In 'Het kleine boek van het leven' van Rumi zijn 202 van zijn mooiste gedichten verzameld. Van Madonna tot Deepak Chopra, veel beroemdheden hebben Rumi’s poëzie omarmd, waardoor deze dertiende-eeuwse soefi-mysticus populair is geworden bij een groot publiek, óók in Nederland.
In het werk van Rumi komt één thema steeds weer terug: grip krijgen op het innerlijke leven. Zijn poëzie is een trouwe metgezel voor ieder van ons op de reis naar binnen, op zoek naar hoop, licht, stilte, vriendschap en liefde. In deze nieuwe uitgave zijn tweehonderd grotendeels niet eerder zo beschikbare gedichten gebundeld.
De gedichten in 'Het kleine boek van het leven' zijn bezorgd door moedertaalsprekers van het Perzisch, Maryam Mafi en Azima Melita Kolin, in een prachtige Nederlandse vertaling van Fiep van Bodegom.
Sufism inspired writings of Persian poet and mystic Jalal ad-Din Muhammad ar-Rumi; these writings express the longing of the soul for union with the divine.
Jalāl ad-Dīn Muhammad Rūmī - also known as Jalāl ad-Dīn Muhammad Balkhī, Mevlânâ/Mawlānā (مولانا, "our master"), Mevlevî/Mawlawī (مولوی, "my master") and more popularly simply as Rumi - was a 13th-century Persian poet, jurist, Islamic scholar, theologian and Sufi mystic who lived in Konya, a city of Ottoman Empire (Today's Turkey). His poems have been widely translated into many of the world's languages, and he has been described as the most popular poet and the best-selling poet in the United States.
His poetry has influenced Persian literature, but also Turkish, Ottoman Turkish, Azerbaijani, Punjabi, Hindi, and Urdu, as well as the literature of some other Turkic, Iranian, and Indo-Aryan languages including Chagatai, Pashto, and Bengali.
Due to quarrels between different dynasties in Khorāṣān, opposition to the Khwarizmid Shahs who were considered devious by his father, Bahā ud-Dīn Wālad or fear of the impending Mongol cataclysm, his father decided to migrate westwards, eventually settling in the Anatolian city Konya, where he lived most of his life, composed one of the crowning glories of Persian literature, and profoundly affected the culture of the area.
When his father died, Rumi, aged 25, inherited his position as the head of an Islamic school. One of Baha' ud-Din's students, Sayyed Burhan ud-Din Muhaqqiq Termazi, continued to train Rumi in the Shariah as well as the Tariqa, especially that of Rumi's father. For nine years, Rumi practised Sufism as a disciple of Burhan ud-Din until the latter died in 1240 or 1241. Rumi's public life then began: he became an Islamic Jurist, issuing fatwas and giving sermons in the mosques of Konya. He also served as a Molvi (Islamic teacher) and taught his adherents in the madrassa. During this period, Rumi also travelled to Damascus and is said to have spent four years there.
It was his meeting with the dervish Shams-e Tabrizi on 15 November 1244 that completely changed his life. From an accomplished teacher and jurist, Rumi was transformed into an ascetic.
On the night of 5 December 1248, as Rumi and Shams were talking, Shams was called to the back door. He went out, never to be seen again. Rumi's love for, and his bereavement at the death of, Shams found their expression in an outpouring of lyric poems, Divan-e Shams-e Tabrizi. He himself went out searching for Shams and journeyed again to Damascus.
Rumi found another companion in Salaḥ ud-Din-e Zarkub, a goldsmith. After Salah ud-Din's death, Rumi's scribe and favourite student, Hussam-e Chalabi, assumed the role of Rumi's companion. Hussam implored Rumi to write more. Rumi spent the next 12 years of his life in Anatolia dictating the six volumes of this masterwork, the Masnavi, to Hussam.
In December 1273, Rumi fell ill and died on the 17th of December in Konya.
“Ik loste op als een korrel zout in je Zee van Sereniteit. Niets bleef, geen geloof, geen zekerheid, geen twijfel. In mijn hart werd een ster geboren en binnenin losten alle werelden op.”
Mooie gedichten! Heb van sommige zelfs een foto gemaakt om te bewaren voor later… maarrr de gedichten zijn vertaald vanuit het Perzisch naar het Engels en dan weer naar het Nederlands. Dus sommige woorden waren niet mooi gekozen, of de zinnen liepen niet zo mooi.
De lichtgroene tekening op de kaft van deze bundel is als een gedicht van Rumi: hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet. De nachtegaal in de magnolia boom brengt een lied die je op je in moet laten werken, wil je de boodschap echt begrijpen. Zo zijn ook Rumi’s gedichten. Lees je ze vluchtig dan zijn het enkel zinnen. Laat je de woorden echter doorklinken, dan komen ze dieper en zul je merken dat er lagen onder zitten. Lagen die je kunnen verrassen, verbazen en ontroeren. De gedichten zijn verdeeld in drie thema’s: De Tuin van de Ziel, De Tuin van het Hart en De Tuin van de Geest.
De 202 gedichten van Rumi zijn uit het Perzisch vertaald naar het Engels door Maryam Mafi en Azima Melita Kolin. Fiep van Bodegom heeft de Engelse teksten vertaald naar het Nederlands. Twee vertaalslagen heeft de melodie, van sommige gedichten, geen goed gedaan. Tenminste, ik verwacht dat in de originele werken meer ritme en klankkleur gezeten zal hebben, maar zeker weten doe ik het niet. Ik vind het jammer dat sommige gedichten niet stromen als een kabbelend beekje of dartelen als vlinders. Een gedicht dat zichzelf brengt, komt beter binnen dan een gedicht met weinig ritme. Er zijn overigens wel gedichten die vloeien en stromen, en sommige zijn werkelijk prachtig, maar ik had iets meer klank en melodie in het totale boek verwacht. Wat niet wegneemt dat de boodschap van de teksten heel leerzaam is. Sommige teksten zijn gelijk duidelijk, andere moeten uitgepakt worden voordat je de kern begrijpt. Ik vind dat mooi, als een gedicht zichzelf niet gelijk prijsgeeft. Met 202 gedichten, heb ik nog veel om uit te pakken. En ik weet dat, steeds als ik het weer lees, ik iets anders zal ontdekken. Daarom ben ik Uitgeverij AnkhHermes dankbaar voor dit verzamelde werk van Rumi.
Het kleine boek van het leven van Rumi bevat prachtige gedichten. Bij het lezen raken sommige gedichten mij. Ze lijken de kern van een rijk inzicht te verwoorden. De uitgave is mooi en verzorgd. Wat jammer is is dat de gedichten uit een Engelse vertaling van de oorspronkelijke Perzische versie naar het Nederlands vertaald zijn. Het laat je afvragen hoe een directe vertaling zou zijn geweest. Het is een bundel om soms op te pakken en weer wat gedichten tot je te laten komen
Ik loste op als een korrel zout in je Zee van Sereniteit. Niets bleef, geen geloof, geen zekerheid, geen twijfel. In mijn hart werd een ster geboren en binnenin losten alle werelden op.