What do you think?
Rate this book
De vrouw die vergat te leven
Cosy crime van eigen bodem
Een inwoner van het pittoreske Vorden wordt dood gevonden in een afgelegen boerderij. Een natuurlijke dood, wordt gezegd. Als Eva een paar weken later tijdens een wandeling bij Wijngoed Kranenburg stuit op het lichaam van een andere dorpsbewoner, wordt ook deze dood niet onderzocht door de politie. Maar Eva denkt er het hare van en gaat op onderzoek uit. Waarover ging de ruzie eigenlijk die de twee mannen eerder hadden? En spelen de plannen voor een luxe golfresort een rol bij hun dood?
Eva kampt met haar onvermogen te schilderen, bovendien is haar beste vriendin ongeneeslijk ziek, en een nieuwe liefde blijkt allesbehalve zaligmakend. Het weerhoudt de eigenzinnige Eva er niet van om vastberaden op zoek te gaan naar de waarheid. Maar iemand lijkt dit koste wat kost te willen voorkomen.
Een inwoner van het pittoreske Vorden wordt dood gevonden in een afgelegen boerderij. Een natuurlijke dood, wordt gezegd. Als Eva een paar weken later tijdens een wandeling bij Wijngoed Kranenburg stuit op het lichaam van een andere dorpsbewoner, wordt ook deze dood niet onderzocht door de politie. Maar Eva denkt er het hare van en gaat op onderzoek uit. Waarover ging de ruzie eigenlijk die de twee mannen eerder hadden? En spelen de plannen voor een luxe golfresort een rol bij hun dood?
Eva kampt met haar onvermogen te schilderen, bovendien is haar beste vriendin ongeneeslijk ziek, en een nieuwe liefde blijkt allesbehalve zaligmakend. Het weerhoudt de eigenzinnige Eva er niet van om vastberaden op zoek te gaan naar de waarheid. Maar iemand lijkt dit koste wat kost te willen voorkomen.
304 pages, Paperback
First published February 16, 2022
2 people are currently reading
43 people want to read
About the author
Corine Hartman
56 books59 followersMet vijf Gouden Strop-nominaties, twee Crimezone Awards en meerdere vier-sterrenrecensies in VN's kritische Detective & Thrillergids in haar bezit, geldt Corine Hartman als een van de meest gelauwerde en gewaardeerde thrillerschrijfsters van ons land.
Voor zover Corine Hartman (1964, Den Haag) zich herinnert, heeft haar passie voor woord en beeld, voor schrijven en tekenen, altijd bestaan. Verhalen verzinnen was één van haar favoriete bezigheden en al snel las ze alles wat los en vast zat, waaronder de boeken van Agatha Christie. George Orwells 1984 maakte grote indruk, evenals de verhalen van Edgar Allan Poe.
Voor zover Corine Hartman (1964, Den Haag) zich herinnert, heeft haar passie voor woord en beeld, voor schrijven en tekenen, altijd bestaan. Verhalen verzinnen was één van haar favoriete bezigheden en al snel las ze alles wat los en vast zat, waaronder de boeken van Agatha Christie. George Orwells 1984 maakte grote indruk, evenals de verhalen van Edgar Allan Poe.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
March 7, 2023
Een inwoner van het pittoreske Vorden wordt dood gevonden in een afgelegen boerderij. Een natuurlijke dood, wordt gezegd. Als Eva een paar weken later tijdens een wandeling bij Wijngoed Kranenburg stuit op het lichaam van een andere dorpsbewoner, wordt ook deze dood niet onderzocht door de politie. Maar Eva denkt er het hare van en gaat op onderzoek uit. Waarover ging de ruzie eigenlijk die de twee mannen eerder hadden? En spelen de plannen voor een luxe golfresort een rol bij hun dood?
Eva kampt met haar onvermogen te schilderen, bovendien is haar beste vriendin ongeneeslijk ziek, en een nieuwe liefde blijkt allesbehalve zaligmakend. Het weerhoudt de eigenzinnige Eva er niet van om vastberaden op zoek te gaan naar de waarheid. Maar iemand lijkt dit koste wat kost te willen voorkomen.
'De vrouw die vergat te leven' is het derde deel van de serie met Eva Romeijn in de hoofdrol, maar kan ook prima als losstaand deel gelezen worden.
Al gauw valt het eerste slachtoffer en dit roept meteen vragen op. Als Eva dan niet veel later het tweede slachtoffer vindt, weet je dat er bepaalde dingen niet kloppen. Ondertussen zit Eva ook nog met haar ongeneeslijk zieke vriendin en dit speelt ook een grote rol in het verhaal. Ondanks dit treurige feit probeert Eva toch uit te zoeken hoe het precies met de twee dodelijke slachtoffers zit.
Ik moet eerlijk zeggen dat dit verhaal heel erg traag is. Er gebeuren wel wat dingen, maar heel erg spannend wordt het niet en hierdoor vond ik het toch wel een beetje langdradig, helaas. De sfeer in het verhaal is wel goed, maar het is niet iets wat lang blijft hangen, tenminste niet bij mij...
Toch was de zoektocht van Eva wel interessant en natuurlijk ook de verdere ontwikkeling van haar ongeneeslijk zieke vriendin...
Beoordeling: 3,0 ⭐️
Eva kampt met haar onvermogen te schilderen, bovendien is haar beste vriendin ongeneeslijk ziek, en een nieuwe liefde blijkt allesbehalve zaligmakend. Het weerhoudt de eigenzinnige Eva er niet van om vastberaden op zoek te gaan naar de waarheid. Maar iemand lijkt dit koste wat kost te willen voorkomen.
'De vrouw die vergat te leven' is het derde deel van de serie met Eva Romeijn in de hoofdrol, maar kan ook prima als losstaand deel gelezen worden.
Al gauw valt het eerste slachtoffer en dit roept meteen vragen op. Als Eva dan niet veel later het tweede slachtoffer vindt, weet je dat er bepaalde dingen niet kloppen. Ondertussen zit Eva ook nog met haar ongeneeslijk zieke vriendin en dit speelt ook een grote rol in het verhaal. Ondanks dit treurige feit probeert Eva toch uit te zoeken hoe het precies met de twee dodelijke slachtoffers zit.
Ik moet eerlijk zeggen dat dit verhaal heel erg traag is. Er gebeuren wel wat dingen, maar heel erg spannend wordt het niet en hierdoor vond ik het toch wel een beetje langdradig, helaas. De sfeer in het verhaal is wel goed, maar het is niet iets wat lang blijft hangen, tenminste niet bij mij...
Toch was de zoektocht van Eva wel interessant en natuurlijk ook de verdere ontwikkeling van haar ongeneeslijk zieke vriendin...
Beoordeling: 3,0 ⭐️
January 31, 2024
Erg leuk en spannend boek, sommige hoofdstukken zijn gemakkelijk doorheen en sommige gaan erg moeizaam.
Het gaat over een kunstenares in een klein dorpje waar twee mannen zijn overleden. Ze vermoedt dat de mannen vermoord zijn, terwijl de rest denkt dat het een natuurlijke dood was. Ze laat zich erg meeslepen in haar eigen fantasieën. Daarnaast ligt haar beste vriendin op sterven door een ziekte.
Het gaat over een kunstenares in een klein dorpje waar twee mannen zijn overleden. Ze vermoedt dat de mannen vermoord zijn, terwijl de rest denkt dat het een natuurlijke dood was. Ze laat zich erg meeslepen in haar eigen fantasieën. Daarnaast ligt haar beste vriendin op sterven door een ziekte.
March 6, 2023
Een tijdje geleden werd ik uitgenodigd bij een schrijvers bijeenkomst bij uitgeverij Cargo. Onder anderen was daar auteur Corine Hartman. Ze gaf een interview en vertelde vooral over haar schrijverschap. Wat opviel is haar droge vertelstijl en humor. Omdat ik al eerder een boek van haar gelezen had, namelijk ‘De dode die niet gemist werd’, begreep ik meteen waar haar manier van vertellen vandaan kwam.
Maar alleen dat gezegd hebbende zou ik haar tekort doen want ze schreef ook thrillers ,waaronder de Jessica Haider-reeks. Ze schreef meerdere spannende romans, die je ook wel familiedrama’s zou kunnen noemen. Samen met Tomas Ross deed ze aan co-writerschap, wat resulteerde in de thrillers 'Doodskopvlinder' en 'Zwarte Weduwe'.
Na ‘De dode die niet werd gemist’ volgde ‘De hond die naar het asiel moest’ en dan nu de derde in de reeks ‘De vrouw die vergat te leven’.
Het boek ‘De vrouw die vergat te leven’ is op zichzelf te lezen. Toch is het leuker om de vorige boeken ook te lezen. De verhaallijn wordt dan net even uitgebreider. Het pad van de cosy-crime past Corine Hartman wel goed, al vind ik een vergelijking met Agatha Christie of Miss Marple veel te ver gaan. Daarvoor is het hoofdpersonage te simpel en de zoektocht te eenvoudig.
Eva is kunstenares in Vorden en geeft schildercursussen nu ze zelf geblesseerd is. Ondanks dat ze wat simpel oogt en haar emoties wat aan de oppervlakte blijven, heeft ze wel de wil en het doorzettingsvermogen om het moordmysterie op te lossen.
De overige personages blijven ook erg oppervlakkig en voegen behalve dat ze nodig zijn voor het verhaal niet echt iets toe. En dat vind ik jammer. Want bijvoorbeeld de relatie met haar vriendin, die ongeneeslijk ziek is en behandelingen ondergaat, had met meer emotie en diepgang gebracht kunnen worden. Nu vind ik wel, omdat doordat Corine Hartman dat oppervlakkige gedrag van de personages het hele boek volhoudt, het ook wel weer bij het verhaal hoort. Misschien is het wel een typische Vordens- eigenschap: oppervlakkigheid.
Het plaatsje Vorden vind ik dan wel weer heel uitgebreid en gedetailleerd beschreven. En wat ik heb gelezen van mensen die er wonen of in de buurt wonen, is het ook een letterlijke beschrijving van het dorp. Al zijn de personages uit ‘De vrouw die vergat te leven’ wel echt fictief.
Het boek heeft heel duidelijk drie grote thema’s: vriendschap, keuzes maken en afscheid nemen, in al zijn vormen. De letterlijke dood maar ook het afscheid moeten nemen van mensen in relationele sfeer. Dat weet Hartman goed te beschrijven. Haar schrijfstijl is simpel en heeft korte zinnen met veel dialoog. Daarom lees je het boek snel uit.
Al die tijd vond ik wel dat het verhaal van ‘De vrouw die vergat te leven’, maar wat voortkabbelt. Maar dat is eigenlijk ook bij de andere twee delen, het wordt nergens echt heel spannend.
Het einde is nog best wel verrassend, moet ik eerlijk bekennen. En daar snap je ook de titel meteen.
Ik denk dat er rondom Vorden best nog wel wat meer misdaden op te lossen vallen en dat Corine Hartman dat wederom door Eva heel goed kan laten uitzoeken.
Maar alleen dat gezegd hebbende zou ik haar tekort doen want ze schreef ook thrillers ,waaronder de Jessica Haider-reeks. Ze schreef meerdere spannende romans, die je ook wel familiedrama’s zou kunnen noemen. Samen met Tomas Ross deed ze aan co-writerschap, wat resulteerde in de thrillers 'Doodskopvlinder' en 'Zwarte Weduwe'.
Na ‘De dode die niet werd gemist’ volgde ‘De hond die naar het asiel moest’ en dan nu de derde in de reeks ‘De vrouw die vergat te leven’.
Het boek ‘De vrouw die vergat te leven’ is op zichzelf te lezen. Toch is het leuker om de vorige boeken ook te lezen. De verhaallijn wordt dan net even uitgebreider. Het pad van de cosy-crime past Corine Hartman wel goed, al vind ik een vergelijking met Agatha Christie of Miss Marple veel te ver gaan. Daarvoor is het hoofdpersonage te simpel en de zoektocht te eenvoudig.
Eva is kunstenares in Vorden en geeft schildercursussen nu ze zelf geblesseerd is. Ondanks dat ze wat simpel oogt en haar emoties wat aan de oppervlakte blijven, heeft ze wel de wil en het doorzettingsvermogen om het moordmysterie op te lossen.
De overige personages blijven ook erg oppervlakkig en voegen behalve dat ze nodig zijn voor het verhaal niet echt iets toe. En dat vind ik jammer. Want bijvoorbeeld de relatie met haar vriendin, die ongeneeslijk ziek is en behandelingen ondergaat, had met meer emotie en diepgang gebracht kunnen worden. Nu vind ik wel, omdat doordat Corine Hartman dat oppervlakkige gedrag van de personages het hele boek volhoudt, het ook wel weer bij het verhaal hoort. Misschien is het wel een typische Vordens- eigenschap: oppervlakkigheid.
Het plaatsje Vorden vind ik dan wel weer heel uitgebreid en gedetailleerd beschreven. En wat ik heb gelezen van mensen die er wonen of in de buurt wonen, is het ook een letterlijke beschrijving van het dorp. Al zijn de personages uit ‘De vrouw die vergat te leven’ wel echt fictief.
Het boek heeft heel duidelijk drie grote thema’s: vriendschap, keuzes maken en afscheid nemen, in al zijn vormen. De letterlijke dood maar ook het afscheid moeten nemen van mensen in relationele sfeer. Dat weet Hartman goed te beschrijven. Haar schrijfstijl is simpel en heeft korte zinnen met veel dialoog. Daarom lees je het boek snel uit.
Al die tijd vond ik wel dat het verhaal van ‘De vrouw die vergat te leven’, maar wat voortkabbelt. Maar dat is eigenlijk ook bij de andere twee delen, het wordt nergens echt heel spannend.
Het einde is nog best wel verrassend, moet ik eerlijk bekennen. En daar snap je ook de titel meteen.
Ik denk dat er rondom Vorden best nog wel wat meer misdaden op te lossen vallen en dat Corine Hartman dat wederom door Eva heel goed kan laten uitzoeken.
January 14, 2024
Corine Hartman is een Nederlandse schrijfster van mysteries en thrillers. Ze studeerde scenarioschrijven in Amsterdam en richtte haar eigen reclamebureau op. Hier ging ze aan de slag als vormgever en tekstschrijver. Ze heeft al een heel repertoire aan boeken, waaronder verschillende series. Ze werd genomineerd voor de Gouden Strop en won de Crimezone Award.
Door een blessure is kunstenares Eva niet meer in staat om te schilderen en beperkt ze zich tot lesgeven. Daarnaast draagt ze zorg voor haar beste vriendin Annemarie, die ernstig ziek is en palliatief wordt behandeld. Het leven in het landelijke dorp Vorden kabbelt rustig verder tot Eva getuige is van een ruzie tussen twee mannen. Wanneer beide heren kort daarna overlijden, ruikt Eva onraad. Ze gaat tussen haar eigen bezigheden door op onderzoek uit, maar krijgt al snel tegenstand.
De vrouw die vergat te leven heeft een vrij romantische cover en geeft de pittoreske sfeer van het dorp waar het verhaal zich afspeelt weer. Corine Hartman bewees met haar uitgebreide oeuvre reeds dat ze kan schrijven. Haar schrijfstijl is echter apart te noemen. In De vrouw die vergat te leven schrijft ze heel vertellend en opsommend. Grammaticaal worden soms werkwoorden of voornaamwoorden bewust weggelaten, wat de leeservaring apart maakt. Hoewel het boek start met een intrigerende proloog in de ik-vorm, vormt het verhaal zelf een aaneenschakeling van chronologische gebeurtenissen van hoofdpersonage Eva, beschreven vanuit de derde persoon. De lezer volgt haar dagdagelijkse activiteiten en leert daarbij haar entourage kennen. Het verhaal verloopt traag en een vlotte leesbaarheid wordt bemoeilijkt doordat elke gedachte van Eva neergepend lijkt te zijn. Er zijn heel veel zijsprongetjes en vaak teveel irrelevante informatie, waardoor de lezer echt wel focus moet behouden. De flaptekst belooft een heus mysterie, maar dit vormt eerder een zijspoor van het verhaal. Het leven van Eva en haar omgeving en sociale kring domineren het verhaal en de zoektocht naar wat er precies gebeurd is met de twee mannen die zijn overleden, verdwijnt soms teveel naar de achtergrond. Dat verklaart wel meteen dat de titel verwijst naar het personage Annemarie en niet de link naar het mysterie legt.
Er komen diverse existentiële thema’s aan bod zoals leven en dood, maar de emotionele uitwerking blijft achter. Gevoelens worden beschreven door de auteur, maar niet gevoeld door de lezer. Dat zorgt ervoor dat het verhaal wat afstandelijk overkomt. Het einde is gelukkig wel spannend en verrassend, maar de uiteindelijke gevolgen voor de dader zijn dan weer ongeloofwaardig.
De vrouw die vergat te leven is het derde deel in de serie rond kunstenares Eva Romeijn, maar kan apart gelezen worden. Het verhaal zal het meest geliefd zijn bij de fans van romans met een vleugje cosy mysterie als ze bovendien houden van een traag opgebouwd verhaal. Inhoudelijk kan dit boek niet tot het thrillergenre worden gerekend. De vrouw die vergat te leven is eerder een langdradig dagboekverhaal dan een mysterie.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl
Bedankt Vrouwenthrillers en uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.
Door een blessure is kunstenares Eva niet meer in staat om te schilderen en beperkt ze zich tot lesgeven. Daarnaast draagt ze zorg voor haar beste vriendin Annemarie, die ernstig ziek is en palliatief wordt behandeld. Het leven in het landelijke dorp Vorden kabbelt rustig verder tot Eva getuige is van een ruzie tussen twee mannen. Wanneer beide heren kort daarna overlijden, ruikt Eva onraad. Ze gaat tussen haar eigen bezigheden door op onderzoek uit, maar krijgt al snel tegenstand.
De vrouw die vergat te leven heeft een vrij romantische cover en geeft de pittoreske sfeer van het dorp waar het verhaal zich afspeelt weer. Corine Hartman bewees met haar uitgebreide oeuvre reeds dat ze kan schrijven. Haar schrijfstijl is echter apart te noemen. In De vrouw die vergat te leven schrijft ze heel vertellend en opsommend. Grammaticaal worden soms werkwoorden of voornaamwoorden bewust weggelaten, wat de leeservaring apart maakt. Hoewel het boek start met een intrigerende proloog in de ik-vorm, vormt het verhaal zelf een aaneenschakeling van chronologische gebeurtenissen van hoofdpersonage Eva, beschreven vanuit de derde persoon. De lezer volgt haar dagdagelijkse activiteiten en leert daarbij haar entourage kennen. Het verhaal verloopt traag en een vlotte leesbaarheid wordt bemoeilijkt doordat elke gedachte van Eva neergepend lijkt te zijn. Er zijn heel veel zijsprongetjes en vaak teveel irrelevante informatie, waardoor de lezer echt wel focus moet behouden. De flaptekst belooft een heus mysterie, maar dit vormt eerder een zijspoor van het verhaal. Het leven van Eva en haar omgeving en sociale kring domineren het verhaal en de zoektocht naar wat er precies gebeurd is met de twee mannen die zijn overleden, verdwijnt soms teveel naar de achtergrond. Dat verklaart wel meteen dat de titel verwijst naar het personage Annemarie en niet de link naar het mysterie legt.
Er komen diverse existentiële thema’s aan bod zoals leven en dood, maar de emotionele uitwerking blijft achter. Gevoelens worden beschreven door de auteur, maar niet gevoeld door de lezer. Dat zorgt ervoor dat het verhaal wat afstandelijk overkomt. Het einde is gelukkig wel spannend en verrassend, maar de uiteindelijke gevolgen voor de dader zijn dan weer ongeloofwaardig.
De vrouw die vergat te leven is het derde deel in de serie rond kunstenares Eva Romeijn, maar kan apart gelezen worden. Het verhaal zal het meest geliefd zijn bij de fans van romans met een vleugje cosy mysterie als ze bovendien houden van een traag opgebouwd verhaal. Inhoudelijk kan dit boek niet tot het thrillergenre worden gerekend. De vrouw die vergat te leven is eerder een langdradig dagboekverhaal dan een mysterie.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl
Bedankt Vrouwenthrillers en uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.
May 10, 2023
"Hartman blijkt een duizendpoot te zijn, met deze thriller raakt ze de lezer diep in het hart, meeslepend sterk, spannend en ontroerend leesvoer. Meer dan een Thriller, wauw”
Wanneer Eva getuige is van een woordenwisseling tussen twee Vordenaren, is haar onrust gewekt. Als één van de twee drie dagen later dood gevonden wordt, groeit bij de achtenvijftig jarige Eva Romeijn de onrust en kan zij het niet loslaten. De nieuwsgierige Eva is gedreven de waarheid boven tafel te halen . Ondanks haar persoonlijke perikelen en dat het onderzoek wel heel dichtbij komt is Eva vastberaden haar intuïtie te volgen.
Corine Hartman laat de Achterhoek leven, de lezer zal zich door de beeldende schrijfstijl en de sterke sfeer uiteenzetting wanen in de groene parel van Gelderland. De plekken in deze thriller bestaan ook echt en dat is voor de lezer meer dan tastbaar beschreven. Het is na het lezen van deze thriller serie meer dan aanlokkelijk om de omgeving eens echt te beleven.
Dat Corine Hartman tot veel instaat is laat zij met deze serie zien, schrijft zij met de Jessica Hayder serie snoeiharde thrillers, met dit tweede deel in de Eva Romeijn serie laat zij een gevoelige kant van zichzelf zien. De Achterhoekse Miss Marple krijgt veel voor haar kiezen in De vrouw die vergat te leven, raakt Hartman een gevoelige snaar bij de lezer, ondanks de spanning en de zoektocht naar de dader, zal dit een thriller zijn die meer teweeg brengt dan alleen spannend leesgenot. De serie over Eva Romeijn is er eentje die men niet snel zal vergeten, dit tweede deel van de serie heeft meer te bieden dan menig thriller ooit zal doen, ontroerend en krachtig.
Hopelijk trakteert Corine Hartman ons op nog meer van de Achterhoek en Eva Romeijn, want deze karakter en het noaberschap in Vorden smaakt naar meer, Miss Marple is opgestaan in een andere gedaante, Corine Hartman laat met Eva Romeijn zien hoe veelzijdig zij is, een duizendpoot op papier. Deze verhaallijn zou zeker niet misstaan in een tv-serie, het is genieten van de Achterhoekse sfeer, het pittoreske en de spanning van de misdaad thriller.
Een meer dan dikke aanrader. *****
Wanneer Eva getuige is van een woordenwisseling tussen twee Vordenaren, is haar onrust gewekt. Als één van de twee drie dagen later dood gevonden wordt, groeit bij de achtenvijftig jarige Eva Romeijn de onrust en kan zij het niet loslaten. De nieuwsgierige Eva is gedreven de waarheid boven tafel te halen . Ondanks haar persoonlijke perikelen en dat het onderzoek wel heel dichtbij komt is Eva vastberaden haar intuïtie te volgen.
Corine Hartman laat de Achterhoek leven, de lezer zal zich door de beeldende schrijfstijl en de sterke sfeer uiteenzetting wanen in de groene parel van Gelderland. De plekken in deze thriller bestaan ook echt en dat is voor de lezer meer dan tastbaar beschreven. Het is na het lezen van deze thriller serie meer dan aanlokkelijk om de omgeving eens echt te beleven.
Dat Corine Hartman tot veel instaat is laat zij met deze serie zien, schrijft zij met de Jessica Hayder serie snoeiharde thrillers, met dit tweede deel in de Eva Romeijn serie laat zij een gevoelige kant van zichzelf zien. De Achterhoekse Miss Marple krijgt veel voor haar kiezen in De vrouw die vergat te leven, raakt Hartman een gevoelige snaar bij de lezer, ondanks de spanning en de zoektocht naar de dader, zal dit een thriller zijn die meer teweeg brengt dan alleen spannend leesgenot. De serie over Eva Romeijn is er eentje die men niet snel zal vergeten, dit tweede deel van de serie heeft meer te bieden dan menig thriller ooit zal doen, ontroerend en krachtig.
Hopelijk trakteert Corine Hartman ons op nog meer van de Achterhoek en Eva Romeijn, want deze karakter en het noaberschap in Vorden smaakt naar meer, Miss Marple is opgestaan in een andere gedaante, Corine Hartman laat met Eva Romeijn zien hoe veelzijdig zij is, een duizendpoot op papier. Deze verhaallijn zou zeker niet misstaan in een tv-serie, het is genieten van de Achterhoekse sfeer, het pittoreske en de spanning van de misdaad thriller.
Een meer dan dikke aanrader. *****
December 27, 2023
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
De vrouw die vergat te leven speelt zich af in het pittoreske dorpje Vorden, waar Eva Romeijn woont. Eva is een kunstenares die worstelt met het feit dat ze tijdelijk niet kan schilderen. Ze is ook bezorgd over haar beste vriendin, die ongeneeslijk ziek is.
Op een dag vindt iemand het lichaam van een dode man in een afgelegen boerderij. De politie doet geen onderzoek naar de dood, maar Eva is een eigenzinnig persoontje en vastbesloten om de waarheid te achterhalen. Ze was toevallig getuige van een ruzie tussen twee mannen en dat is genoeg om haar speurtocht naar de waarheid te starten. Ze komt al snel achter een duister geheimen dat het dorpje in zijn greep houdt.
“Ze sluit haar ogen. Proberen de kou te vergeten, tijdelijke ongemakken gaan voorbij, ze zijn onbelangrijk, wat blijft is zijzelf, en wat zei de stem aan de telefoon ook alweer… het zou zonde zijn als ze verloren gaat voor de wereld, of de medemens, ja, zoiets, eeuwig zonde. Wat een rare manier om een ander te bedreigen.”
Je mag Eva al meteen. Ze is een sterke en onafhankelijke vrouw die vastbesloten is om de waarheid te achterhalen. Ook haar beste vriendin Annemarie, is een mooi mens. Ze is een liefdevolle en zorgzame vrouw die vecht tegen haar ziekte.
De vrouw die vergat te leven is een spannende thriller met goed uitgewerkte personages. De auteur bouwt de spanning heel geraffineerd op en hierdoor is het moeilijk het boek weg te leggen. Hartman weet de lezer nieuwsgierig te houden naar wat er is gebeurd en wie er verantwoordelijk is voor de moorden. En wat heeft een cassetterecorder met dit alles te maken?
Komt alles wel in kannen en kruiken, vraag je jezelf af?
“En toen, na, eh, na háár dood, wist ik, nu heb ik het verkloot. Meteen al. Nog voor al het andere wist ik het zeker. Ik had iets kunnen doen, ik had kunnen helpen, maar ik verdomde het.”
De titel ‘De vrouw die vergat te leven’ doet zijn naam eer aan.
Ik heb werkelijk van kunnen genieten van de belevenissen van Eva.
De vrouw die vergat te leven speelt zich af in het pittoreske dorpje Vorden, waar Eva Romeijn woont. Eva is een kunstenares die worstelt met het feit dat ze tijdelijk niet kan schilderen. Ze is ook bezorgd over haar beste vriendin, die ongeneeslijk ziek is.
Op een dag vindt iemand het lichaam van een dode man in een afgelegen boerderij. De politie doet geen onderzoek naar de dood, maar Eva is een eigenzinnig persoontje en vastbesloten om de waarheid te achterhalen. Ze was toevallig getuige van een ruzie tussen twee mannen en dat is genoeg om haar speurtocht naar de waarheid te starten. Ze komt al snel achter een duister geheimen dat het dorpje in zijn greep houdt.
“Ze sluit haar ogen. Proberen de kou te vergeten, tijdelijke ongemakken gaan voorbij, ze zijn onbelangrijk, wat blijft is zijzelf, en wat zei de stem aan de telefoon ook alweer… het zou zonde zijn als ze verloren gaat voor de wereld, of de medemens, ja, zoiets, eeuwig zonde. Wat een rare manier om een ander te bedreigen.”
Je mag Eva al meteen. Ze is een sterke en onafhankelijke vrouw die vastbesloten is om de waarheid te achterhalen. Ook haar beste vriendin Annemarie, is een mooi mens. Ze is een liefdevolle en zorgzame vrouw die vecht tegen haar ziekte.
De vrouw die vergat te leven is een spannende thriller met goed uitgewerkte personages. De auteur bouwt de spanning heel geraffineerd op en hierdoor is het moeilijk het boek weg te leggen. Hartman weet de lezer nieuwsgierig te houden naar wat er is gebeurd en wie er verantwoordelijk is voor de moorden. En wat heeft een cassetterecorder met dit alles te maken?
Komt alles wel in kannen en kruiken, vraag je jezelf af?
“En toen, na, eh, na háár dood, wist ik, nu heb ik het verkloot. Meteen al. Nog voor al het andere wist ik het zeker. Ik had iets kunnen doen, ik had kunnen helpen, maar ik verdomde het.”
De titel ‘De vrouw die vergat te leven’ doet zijn naam eer aan.
Ik heb werkelijk van kunnen genieten van de belevenissen van Eva.
April 22, 2023
Zeer leuke kaft = cosy=gezellig.
Maar het boek is alles behalve gezellig.
Niet om het crime gedeelte maar het deel dat over het leven gaat.
Eva, haar vriendin die kanker heeft en euthanasie pleegt.
Het verlies van haar hond Bo die ze doet inslapen;
Gezellig is wel iets anders.
Zeer mooi geschreven en het blijft wel spannend tot het einde.
Maar het boek is alles behalve gezellig.
Niet om het crime gedeelte maar het deel dat over het leven gaat.
Eva, haar vriendin die kanker heeft en euthanasie pleegt.
Het verlies van haar hond Bo die ze doet inslapen;
Gezellig is wel iets anders.
Zeer mooi geschreven en het blijft wel spannend tot het einde.
August 21, 2024
Ik wil dit boek graag 3,5⭐️geven.
Het verhaal achter dit boek is fantastisch, maar grote stukken vond ik zelf moeilijk om te volgen, maar was al beter te doen dan het vorige boek: De dochter die goed wilde doen.
Alsnog zou ik het boek niet meer opnieuw lezen.
Het verhaal achter dit boek is fantastisch, maar grote stukken vond ik zelf moeilijk om te volgen, maar was al beter te doen dan het vorige boek: De dochter die goed wilde doen.
Alsnog zou ik het boek niet meer opnieuw lezen.
July 31, 2025
Locatie waar het verhaal zich afspeelt vind ik erg verfrissend, over de Achterhoek wordt in mijn idee weinig geschreven.
Het verhaal zelf was makkelijk weg te lezen, soms wat langdradiger maar had een interessante plottwist en mooie levenslessen in zich.
Het verhaal zelf was makkelijk weg te lezen, soms wat langdradiger maar had een interessante plottwist en mooie levenslessen in zich.
Read
January 9, 2023De review volgt rond 16 februari
July 7, 2023
Vooral leuk omdat er bekende plekken in voorkomen.
July 14, 2024
Vakantie boek.
August 17, 2025
Kwam er niet doorheen.
August 6, 2023
Vakantieliteratuur voor boomers ✌🏻
Displaying 1 - 15 of 15 reviews