What do you think?
Rate this book
Crépuscule
Aux marches de l’Empire « à cent têtes et cent corps », sommeille une province minérale et nue où le froid, le givre, les bourrasques semblent ankyloser les habitants d’une bourgade qui ne signalait jusque-là ni notoriété historique, ni intérêt géographique, si ce n’est d’être placée à la frontière « d’un pays dont la bannière se frappait d’un croissant d’or », et dont la vitalité contraste avec l’épuisement ranci du village aux passions tristes.
Un jour, le curé est découvert mort. La tête fracassée par une pierre. De quelle nature est le crime ? Qui pouvait en vouloir à ce curé d’une terre où les chrétiens et les musulmans vivaient depuis toujours en bonne entente ? Que faire, qui accuser, et qui entraver dans son action si, à partir de ce meurtre, s’ordonne toute une géométrie implacable d’actes criminels et de cruautés entre voisins ? Il y a un heureux : le Policier, Nourio, car « c’était fabuleux pour lui d’avoir une pareille affaire, dans ce lieu abandonné de toute fantaisie, de tout grain de sable, roulé dans l’ordinaire des jours ». Le voilà lancé dans d’inutiles recherches. À quoi sert de s’opposer au cours impétueux des choses ?
Dans ce vieux monde de l’Empire qui s’affaisse, « dans un sommeil épais, s’enroulait dans sa léthargie comme un escargot fainéant bâille dans sa coquille », il y a tous les personnages, en chairs et en vices, qui conviennent au déroulement de la tragédie : chacun joue à merveille sa partition. Nourio, le Policier au teint olivâtre et aux pulsions incontrôlables. Baraj, l’Adjoint dont l’apparence de bête placide et musculeuse dissimule l’âme d’un enfant poète. Lémia, la fillette aux formes adolescentes dont les ombres et les pleins agacent les nerfs du Policier. Tant d’autres, et même les fantômes des temps passés, qui n’ont en commun, dans leur médiocrité âpre et satisfaite, dans le secret de leurs âmes, que d’agir en comparses du grand Effondrement de l’Empire. De suspens en rebondissements, l’intrigue haletante se double d’une grande réflexion sur nos errements contemporains, la volonté de quelques-uns de réécrire l’Histoire, la négation de certains crimes de masse et autres arrangements avec la réalité.
Un jour, le curé est découvert mort. La tête fracassée par une pierre. De quelle nature est le crime ? Qui pouvait en vouloir à ce curé d’une terre où les chrétiens et les musulmans vivaient depuis toujours en bonne entente ? Que faire, qui accuser, et qui entraver dans son action si, à partir de ce meurtre, s’ordonne toute une géométrie implacable d’actes criminels et de cruautés entre voisins ? Il y a un heureux : le Policier, Nourio, car « c’était fabuleux pour lui d’avoir une pareille affaire, dans ce lieu abandonné de toute fantaisie, de tout grain de sable, roulé dans l’ordinaire des jours ». Le voilà lancé dans d’inutiles recherches. À quoi sert de s’opposer au cours impétueux des choses ?
Dans ce vieux monde de l’Empire qui s’affaisse, « dans un sommeil épais, s’enroulait dans sa léthargie comme un escargot fainéant bâille dans sa coquille », il y a tous les personnages, en chairs et en vices, qui conviennent au déroulement de la tragédie : chacun joue à merveille sa partition. Nourio, le Policier au teint olivâtre et aux pulsions incontrôlables. Baraj, l’Adjoint dont l’apparence de bête placide et musculeuse dissimule l’âme d’un enfant poète. Lémia, la fillette aux formes adolescentes dont les ombres et les pleins agacent les nerfs du Policier. Tant d’autres, et même les fantômes des temps passés, qui n’ont en commun, dans leur médiocrité âpre et satisfaite, dans le secret de leurs âmes, que d’agir en comparses du grand Effondrement de l’Empire. De suspens en rebondissements, l’intrigue haletante se double d’une grande réflexion sur nos errements contemporains, la volonté de quelques-uns de réécrire l’Histoire, la négation de certains crimes de masse et autres arrangements avec la réalité.
480 pages, Kindle Edition
First published January 4, 2023
48 people are currently reading
909 people want to read
About the author
Philippe Claudel
84 books568 followersPhilippe Claudel is a French writer and film director.
His most famous work to date is the novel " Les Âmes Grises " - " Grey Souls ", which won the prix Renaudot award in France, was shortlisted for the American Gumshoe Award, and won Sweden's Martin Beck Award. In addition to his writing, Philippe Claudel is a Professor of Literature at the University of Nancy.
His most famous work to date is the novel " Les Âmes Grises " - " Grey Souls ", which won the prix Renaudot award in France, was shortlisted for the American Gumshoe Award, and won Sweden's Martin Beck Award. In addition to his writing, Philippe Claudel is a Professor of Literature at the University of Nancy.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 114 reviews
June 6, 2024
Een geïsoleerd stadje in het grensgebied van een fictief Midden-Europees keizerrijk eind 19e eeuw waar het altijd lijkt te stormen en sneeuwen... Hier wordt laat op een avond het vermoorde lichaam van de Pastoor ontdekt. De oversekste Politieagent Nourio (niet van hier) en Plaatsvervanger Baraj gaan op onderzoek uit. Het stadje raakt steeds meer in de greep van geruchten, insinuaties en angst. Met de Burgemeester en de Rapporteur bespreekt Nourio de zoektocht naar de waarheid en krijgt te horen: 'Maar welke waarheid? De waarheid die voor het grootste deel van onze gemeenschap acceptabel is, of een waarheid die ten gunste van een zeer kleine minderheid tegen de gevoelens van de meerderheid in gaat'. Kortom voor de autoriteiten is dit de ideale gelegenheid om de kleine moslimgemeenschap in een kwaad daglicht te stellen. Populisme in de hoogste graad.
Het verhaal komt wat traag op gang maar gaandeweg ontrolt zich een adembenemende reeks van gebeurtenissen. Een verontrustend boek met een sombere boodschap maar geschreven in een prachtige en poëtische stijl. Wat denk je van 'De storm leek op een wild dier dat in de val zat, dat rondjes liep langs de ijzeren tralies en op zijn eigen staart joeg'
Snel weer meer van Claudel gaan lezen!
Het verhaal komt wat traag op gang maar gaandeweg ontrolt zich een adembenemende reeks van gebeurtenissen. Een verontrustend boek met een sombere boodschap maar geschreven in een prachtige en poëtische stijl. Wat denk je van 'De storm leek op een wild dier dat in de val zat, dat rondjes liep langs de ijzeren tralies en op zijn eigen staart joeg'
Snel weer meer van Claudel gaan lezen!
December 10, 2023
De roman speelt zich af ergens in een klein stadje aan de rand van ‘het Rijk’, begin twintigste eeuw. Mensen van verschillende culturen leven er al jaren vredig samen. Tot de plaatselijke priester vermoord wordt…
De hoofdpersonages zijn de politieman van het stadje, die je hoe meer het boek vordert alsmaar antipathieker en afstotelijker gaat vinden en zijn helper, een logge, lelijke reus die het hart op de goede plaats heeft en ondanks zijn traagheid een scherper verstand heeft dan zijn baas.
Onderhuidse spanningen en frustraties banen zich stilaan een weg naar de oppervlakte en worden misbruikt door de autoriteiten om mensen tegen elkaar op te zetten. Van hogerhand hebben ze ‘plannen’ die het niet dulden om gedwarsboomd te worden. Alle middelen zijn goed om het doel te bereiken. Claudel toont ons hoe subtiel (of iets minder subtiel) de manipulatie door de ‘machtigen’ er aan toe gaat en hoe snel mensen zich laten verleiden en verblinden. Met desastreuze gevolgen…
Een somber, duister verhaal met gelukkig aan het einde een sprankeltje licht, meesterlijk verteld door klasbak Claudel. Aanrader!
De hoofdpersonages zijn de politieman van het stadje, die je hoe meer het boek vordert alsmaar antipathieker en afstotelijker gaat vinden en zijn helper, een logge, lelijke reus die het hart op de goede plaats heeft en ondanks zijn traagheid een scherper verstand heeft dan zijn baas.
Onderhuidse spanningen en frustraties banen zich stilaan een weg naar de oppervlakte en worden misbruikt door de autoriteiten om mensen tegen elkaar op te zetten. Van hogerhand hebben ze ‘plannen’ die het niet dulden om gedwarsboomd te worden. Alle middelen zijn goed om het doel te bereiken. Claudel toont ons hoe subtiel (of iets minder subtiel) de manipulatie door de ‘machtigen’ er aan toe gaat en hoe snel mensen zich laten verleiden en verblinden. Met desastreuze gevolgen…
Een somber, duister verhaal met gelukkig aan het einde een sprankeltje licht, meesterlijk verteld door klasbak Claudel. Aanrader!
November 13, 2025
Mucho bombo y platillo, muchas estrellas otorgadas, pero poca cosa.
Me ha costado acabarlo, desde el principio no me ha llamado la atención el argumento y la cosa ha ido a más según avanzaba.
Las loas de la crítica francesa, pues eso...habrá que ser francés.
Me ha costado acabarlo, desde el principio no me ha llamado la atención el argumento y la cosa ha ido a más según avanzaba.
Las loas de la crítica francesa, pues eso...habrá que ser francés.
January 7, 2024
Magistraal boek dat zich kan meten met Les Âmes Grises of Le Rapport de Brodeck. Ongenadig fileert Claudel de menselijke soort in zijn kleinheid, wreedheid, lafheid en uiteindelijk ook schoonheid. De taal is weergaloos.
December 9, 2023
Nipt …
February 25, 2024
Volgens mij heb ik ooit Grijze Zielen gelezen, maar nu ik de samenvatting opzoek is er echt geen enkele herkenning. Dus laten we het erop houden dat ik een Claudel-nieuweling ben. En vol trots, want Schemering is prachtig. Zelfs zo prachtig, dat ik amper durf op te zoeken waar dit verhaal zich eigenlijk afspeelde, in welke tijd, en wat hier de inspiratiebron van is.
Ik weet alleen dat Claudel een bizar goeie schilder is van mentale verhalen. Het dorp, de vlakte, de personages, de gebeurtenissen: impressionistisch, maar overduidelijk, en misschien wel daarom heel indrukwekkend. Sommige gebeurtenissen lijken wel claustrofobische exercities, zo intens zijn ze, zoals de dodenmars door het dorp of de berenjacht bij de graaf.
Ook de personages zelf zijn heer-lijk. De eigenlijke hoofdpersoon deed me denken aan mijn alltime favorite Aljosja Gorsjok van Tolstoi (stukje namedropping, jwz). Een simpele ziel in een complexe wereld die er alsnog het beste van weet te maken. Sterker nog: die er het allermooiste van weet te maken. Waren we allemaal maar als De Plaatsvervanger (of als Aljosja), dan was de wereld een paradijs.
Maar ook de mindere goden doen het heerlijk. Och mensen, al dat onvermogen, al dat falen, al die angst, al die valsheid en kleinzieligheid en benepenheid. En dan die engel. Die Engel! De goden zij geprezen en gedankt.
En dan ook nog eens een link naar actuele kwesties van angst voor de ander, het zoeken naar zondebokken, mannelijk machtsmisbruik en het totale verlies van de menselijke maat.
Dus hup, lezen. Soms is het wat wijdlopig omdat Claudel graag literatuur schrijft, soms is het wat traag om dezelfde reden, maar dat is geen enkel probleem.
Ik weet alleen dat Claudel een bizar goeie schilder is van mentale verhalen. Het dorp, de vlakte, de personages, de gebeurtenissen: impressionistisch, maar overduidelijk, en misschien wel daarom heel indrukwekkend. Sommige gebeurtenissen lijken wel claustrofobische exercities, zo intens zijn ze, zoals de dodenmars door het dorp of de berenjacht bij de graaf.
Ook de personages zelf zijn heer-lijk. De eigenlijke hoofdpersoon deed me denken aan mijn alltime favorite Aljosja Gorsjok van Tolstoi (stukje namedropping, jwz). Een simpele ziel in een complexe wereld die er alsnog het beste van weet te maken. Sterker nog: die er het allermooiste van weet te maken. Waren we allemaal maar als De Plaatsvervanger (of als Aljosja), dan was de wereld een paradijs.
Maar ook de mindere goden doen het heerlijk. Och mensen, al dat onvermogen, al dat falen, al die angst, al die valsheid en kleinzieligheid en benepenheid. En dan die engel. Die Engel! De goden zij geprezen en gedankt.
En dan ook nog eens een link naar actuele kwesties van angst voor de ander, het zoeken naar zondebokken, mannelijk machtsmisbruik en het totale verlies van de menselijke maat.
Dus hup, lezen. Soms is het wat wijdlopig omdat Claudel graag literatuur schrijft, soms is het wat traag om dezelfde reden, maar dat is geen enkel probleem.
November 16, 2023
Geen boek om vrolijk van te worden, een soort duistere parabel over het kwaad in de mens, meesterlijk geschreven.
March 8, 2024
Wat een magistraal werk van Claudel. Stilistisch ijzersterk, een prachtige, ingenieuze vertelling over een moord en zoveel meer. Schitterend hoe Claudel zijn misantropie verwerkt tot een ijzersterk en aan een stuk boeiend verhaal. Meesterwerk? Ja, ik vind van wel.
June 30, 2025
El crepúsculo es una novela corta pero profunda. Todo comienza con el asesinato de un párroco en un pueblo frío y aislado, dentro de un imperio lejano. Lo que parece una investigación policial pronto se convierte en algo mucho más oscuro: una excusa para culpar a una comunidad y sembrar el miedo.
El protagonista, Nurio, es un investigador cansado, que sigue órdenes sin hacer muchas preguntas. Lo acompaña Baraj, su asistente, un hombre bueno y silencioso. A través de ellos vemos cómo el poder busca manipular la verdad para mantener el control.
La historia no se centra en resolver el crimen, sino en mostrar cómo se construyen los prejuicios, cómo el miedo se usa como herramienta y cómo la justicia se pierde cuando ya no importa la verdad. Todo está contado con un estilo poético, pero también triste y duro.
El crepúsculo no es una novela fácil ni rápida, pero sí muy actual. Habla del racismo, de la intolerancia y de lo que pasa cuando dejamos que el miedo mande. Es una lectura que invita a pensar.
El protagonista, Nurio, es un investigador cansado, que sigue órdenes sin hacer muchas preguntas. Lo acompaña Baraj, su asistente, un hombre bueno y silencioso. A través de ellos vemos cómo el poder busca manipular la verdad para mantener el control.
La historia no se centra en resolver el crimen, sino en mostrar cómo se construyen los prejuicios, cómo el miedo se usa como herramienta y cómo la justicia se pierde cuando ya no importa la verdad. Todo está contado con un estilo poético, pero también triste y duro.
El crepúsculo no es una novela fácil ni rápida, pero sí muy actual. Habla del racismo, de la intolerancia y de lo que pasa cuando dejamos que el miedo mande. Es una lectura que invita a pensar.
February 20, 2023
Des longueurs insupportables, une histoire sans queue ni tête, et un style terriblement pompeux. Bref, ce n’est pas une réussite
February 18, 2025
Lees dit boek!
Ook uitermate geschikt voor studenten middelbaar 3de graad.
Ook uitermate geschikt voor studenten middelbaar 3de graad.
May 27, 2025
L’Adjoint était une grande chose sans âge, battue dans l’enfance plus que de raison, dont les traits grossiers dessinés au charbon de bois laissaient supposer qu’il était un radical abruti, que son allure maladroite accentuait et que sa conversation aussi pauvre qu’une source tarie confirmait en tout point. Mais cet animal à face d’homme ingrat voyait naître en lui des bribes de poèmes merveilleux, dont il ne savait même pas qu’ils étaient des poèmes, et qu’il ne parvenait pas plus à retenir qu’une jarre percée ne peut garder le vin qu’elle contient, fût-il le vin le plus précieux du monde.
June 7, 2025
Enllaç al blog: https://llegirperviurealtresvides.blo...
Vaig començar la lectura de Crepuscle esperant trobar-me un thriller, un assassinat per resoldre en un indret remot, no del tot definit, però que sembla Moldàvia. Hi ha un assassinat, sí, el del capellà del poble, però no és ni una lectura àgil ni l'interès de la trama rau en la resolució del crim.
Com deia, la novel·la comença amb l'assassinat del capellà Pernieg, un crim que desperta un punt de felicitat al policia, en Nourio, ja que tindrà l'oportunitat de tenir un rol rellevant entre els habitants de la ciutat. Malauradament, aquest assassinat és l'excusa perfecta per desencadenar un odi entre cristians i musulmans que no havia existit mai a la ciutat.
Crepuscle és una crítica molt ben construïda a la manipulació de les masses, la religió, la demagògia i la corrupció del poder. La tensió és creixent en tota la novel·la, que es desenvolupa en un ambient feixuc i pesat.
La lectura no té un ritme constant, hi ha moments en què la tensió creix i el ritme s'accelera notablement, i d'altres en què el ritme és més lent i reforça la sensació angoixant i tancada de la ciutat.
Hi ha algunes característiques dels personatges molt marcades que no he sabut entendre quin valor aporten a la història. El policia, per exemple, es presenta com un home a qui el seu entrecuix domina constantment; és força bavós i fastigós. D'altra banda, l'ajudant del policia, en Baraj, és un home de gran alçada, bonàs i amb un cor enorme a qui li vénen versos al cap, però que després no és capaç de recordar. Més enllà de polaritzar els dos personatges perquè ens posicionem com a lectors, crec que són detalls que no afecten a la trama principal.
Per mi el llibre va de menys a més i, una vegada acabat, crec que aconsegueix il·lustrar molt bé com es pot manipular la societat a poc a poc, amb discursos que van calant, com es pot sembrar l'odi i la por… Una història que encara avui es repeteix.
Vaig començar la lectura de Crepuscle esperant trobar-me un thriller, un assassinat per resoldre en un indret remot, no del tot definit, però que sembla Moldàvia. Hi ha un assassinat, sí, el del capellà del poble, però no és ni una lectura àgil ni l'interès de la trama rau en la resolució del crim.
Com deia, la novel·la comença amb l'assassinat del capellà Pernieg, un crim que desperta un punt de felicitat al policia, en Nourio, ja que tindrà l'oportunitat de tenir un rol rellevant entre els habitants de la ciutat. Malauradament, aquest assassinat és l'excusa perfecta per desencadenar un odi entre cristians i musulmans que no havia existit mai a la ciutat.
Crepuscle és una crítica molt ben construïda a la manipulació de les masses, la religió, la demagògia i la corrupció del poder. La tensió és creixent en tota la novel·la, que es desenvolupa en un ambient feixuc i pesat.
La lectura no té un ritme constant, hi ha moments en què la tensió creix i el ritme s'accelera notablement, i d'altres en què el ritme és més lent i reforça la sensació angoixant i tancada de la ciutat.
Hi ha algunes característiques dels personatges molt marcades que no he sabut entendre quin valor aporten a la història. El policia, per exemple, es presenta com un home a qui el seu entrecuix domina constantment; és força bavós i fastigós. D'altra banda, l'ajudant del policia, en Baraj, és un home de gran alçada, bonàs i amb un cor enorme a qui li vénen versos al cap, però que després no és capaç de recordar. Més enllà de polaritzar els dos personatges perquè ens posicionem com a lectors, crec que són detalls que no afecten a la trama principal.
Per mi el llibre va de menys a més i, una vegada acabat, crec que aconsegueix il·lustrar molt bé com es pot manipular la societat a poc a poc, amb discursos que van calant, com es pot sembrar l'odi i la por… Una història que encara avui es repeteix.
March 5, 2023
Quel livre merveilleux! Je l'ai trouvé un équilibre parfait entre le suspense d'un roman policier, l'intrigue d'une histoire politique et les réflexions sur le tissu social de la société humaine.
October 31, 2023
Prachtig boek.
Mooie beschrijvingen van mensen en natuur. Een meeslepend verhaal over menselijk gedrag, manipulatie en macht. Als contrast met de goedheid en zuiverheid van sommigen.
Mooie beschrijvingen van mensen en natuur. Een meeslepend verhaal over menselijk gedrag, manipulatie en macht. Als contrast met de goedheid en zuiverheid van sommigen.
January 29, 2025
Op de een of andere manier pakte mij dit boek. Ik vond de opbouw klassiek mooi, toewerkend in aktes naar een hoogtepunt. Hier en daar stonden mooie rake vergelijkingen in, die deden denken aan zinnen zoals in een sprookje. Heb ervan genoten.
Read
January 18, 2024wat een vervelend mannetje
June 8, 2025
“La vida es una aventura tan extraña que, para soportarla, algunos necesitamos convencernos de que tiene sentido. Hacemos lo que podemos: conjuntos de átomos, demasiado a menudo nos creemos físicos cuando no somos más que materia” ~ El crepúsculo de Philippe Claudel.
¡Vaya sorpresa con esta novela! A ver cómo os cuento de qué va.
El crepúsculo comienza con la aparición de un cadáver: el cura de un pueblo en el que hay una alta presencia de comunidad musulmana. Ante la ausencia de culpables, ¡qué fácil encontrarlos!, ya os lo imagináis. Si no, una pista: “Si es verdad que el hombre tiene escrúpulos, pronto los desecha, y el peor ser humano es nuestro vecino. Su proximidad no es más que espacial y siempre nos equivocamos con él si sólo nos quedamos con sus sonrisas”.
Sin embargo, debajo de esa capa que el autor narra, hay más, mucho más, que el lector ha de ir descubriendo poco a poco porque en el fondo El crepúsculo es un azote a la raza humana, esa que cada día va perdiendo con mayor celeridad su condición de “humana” y emergiendo la de “animal”, que de esto también hay mucho en el libro. “Nos creemos importantes, pero somos poca cosa y ocupamos un lugar ínfimo en la memoria repleta de los hombres”.
Viendo las imágenes de estos días que nos encogen el alma, viendo la reacción de los políticos en los órganos de debate y de decisión, solo puedo cerrar esta reseña con una cita del libro muy acorde: “Cuando han muerto más de cincuenta personas, mujeres, niños, adolescentes, hombres, ancianos, que han perecido en condiciones horribles, devorados por las llamas y sin poder escapar del fuego, ¿cómo reírnos? ¿Cómo reírnos cuando todas esas muertes son resultado, no de un incendio accidental, sino de un crimen perpetrado deliberadamente y constituyen, pues, un asesinato en masa?”.
El horrendo día a día para muchos que no están tan lejos como pensamos; la eliminación de derechos humanos tiene efecto cascada.
¡Vaya sorpresa con esta novela! A ver cómo os cuento de qué va.
El crepúsculo comienza con la aparición de un cadáver: el cura de un pueblo en el que hay una alta presencia de comunidad musulmana. Ante la ausencia de culpables, ¡qué fácil encontrarlos!, ya os lo imagináis. Si no, una pista: “Si es verdad que el hombre tiene escrúpulos, pronto los desecha, y el peor ser humano es nuestro vecino. Su proximidad no es más que espacial y siempre nos equivocamos con él si sólo nos quedamos con sus sonrisas”.
Sin embargo, debajo de esa capa que el autor narra, hay más, mucho más, que el lector ha de ir descubriendo poco a poco porque en el fondo El crepúsculo es un azote a la raza humana, esa que cada día va perdiendo con mayor celeridad su condición de “humana” y emergiendo la de “animal”, que de esto también hay mucho en el libro. “Nos creemos importantes, pero somos poca cosa y ocupamos un lugar ínfimo en la memoria repleta de los hombres”.
Viendo las imágenes de estos días que nos encogen el alma, viendo la reacción de los políticos en los órganos de debate y de decisión, solo puedo cerrar esta reseña con una cita del libro muy acorde: “Cuando han muerto más de cincuenta personas, mujeres, niños, adolescentes, hombres, ancianos, que han perecido en condiciones horribles, devorados por las llamas y sin poder escapar del fuego, ¿cómo reírnos? ¿Cómo reírnos cuando todas esas muertes son resultado, no de un incendio accidental, sino de un crimen perpetrado deliberadamente y constituyen, pues, un asesinato en masa?”.
El horrendo día a día para muchos que no están tan lejos como pensamos; la eliminación de derechos humanos tiene efecto cascada.
August 27, 2025
? Na Grijze zielen mijn 2e boek van deze schrijver met mijn leeskring Zoetermeer.
#: Als er een moord wordt gepleegd wijst de katholieke kerk met de beschuldigende vinger naar de moslimgemeenschap.
🤔Weer onder de indruk van de schrijfstijl van deze schrijver, maar ook enthousiast over de verhaallijn al was het zeker in het begin soms lastig als de beschrijvingen zo uitgebreid zijn terwijl je het idee hebt dat je in een politieroman /detective aan het lezen bent, al is dat genre niet de mijne en dit boek, deze schrijfstijl, zeker wel. Ook de rest van mijn leeskring heeft weer genoten van dit boek.
=> In mijn boekenkast ligt al een tijdje Het kleine meisje van Meneer Linh. Ik denk dat ik die volgend jaar tussendoor (niet zo dik) eens ga lezen.
MW25/8/25
#: Als er een moord wordt gepleegd wijst de katholieke kerk met de beschuldigende vinger naar de moslimgemeenschap.
🤔Weer onder de indruk van de schrijfstijl van deze schrijver, maar ook enthousiast over de verhaallijn al was het zeker in het begin soms lastig als de beschrijvingen zo uitgebreid zijn terwijl je het idee hebt dat je in een politieroman /detective aan het lezen bent, al is dat genre niet de mijne en dit boek, deze schrijfstijl, zeker wel. Ook de rest van mijn leeskring heeft weer genoten van dit boek.
=> In mijn boekenkast ligt al een tijdje Het kleine meisje van Meneer Linh. Ik denk dat ik die volgend jaar tussendoor (niet zo dik) eens ga lezen.
MW25/8/25
April 26, 2025
Bajo la apariencia de una novela de misterio en la que descubrir un asesinato, Philippe Claudel lo que hace y muy bien es desnudar el alma de los protagonistas, su poder, desidia a los que no pertenecen a su clase social, imponer sus reglas, desprecio a los desfavorecidos.
La escritura es muy buena, aunque tiene partes incomodas, pero también muy bellas como las descripciones de los cambios de las estaciones tan espléndidamente reflejadas.
Refleja muy bien el actual momento que vivimos.
La escritura es muy buena, aunque tiene partes incomodas, pero también muy bellas como las descripciones de los cambios de las estaciones tan espléndidamente reflejadas.
Refleja muy bien el actual momento que vivimos.
December 7, 2024
Een uitpuilend barok verhaal, met een genereuze overdaad aan details. Ik kreeg enorm trek in ganzepastei en strudel en sernik (geen idee wat het is) maar ik las lekker door, hongerend naar eten en naar het verhaal. De hoofdpersonen intrigeerden me en er viel voldoende te griezelen en oh en ah te roepen bij afschuwwekkende details. Wat wel aan mij is besteed. Toch denk ik dat dit een verhaal is dat je beter kunt horen op een rondtrekkende kermis. Claudel kan echt fantastisch schrijven, sommige zinnen waren juwelen (maar soms ook wel van Swarovski kitsch) maar dit boek is, wat mij betreft, vooral vermaak want toen ik het dichtsloeg was ik het al vergeten. Alles is verteld, alles is uitgesponnen, er blijft niets over om over na te denken. Maar ik heb wel genoten voor mijn kwartje op de kermis.
November 15, 2025
El Crepúsculo de Claudel es una, novela que bajo la forma literaria de fábula, ahonda en la más descarnada naturaleza humana, el odio, la crueldad, las más bajas pasiones del ser humano pero también la dulzura y la bonhomía de seres marginales. Enmarcada en un lugar remoto del Imperio Austrohúngaro y tomando como hilo conductor el asesinato del cura del pueblo, se desatan los más bajos instintos del ser humano: el racismo, el rechazo hacia el diferente y el vulnerable. Escrita con una bella prosa poética atrapa al lector desde su inicio. Hay que destacar la magnífica traducción de José Manuel Salmerón.
May 7, 2024
L’écriture de Philippe Claudel me ravit à chaque lecture ! Un vrai délice qui me plonge inévitablement avec plaisir dans ses histoires.
Ici, elle est sombre. Philippe Claudel ne nous épargne rien de l’obscurité de l’humain. J’ai parfois trouvé qu’il allait trop loin, avec la sensation d’un attrait presque malsain… Ce que je n’avais jamais ressenti dans ses livres jusqu’à présent (pour ceux que j’avais lus).
Pour autant, le message est très juste, beaucoup plus complexe qu’il n’y parait, comme toujours.
Ici, elle est sombre. Philippe Claudel ne nous épargne rien de l’obscurité de l’humain. J’ai parfois trouvé qu’il allait trop loin, avec la sensation d’un attrait presque malsain… Ce que je n’avais jamais ressenti dans ses livres jusqu’à présent (pour ceux que j’avais lus).
Pour autant, le message est très juste, beaucoup plus complexe qu’il n’y parait, comme toujours.
February 19, 2024
Schrijfstijl:5
Inhoud:5
Verhaal:4,5
Opbouw:4,5
Grootmeester van de condition humaine !
Inhoud:5
Verhaal:4,5
Opbouw:4,5
Grootmeester van de condition humaine !
April 1, 2024
Très belle écriture, Claudel joue avec les mots.. parfois peut-être au dépend de l'intrigue, mais on se laisse prendre par ses descriptions de l'âme humaine. Fan de l'auteur!
April 21, 2024
Een boek zoals ik ze graag heb.
June 6, 2024
Verhaal dat in deze tijd zeker heel actueel is.
Verrassende wendingen en een poëtische manier van schrijven.
Verrassende wendingen en een poëtische manier van schrijven.
March 1, 2024
Je ne conseillerai même pas ce livre à mon pire ennemi ! Hahaha !
February 2, 2025
"Het leven is zo'n vreemd avontuur dat sommigen van ons het alleen kunnen verdragen als ze zich ervan overtuigen dat het iets betekent. Iedereen doet wat hij kan: we zijn hoopjes atomen, en hoewel we maar al te vaak denken dat we natuurkundigen zijn, zijn we slechts materie." - Hoofdstuk 40
Displaying 1 - 30 of 114 reviews