What do you think?
Rate this book
Wereld van wanhoop
De stad Atlantis is bevrijd. Alenes eerste wapenfeit als nieuwe President is het afschaffen van het verplichte examen voor meisjes. Helaas moet een andere groep jongeren dat bekopen. Alle jongens vanaf veertien jaar krijgen een oproepingsbrief. Ze moeten de stadsmuren bewaken, een levensgevaarlijke taak.
Pikt de bevolking deze nieuwe regels? Nimue doet er alles aan om Alenes plannen een halt toe te roepen. Tegelijk zoekt ze antwoorden op haar eigen vragen.
Tot overmaat van ramp dient een natuurramp zich aan. Zal de stad standhouden nu een zandstorm met grote snelheid nadert? En wie is die mysterieuze vreemdeling die de verhoudingen in Atlantis op hun grondvesten doet daveren?
Pikt de bevolking deze nieuwe regels? Nimue doet er alles aan om Alenes plannen een halt toe te roepen. Tegelijk zoekt ze antwoorden op haar eigen vragen.
Tot overmaat van ramp dient een natuurramp zich aan. Zal de stad standhouden nu een zandstorm met grote snelheid nadert? En wie is die mysterieuze vreemdeling die de verhoudingen in Atlantis op hun grondvesten doet daveren?
Hardcover
Published February 28, 2023
1 person is currently reading
17 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
May 21, 2023
Inge Sleegers werd geboren in 1984. Ze was een dromerig kind dat een leven als actrice of zangeres wel zag zitten, maar op een communicatiedienst terechtkwam. Ze omschrijft zichzelf als het typische Girl Next Door meisje tijdens het opgroeien. Haar eigen opgroeien, en de ups en downs daarbij, gebruikt ze als inspiratie voor haar boeken. Ze schrijft vooral voor de jeugd, omdat die volgens haar alles zoveel intenser beleeft als het gaat over liefde, plezier of verdriet.
De boeken van Inge Sleegers hebben meestal maatschappijkritische thema’s in het verhaal. Dit past ook bij de schrijfster, die zichzelf identificeert als feministe met een zwak voor verloren zaken.
Met Wereld Van Wanhoop schreef Sleegers het tweede en laatste deel van het tweeluik over de stad Atlantis.
Het verhaal
In Wereld Zonder Water werd de stad Atlantis bevrijd en werd Alene de nieuwe president. Haar eerste handeling is het afschaffen van het verplichte examen voor de meisjes, maar jammer genoeg moeten de jongens dit bekopen. Vanaf veertien worden ze geacht om de stadsmuren te bewaken. Een levensgevaarlijke taak. Hoe de bevolking op deze wijziging zal reageren, zal de toekomst moeten uitwijzen. Wanneer Alene dreigt te ver te gaan, in wat meer en meer op een wraakactie begint te lijken, doet Nimue er alles aan om die plannen een halt toe te roepen. Als Atlantis geteisterd wordt door een natuurramp escaleert alles en is niets meer zeker. De vraag is of de stad zal standhouden tegen de natuur en tegen de acties van de bewoners. Als er dan nog een mysterieuze vreemdeling opduikt die alles door elkaar probeert te gooien, en een doodgewaande weer opduikt, moet Nimue al haar kennis aanwenden om vriend en vijand van elkaar te onderscheiden.
Mijn gedacht
Dit tweede deel start waar deel één gestopt is. Je zit direct terug in het verhaal, wat ook wel aangeeft dat indien je Wereld van Wanhoop leest zonder de voorkennis van Wereld zonder Water, je cruciale info mist om die ervaring optimaal te krijgen.
Sleegers schrijft zeer vlot en laat maar weinig ruimte om adem te halen. De spanningsmomenten volgen elkaar op en plottwisten zorgen voor de cruciale kronkel die een lezer nodig heeft om in het verhaal te blijven.
De personages zijn goed uitgewerkt en zijn zelfs gegroeid ten opzichte van het eerste deel. De samenwerking tussen bepaalde personages is volwassener geworden. Hun karakter is dieper uitgewerkt dan in het eerste deel.
Zo krijgen hedendaagse thema’s een plaats in dit verhaal. Denk daarbij aan koppels van hetzelfde geslacht en hun problemen om kinderen te krijgen of gewoon hun liefde te tonen in het openbaar. Sleegers brengt deze thema’s terloops aan bod. Ondanks dat het een dystopisch verhaal is zorgt dit ervoor dat het lijkt op de wereld waarin de lezer zelf leeft. Velen onder ons zullen hier of daar wel iets herkennen tijdens een gebeurtenis of bij het gedrag van een personage.
Het slot
Het slot brengt de lezer nog genoeg verrassingen om de aandacht stevig vast te houden. Alles wordt mooi afgesloten en elk personage krijgt terecht wat hij verdient.
Conclusie
Een spannend tweede deel van een tweeluik dat zich afspeelt in een dystopische wereld. In een stad waar de ene dictator de andere opvolgt. Een verhaal met hedendaagse thema’s die in het verhaal hun weg zoeken om de lezer toch soms aan het denken te zetten. Personages die overkomen als geloofwaardig, waar makkelijk een band mee gekweekt kan worden.
De boeken van Inge Sleegers hebben meestal maatschappijkritische thema’s in het verhaal. Dit past ook bij de schrijfster, die zichzelf identificeert als feministe met een zwak voor verloren zaken.
Met Wereld Van Wanhoop schreef Sleegers het tweede en laatste deel van het tweeluik over de stad Atlantis.
Het verhaal
In Wereld Zonder Water werd de stad Atlantis bevrijd en werd Alene de nieuwe president. Haar eerste handeling is het afschaffen van het verplichte examen voor de meisjes, maar jammer genoeg moeten de jongens dit bekopen. Vanaf veertien worden ze geacht om de stadsmuren te bewaken. Een levensgevaarlijke taak. Hoe de bevolking op deze wijziging zal reageren, zal de toekomst moeten uitwijzen. Wanneer Alene dreigt te ver te gaan, in wat meer en meer op een wraakactie begint te lijken, doet Nimue er alles aan om die plannen een halt toe te roepen. Als Atlantis geteisterd wordt door een natuurramp escaleert alles en is niets meer zeker. De vraag is of de stad zal standhouden tegen de natuur en tegen de acties van de bewoners. Als er dan nog een mysterieuze vreemdeling opduikt die alles door elkaar probeert te gooien, en een doodgewaande weer opduikt, moet Nimue al haar kennis aanwenden om vriend en vijand van elkaar te onderscheiden.
Mijn gedacht
Dit tweede deel start waar deel één gestopt is. Je zit direct terug in het verhaal, wat ook wel aangeeft dat indien je Wereld van Wanhoop leest zonder de voorkennis van Wereld zonder Water, je cruciale info mist om die ervaring optimaal te krijgen.
Sleegers schrijft zeer vlot en laat maar weinig ruimte om adem te halen. De spanningsmomenten volgen elkaar op en plottwisten zorgen voor de cruciale kronkel die een lezer nodig heeft om in het verhaal te blijven.
De personages zijn goed uitgewerkt en zijn zelfs gegroeid ten opzichte van het eerste deel. De samenwerking tussen bepaalde personages is volwassener geworden. Hun karakter is dieper uitgewerkt dan in het eerste deel.
Zo krijgen hedendaagse thema’s een plaats in dit verhaal. Denk daarbij aan koppels van hetzelfde geslacht en hun problemen om kinderen te krijgen of gewoon hun liefde te tonen in het openbaar. Sleegers brengt deze thema’s terloops aan bod. Ondanks dat het een dystopisch verhaal is zorgt dit ervoor dat het lijkt op de wereld waarin de lezer zelf leeft. Velen onder ons zullen hier of daar wel iets herkennen tijdens een gebeurtenis of bij het gedrag van een personage.
Het slot
Het slot brengt de lezer nog genoeg verrassingen om de aandacht stevig vast te houden. Alles wordt mooi afgesloten en elk personage krijgt terecht wat hij verdient.
Conclusie
Een spannend tweede deel van een tweeluik dat zich afspeelt in een dystopische wereld. In een stad waar de ene dictator de andere opvolgt. Een verhaal met hedendaagse thema’s die in het verhaal hun weg zoeken om de lezer toch soms aan het denken te zetten. Personages die overkomen als geloofwaardig, waar makkelijk een band mee gekweekt kan worden.
March 14, 2023
Na het epische verhaal ‘Wereld zonder Water’ was ik super benieuwd naar de finale van dit tweeluik.
Ik vind het altijd moeilijk om een recensie te schrijven van een vervolg zonder al te veel weg te geven van de gebeurtenissen in het eerste boek.
Maar wat ik wel kan weggeven is dat de verwachtingen volledig werden ingelost. De toegankelijke en beeldende schrijfstijl viel me meteen weer op. De verschillende perspectieven geven ons een mooi zicht op de wereld die Inge Sleegers heeft gebouwd. Een fictieve wereld waarin ze actuele thema’s bespreekbaar maakt.
De personages worden verder goed uitgebouwd in deze verschillende perspectieven, maar zelfs de personages die geen eigen ‘POV’ hoofdstukken hebben, krijgen toch voldoende diepte. Er is spanning, actie en mysterie.
Niets is wat het lijkt in dit boek en er komt zelfs een extra mysterieus element bij door de hoofdstukken van het perspectief ‘Naamloos’. Om de identiteit van het naamloze personage te achterhalen, moet je uiteraard het boek lezen.
Kortom een echte aanrader! Ik hou deze boeken bij tot mijn eigen dochter wat ouder is. Misschien kunnen we ze dan samen eens lezen.
Ik vind het altijd moeilijk om een recensie te schrijven van een vervolg zonder al te veel weg te geven van de gebeurtenissen in het eerste boek.
Maar wat ik wel kan weggeven is dat de verwachtingen volledig werden ingelost. De toegankelijke en beeldende schrijfstijl viel me meteen weer op. De verschillende perspectieven geven ons een mooi zicht op de wereld die Inge Sleegers heeft gebouwd. Een fictieve wereld waarin ze actuele thema’s bespreekbaar maakt.
De personages worden verder goed uitgebouwd in deze verschillende perspectieven, maar zelfs de personages die geen eigen ‘POV’ hoofdstukken hebben, krijgen toch voldoende diepte. Er is spanning, actie en mysterie.
Niets is wat het lijkt in dit boek en er komt zelfs een extra mysterieus element bij door de hoofdstukken van het perspectief ‘Naamloos’. Om de identiteit van het naamloze personage te achterhalen, moet je uiteraard het boek lezen.
Kortom een echte aanrader! Ik hou deze boeken bij tot mijn eigen dochter wat ouder is. Misschien kunnen we ze dan samen eens lezen.
May 8, 2023
Wereld van wanhoop is het nieuwste boek van Inge Sleegers. Dit is tevens het vervolg op Wereld zonder water en direct de afsluiter in deze duologie. Het eerste boek was een heftig dystopisch verhaal over prostitutie en mishandeling. Ondanks deze heftige thema’s was dit boek erg goed en hierdoor heb ik hoge verwachtingen voor Wereld van wanhoop. Zal dit boek wederom zo goed zijn?
Lees nu mijn volledige recensie op mijn blog Boekensteeg
Lees nu mijn volledige recensie op mijn blog Boekensteeg
November 7, 2023
Originele recensie: https://bazarow.com/recensie/recensie...
Wereld van Wanhoop is het vervolg op Wereld zonder water. Ik raad je aan om deze recensie enkel te lezen wanneer je het eerste deel zelf ook al gelezen hebt, om spoilers van het eerste deel te voorkomen.
Atlantis is bevrijd, hoe nu verder?
Aan het einde van het eerste deel van deze tweeluik lezen we dat de stad Atlantis is bevrijd van haar heersers. Wereld van Wanhoop gaat daarop verder, want hoe vergaat het Atlantis, nu er een nieuwe president de macht heeft gegrepen?
President Alene’s eerste actie is het afschaffen van het verplichte examen voor meisjes, een examen waar veel meisjes niet van terugkomen en waar de andere meisjes trauma’s aan overhouden. Spijtig genoeg wordt hier een andere groep het slachtoffer van. Alene verplicht namelijk veertienjarige jongens om de stadsmuren te bewaken. Dit schijnt een levensgevaarlijk iets te zijn, maar waarom dit levensgevaarlijk is, wordt niet uitdrukkelijk genoemd. In Wereld zonder water bleef de reden en toedracht voor de examens van de meisjes al onduidelijk, ditzelfde gebeurt nu met de oproep om veertienjarige jongens de stadsmuren te laten bewaken. Het was interessant geweest als Inge Sleegers meer diepgang had gegeven over het hoe en waarom, om dit dystopische Young Adult verhaal ook wat realistischer te laten overkomen.
Pikt de bevolking deze nieuwe regels?
De bewoners van Atlantis was een betere wereld beloofd met Alene als nieuwe president. Ze doet echter bijna hetzelfde als haar voorganger: kinderen inzetten op plekken waar ze niet horen. Wanneer er een zandstorm nadert maakt Alene een keus waardoor de minder bedeelden nóg zwaarder te verduren hebben. De bevolking uit zijn ongenoegen, maar Alene denkt er gemakkelijk vanaf te komen.
Ondertussen is er een vreemdeling in Atlantis beland, die dichter bij Skye, Alene’s zoon, probeert te komen. Deze hoofdstukken worden geschreven vanuit perspectief ‘naamloos’ en ze heeft geen goede bedoelingen. ‘Naamloos’ ontdekt dat Skye echter niet achter de ideeën van zijn moeder staat en eigenlijk een hele aardige knaap is. Het is dan ook geen verrassing als ‘naamloos’ vervolgens aan haar eigen plan begint te twijfelen.
Opgebouwd
Wereld van Wanhoop is het einde van deze tweeluik. Het is een prima verhaal, maar is niet heel vernieuwend ten opzichte van het eerste deel. Het was leuk om te zien hoe Atlantis na de bevrijding in deel één weer opgebouwd werd, maar aan het einde van dit tweeluik kun je wederom de vraag stellen: Hoe vergaat het Atlantis nu verder?
Wereld van Wanhoop is een dat sterker had kunnen zijn door meer diepgang te geven op waarom bepaalde keuzes gemaakt worden. Sleegers heeft een prettige en toegankelijke schrijfstijl, waardoor het boek voor de doelgroep zeker geschikt en goed te volgen is. Sleegers debuteerde in 2019 met haar Young Adult roman De kilte van een zomernacht.
Wereld van Wanhoop is het vervolg op Wereld zonder water. Ik raad je aan om deze recensie enkel te lezen wanneer je het eerste deel zelf ook al gelezen hebt, om spoilers van het eerste deel te voorkomen.
Atlantis is bevrijd, hoe nu verder?
Aan het einde van het eerste deel van deze tweeluik lezen we dat de stad Atlantis is bevrijd van haar heersers. Wereld van Wanhoop gaat daarop verder, want hoe vergaat het Atlantis, nu er een nieuwe president de macht heeft gegrepen?
President Alene’s eerste actie is het afschaffen van het verplichte examen voor meisjes, een examen waar veel meisjes niet van terugkomen en waar de andere meisjes trauma’s aan overhouden. Spijtig genoeg wordt hier een andere groep het slachtoffer van. Alene verplicht namelijk veertienjarige jongens om de stadsmuren te bewaken. Dit schijnt een levensgevaarlijk iets te zijn, maar waarom dit levensgevaarlijk is, wordt niet uitdrukkelijk genoemd. In Wereld zonder water bleef de reden en toedracht voor de examens van de meisjes al onduidelijk, ditzelfde gebeurt nu met de oproep om veertienjarige jongens de stadsmuren te laten bewaken. Het was interessant geweest als Inge Sleegers meer diepgang had gegeven over het hoe en waarom, om dit dystopische Young Adult verhaal ook wat realistischer te laten overkomen.
Pikt de bevolking deze nieuwe regels?
De bewoners van Atlantis was een betere wereld beloofd met Alene als nieuwe president. Ze doet echter bijna hetzelfde als haar voorganger: kinderen inzetten op plekken waar ze niet horen. Wanneer er een zandstorm nadert maakt Alene een keus waardoor de minder bedeelden nóg zwaarder te verduren hebben. De bevolking uit zijn ongenoegen, maar Alene denkt er gemakkelijk vanaf te komen.
Ondertussen is er een vreemdeling in Atlantis beland, die dichter bij Skye, Alene’s zoon, probeert te komen. Deze hoofdstukken worden geschreven vanuit perspectief ‘naamloos’ en ze heeft geen goede bedoelingen. ‘Naamloos’ ontdekt dat Skye echter niet achter de ideeën van zijn moeder staat en eigenlijk een hele aardige knaap is. Het is dan ook geen verrassing als ‘naamloos’ vervolgens aan haar eigen plan begint te twijfelen.
Opgebouwd
Wereld van Wanhoop is het einde van deze tweeluik. Het is een prima verhaal, maar is niet heel vernieuwend ten opzichte van het eerste deel. Het was leuk om te zien hoe Atlantis na de bevrijding in deel één weer opgebouwd werd, maar aan het einde van dit tweeluik kun je wederom de vraag stellen: Hoe vergaat het Atlantis nu verder?
Wereld van Wanhoop is een dat sterker had kunnen zijn door meer diepgang te geven op waarom bepaalde keuzes gemaakt worden. Sleegers heeft een prettige en toegankelijke schrijfstijl, waardoor het boek voor de doelgroep zeker geschikt en goed te volgen is. Sleegers debuteerde in 2019 met haar Young Adult roman De kilte van een zomernacht.
March 8, 2023
Na deel 1 ben ik enorm benieuwd hoe het verhaal van Nimue en Stan gaat eindigen. Zal Alene aan de macht blijven en haar wrede plannen waarmaken? Of zal het tij weer keren? Na het lezen van deel 1, Wereld zonder water, die ik echt geweldig vond, ben ik benieuwd of Inge mijn hoge verwachtingen wederom waar gaat maken. De cover van deel 2 sluit perfect aan op deel 1 en hierdoor is duidelijk te zien dat het een serie is, en ook dat het twee verschillende boeken zijn. Wat ik daarnaast erg kan waarderen is dat Inge in haar verhalen maatschappelijke kwesties aan de tand weet te stellen. Ik ben benieuwd wat ze ditmaal aankaart.
Atlantis is eindelijk bevrijd. Alene heeft nu de macht als President gegrepen. Haar eerste wapenfeit is het afschaffen van het verplicht examen voor meisjes. Helaas heeft ze voor de jongens daarentegen andere plannen. Deze krijgen vanaf veertien jaar een oproepingsbrief om de stadsmuren te bewaken. Dit is een levensgevaarlijke taak. Stemt de bevolking in met deze nieuwe regels? Nimue is alles behalve eens met de plannen van Alene en besluit in te grijpen. Daarnaast worstelt ze ook nog altijd met haar eigen vragen en dilemma's. Dan voltrekt er ook nog eens een natuurramp. Er nadert een grote zandstorm richting de stad..
Jeetje! Wat een prachtig en geweldig tweede deel met een geweldig einde.
Ditmaal volgen we naast de verhaallijn van Nimue ook de verhaallijn van Alene, Kay en Naamloos. Door deze wissel in perspectief krijgen we van de verschillende personages een veel beter en intiemer beeld en ook een betere kijk op de verhaallijn. Dit heeft Inge enorm goed weten te doen. Je bekijkt het verhaal hierdoor vanuit verschillende gezichtspunten wat het verhaal nog meer body en inhoud geeft.
De verhaallijn is origineel, spannend en sterk en door het inzicht vanuit verschillende perspectieven kijk je ook met hele andere gebeurtenissen naar de situatie. Inge schrijft enorm vlot en krachtig, precies wat je bij een young adult verwacht, maar daarnaast ook enorm levendig. Het is een verhaal dat je, als je het leest, helemaal voor je ziet en in op gaat. Ondanks dat het enigszins fantasy is, twijfel ik geen moment aan het verhaal en de gebeurtenissen. Dit heeft Inge fantastisch gedaan. Wat ik ook echt sterk vind en dat vind ik vooral in dit tweede deel echt heel sterk is de manier waarop Inge de verhoudingen en relaties van de personages tot elkaar heeft weten te verwoorden en neer weten te zetten. Je kan dit als lezer echt helemaal voelen. De opbouw naar het plot is echt ijzersterk, jeetje wat een geweldig plot en einde heeft Inge aan dit verhaal weten te breiden.
De wereld van wanhoop is absoluut een mega dikke aanrader voor iedere Young Adult lezer om te gaan lezen. Buiten dat het verhaal enorm goed geschreven is en je er compleet in op gaat, weet Inge Sleegers ook op een mooie en goede manier maatschappelijke kwesties in het verhaal te verwerken die je aan het denken zetten. Lees wel eerst deel 1, Wereld zonder water, voordat je aan dit deel begint. Inge je hebt jezelf en mij echt met dit tweede deel weten te overtreffen. Ik kijk nu al uit naar je volgende boeken.
Atlantis is eindelijk bevrijd. Alene heeft nu de macht als President gegrepen. Haar eerste wapenfeit is het afschaffen van het verplicht examen voor meisjes. Helaas heeft ze voor de jongens daarentegen andere plannen. Deze krijgen vanaf veertien jaar een oproepingsbrief om de stadsmuren te bewaken. Dit is een levensgevaarlijke taak. Stemt de bevolking in met deze nieuwe regels? Nimue is alles behalve eens met de plannen van Alene en besluit in te grijpen. Daarnaast worstelt ze ook nog altijd met haar eigen vragen en dilemma's. Dan voltrekt er ook nog eens een natuurramp. Er nadert een grote zandstorm richting de stad..
Jeetje! Wat een prachtig en geweldig tweede deel met een geweldig einde.
Ditmaal volgen we naast de verhaallijn van Nimue ook de verhaallijn van Alene, Kay en Naamloos. Door deze wissel in perspectief krijgen we van de verschillende personages een veel beter en intiemer beeld en ook een betere kijk op de verhaallijn. Dit heeft Inge enorm goed weten te doen. Je bekijkt het verhaal hierdoor vanuit verschillende gezichtspunten wat het verhaal nog meer body en inhoud geeft.
De verhaallijn is origineel, spannend en sterk en door het inzicht vanuit verschillende perspectieven kijk je ook met hele andere gebeurtenissen naar de situatie. Inge schrijft enorm vlot en krachtig, precies wat je bij een young adult verwacht, maar daarnaast ook enorm levendig. Het is een verhaal dat je, als je het leest, helemaal voor je ziet en in op gaat. Ondanks dat het enigszins fantasy is, twijfel ik geen moment aan het verhaal en de gebeurtenissen. Dit heeft Inge fantastisch gedaan. Wat ik ook echt sterk vind en dat vind ik vooral in dit tweede deel echt heel sterk is de manier waarop Inge de verhoudingen en relaties van de personages tot elkaar heeft weten te verwoorden en neer weten te zetten. Je kan dit als lezer echt helemaal voelen. De opbouw naar het plot is echt ijzersterk, jeetje wat een geweldig plot en einde heeft Inge aan dit verhaal weten te breiden.
De wereld van wanhoop is absoluut een mega dikke aanrader voor iedere Young Adult lezer om te gaan lezen. Buiten dat het verhaal enorm goed geschreven is en je er compleet in op gaat, weet Inge Sleegers ook op een mooie en goede manier maatschappelijke kwesties in het verhaal te verwerken die je aan het denken zetten. Lees wel eerst deel 1, Wereld zonder water, voordat je aan dit deel begint. Inge je hebt jezelf en mij echt met dit tweede deel weten te overtreffen. Ik kijk nu al uit naar je volgende boeken.
March 25, 2023
Wereld van wanhoop is een spannend en intrigerend verhaal. Nimue is het niet helemaal eens met hoe Atlantis op dit moment wordt geregeerd, voornamelijk dat er weer een bepaalde groep wordt gedwongen iets te doen. Ze probeert dan ook de nieuwe President Alene op andere gedachten te brengen, maar die is erg standvastig. Aan het begin van Wereld van wanhoop moest ik weer even in het verhaal komen, maar gaandeweg het verhaal wordt het steeds spannender en intrigerender. Het laatste gedeelte van Wereld van wanhoop zit ook nog eens vol gebeurtenissen die alle kanten opvliegen. Maar daarnaast probeert Inge Sleegers iedereen de boodschap mee te geven dat de wereld is wat wij er van maken! --> Vanaf 25 maart is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
March 11, 2023
LOVE LOVE LOVE de boeken van Inge Sleegers! Ik heb zojuist Wereld van Wanhoop uitgelezen, het vervolg op Wereld zonder Water, en ik moet jullie waarschuwen: begin er niet aan als je niet genoeg tijd hebt, want wegleggen is bij dit boek geen optie.
Ook het tweede deel leest zo gemakkelijk weg, terwijl het je tegelijkertijd laat nadenken over wat er nu allemaal aan het gebeuren is in onze wereld. Ja, het is fictie, maar verschillende thema's zijn toch wel érg realistisch...
Absolute aanraders, niet twijfelen, gewoon lezen.
Ook het tweede deel leest zo gemakkelijk weg, terwijl het je tegelijkertijd laat nadenken over wat er nu allemaal aan het gebeuren is in onze wereld. Ja, het is fictie, maar verschillende thema's zijn toch wel érg realistisch...
Absolute aanraders, niet twijfelen, gewoon lezen.
May 8, 2023
3.5 Stars.
Zie mijn volledige review op mijn BookTok: LarissaGlamourBooks:
https://www.tiktok.com/@larissaglamou...
Zie mijn volledige review op mijn BookTok: LarissaGlamourBooks:
https://www.tiktok.com/@larissaglamou...
![Profile Image for Quinty [ikleesveel].](/_next/image?url=https%3A%2F%2Fi.gr-assets.com%2Fimages%2FS%2Fcompressed.photo.goodreads.com%2Fusers%2F1767097697i%2F148702010._UX200_CR0%2C33%2C200%2C200_.jpg&w=128&q=75)
March 24, 2023
Review komt snel!
October 12, 2023
Goed einde van de duoligie. Had er nog steeds wel wat meer van verwacht. Hier en daar erg oppervlakkig...
April 25, 2023
Atlantis is bevrijdt. Alene is nu President. Maar Nimue is het niet eens met hoe Alene over de stad regeert. De meisjes moeten geen examen meer afleggen, maar de jongens zijn nu het nieuwe slachtoffer geworden. Dat was niet de bedoeling. Of toch? Alene lijkt erg zeker in haar nieuwe rol.
Wereld van Wanhoop is het vervolg op Wereld Zonder Water, en daarbij meteen ook het laatste deel. Het is een spannende en emotionele rollercoaster die een diepere boodschap meegeeft over hoe wij met onze wereld omgaan.
Wereld van Wanhoop is het vervolg op Wereld Zonder Water, en daarbij meteen ook het laatste deel. Het is een spannende en emotionele rollercoaster die een diepere boodschap meegeeft over hoe wij met onze wereld omgaan.
April 18, 2024
3.5 ⭐️
Het vervolg, en tevens ook gelijk de afsluiter, van een heerlijk dystopisch verhaal.
Na het lezen van deel 1, Wereld Zonder Water, kon ik niet wachten om verder te lezen in deel 2. Bij deel 1 kreeg ik destijds enorme "Hunger Games" en "Shatter Me" vibes, welke beide hoog in mijn favorieten lijstje staan. Dit boek had dat iets minder voor mij.
Op het begin merkte ik dat ik wat moeite had om in het boek te komen. Dit kwam vooral omdat er zoveel verschillende perspectieven zijn waaruit je leest, dat ik op het begin moeite had om deze uit elkaar te houden. Toen ik eenmaal door had wie nou precies wie was, vond ik het fijn om vanuit iedereens ogen het verhaal te beleven en hun gedachtes hierover mee te krijgen.
In het eerste deel van deze duologie kwamen een aantal heftige onderwerpen aan bod. Ik merkte dat ik hierdoor meteen het verhaal in werd gezogen en het boek moeilijk weg kon leggen. In dit boek worden deze onderwerpen, en heftige onderwerpen in het algemeen, achterwege gelaten. Hierdoor had ik minder de neiging het boek continu op te pakken en door te lezen.
Naast deze "kritiek"puntjes, heb ik wel enorm kunnen genieten van dit boek. Het was leuk om weer in deze wereld te kunnen duiken en mee te leven met de personages. Daarnaast vind ik het grappig om te lezen over deze volledige fictieve wereld, en dan te beseffen dat sommige gebeurtenissen toch ook wel erg overeen komen met de wereld waar wij in leven. Dit zet je af en toe wel echt aan het denken.
Al met al heb ik genoten van dit boek en zou ik deze duologie zeker aanraden aan (jonge) lezers die fan zijn van dystopische boeken als The Hunger Games of Shatter Me.
[Ik heb dit boek ontvangen van Hamley Books in ruil voor een review met mijn eerlijke mening]
Het vervolg, en tevens ook gelijk de afsluiter, van een heerlijk dystopisch verhaal.
Na het lezen van deel 1, Wereld Zonder Water, kon ik niet wachten om verder te lezen in deel 2. Bij deel 1 kreeg ik destijds enorme "Hunger Games" en "Shatter Me" vibes, welke beide hoog in mijn favorieten lijstje staan. Dit boek had dat iets minder voor mij.
Op het begin merkte ik dat ik wat moeite had om in het boek te komen. Dit kwam vooral omdat er zoveel verschillende perspectieven zijn waaruit je leest, dat ik op het begin moeite had om deze uit elkaar te houden. Toen ik eenmaal door had wie nou precies wie was, vond ik het fijn om vanuit iedereens ogen het verhaal te beleven en hun gedachtes hierover mee te krijgen.
In het eerste deel van deze duologie kwamen een aantal heftige onderwerpen aan bod. Ik merkte dat ik hierdoor meteen het verhaal in werd gezogen en het boek moeilijk weg kon leggen. In dit boek worden deze onderwerpen, en heftige onderwerpen in het algemeen, achterwege gelaten. Hierdoor had ik minder de neiging het boek continu op te pakken en door te lezen.
Naast deze "kritiek"puntjes, heb ik wel enorm kunnen genieten van dit boek. Het was leuk om weer in deze wereld te kunnen duiken en mee te leven met de personages. Daarnaast vind ik het grappig om te lezen over deze volledige fictieve wereld, en dan te beseffen dat sommige gebeurtenissen toch ook wel erg overeen komen met de wereld waar wij in leven. Dit zet je af en toe wel echt aan het denken.
Al met al heb ik genoten van dit boek en zou ik deze duologie zeker aanraden aan (jonge) lezers die fan zijn van dystopische boeken als The Hunger Games of Shatter Me.
[Ik heb dit boek ontvangen van Hamley Books in ruil voor een review met mijn eerlijke mening]
June 19, 2023
Atlantis is bevrijd, maar Alene’s aanpak als nieuwe president neemt niet iedereen haar in dank af. Ja, ze heeft het verplichte examen voor meisjes afgeschaft, maar een andere groep moet daar nu voor boeten: alle jongens boven de 14 worden opgeroepen om de stadsmuren te bewaken.
Nimue doet er ondertussen alles aan om bepaalde plannen van Alene tegen te houden, maar heeft daarnaast nog zoveel andere dingen te doen, dat ze het overzicht dreigt kwijt te raken. Als er een dodelijke natuurramp zich aandient, lijkt de chaos compleet. Zullen de stad en de inwoners de opkomende zandstorm en andere gruwelijkheden overleven?
Na het alles veranderende einde in Wereld zonder water gaat het verhaal van Nimue verder. In de eerste hoofdstukken lijkt het alsof je midden in een verhaal terecht komt, dat heeft mede te maken met hoe het eerste deel eindigde. Voor je het weet zit je daarom weer volledig in het verhaal en wordt het tempo weer snel opgepakt.
Er wordt nog steeds gebruik gemaakt van perspectiefwisselingen. Zo komen er maar liefst vier verschillende personages aan het woord, die elkaar gestaag afwisselen. Eigenlijk is alleen Nimue een herkenbaar perspectief uit het vorige boek, maar het is niet moeilijk om de andere personages beter te leren kennen. Ze zijn erg verschillend, jagen verschillende toekomsten en idealen na en maken allemaal deel uit van een veel groter geheel. Ondanks dat Alene en Nimue heel wat invloed lijken te kunnen uitoefenen, is niets minder waar. Op sommige gebeurtenissen kunnen zij namelijk nauwelijks invloed uitoefenen, al hoe graag ze iets willen veranderen. En hierbij keert één thema dan ook regelmatig terug: wanhoop.
Net als het eerste deel bevat Wereld van wanhoop weer een aantal maatschappijkritische thema’s en gebeurtenissen. De auteur heeft een goede manier gevonden om deze onderwerpen aan bod te laten komen, zonder ze al te zwaar te laten wegen. Ondanks dat het soms om vrij heftige en traumatiserende dingen gaat. Wat dat betreft blijft het verhaal prima te lezen voor jeugdigen. Voor oudere lezers mist er dan net wat meer diepgang, maar begrijpelijk dat hier in een jeugd/YA-boek niet per se voor gekozen wordt.
Wat de schrijfstijl verder betreft, die is erg prettig. De hoofdstukken zijn niet te lang en de verschillende perspectieven zorgen voor een fijne afwisseling. Het boek zou wat taalgebruik, diepgang en opbouw goed voor een 12+ boek door kunnen gaan, maar is uiteraard uitstekend voor YA-lezers. Hoewel het verhaal in diepgang niet heel erg uitdaging is, blijft de verhaallijn interessant en blijf je als lezer benieuwd naar hoe het verhaal zich gaat ontwikkelen en uiteraard hoe het afloopt. De ietwat tragere opbouw naar de climax is niet storend, en de uiteindelijke ontknoping bevat dan ook meer dan genoeg spanning en actie om het een volwaardige afsluiter van dit tweeluik te laten zijn.
Nimue doet er ondertussen alles aan om bepaalde plannen van Alene tegen te houden, maar heeft daarnaast nog zoveel andere dingen te doen, dat ze het overzicht dreigt kwijt te raken. Als er een dodelijke natuurramp zich aandient, lijkt de chaos compleet. Zullen de stad en de inwoners de opkomende zandstorm en andere gruwelijkheden overleven?
Na het alles veranderende einde in Wereld zonder water gaat het verhaal van Nimue verder. In de eerste hoofdstukken lijkt het alsof je midden in een verhaal terecht komt, dat heeft mede te maken met hoe het eerste deel eindigde. Voor je het weet zit je daarom weer volledig in het verhaal en wordt het tempo weer snel opgepakt.
Er wordt nog steeds gebruik gemaakt van perspectiefwisselingen. Zo komen er maar liefst vier verschillende personages aan het woord, die elkaar gestaag afwisselen. Eigenlijk is alleen Nimue een herkenbaar perspectief uit het vorige boek, maar het is niet moeilijk om de andere personages beter te leren kennen. Ze zijn erg verschillend, jagen verschillende toekomsten en idealen na en maken allemaal deel uit van een veel groter geheel. Ondanks dat Alene en Nimue heel wat invloed lijken te kunnen uitoefenen, is niets minder waar. Op sommige gebeurtenissen kunnen zij namelijk nauwelijks invloed uitoefenen, al hoe graag ze iets willen veranderen. En hierbij keert één thema dan ook regelmatig terug: wanhoop.
Net als het eerste deel bevat Wereld van wanhoop weer een aantal maatschappijkritische thema’s en gebeurtenissen. De auteur heeft een goede manier gevonden om deze onderwerpen aan bod te laten komen, zonder ze al te zwaar te laten wegen. Ondanks dat het soms om vrij heftige en traumatiserende dingen gaat. Wat dat betreft blijft het verhaal prima te lezen voor jeugdigen. Voor oudere lezers mist er dan net wat meer diepgang, maar begrijpelijk dat hier in een jeugd/YA-boek niet per se voor gekozen wordt.
Wat de schrijfstijl verder betreft, die is erg prettig. De hoofdstukken zijn niet te lang en de verschillende perspectieven zorgen voor een fijne afwisseling. Het boek zou wat taalgebruik, diepgang en opbouw goed voor een 12+ boek door kunnen gaan, maar is uiteraard uitstekend voor YA-lezers. Hoewel het verhaal in diepgang niet heel erg uitdaging is, blijft de verhaallijn interessant en blijf je als lezer benieuwd naar hoe het verhaal zich gaat ontwikkelen en uiteraard hoe het afloopt. De ietwat tragere opbouw naar de climax is niet storend, en de uiteindelijke ontknoping bevat dan ook meer dan genoeg spanning en actie om het een volwaardige afsluiter van dit tweeluik te laten zijn.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews