nam niezwykłe historie bohaterek getta warszawskiego. Ta książka jest zarówno hołdem dla kobiet, które poświęciły swoje życie dla walki o wolność, jak i samych badaczek, które niezłomnie poszukują prawdy.
Walczyły o godność i człowieczeństwo, a ich losy zostały zakryte przez kurz historii tak, że niektóre biografie trudno było odtworzyć. Dzięki mrówczej pracy badaczek, bohaterki walczące w warszawskim getcie odzyskały twarze, nazwiska i należne im miejsce w pamięci.
Kwestia charakteru. to książka, w której kobiety-badaczki śledzą losy kobiet-bojowniczek. Do tej pory większość z nich była znana jedynie z pojedynczych wzmianek w literaturze. Tu każdy rozdział poświęcony jest jednej dziewczynie i w miarę możliwości odkrywa wszystkie szczegóły z jej życia i działalności aż do śmierci (większość bohaterek nie przeżyło wojny).
Wiele z tych kobiet żyło w czasach wielkiego okrucieństwa, jakim było getto warszawskie i Holocaust. Mimo niesprzyjających warunków postanowiły stawić czoła wrogowi, walczyć o swoje prawa i godność. Ich działania miały ogromne znaczenie nie tylko dla żydowskiej społeczności, ale również historii Polski oraz całego świata. Pamięć o tych bohaterskich kobietach może stanowić nie tylko źródło inspiracji, ale również przypominać nam o konieczności walki z niesprawiedliwością, nietolerancją i wszelkimi formami prześladowań.
Niestety, wiele z tych historii pozostało ukrytych lub zapomnianych przez wiele lat. Tym większy podziw już podczas lektury wzbudziła we mnie pasja i determinacja badaczek, które podjęły się tej ważnej i żmudnej misji.
Kwestia charakteru. Bojowniczki z getta warszawskiego to wyjątkowy reportaż historyczny, który mimo trudności z dostępnością materiałów archiwalnych, przybliża nam niezwykłe historie bohaterek getta warszawskiego. Ta książka jest zarówno hołdem dla kobiet, które poświęciły swoje życie dla walki o wolność, jak i samych badaczek, które niezłomnie poszukują prawdy.
Poruszająca książka. Chcę tylko jedną rzecz napisać, może trochę obok niej. Dla mnie to książka herstoryczna i aktywistyczna (czytam ją jako kobieta, jako aktywistka, jako lewicowa feministka). Czytając ją, często zadawałam sobie pytania dotyczące tego, jak wyglądałaby dzisiejsza lewica, oddolne ruchy społeczne, ruch feministyczny, nasze społeczeństwo, gdyby nie Holokaust. Większość bohaterek tej książki to aktywistki, osoby emancypujące się z tradycyjnej i konserwatywnej kultury żydowskiej, ale też mające w głowie - czasami radykalne - projekty społeczne, polityczne, gospodarcze. Co by się wydarzyło, gdyby mogły się skupiać na tych projektach? Czym by zaowocowały te ruchy młodzieżowe w kolejnych dekadach? Co wniosłyby te aktywistki (oczywiście część z nich chciała wyjechać do Izraela i nie wiązały z Polską przyszłości) - jakie idee, jakie formy organizowania się, jakie wartości? Czy to by było ważne dla nas i ciągle żywe? Wiem, to obszar historii alternatywnej, ale dla mnie to nie tylko zwykła ciekawość, to także ogromne poczucie straty.
To ważna i wartościowa książka. Znajdziemy w niej perspektywę, której zbyt długo brakowało, a która bez wątpienia jest bardzo cenna. Chętnie wrócę do tej książki w przyszłości, bo wybrałam zły moment na lekturę. Trudno czytać o Zagładzie i nadziei na zbudowanie państwa w Palestynie, gdy potomkowie bohaterek dopuszczają się na Palestyńczykach najgorszych zbrodni. Niestety nic nie uczymy się z historii (ani herstorii)...
Autorki poszczególnych rozdziałów podjęły się zadania odzyskania z archiwów informacji o bojowniczkach z getta warszawskiego, przede wszystkim o tych, "które znane były do tej pory tylko z imienia, lapidarnych wzmianek w tekstach źródłowych lub pojawiały się jako towarzyszki walki swoich kolegów" i ukazania ich w możliwie szerokim kontekście, tak by stały się na powrót żyjącymi w przeszłości osobami, a nie jedynie wzmiankami źródłowymi. O wielu "obrończyniach getta żydowskiego" można już napisać zdanie, czasem tylko kilka zdań więcej biogramu. Herstoria to nie raz ale najczęściej swoista walka o każdą "najmniejszą" informację. Ta książka jest też doskonałym i szczególnym przykładem tego, że warto takie badania prowadzić. Polecam.