17 φαινομενικά διαφορετικά και ασύνδετα μεταξύ τους διηγήματα... 17 διαφορετικές αυτοτελείς ιστορίες... 17 ζωές απλών ανθρώπων που θα μπορούσαν να είναι και οι διπλανοί μας... 17 έμμεσα μαθήματα ζωής... Και κάπου εδώ εντοπίζεται ο κοινός άξονάς τους και το κεντρικό μήνυμα που επιδιώκει να περάσει η συγγραφέας... Ό,τι κι αν συμβαίνει στη ζωή μας, ακόμα κι όταν τα πράγματα δεν έρχονται έτσι όπως τα περιμέναμε, ακόμα κι όταν αρρωσταίνουμε ή πέφτουμε θύματα κακοποίησης ή χάνουμε έναν δικό μας άνθρωπο, ακόμα κι όταν νιώθουμε ότι δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε τις επιταγές και τους ρυθμούς της σύγχρονης, απαιτητικής κοινωνίας, αξίζει να παλεύουμε για τη ζωή, γιατί πάντα αξίζει! Γιατί η ζωή είναι μόνο μία, δεύτερη δεν έχει, και είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε, αφού χωρίς αυτήν δεν υπάρχει τίποτα. Οι ήρωες καλούνται να προσαρμοστούν στις ζωές τους, να ξεπεράσουν τα οποία προβλήματά τους, να ερωτευτούν, να βρουν τους δικούς τους ρυθμούς, γιατί δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι και δεν είναι όλα για όλους, και να ζήσουν την κάθε τους μέρα όπως πραγματικά οι ίδιοι επιθυμούν και νιώθουν ότι τους ταιριάζει... Ίσως και να πουν "σ' αγαπώ" σε όσους δεν έχουν πει και δεν το έχουν δείξει και είναι τυχεροί να τους έχουν ακόμα στη ζωή τους, γιατί ποτέ δεν είναι αργά... Τους παρακολουθούμε, λοιπόν, μέσα στην καθημερινότητά τους, μέσα στη ρουτίνα τους, με τα όποια μεγάλα ή μικρά προβλήματα (έρωτας, χωρισμός, ασθένεια, απώλεια, κακοποίηση, έλλειψη πίστης στον Θεό) και παράλληλα μας δίνεται πρόσβαση και σε όλη τους τη ζωή, μαθαίνουμε τον χαρακτήρα τους σχεδόν σε πλήρη μορφή και όλα αυτά συμβαίνουν μέσα σε μόλις λίγες σελίδες που έχει το κάθε διήγημα... Το παραπάνω οφείλεται σίγουρα στην άμεση, απλή και περιεκτική γραφή της συγγραφέως και στον λόγο που μοιάζει περισσότερο με προφορικός, παρά γραπτός. Λείπει, δηλαδή, η περιττή επισημότητα και μέσα από την απλότητα διαγράφεται πλήρως η εικόνα της ζωής του κάθε πρωταγωνιστή... Τέλος, δε θα ήταν υπερβολικό αν λέγαμε ότι τα διηγήματα αυτά έχουν ένα κοινωνιολογικό ενδιαφέρον και ότι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ακόμα και ως ηθογραφήματα. *Η επιμέλεια έχει κάποιες ατέλειες, αλλά είναι ανάξιο αναφοράς μπροστά στην ουσία και την κεντρική ιδέα που πλαισιώνει το παρόν έργο.
✍️17 διηγήματα γεμάτα συναισθήματα και εικόνες. 17 ιστορίες που εμένα προσωπικά με γύρισαν στο παρελθόν τότε που τα χρόνια ήταν πολύ διαφορετικά.
✍️Η γραφή της αγαπημένης μου Κατερίνας είναι απλή, λιτή και ο λόγος της ρέει αβίαστα.
📚Κάθε διήγημα έχει το ανάλογο ύφος γραφής, κάθε ιστορία το ανάλογο συναίσθημα.
📕Κάθε διήγημα μου δημιούργησε πληθώρα συναισθημάτων . Κάθε ιστορία και νέα συναισθήματα ζωής.
✍️Η συγγραφέας μας βάζει μέσα σε κάθε ιστορία με εικόνες και συναισθήματα. Μας μεταφέρει σε απλούς καθημερινούς ανθρώπους. Χρησιμοποιεί πολλές φορές το χιούμορ. Η γραφή της για μένα έχει κάτι από παλιούς συγγραφείς.
✍️Η επιμέλεια προσεγμένη αλλά και γραφιστικά πολύ άρτιο αποτέλεσμα. Μου αρέσει πολύ που μέσα έχει σκίτσα με λουλούδια. Πολύ όμορφη δουλειά.
📌 Συγχαρητήρια Κατερίνα μου , με ταξίδεψες σε χωριά, σε απλούς ανθρώπους αλλά δυνατά συναισθήματα. Καλοταξιδο να είναι και να φτάσει πολύ ψηλά. Είναι ένα κόσμημα που θα το κρατήσω στην βιβλιοθήκη μου.
📌Για να το προμηθευτείτε επικοινωνήστε με την συγγραφέα kokomelenia@gmail.com ή στο προφίλ της.
Στο βιβλίο αυτό συναντάμε μια συλλογή διηγημάτων για τα οποία δεν ξέρω για ποιο να πρωτομιλήσω ,είναι πλούσια με συναισθηματα με κάναν να γελάσω να περασω όμορφα μαζί τους αλλά και πονέσω να κλαψω.Περιέχουν χιουμορ για τα ραντεβού της εποχής μας τα τυφλά διαδυκτιακα ραντεβού, ακόμη και μια κηδεία η συγγραφεας με περίτεχνο τρόπο στις περιγραφες της την κάνει να μοιάζει πιο ανάλαφρη και αστεια θα ελεγα. Σκέψεις ποιηση, έρωτα, λυγμός- πονος, μισος-εκδίκηση ,απώλεια αυτοεκτίμηση ελπίδα νοσταλγια ολα τα ένιωσα.Καθε διήγημα έχει να σου δώσει κάτι διαφορετικό να σου περάσει το καθένα το μήνυμα του. Αρκετα ξεχώρισα αλλά τα αγαπημένα μου ειναι: ▪️Και τώρα τι; Μια τρυφερή ιστορία δυο ηλικιωμένων που γνωρίζονται μέσα στο γηροκομείο και αγαπιούνται γιατί ο έρωτας δεν έχει ηλικία δεν έχει όρια. ▪️Δυο ‘ένα.. Μια γυναίκα που η ψυχή της ουρλιάζει «κάνε κάτι για τον εαυτό σου, κάνε κάτι για σένα» μια πάλη με τον καρκίνο και στο background το τραγούδι της Αρβανιτακη Δεύτερη ζωή δεν έχει! ▪️Μέδουσα: Μια νεαρή κοπέλα αστυνομικός πέφτει θύμα απαγωγής και βιασμού. Από εκείνη την μέρα βάζει σκοπό της ζωής της να τον βρει και να τον κάνει να πληρώσει. Ποσό πόνο και δύναμη κλείνει μεσα της ,δεν μιλάει σε κανέναν για όσα περασε και βλέπουμε ότι απ’ όλο αυτό βγήκε ακόμη πιο δυνατή. Μαγδα ας ερχόσουν για λίγο μονάχα για ένα βράδυ Δυνατά μηνυματα και φράσεις που ξεχώρισα : *Ν’ανεμιζεις κάθε πρωί τα όνειρα που έχουν φωλιάσει όλη τη νύχτα στο μαξιλάρι σου και να επιδιώκεις να τα κανείς πράξη.. *Να κρατήσεις γύρω σου μόνο αυτούς που ζεσταίνουν το σώμα και την ψυχή σου και για να το καταφέρεις το μυστικό είναι να’ εις πάντα λίγο ακόμα να τους δώσεις…Από το περίσσευμα..!!! *Καταλαβε πως ανάμεσα στο «για πάντα» και συο «τίποτα» είμαστε όλοι εμείς… Ζήστε ρεεε.. Αυτό το έργο που λέγεται ζωή δεν ξαναπαίζεται…