What do you think?
Rate this book
Dare to Care: Ecofeminism as a source of inspiration
The concept of care has become increasingly important as COVID-19 continues to make its way through populations worldwide. However, care extends beyond the strictly medical: it encompasses everything we do to preserve and restore our planet. The erosion of the welfare state, the continued plundering of the Global South, the lack of solidarity, and the persistent crossing of planetary boundaries is alarming to say the least. We can only turn the tide if we leave the instrumental view of nature and humans behind and radically care for all earthlings.
"Can care offer us a fresh start based on interconnectedness, and generosity? How can care, as an emancipatory principle, underpin politics and the economy?"
"Can care offer us a fresh start based on interconnectedness, and generosity? How can care, as an emancipatory principle, underpin politics and the economy?"
107 pages, Paperback
First published January 1, 2021
12 people are currently reading
219 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
January 7, 2022
This book made me hate myself and I'm here for it.
November 16, 2023
Duidelijke en beknopte analyse. Ik miste wel concrete voorbeelden & ben niet echt tot nieuwe inzichten gekomen omdat ik veel herkende uit mijn vak ✨sustainability✨
Wel goed om alles nog eens op te frissen!!!
Wel goed om alles nog eens op te frissen!!!
January 19, 2025
Ergens wringde er iets bij het lezen van dit boek en nu weet ik duidelijk wat.
Door het vergelijken van de onderdrukking van vrouwen met de onderdrukking en beheersing van de natuur om de mentaliteit van het kapitalistische systeem te verduidelijken en te kunnen bekritiseren is vrij problematisch vgm. Het lijkt dat vrouwen in een passieve slachtofferrol worden geduwd, zoals de natuur ook geen kracht heeft om tegen de verwoesting in te gaan. Zo wordt de vrouw ook precies als weerloos slachtoffer gezien van de agressieve mannelijke dominantie.
Niet alleen de vrouw maar ook andere vormen van onderdrukkingen en minderheidsgroepen worden vergeleken als slachtoffer van hetzelfde patriarchaal systeem in plaats van handelende krachten die systemen uitdagen en hervormen.
Ook gaat de associatie tussen vrouwen en natuur ver terug in de strijd voor de emancipatie van vrouwen als een ideaal van het patriarchaal systeem dat, door te stellen dat de vrouw 'het wezen van de natuur' is, een excuus zou geven om de vrouw te gaan reduceren tot haar moeder-rol of als verzorger en hoeder van de natuur.
Het idee dat 'de vrouw zo verbonden is met de aarde' is een patriarchale constructie die de vrouw beperkt tot haar biologische functies.
"De vrouw wordt als natuur gedefinieerd, terwijl de man zich als cultuur presenteert." stelt De Beauvoir in de tweede sekse.
In plaats van structuren te doorbreken, herhaalt ecofeminisme die dichotomie.
Het lijkt mij dan gewoon dat er andere vormen van onderdrukking worden gelinkt aan de natuur zodat mensen zich zouden kunnen herkennen in een bepaalde onderdrukkingsvorm en zo meer affiniteit zouden voelen met de diepe ecologie, maar dat voelt een beetje vals aan. Ik denk dat dat wel bewustzijn en solidariteit kan bevorderen maar gewoon snel kan hervallen in een simplificatie of vereenvoudigd, essentialistisch beeld van onderdrukking.
Door het vergelijken van de onderdrukking van vrouwen met de onderdrukking en beheersing van de natuur om de mentaliteit van het kapitalistische systeem te verduidelijken en te kunnen bekritiseren is vrij problematisch vgm. Het lijkt dat vrouwen in een passieve slachtofferrol worden geduwd, zoals de natuur ook geen kracht heeft om tegen de verwoesting in te gaan. Zo wordt de vrouw ook precies als weerloos slachtoffer gezien van de agressieve mannelijke dominantie.
Niet alleen de vrouw maar ook andere vormen van onderdrukkingen en minderheidsgroepen worden vergeleken als slachtoffer van hetzelfde patriarchaal systeem in plaats van handelende krachten die systemen uitdagen en hervormen.
Ook gaat de associatie tussen vrouwen en natuur ver terug in de strijd voor de emancipatie van vrouwen als een ideaal van het patriarchaal systeem dat, door te stellen dat de vrouw 'het wezen van de natuur' is, een excuus zou geven om de vrouw te gaan reduceren tot haar moeder-rol of als verzorger en hoeder van de natuur.
Het idee dat 'de vrouw zo verbonden is met de aarde' is een patriarchale constructie die de vrouw beperkt tot haar biologische functies.
"De vrouw wordt als natuur gedefinieerd, terwijl de man zich als cultuur presenteert." stelt De Beauvoir in de tweede sekse.
In plaats van structuren te doorbreken, herhaalt ecofeminisme die dichotomie.
Het lijkt mij dan gewoon dat er andere vormen van onderdrukking worden gelinkt aan de natuur zodat mensen zich zouden kunnen herkennen in een bepaalde onderdrukkingsvorm en zo meer affiniteit zouden voelen met de diepe ecologie, maar dat voelt een beetje vals aan. Ik denk dat dat wel bewustzijn en solidariteit kan bevorderen maar gewoon snel kan hervallen in een simplificatie of vereenvoudigd, essentialistisch beeld van onderdrukking.
December 11, 2022
"De zogenaamde reproductieve arbeid mag niet meer ondergeschikt zijn aan 'belangrijkere zaken', zoals het produceren en verkopen van goederen of de politiek. Er is geen excuus, er is nooit een vrijgeleide om niet te willen zorgen."
We zijn zo gewend geraakt aan ons huidig kapitalistisch systeem, met focus op winstmaximalisatie en extractie als gevolg, dat we ons amper kunnen voorstellen dat er genoeg alternatieven zijn. Dit boekje laat zien dat dit mogelijk is. Er komen sterke en onderbouwde argumenten aan bod. We moeten stoppen met de natuur uit te buiten en bepaalde groepen mensen als onderdanig te beschouwen.
Sommigen zeggen dat het nogal slordig is geschreven, maar daar merkte ik niks van, of het stoorde mij misschien niet. Ik vond het net een goede denkoefening voor radicale verandering!
We zijn zo gewend geraakt aan ons huidig kapitalistisch systeem, met focus op winstmaximalisatie en extractie als gevolg, dat we ons amper kunnen voorstellen dat er genoeg alternatieven zijn. Dit boekje laat zien dat dit mogelijk is. Er komen sterke en onderbouwde argumenten aan bod. We moeten stoppen met de natuur uit te buiten en bepaalde groepen mensen als onderdanig te beschouwen.
Sommigen zeggen dat het nogal slordig is geschreven, maar daar merkte ik niks van, of het stoorde mij misschien niet. Ik vond het net een goede denkoefening voor radicale verandering!
Read
July 2, 2024El ecofeminismo siempre será una fuente de inspiración, sin duda.
Recomiendo mucho este librito como introducción a los ecofeminismos. Hace un recorrido amplio, interseccional y más que humano que permite aproximarse sin dificultades a las bases de esta teorías-praxis tan necesaria para nuestro presente.
No nos olvidemos nunca de los cuidados, por duros que sean.
Recomiendo mucho este librito como introducción a los ecofeminismos. Hace un recorrido amplio, interseccional y más que humano que permite aproximarse sin dificultades a las bases de esta teorías-praxis tan necesaria para nuestro presente.
No nos olvidemos nunca de los cuidados, por duros que sean.
September 8, 2024
Dit boekje geeft een goed overzicht over ecofeminisme en een zorgstaat. Het is zeker een aanrader voor mensen die meer willen weten over ecofeminisme! Het is een goed startpunt aangezien verschillende thema's worden aangehaald en er wordt verwezen naar belangrijke werken.
Het zorgt ervoor dat je perspectief verandert over hoe we momenteel in het Westen leven en je meer inzicht krijgt in de kapitalistische structuren.
Ik vond het wel redelijk academisch geschreven, wat voor mij geen probleem was, maar ik denk dat ze hierdoor misschien sommige mensen verliezen.
Enkele inzichten:
[…] definieert Noel Sturgeon ecofeminisme als een hedendaagse politieke beweging die opereert vanuit de overtuiging dat de ideologieën die onrechtvaardigheid op vlak van gender, ras en klasse toelaten, dezelfde ideologieën zijn die exploitatie en aantasting van het milieu toelaten.
De verschillende sociaalecologische crises van vandaag vinden hun oorsprong in de algemene overtuigingen in onze huidige samenleving: het idee dat de ene mens superieur is aan de andere en de mens superieur is aan al het andere leven; dat de natuur een levensloze hoop grondstoffen is, de achtergrond waartegen ons leven zich afspeelt; dat economische groei noodzakelijk is voor ons welzijn en we dus moeten blijven produceren en consumeren.
Er is een wereld van verschil tussen ons zorgen maken over het lot van minderbedeelden, uitgeslotenen of bedreigde natuur en er echt zorg voor willen dragen. Want zorg dragen, […] om iets of iemand geven, vergt een concrete actie, het aangaan van een niet-vrijblijvende band.
We praten eigenlijk niet over wat we zien, we zien maar datgene waarover we kunnen praten.
Voldoen aan de behoeften van een bepaalde gemeenschap kan nooit ten koste gaan van een andere gemeenschap.
Is het geen motiverend gedachte-experiment na te gaan wat de slagkracht kan zijn als vakbonden, milieu- en klimaatbewegingen, vrouwenbewegingen en organisaties als Black Lives Matter de handen in elkaar zouden slaan om de bevrijdingsbeweging van de 21e eeuw te vormen?
Het zorgt ervoor dat je perspectief verandert over hoe we momenteel in het Westen leven en je meer inzicht krijgt in de kapitalistische structuren.
Ik vond het wel redelijk academisch geschreven, wat voor mij geen probleem was, maar ik denk dat ze hierdoor misschien sommige mensen verliezen.
Enkele inzichten:
[…] definieert Noel Sturgeon ecofeminisme als een hedendaagse politieke beweging die opereert vanuit de overtuiging dat de ideologieën die onrechtvaardigheid op vlak van gender, ras en klasse toelaten, dezelfde ideologieën zijn die exploitatie en aantasting van het milieu toelaten.
De verschillende sociaalecologische crises van vandaag vinden hun oorsprong in de algemene overtuigingen in onze huidige samenleving: het idee dat de ene mens superieur is aan de andere en de mens superieur is aan al het andere leven; dat de natuur een levensloze hoop grondstoffen is, de achtergrond waartegen ons leven zich afspeelt; dat economische groei noodzakelijk is voor ons welzijn en we dus moeten blijven produceren en consumeren.
Er is een wereld van verschil tussen ons zorgen maken over het lot van minderbedeelden, uitgeslotenen of bedreigde natuur en er echt zorg voor willen dragen. Want zorg dragen, […] om iets of iemand geven, vergt een concrete actie, het aangaan van een niet-vrijblijvende band.
We praten eigenlijk niet over wat we zien, we zien maar datgene waarover we kunnen praten.
Voldoen aan de behoeften van een bepaalde gemeenschap kan nooit ten koste gaan van een andere gemeenschap.
Is het geen motiverend gedachte-experiment na te gaan wat de slagkracht kan zijn als vakbonden, milieu- en klimaatbewegingen, vrouwenbewegingen en organisaties als Black Lives Matter de handen in elkaar zouden slaan om de bevrijdingsbeweging van de 21e eeuw te vormen?
February 10, 2025
Een boeiend essay, dat vanuit een overzicht van de denksporen van ecofeminisme een pleidooi opbouwt voor een economie waarin zorg en welzijn, voor mens, maatschappij en de aarde, centraal staan.
Ondanks de beperkte dikte van het boekje, is het grondig onderbouwt met vele referenties en ideeën. Vandaar uit biedt het de lezer veel inspiratie om dieper in te gaan op een aantal zaken en zelf ideeën verder uit te bouwen. Op dat vlak is het zeer waardevol, en biedt het genoeg denkmateriaal voor iedereen, of je de visie nu volledig volgt of niet (anderzijds: waarom zou je niet voor een meer zorgende maatschappij willen staan?).
Wat mij betreft had het gerust nog wat verder mogen gaan en voorbij het essay een nog diepgaander verhaal, met tegenvoorbeelden, andere visies (en hoe deze eventueel te ontkrachten) etc mogen brengen, maar dat zou weer een heel ander boek opgeleverd hebben. Nu is het sowieso al de moeite waard om te lezen, zeker als je, zoals ik, nog veel te leren hebt op vlak van de hier aangeboden onderwerpen.
Ondanks de beperkte dikte van het boekje, is het grondig onderbouwt met vele referenties en ideeën. Vandaar uit biedt het de lezer veel inspiratie om dieper in te gaan op een aantal zaken en zelf ideeën verder uit te bouwen. Op dat vlak is het zeer waardevol, en biedt het genoeg denkmateriaal voor iedereen, of je de visie nu volledig volgt of niet (anderzijds: waarom zou je niet voor een meer zorgende maatschappij willen staan?).
Wat mij betreft had het gerust nog wat verder mogen gaan en voorbij het essay een nog diepgaander verhaal, met tegenvoorbeelden, andere visies (en hoe deze eventueel te ontkrachten) etc mogen brengen, maar dat zou weer een heel ander boek opgeleverd hebben. Nu is het sowieso al de moeite waard om te lezen, zeker als je, zoals ik, nog veel te leren hebt op vlak van de hier aangeboden onderwerpen.
June 5, 2022
Sterk en gevat pleidooi voor verbinding en zorg. Een boeiende samenkomst van uiterst belangrijke ideeën, concepten en praktijken zoals zorgethiek, systeemdenken, intersectionaliteit, ecofeminisme en dekolonisatie.
Alleen jammer om nogmaals een werk te lezen waarin niet-menselijke dieren nauwelijks een rol spelen. De manier waarop niet-menselijke dieren onderdrukt, gediscrimineerd en uitgebuit worden is onlosmakelijk verbonden met de onderdrukking, uitbuiting en discriminatie van mens en natuur. Dit is niet alleen van belang voor niet-menselijke dieren zelf, maar ook voor de strijd tegen alle andere - en in het boek aangehaalde - vormen van onderdrukking. Zien hoe kolonialisme doorwerkt in onze omgang met niet-menselijke dieren, en hoe onze notie van dierlijkheid racisme en andere onderdrukkingsmechanismen faciliteert, lijkt mij van cruciaal belang om de verschillende vormen van onderdrukking - hoe deze zich manifesteren, oorsprong delen en ingrijpen op elkaar - te begrijpen en verder te ontwrichten. Willen we onszelf écht bevrijden en consequent strijden tegen onderdrukking, naar een samenleving willen gaan waar zorg en empathie collectief gecultiveerd kunnen worden, zal een intersectioneel veganistisch kader niet kunnen ontbreken (zie bijvoorbeeld Syl en Aph Ko, Christopher Sebastian McJetters, A. Breeze Harper, Julia Feliz Brueck, Carol J. Adams; Total Liberation, Black Veganism, Radical Veganism, Consistent Anti-Opression).
Dit gezegd zijnde, Voor wie willen zorgen? is een krachtig essay dat leest als een strijdvaardige roep naar een zorgzame en mooiere wereld.
Alleen jammer om nogmaals een werk te lezen waarin niet-menselijke dieren nauwelijks een rol spelen. De manier waarop niet-menselijke dieren onderdrukt, gediscrimineerd en uitgebuit worden is onlosmakelijk verbonden met de onderdrukking, uitbuiting en discriminatie van mens en natuur. Dit is niet alleen van belang voor niet-menselijke dieren zelf, maar ook voor de strijd tegen alle andere - en in het boek aangehaalde - vormen van onderdrukking. Zien hoe kolonialisme doorwerkt in onze omgang met niet-menselijke dieren, en hoe onze notie van dierlijkheid racisme en andere onderdrukkingsmechanismen faciliteert, lijkt mij van cruciaal belang om de verschillende vormen van onderdrukking - hoe deze zich manifesteren, oorsprong delen en ingrijpen op elkaar - te begrijpen en verder te ontwrichten. Willen we onszelf écht bevrijden en consequent strijden tegen onderdrukking, naar een samenleving willen gaan waar zorg en empathie collectief gecultiveerd kunnen worden, zal een intersectioneel veganistisch kader niet kunnen ontbreken (zie bijvoorbeeld Syl en Aph Ko, Christopher Sebastian McJetters, A. Breeze Harper, Julia Feliz Brueck, Carol J. Adams; Total Liberation, Black Veganism, Radical Veganism, Consistent Anti-Opression).
Dit gezegd zijnde, Voor wie willen zorgen? is een krachtig essay dat leest als een strijdvaardige roep naar een zorgzame en mooiere wereld.
June 10, 2022
Wat slordig geschreven en een echt duidelijke structuur ontbreekt. Daarentegen vind ik de boodschap van het boek mooi en spat de passie voor verandering ervan af.
Zeker wel een ster minder door de gigantische slordigheidsfouten in zinsopbouw en formuleringen.
Zeker wel een ster minder door de gigantische slordigheidsfouten in zinsopbouw en formuleringen.
June 16, 2024
goede inleiding tot het ecofeministisch denken en tot de transitie naar een meer rechtvaardige, democratische en zorggerichte wereld(economie)
February 9, 2022
Jammer dat dit boekje zo slordig uitgegeven is. De schrijfstijl is houterig, de tekst leest alsof die uit verschillende teksten van de drie auteurs is geknipt en geplakt, en de bronvermelding is een zooitje. Ik begrijp ook niet helemaal wie de doelgroep is: de leek, de academicus, iets ertussen? Een begrip als ‘dualisme’ wordt geduldig uitgelegd, maar van ‘epistemisch geweld’ wordt kennelijk aangenomen dat het geen toelichting vereist. Ik ben daarom een beetje teleurgesteld, want de ideeën die besproken worden zijn belangrijk, en ik sta volledig achter de hoofdlijn van hun pleidooi, maar dat pleidooi had een zorgvuldigere uitwerking verdiend.
July 11, 2025
In mijn eigen postdoc studies heb ik vaak een ecofeministische lens toegepast. Ik heb vooral buitenlandse artikelen en boeken gelezen, en ook gemerkt dat de accenten in de discourse kunnen verschillen - van land tot land. Binnen ecofeminisme heb je immers verschillende stromingen. Daarna vraagt context vaak voor een ander actieplan. Ecofeminisme is niet alleen theorie, maar vooral actie.
Ik was daarom benieuwd om een Vlaamse inleiding tot ecofeminisme te lezen. Wat is een Vlaams ecofeminisme? Hoe kan ecofeminisme helpen met… welke “Vlaamse problemen” ? Die vragen werden niet echt beantwoord. Dit boek is vooral een opfrissing voor mensen met mijn achtergrond, maar kan een deuropening zijn voor mensen die minder buitenlandse essays hebben gelezen.
In deze essay verwijzen de schrijvers vooral naar buitenlandse wetenschappers, sociologen en schrijvers. Het is een goede korte intro. Een vertaling van vooral ideeën van Amerikaanse en Australische (eco)feministen. Er wordt verwezen naar womanism, kruispuntdenken en de bekende anekdotes over India en Kenia aangehaald. Maar is dit genoeg?
Goed, het is een intro en keuzes moeten gemaakt worden.
Maar ik miste enkele Vlaamse en Nederlandse namen zoals Jeanneke van de Ven, een psychologe, en meer voorbeelden van acties en ondernemingen in de Lage Landen. Zij stond aan de wieg van de verenigingen Voedselteams, Samenhuizen, Aardewerk en Transitienetwerk Vlaanderen.
Daarom geef ik deze essay geen vijf sterren, maar vier sterren.
Ik was daarom benieuwd om een Vlaamse inleiding tot ecofeminisme te lezen. Wat is een Vlaams ecofeminisme? Hoe kan ecofeminisme helpen met… welke “Vlaamse problemen” ? Die vragen werden niet echt beantwoord. Dit boek is vooral een opfrissing voor mensen met mijn achtergrond, maar kan een deuropening zijn voor mensen die minder buitenlandse essays hebben gelezen.
In deze essay verwijzen de schrijvers vooral naar buitenlandse wetenschappers, sociologen en schrijvers. Het is een goede korte intro. Een vertaling van vooral ideeën van Amerikaanse en Australische (eco)feministen. Er wordt verwezen naar womanism, kruispuntdenken en de bekende anekdotes over India en Kenia aangehaald. Maar is dit genoeg?
Goed, het is een intro en keuzes moeten gemaakt worden.
Maar ik miste enkele Vlaamse en Nederlandse namen zoals Jeanneke van de Ven, een psychologe, en meer voorbeelden van acties en ondernemingen in de Lage Landen. Zij stond aan de wieg van de verenigingen Voedselteams, Samenhuizen, Aardewerk en Transitienetwerk Vlaanderen.
Daarom geef ik deze essay geen vijf sterren, maar vier sterren.
March 16, 2023
De boodschap is heel interessant en goed onderbouwd vind ik. Het is vrij hoopvol en daar hebben we soms misschien wel eens nood aan. In het begin is de opbouw vreemd en voelde het lichtjes slordig aan, maar ik heb het gevoel dat het naar het einde toe logischer en verzorgder wordt. Ik ben heel tevreden, het geeft een mooi perspectief.
May 26, 2024
‘Het idee dat de exploitatie van de Aarde en haar hulpbronnen verbonden is aan de onderwerping en onderdrukking van vrouwen, is niet nieuw. Vanuit dit inzicht is onze relatie met de planeet en haar rijkdommen historisch verweven met de relatie van de dominante maatschappij tot het vrouwelijk geslacht.’
May 24, 2022
'Is het geen motiverend gedachte-experiment na te gaan wat de slagkracht kan zijn als vakbonden, milieu- en klimaatbewegingen, vrouwenbewegingen en organisaties als Black Lives Matter de handen in elkaar zouden slaan, om de bevrijdingsbeweging van de eenentwintigste eeuw te vormen?'
MUST READ!
MUST READ!
June 21, 2022
Polarizing, proze of variable quality. Contains some good ideas
October 27, 2022
Inspirerend tot en met!
April 16, 2023
Although perhaps nothing new to me, it is very inspiring and beautifully written. Recommended especially to those who are initiating at ecofeminism.
July 27, 2023
Thought provoking and inspiring
Displaying 1 - 21 of 21 reviews