What do you think?
Rate this book
Manon Dijkgraaf #2
Bloedlijn
Wanneer de achttienjarige Emma na een scoutingkamp niet terugkeert, roept haar vriend de hulp van de politie in. Rechercheur Manon Dijkgraaf start een onderzoek. Hoewel haar collega’s denken dat Emma vrijwillig is verdwenen, kan Manon de vermissing niet loslaten. Maar dan stuit ze op een onverwachte tegenstander.
- GenresThriller
300 pages, Paperback
Published January 10, 2021
4 people are currently reading
51 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
February 12, 2023
Wanneer de achttienjarige Emma na een scoutingkamp niet terugkeert, roept haar vriend de hulp van de politie in. Rechercheur Manon Dijkgraaf start een onderzoek. Hoewel haar collega’s denken dat Emma vrijwillig is verdwenen, kan Manon de vermissing niet loslaten. Maar dan stuit ze op een onverwachte tegenstander…
'Bloedlijn' begint met de vermissing van de achttienjarige Emma. Ze is niet meer na een scoutingkamp teruggekeerd en rechercheur Manon Dijkgraaf stort zich op de zaak.
Helaas komt er ook nog drugszaak tussendoor die prioriteit heeft, maar Manon wil zich helemaal op de zaak van Emma focussen.
Ook zijn er hoofdstukken die cursief gedrukt zijn. Het is nog onbekend vanuit welk personage dit wordt verteld, maar na een tijdje wordt dit wel duidelijk. Voor mij kwam dit niet als een verrassing.
En dan wordt er nog vanuit Paula verteld. Ze is gelukkig met Frederik, maar er gebeuren vreemde dingen in hun omgeving. Hierover verraad ik natuurlijk niets.
Ondertussen vraag je je af of Emma nog op tijd gevonden gaat worden. Uiteindelijk komen alle verhaallijnen samen en wordt dit allemaal duidelijk.
Machteld heeft een prettige en vlotte schrijfstijl en de afwisseling tussen de verschillende personages is ook fijn. Echter had ik wel al een beetje een vermoeden hoe het plot in elkaar zou steken, dus dit alles kwam voor mij niet geheel onverwacht.
'Bloedlijn' is zeker een aanrader als je een vlot en een niet al te moeilijk geschreven verhaal wilt lezen. Ik heb mij in ieder geval weer een aantal uurtjes vermaakt!
Beoordeling: 3,5 ⭐️
'Bloedlijn' begint met de vermissing van de achttienjarige Emma. Ze is niet meer na een scoutingkamp teruggekeerd en rechercheur Manon Dijkgraaf stort zich op de zaak.
Helaas komt er ook nog drugszaak tussendoor die prioriteit heeft, maar Manon wil zich helemaal op de zaak van Emma focussen.
Ook zijn er hoofdstukken die cursief gedrukt zijn. Het is nog onbekend vanuit welk personage dit wordt verteld, maar na een tijdje wordt dit wel duidelijk. Voor mij kwam dit niet als een verrassing.
En dan wordt er nog vanuit Paula verteld. Ze is gelukkig met Frederik, maar er gebeuren vreemde dingen in hun omgeving. Hierover verraad ik natuurlijk niets.
Ondertussen vraag je je af of Emma nog op tijd gevonden gaat worden. Uiteindelijk komen alle verhaallijnen samen en wordt dit allemaal duidelijk.
Machteld heeft een prettige en vlotte schrijfstijl en de afwisseling tussen de verschillende personages is ook fijn. Echter had ik wel al een beetje een vermoeden hoe het plot in elkaar zou steken, dus dit alles kwam voor mij niet geheel onverwacht.
'Bloedlijn' is zeker een aanrader als je een vlot en een niet al te moeilijk geschreven verhaal wilt lezen. Ik heb mij in ieder geval weer een aantal uurtjes vermaakt!
Beoordeling: 3,5 ⭐️
February 22, 2023
De eerste 100 pagina's twijfelde ik enorm over wat ik van het verhaal vond. Er zijn best wel wat personages waartussen gewisseld wordt. In het begin is niet duidelijk wat de relatie tussen de personages is, waardoor het verhaal wat complex is.
Uiteindelijk wordt dit vrij snel duidelijk en bevat het verhaal een aanhoudende spanning. Hierdoor leest het boek makkelijk weg en blijf je ook lezen.
Ik mis persoonlijk wel een flinke plottwist. Het is halverwege het boek al wel duidelijk wie welke rol heeft en dit verandert verder ook niet meer.
Uiteindelijk wordt dit vrij snel duidelijk en bevat het verhaal een aanhoudende spanning. Hierdoor leest het boek makkelijk weg en blijf je ook lezen.
Ik mis persoonlijk wel een flinke plottwist. Het is halverwege het boek al wel duidelijk wie welke rol heeft en dit verandert verder ook niet meer.
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 3, 2023
Erg lastig lezen met die verschillende personages en tijdlijnen
June 29, 2023
[RECENSIE] Bloedlijn van Machteld van Zalingen
EEN VERHAAL DAT TE VEEL BLIJFT SWITCHEN OM STRAK EN SPANNEND TE ZIJN
++ ‘Ze werd wakker van de telefoon. En greep mis. Hij viel van haar nachtkastje op de vloerbedekking. Ze tastte onder haar bed en gleed er bijna vanaf omdat ze een heftige pijnscheut voelde. Die verdomde ribben ook’ ++
Oorspronkelijke titel: Bloedlijn
ISBN: 978 94 610 9703 3
Uitgegeven door: Uitgeverij De Crime Compagnie
Pagina’s: 303
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️
Met Wraakzusters trad Machteld van Zalingen voor het eerst in de wereld van het spannende boek. Dat was ook tegelijk de introductie van haar personage, rechercheur Manon Dijkgraaf, een karakter die zelf de nodige levenservaring heeft en dat in haar rugzakje probeert te houden maar bovenal uitstekend rechercheerwerk verricht. Ze heeft een voorkeur voor verhalen die zich op of rond de Veluwe afspelen maar soms heeft een schrijver geen vat op de locatie waar de personages een auteur naar toe leiden. Haar tweede boek, Bloedlijn, dat begin 2023 is verschenen brengt een schrijnende verdwijningszaak van een jonge vrouw onder de aandacht.
Als een bericht het politiebureau bereikt dat de achttienjarige Emma tijdens een scoutingkamp spoorloos is verdwenen, wordt de zaak in eerste instantie toegewezen aan Manon Dijkgraaf. Al vrij snel krijgt de rechercheur informatie dat de recalcitrante Emma er een levensstijl op na houdt die links en rechts nogal wat irritatie en conflicten genereert. Toch is de vasthoudendheid van Manon van dien aard dat ze alles wil weten wat er gebeurd kan zijn met de jonge vrouw. Zelfs als haar chef haar op een andere zaak met een hogere prioriteit wil hebben, blijft ze zich met de verdwijningszaak bezighouden. En na veel onderzoek en gesprekken in de kennissenkring van Emma, blijken er meerdere personen te zijn die wel een motief lijken te hebben om het meisje iets aan te doen…
++ ‘De begroeiing werd schaarser. Het berkenbos waar ze de bloedsporen hadden gevonden, werd langzaam kleiner. Hier hadden alleen planten als bosbessen en alpenroosjes nog bestaansrecht’ ++
De vele gesprekken die Dijkgraaf voert levert voldoende informatie op om vast te stellen dat de omgeving waar Emma in heeft verkeerd, op zijn zachtst gezegd nogal divers is. Over meerdere verhaallijnen komt informatie los over mensen waar het verdwenen meisje contact mee had en van sommige kon je wel iets vinden. Haar omgeving blijkt zeer dynamisch te zijn en natuurlijk zijn er daar bij die dit niet met de beste bedoelingen doen. Ook blijkt plotseling dat echt gewaande ouders geen biologische ouders blijken te zijn en doet een jongen zijn best om in contact te komen met zijn biologische vader die hem niet wil zien.
Al met al een zeer ingewikkelde omgeving om daarin te verkeren!
In een schrijfstijl die af en toe meer doet denken aan een verslaglegging dan een avontuur waar je in kunt duiken, blijft de as van het verhaal regelmatig ver weg van de lezer en zo dus ook de bijbehorende emoties. Het begin komt vrij rommelig over met een brede stroom van personages die op dat moment moeilijk te plaatsen zijn. Daar had wellicht iets meer structuur op zijn plaats geweest ook omdat de rollen en importantie van een aantal van hen niet van dien aard zijn om daar in het begin al zo’n zware aandacht voor te vragen. Dosering lijkt hierbij het woord dat meer van toepassing zou mogen zijn. Door de veelheid van informatie die via meerdere, voortdurend switchende verhaallijnen op de lezers worden afgevuurd, is het ook moeilijk om een kwalificatie te geven over een aantal karakters. Hoofd- en bijzaken lopen hierbij enigszins door elkaar en dat brengt lezers ook in verwarring. Dat is jammer want de onderwerpen en thema’s hebben potentie genoeg om er een strak en boeiend geheel van te maken.
Samengevat is Bloedlijn een verhaal met een rommelig begin maar als de lezer de goede selectie heeft gemaakt wat van belang kan zijn, blijkt er een goed bedachte rode draad aanwezig te zijn. Wanneer die ballast niet meegenomen wordt en de te vele toevalligheden worden genegeerd, kan een minder kritische lezer toch leesplezier overhouden aan het uitpluizen van de bloedlijn van enkele personages. Het cliché-achtige einde laat alle mogelijkheden open om nog in een later stadium nog eens bij aan te haken.
Eindoordeel: 3,0 sterren
Spanning: 3 sterren
Plot: 2 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 3 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 3 sterren
EEN VERHAAL DAT TE VEEL BLIJFT SWITCHEN OM STRAK EN SPANNEND TE ZIJN
++ ‘Ze werd wakker van de telefoon. En greep mis. Hij viel van haar nachtkastje op de vloerbedekking. Ze tastte onder haar bed en gleed er bijna vanaf omdat ze een heftige pijnscheut voelde. Die verdomde ribben ook’ ++
Oorspronkelijke titel: Bloedlijn
ISBN: 978 94 610 9703 3
Uitgegeven door: Uitgeverij De Crime Compagnie
Pagina’s: 303
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️
Met Wraakzusters trad Machteld van Zalingen voor het eerst in de wereld van het spannende boek. Dat was ook tegelijk de introductie van haar personage, rechercheur Manon Dijkgraaf, een karakter die zelf de nodige levenservaring heeft en dat in haar rugzakje probeert te houden maar bovenal uitstekend rechercheerwerk verricht. Ze heeft een voorkeur voor verhalen die zich op of rond de Veluwe afspelen maar soms heeft een schrijver geen vat op de locatie waar de personages een auteur naar toe leiden. Haar tweede boek, Bloedlijn, dat begin 2023 is verschenen brengt een schrijnende verdwijningszaak van een jonge vrouw onder de aandacht.
Als een bericht het politiebureau bereikt dat de achttienjarige Emma tijdens een scoutingkamp spoorloos is verdwenen, wordt de zaak in eerste instantie toegewezen aan Manon Dijkgraaf. Al vrij snel krijgt de rechercheur informatie dat de recalcitrante Emma er een levensstijl op na houdt die links en rechts nogal wat irritatie en conflicten genereert. Toch is de vasthoudendheid van Manon van dien aard dat ze alles wil weten wat er gebeurd kan zijn met de jonge vrouw. Zelfs als haar chef haar op een andere zaak met een hogere prioriteit wil hebben, blijft ze zich met de verdwijningszaak bezighouden. En na veel onderzoek en gesprekken in de kennissenkring van Emma, blijken er meerdere personen te zijn die wel een motief lijken te hebben om het meisje iets aan te doen…
++ ‘De begroeiing werd schaarser. Het berkenbos waar ze de bloedsporen hadden gevonden, werd langzaam kleiner. Hier hadden alleen planten als bosbessen en alpenroosjes nog bestaansrecht’ ++
De vele gesprekken die Dijkgraaf voert levert voldoende informatie op om vast te stellen dat de omgeving waar Emma in heeft verkeerd, op zijn zachtst gezegd nogal divers is. Over meerdere verhaallijnen komt informatie los over mensen waar het verdwenen meisje contact mee had en van sommige kon je wel iets vinden. Haar omgeving blijkt zeer dynamisch te zijn en natuurlijk zijn er daar bij die dit niet met de beste bedoelingen doen. Ook blijkt plotseling dat echt gewaande ouders geen biologische ouders blijken te zijn en doet een jongen zijn best om in contact te komen met zijn biologische vader die hem niet wil zien.
Al met al een zeer ingewikkelde omgeving om daarin te verkeren!
In een schrijfstijl die af en toe meer doet denken aan een verslaglegging dan een avontuur waar je in kunt duiken, blijft de as van het verhaal regelmatig ver weg van de lezer en zo dus ook de bijbehorende emoties. Het begin komt vrij rommelig over met een brede stroom van personages die op dat moment moeilijk te plaatsen zijn. Daar had wellicht iets meer structuur op zijn plaats geweest ook omdat de rollen en importantie van een aantal van hen niet van dien aard zijn om daar in het begin al zo’n zware aandacht voor te vragen. Dosering lijkt hierbij het woord dat meer van toepassing zou mogen zijn. Door de veelheid van informatie die via meerdere, voortdurend switchende verhaallijnen op de lezers worden afgevuurd, is het ook moeilijk om een kwalificatie te geven over een aantal karakters. Hoofd- en bijzaken lopen hierbij enigszins door elkaar en dat brengt lezers ook in verwarring. Dat is jammer want de onderwerpen en thema’s hebben potentie genoeg om er een strak en boeiend geheel van te maken.
Samengevat is Bloedlijn een verhaal met een rommelig begin maar als de lezer de goede selectie heeft gemaakt wat van belang kan zijn, blijkt er een goed bedachte rode draad aanwezig te zijn. Wanneer die ballast niet meegenomen wordt en de te vele toevalligheden worden genegeerd, kan een minder kritische lezer toch leesplezier overhouden aan het uitpluizen van de bloedlijn van enkele personages. Het cliché-achtige einde laat alle mogelijkheden open om nog in een later stadium nog eens bij aan te haken.
Eindoordeel: 3,0 sterren
Spanning: 3 sterren
Plot: 2 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 3 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 3 sterren
April 13, 2023
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Het verhaal begint met een proloog, deze begint meteen spannend. Je weet niet over wie het gaat, maar het is duidelijk dat er van alles aan de hand is. En dat de persoon die aan het woord is, bepaalde dingen komt te weten en hiervoor op de vlucht slaat. Dit belooft een razend spannend verhaal te worden. Dus ik kon niet meer dan snel de pagina omslaan. Vervolgens komen we eerst in rustiger vaarwater. Manon staat op het punt om uit te gaan met haar vriendin Juliet, die vanuit Noorwegen weer eens in het land is. Als ze op het werk komt, komt er al snel een vermissing ter sprake, echter wordt dit al snel afgedaan alsof de vermiste Emma vrijwillig verdwenen is, echter rechercheur Manon gelooft dit niet en mag beperkte tijd in deze zaak duiken, want er is ook een onderzoek naar een grote drugszaak bezig en die vraagt alle tijd van het politieteam. Echter de collega’s van Manon houden haar de hand boven het hoofd als ze toch wat meer tijd aan de vermissing van Emma wil besteden.
Er zijn verschillende verhaallijnen en in het begin vroeg ik me af wat deze met elkaar te maken hadden, maar deze komen uiteindelijk op een mooie manier bij elkaar. Ook lezen we enkele cursief gedrukte stukjes. Het is lange tijd onduidelijk wie deze stukjes vertelt, al heb ik op een bepaald moment wel een vermoeden en dit blijkt ook juist te zijn.
Ook komen er onderwerpen als psychische aandoeningen en adoptie ter sprake. Al is het wat betreft de psychische aandoening vooral het gevolg van het niet bespreekbaar maken en de gevolgen daarvan. Wat ik erg goed gedaan vond is de verschillen in adoptie. De ene persoon is heel tevreden met de adoptie, terwijl de andere juist erkenning van de biologische ouders wil. Ik denk dat dit een goed beeld schetst van de verschillen in adoptie. De ene persoon heeft hier vrede mee, terwijl de ander hier altijd moeite mee zal blijven hebben. Al zal dat ook veel liggen aan hoe hier door de adoptie-ouders mee omgegaan wordt.
Van Zalingen weet waar ze over schrijft, maar toch vond ik bepaalde gebeurtenissen wel erg toevallig en vond ik bepaalde personen erg naïef over komen. Om een voorbeeld te noemen als ik thuis zou komen en mijn hond zou opeens dood zijn. Zou ik dit niet zo maar voor lief aannemen. Hier zou ik de onderste steen voor boven halen, wat mijn partner er ook over zou zeggen. Gelukkig besloot Paula uiteindelijk wel om de goede keuzes te maken.
Toch bleef ik een beetje met een gevoel achter dat het allemaal te toevallig was. En hierdoor heb ik het boek toch met een ietwat onbevredigd gevoel dicht geslagen.
Het verhaal begint met een proloog, deze begint meteen spannend. Je weet niet over wie het gaat, maar het is duidelijk dat er van alles aan de hand is. En dat de persoon die aan het woord is, bepaalde dingen komt te weten en hiervoor op de vlucht slaat. Dit belooft een razend spannend verhaal te worden. Dus ik kon niet meer dan snel de pagina omslaan. Vervolgens komen we eerst in rustiger vaarwater. Manon staat op het punt om uit te gaan met haar vriendin Juliet, die vanuit Noorwegen weer eens in het land is. Als ze op het werk komt, komt er al snel een vermissing ter sprake, echter wordt dit al snel afgedaan alsof de vermiste Emma vrijwillig verdwenen is, echter rechercheur Manon gelooft dit niet en mag beperkte tijd in deze zaak duiken, want er is ook een onderzoek naar een grote drugszaak bezig en die vraagt alle tijd van het politieteam. Echter de collega’s van Manon houden haar de hand boven het hoofd als ze toch wat meer tijd aan de vermissing van Emma wil besteden.
Er zijn verschillende verhaallijnen en in het begin vroeg ik me af wat deze met elkaar te maken hadden, maar deze komen uiteindelijk op een mooie manier bij elkaar. Ook lezen we enkele cursief gedrukte stukjes. Het is lange tijd onduidelijk wie deze stukjes vertelt, al heb ik op een bepaald moment wel een vermoeden en dit blijkt ook juist te zijn.
Ook komen er onderwerpen als psychische aandoeningen en adoptie ter sprake. Al is het wat betreft de psychische aandoening vooral het gevolg van het niet bespreekbaar maken en de gevolgen daarvan. Wat ik erg goed gedaan vond is de verschillen in adoptie. De ene persoon is heel tevreden met de adoptie, terwijl de andere juist erkenning van de biologische ouders wil. Ik denk dat dit een goed beeld schetst van de verschillen in adoptie. De ene persoon heeft hier vrede mee, terwijl de ander hier altijd moeite mee zal blijven hebben. Al zal dat ook veel liggen aan hoe hier door de adoptie-ouders mee omgegaan wordt.
Van Zalingen weet waar ze over schrijft, maar toch vond ik bepaalde gebeurtenissen wel erg toevallig en vond ik bepaalde personen erg naïef over komen. Om een voorbeeld te noemen als ik thuis zou komen en mijn hond zou opeens dood zijn. Zou ik dit niet zo maar voor lief aannemen. Hier zou ik de onderste steen voor boven halen, wat mijn partner er ook over zou zeggen. Gelukkig besloot Paula uiteindelijk wel om de goede keuzes te maken.
Toch bleef ik een beetje met een gevoel achter dat het allemaal te toevallig was. En hierdoor heb ik het boek toch met een ietwat onbevredigd gevoel dicht geslagen.
March 10, 2023
Wanneer de 18-jarige Emma niet thuis komt na een scoutingkamp, brengt haar vriend de politie op de hoogte. Rechercheur Manon Dijkgraaf wordt op de zaak gezet en start een onderzoek. Aangezien Emma in het verleden al eens was weggelopen , krijgt de zaak geen prioriteit en wordt Manon onder druk van hogerhand op een drugszaak gezet. Maar Manon kan de zaak niet loslaten en speurt verder buiten haar uren. Daarbij komt ze verontrustende elementen op het spoor en lijkt ze vastbesloten om deze zaak uit te spitten. Hoe dieper ze graaft, hoe vreemder de zaak wordt.
De proloog is al direct heel duister en spannend. De nieuwsgierigheid wordt aangewakkerd, vooral omdat geen namen genoemd worden en dus de lezer zelf moet uitpuzzelen over wie het gaat en hoe dit in de context van het verhaal past.
Het verhaal bestaat uit verschillende verhaallijnen die elkaar afwisselen, maar door de aanduiding van plaats en tijd duidelijk worden weergegeven. Naast de verdwijning van Emma, volgen we nog een ander gezin waar vreemde dingen gebeuren en alleen maar meer vraagtekens oproepen. Tussen beide verhaallijnen krijgen we ook een dader te horen. Die stukken worden cursief aangeduid en geven ons een beeld over hoe hij denkt en waarom hij zo handelt. Een serieuze rugzak die hij mee torst en dat heeft een duidelijke weerslag op zijn karakter. Door beurtelings deze verhaallijnen verder uit te diepen, raakt de lezer meer en meer in de ban van het verhaal en wordt het stapsgewijs duidelijker hoe de vork in de steel zit. Natuurlijk blijft het nog raadselachtig genoeg om je nieuwsgierigheid verder op de proef te stellen.
Door de vlotte en meeslepende schrijfstijl zit je direct in het verhaal. De emoties en karakters van de personages zijn goed uitgewerkt door de verschillende perspectieven die de auteur hanteert. Ondanks de gebeurtenissen voel je ook een soort van sympathie voor de dader omdat zijn levenswandel zo hartverscheurend wordt verteld en hij heel open is over zijn emoties en de manier waarop hij er mee omgaat. Andere personages vervullen je dan weer met meer afkeer, ongeloof en woede. Toch wel mooi opgezet en verwoord om dit soort gevoelens op te wekken bij de lezer, waardoor het nog aangrijpender en spannender wordt.
Het plot zit goed in elkaar en omdat je als lezer er middenin wordt gegooid, voel je direct de drang om verder te lezen en het geheel te ontrafelen. Mooi uitgewerkt vanuit alle verhaallijnen waardoor de spanning alleen maar toeneemt. Ook het einde mag best wel verrassend genoemd worden en blijft toch efkens rondspoken in je hoofd.
De proloog is al direct heel duister en spannend. De nieuwsgierigheid wordt aangewakkerd, vooral omdat geen namen genoemd worden en dus de lezer zelf moet uitpuzzelen over wie het gaat en hoe dit in de context van het verhaal past.
Het verhaal bestaat uit verschillende verhaallijnen die elkaar afwisselen, maar door de aanduiding van plaats en tijd duidelijk worden weergegeven. Naast de verdwijning van Emma, volgen we nog een ander gezin waar vreemde dingen gebeuren en alleen maar meer vraagtekens oproepen. Tussen beide verhaallijnen krijgen we ook een dader te horen. Die stukken worden cursief aangeduid en geven ons een beeld over hoe hij denkt en waarom hij zo handelt. Een serieuze rugzak die hij mee torst en dat heeft een duidelijke weerslag op zijn karakter. Door beurtelings deze verhaallijnen verder uit te diepen, raakt de lezer meer en meer in de ban van het verhaal en wordt het stapsgewijs duidelijker hoe de vork in de steel zit. Natuurlijk blijft het nog raadselachtig genoeg om je nieuwsgierigheid verder op de proef te stellen.
Door de vlotte en meeslepende schrijfstijl zit je direct in het verhaal. De emoties en karakters van de personages zijn goed uitgewerkt door de verschillende perspectieven die de auteur hanteert. Ondanks de gebeurtenissen voel je ook een soort van sympathie voor de dader omdat zijn levenswandel zo hartverscheurend wordt verteld en hij heel open is over zijn emoties en de manier waarop hij er mee omgaat. Andere personages vervullen je dan weer met meer afkeer, ongeloof en woede. Toch wel mooi opgezet en verwoord om dit soort gevoelens op te wekken bij de lezer, waardoor het nog aangrijpender en spannender wordt.
Het plot zit goed in elkaar en omdat je als lezer er middenin wordt gegooid, voel je direct de drang om verder te lezen en het geheel te ontrafelen. Mooi uitgewerkt vanuit alle verhaallijnen waardoor de spanning alleen maar toeneemt. Ook het einde mag best wel verrassend genoemd worden en blijft toch efkens rondspoken in je hoofd.
February 5, 2023
Loslaten staat niet in haar woordenboek
Ze heeft de opdracht gekregen zich met een grote drugszaak bezig te houden, maar rechercheur Manon Dijkgraaf kan de vermissing van de achttienjarige Emma niet loslaten. Emma’s vriendje heeft haar als vermist opgegeven en Manon wil haar vinden.
Ze kan geen enkele reden achterhalen waarom de jonge Emma na een scoutingkamp niet meer is teruggegaan naar het groepshuis waar ze woont. Alles leek juist goed te gaan met Emma en ze werd steeds zelfstandiger. Hier moet meer aan de hand zijn.
“Nee, hij kon het niet. Hij wilde het niet. Zijn toekomst was uitgestippeld en die lag niet hier.” Machteld van Zalingen
Manon negeert de opdracht van hogerhand en bijt zich vast in de zaak van Emma. Zelfs als ze op onverwachte tegenstand stuit, laat ze niet los.
Bloedlijn van Machteld van Zalingen is een vlotte thriller die in een prettig tempo aan je wordt verteld.
Machteld van Zalingen heeft het boek op een fijne manier opgezet en de korte hoofdstukken maken dat het lekker leest. Je wordt door meerdere personages begeleid naar een boeiende ontknoping, en het is niet bij iedereen direct duidelijk wat ze met het verhaal te maken hebben en waar ze er precies inpassen. Hierdoor blijft de spanning hoog en krijg je de gelegenheid om zelf ook een beetje mee te puzzelen met de ontwikkeling van de verhaallijnen en de plek van de karakters.
Manon is een sterk personage waar je graag bij meekijkt. Ze is direct, sympathiek en stoer, maar niet op een overdreven manier. Dit maakt haar geloofwaardig en interessant. Het is knap dat je, na de eerste kennismaking, aan de stijl en de denkwijze van de verschillende personages direct kan herkennen met welke je op dat moment meekijkt. Zelfs als het lettertype daar niet op aangepast zou zijn, zou je nog weten wie het was. Machteld van zalingen weet bij elk van hen, net even een andere toon te pakken.
Bloedlijn huisvest een goed opgebouwd verhaal met een prettige spanningsboog. Niet één die je laat nagelbijten, maar wel één die je aandacht vasthoudt en zorgt dat je niet kan wachten tot je weet hoe het afloopt.
⭐️⭐️⭐️⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
Ze heeft de opdracht gekregen zich met een grote drugszaak bezig te houden, maar rechercheur Manon Dijkgraaf kan de vermissing van de achttienjarige Emma niet loslaten. Emma’s vriendje heeft haar als vermist opgegeven en Manon wil haar vinden.
Ze kan geen enkele reden achterhalen waarom de jonge Emma na een scoutingkamp niet meer is teruggegaan naar het groepshuis waar ze woont. Alles leek juist goed te gaan met Emma en ze werd steeds zelfstandiger. Hier moet meer aan de hand zijn.
“Nee, hij kon het niet. Hij wilde het niet. Zijn toekomst was uitgestippeld en die lag niet hier.” Machteld van Zalingen
Manon negeert de opdracht van hogerhand en bijt zich vast in de zaak van Emma. Zelfs als ze op onverwachte tegenstand stuit, laat ze niet los.
Bloedlijn van Machteld van Zalingen is een vlotte thriller die in een prettig tempo aan je wordt verteld.
Machteld van Zalingen heeft het boek op een fijne manier opgezet en de korte hoofdstukken maken dat het lekker leest. Je wordt door meerdere personages begeleid naar een boeiende ontknoping, en het is niet bij iedereen direct duidelijk wat ze met het verhaal te maken hebben en waar ze er precies inpassen. Hierdoor blijft de spanning hoog en krijg je de gelegenheid om zelf ook een beetje mee te puzzelen met de ontwikkeling van de verhaallijnen en de plek van de karakters.
Manon is een sterk personage waar je graag bij meekijkt. Ze is direct, sympathiek en stoer, maar niet op een overdreven manier. Dit maakt haar geloofwaardig en interessant. Het is knap dat je, na de eerste kennismaking, aan de stijl en de denkwijze van de verschillende personages direct kan herkennen met welke je op dat moment meekijkt. Zelfs als het lettertype daar niet op aangepast zou zijn, zou je nog weten wie het was. Machteld van zalingen weet bij elk van hen, net even een andere toon te pakken.
Bloedlijn huisvest een goed opgebouwd verhaal met een prettige spanningsboog. Niet één die je laat nagelbijten, maar wel één die je aandacht vasthoudt en zorgt dat je niet kan wachten tot je weet hoe het afloopt.
⭐️⭐️⭐️⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
March 4, 2023
𝑰𝒌 𝒘𝒐𝒐𝒏 𝒊𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒐𝒔 𝒆𝒏 𝒂𝒍𝒔 𝒉𝒆𝒕 𝒂𝒗𝒐𝒏𝒅 𝒊𝒔, 𝒅𝒂𝒏𝒔 𝒊𝒌 𝒎𝒆𝒕 𝒅𝒆 𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒆 𝒆𝒍𝒇𝒆𝒏. 𝑺𝒐𝒎𝒔 𝒂𝒍𝒔 𝒉𝒆𝒕 𝒔𝒄𝒉𝒆𝒎𝒆𝒓𝒕, 𝒌𝒐𝒎𝒆𝒏 𝒅𝒆 𝒓𝒆𝒆ë𝒏 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒎𝒆 𝒕𝒐𝒆 𝒆𝒏 𝒍𝒊𝒌𝒌𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒛𝒐𝒖𝒕 𝒗𝒂𝒏 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒂𝒏𝒅𝒑𝒂𝒍𝒎𝒆𝒏.
De achttienjarige Emma van Duin woont sinds een jaar in een fasehuis, waar zij onder begeleiding zelfstandig leert wonen. Wanneer zij na het scoutingkamp niet terugkeert in het opvanghuis, maakt haar vriendje Willem zich ernstige zorgen.
𝒁𝒐’𝒏 𝒎𝒆𝒊𝒔𝒋𝒆 𝒍𝒐𝒐𝒑𝒕 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒊𝒏 𝒛𝒆𝒗𝒆𝒏 𝒔𝒍𝒐𝒕𝒆𝒏 𝒕𝒆𝒈𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌, 𝒅𝒂𝒂𝒓𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒛𝒆 𝒕𝒆 𝒗𝒆𝒆𝒍 𝒎𝒆𝒆𝒈𝒆𝒎𝒂𝒂𝒌𝒕.
Doodongerust belt Willem de politie, de wijkagent komt niet verder en schakelt de hulp in van districtsrecherche Noord en Oost Gelderland. Rechercheur Manon Dijkgraaf uit Putten wordt op de zaak Emma gezet. Aan haar de taak om te achterhalen waar Emma is gebleven?
𝒁𝒆 𝒗𝒐𝒆𝒍𝒅𝒆 𝒅𝒆 𝒐𝒑𝒘𝒊𝒏𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒕𝒐𝒆𝒏𝒆𝒎𝒆𝒏, 𝒉𝒆𝒕 𝒈𝒆𝒗𝒐𝒆𝒍 𝒅𝒂𝒕 𝒛𝒆 𝒐𝒑 𝒆𝒆𝒏 𝒃𝒓𝒆𝒆𝒌𝒑𝒖𝒏𝒕 𝒘𝒂𝒓𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓𝒛𝒐𝒆𝒌 𝒈𝒂𝒇 𝒉𝒂𝒂𝒓 𝒏𝒊𝒆𝒖𝒘𝒆 𝒆𝒏𝒆𝒓𝒈𝒊𝒆.
𝑯𝒆𝒕 𝒘𝒂𝒔 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒆𝒓𝒈. 𝑬𝒊𝒏𝒅𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒕𝒓𝒐𝒌 𝒅𝒆 𝒅𝒖𝒊𝒔𝒕𝒆𝒓𝒏𝒊𝒔 𝒘𝒆𝒈. 𝑺𝒂𝒎𝒆𝒏 𝒘𝒆𝒓𝒅𝒆𝒏 𝒛𝒆 éé𝒏 𝒎𝒆𝒕 𝒅𝒆 𝒏𝒂𝒕𝒖𝒖𝒓, 𝒐𝒑𝒈𝒆𝒔𝒍𝒐𝒌𝒕 𝒅𝒐𝒐𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒏𝒊𝒆𝒕𝒔. 𝑯𝒊𝒋 𝒘𝒂𝒔 𝒗𝒓𝒊𝒋.
Manon kan het niet loslaten en bijt zich als een pitbull vast in de vermissingszaak. Is Emma op eigen houtje vertrokken of is er meer aan de hand?
Wat is er gebeurd op die ene zaterdagmiddag 20 augustus 2011?
𝑵𝒐𝒈 𝒆𝒗𝒆𝒏, 𝒅𝒂𝒏 𝒉𝒆𝒃 𝒋𝒆 𝒉𝒆𝒕 𝒗𝒐𝒍𝒃𝒓𝒂𝒄𝒉𝒕. 𝑱𝒊𝒋 𝒆𝒏 𝒊𝒌. 𝑽𝒐𝒐𝒓 𝒂𝒍𝒕𝒊𝒋𝒅 𝒔𝒂𝒎𝒆𝒏.
Bloedlijn is de tweede thriller van Machteld van Zalingen. Machteld is geen onbekende in de uitgeverswereld, zij was hierin namelijk werkzaam voordat zij begon met schrijven. Ze heeft 9 non-fictie boeken en 2 prentenboeken op haar naam staan. In 2015 verscheen haar eerste thriller Wraakzusters, welke in maart opnieuw wordt uitgebracht bij haar uitgever De Crime Compagnie. Machteld woont in een dorp op de Veluwe, welke zij graag centraal laat staan in haar thriller Bloedlijn.
Bloedlijn bestaat uit 75 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Manon Dijkgraaf, Paula en cursieve stukken tekst van een nog onbekend mysterieus personage. En speelt zich af in wisselende tijdspanne.
Het verhaal gaat van start met een raadselachtige spannende proloog. Hiermee is de toon gelijk gezet, je wil alleen nog maar doorlezen. Machteld neemt ons met haar aangename filmische schrijfstijl mee terug in de tijd, naar het jaar 2011.
Bloedlijn kent diverse verhaallijnen die zo op het eerste gezicht niets met elkaar te maken lijken te hebben. Vol verbazing vroeg ik me af wat heeft alles met elkaar te maken? Toch lukt het van Zalingen om op magnifieke wijze via een onderhuidse opbouwende spanning het geheel tot een samenhangend verhaal te verweven en toe te werken naar een spannende climax. Met een goed uitgewerkt plot, levendige personages en aangrijpende thema’s in een onheilspellende setting.
We maken kennis met de eigenwijze gedreven rechercheur Manon Dijkgraaf en haar komische collega Magnus. Twee tegenpolen, die samen een leuk duo vormen.
Ik hou van thrillers die zich afspelen binnen een rechercheteam, zoals de Nelleke de Winter serie van Corine Hartman en de Ava van Amstel serie van Els Ruiters. Is Bloedlijn het eerste deel van de Manon Dijkgraaf serie? Ik kijk uit naar een vervolg.
Bloedlijn is nou echt zo’n verhaal waar je weinig over kan vertellen omdat je al snel teveel vertelt, dus de enige remedie is om het heel snel zelf te lezen.
𝑩𝒍𝒐𝒆𝒅𝒍𝒊𝒋𝒏, 𝒐𝒏𝒉𝒆𝒊𝒍𝒔𝒑𝒆𝒍𝒍𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒈𝒐𝒆𝒅 𝒖𝒊𝒕𝒈𝒆𝒘𝒆𝒓𝒌𝒕𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓 𝒎𝒆𝒕 𝒗𝒆𝒓𝒎𝒂𝒌𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒓𝒆𝒄𝒉𝒆𝒓𝒄𝒉𝒆𝒖𝒓𝒔 𝒅𝒖𝒐. 𝑾𝒂𝒕 𝒈𝒆𝒃𝒆𝒖𝒓𝒅𝒆 𝒆𝒓 𝒅𝒊𝒆 𝒆𝒏𝒆 𝒛𝒂𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒈 𝒊𝒏 𝒂𝒖𝒈𝒖𝒔𝒕𝒖𝒔 𝟐𝟎𝟏𝟏? 𝑬𝒏 𝒘𝒂𝒂𝒓 𝒊𝒔 𝑬𝒎𝒎𝒂 𝒈𝒆𝒃𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏? 𝑨𝒂𝒏𝒓𝒂𝒅𝒆𝒓!
★★★★
De achttienjarige Emma van Duin woont sinds een jaar in een fasehuis, waar zij onder begeleiding zelfstandig leert wonen. Wanneer zij na het scoutingkamp niet terugkeert in het opvanghuis, maakt haar vriendje Willem zich ernstige zorgen.
𝒁𝒐’𝒏 𝒎𝒆𝒊𝒔𝒋𝒆 𝒍𝒐𝒐𝒑𝒕 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒊𝒏 𝒛𝒆𝒗𝒆𝒏 𝒔𝒍𝒐𝒕𝒆𝒏 𝒕𝒆𝒈𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌, 𝒅𝒂𝒂𝒓𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒛𝒆 𝒕𝒆 𝒗𝒆𝒆𝒍 𝒎𝒆𝒆𝒈𝒆𝒎𝒂𝒂𝒌𝒕.
Doodongerust belt Willem de politie, de wijkagent komt niet verder en schakelt de hulp in van districtsrecherche Noord en Oost Gelderland. Rechercheur Manon Dijkgraaf uit Putten wordt op de zaak Emma gezet. Aan haar de taak om te achterhalen waar Emma is gebleven?
𝒁𝒆 𝒗𝒐𝒆𝒍𝒅𝒆 𝒅𝒆 𝒐𝒑𝒘𝒊𝒏𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒕𝒐𝒆𝒏𝒆𝒎𝒆𝒏, 𝒉𝒆𝒕 𝒈𝒆𝒗𝒐𝒆𝒍 𝒅𝒂𝒕 𝒛𝒆 𝒐𝒑 𝒆𝒆𝒏 𝒃𝒓𝒆𝒆𝒌𝒑𝒖𝒏𝒕 𝒘𝒂𝒓𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓𝒛𝒐𝒆𝒌 𝒈𝒂𝒇 𝒉𝒂𝒂𝒓 𝒏𝒊𝒆𝒖𝒘𝒆 𝒆𝒏𝒆𝒓𝒈𝒊𝒆.
𝑯𝒆𝒕 𝒘𝒂𝒔 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒆𝒓𝒈. 𝑬𝒊𝒏𝒅𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒕𝒓𝒐𝒌 𝒅𝒆 𝒅𝒖𝒊𝒔𝒕𝒆𝒓𝒏𝒊𝒔 𝒘𝒆𝒈. 𝑺𝒂𝒎𝒆𝒏 𝒘𝒆𝒓𝒅𝒆𝒏 𝒛𝒆 éé𝒏 𝒎𝒆𝒕 𝒅𝒆 𝒏𝒂𝒕𝒖𝒖𝒓, 𝒐𝒑𝒈𝒆𝒔𝒍𝒐𝒌𝒕 𝒅𝒐𝒐𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒏𝒊𝒆𝒕𝒔. 𝑯𝒊𝒋 𝒘𝒂𝒔 𝒗𝒓𝒊𝒋.
Manon kan het niet loslaten en bijt zich als een pitbull vast in de vermissingszaak. Is Emma op eigen houtje vertrokken of is er meer aan de hand?
Wat is er gebeurd op die ene zaterdagmiddag 20 augustus 2011?
𝑵𝒐𝒈 𝒆𝒗𝒆𝒏, 𝒅𝒂𝒏 𝒉𝒆𝒃 𝒋𝒆 𝒉𝒆𝒕 𝒗𝒐𝒍𝒃𝒓𝒂𝒄𝒉𝒕. 𝑱𝒊𝒋 𝒆𝒏 𝒊𝒌. 𝑽𝒐𝒐𝒓 𝒂𝒍𝒕𝒊𝒋𝒅 𝒔𝒂𝒎𝒆𝒏.
Bloedlijn is de tweede thriller van Machteld van Zalingen. Machteld is geen onbekende in de uitgeverswereld, zij was hierin namelijk werkzaam voordat zij begon met schrijven. Ze heeft 9 non-fictie boeken en 2 prentenboeken op haar naam staan. In 2015 verscheen haar eerste thriller Wraakzusters, welke in maart opnieuw wordt uitgebracht bij haar uitgever De Crime Compagnie. Machteld woont in een dorp op de Veluwe, welke zij graag centraal laat staan in haar thriller Bloedlijn.
Bloedlijn bestaat uit 75 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Manon Dijkgraaf, Paula en cursieve stukken tekst van een nog onbekend mysterieus personage. En speelt zich af in wisselende tijdspanne.
Het verhaal gaat van start met een raadselachtige spannende proloog. Hiermee is de toon gelijk gezet, je wil alleen nog maar doorlezen. Machteld neemt ons met haar aangename filmische schrijfstijl mee terug in de tijd, naar het jaar 2011.
Bloedlijn kent diverse verhaallijnen die zo op het eerste gezicht niets met elkaar te maken lijken te hebben. Vol verbazing vroeg ik me af wat heeft alles met elkaar te maken? Toch lukt het van Zalingen om op magnifieke wijze via een onderhuidse opbouwende spanning het geheel tot een samenhangend verhaal te verweven en toe te werken naar een spannende climax. Met een goed uitgewerkt plot, levendige personages en aangrijpende thema’s in een onheilspellende setting.
We maken kennis met de eigenwijze gedreven rechercheur Manon Dijkgraaf en haar komische collega Magnus. Twee tegenpolen, die samen een leuk duo vormen.
Ik hou van thrillers die zich afspelen binnen een rechercheteam, zoals de Nelleke de Winter serie van Corine Hartman en de Ava van Amstel serie van Els Ruiters. Is Bloedlijn het eerste deel van de Manon Dijkgraaf serie? Ik kijk uit naar een vervolg.
Bloedlijn is nou echt zo’n verhaal waar je weinig over kan vertellen omdat je al snel teveel vertelt, dus de enige remedie is om het heel snel zelf te lezen.
𝑩𝒍𝒐𝒆𝒅𝒍𝒊𝒋𝒏, 𝒐𝒏𝒉𝒆𝒊𝒍𝒔𝒑𝒆𝒍𝒍𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒈𝒐𝒆𝒅 𝒖𝒊𝒕𝒈𝒆𝒘𝒆𝒓𝒌𝒕𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓 𝒎𝒆𝒕 𝒗𝒆𝒓𝒎𝒂𝒌𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒓𝒆𝒄𝒉𝒆𝒓𝒄𝒉𝒆𝒖𝒓𝒔 𝒅𝒖𝒐. 𝑾𝒂𝒕 𝒈𝒆𝒃𝒆𝒖𝒓𝒅𝒆 𝒆𝒓 𝒅𝒊𝒆 𝒆𝒏𝒆 𝒛𝒂𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒈 𝒊𝒏 𝒂𝒖𝒈𝒖𝒔𝒕𝒖𝒔 𝟐𝟎𝟏𝟏? 𝑬𝒏 𝒘𝒂𝒂𝒓 𝒊𝒔 𝑬𝒎𝒎𝒂 𝒈𝒆𝒃𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏? 𝑨𝒂𝒏𝒓𝒂𝒅𝒆𝒓!
★★★★
March 9, 2023
Bloedlijn is nou precies een thriller waar ik van houd! Geen ingewikkelde verhaallijn, geen moeilijke namen die allemaal op elkaar lijken maar vaart, spanning en psychologische zijweggetjes. Ik hou er van en kon dit boek dus ook maar moeilijk wegleggen. Ik las het in twee dagen uit.
Met een sterk proloog trekt Machteld van Zalingen onze aandacht en zijn de eerste vraagtekens een feit. Daarna ontmoeten we Manon Dijkgraaf, een fanatieke rechercheur die in het verleden al genoeg heeft meegemaakt. Wanneer ze na een wilde nacht een melding krijgen van een meisje dat vermist wordt na scoutingkamp kan Manon dat verhaal niet makkelijk loslaten. Wat is er met Emma gebeurd? Ze zal er alles aan doen om daar achter te komen!
In Bloedlijn zet @machteldvanzalingen een sterk verhaal uiteen met krachtige karakters. Je leest verschillende verhaallijnen die ondersteunt worden door de datum en de plaats. In het begin wel even je hoofd er bij houden, maar langzaamaan leer je de personages beter kennen en maakt de wisselingen van perspectieven het verhaal juist interessant.
Frederik en Paula lijken het goed voor elkaar te hebben en blij te zijn met het leven dat ze leiden. Maar toch gebeuren er soms vreemde dingen. Wanneer Paula op onderzoek uit gaat kan ze de vinger er niet op leggen en ze besluit dat ze tijd voor zichzelf nodig heeft.
De schuingedrukte stukken in het verhaal zijn geschreven vanuit de dader. Dat geeft het verhaal een extra dimensie. Machteld van Zalingen schrijft met lekker veel vaart waardoor het verhaal scherp blijft. Er is dan ook eigenlijk geen enkel moment om het boek neer te leggen. De spanning is voelbaar en de noodzaak die Manon voelt neem je haast over.
Bloedlijn is wat mij betreft een misdadig lekkere thriller met een aantal verrassingen. Een topboek voor mij! Dankjewel @decrimecompagnie dat ik Bloedlijn mocht lezen en ik kijk al uit naar Wraakzusters.
March 31, 2023
Emma verdwijnt na een scoutingkamp. Er wordt vanuit het groepshuis waar zij woont meteen actie ondernomen want Emma was op de goede weg en wilde voor haar toekomst gaan. Rechercheur Manon Dijkgraaf wordt op deze zaak gezet. Door dingen die in het verleden gebeurd zijn bijt Manon zich in deze zaak vast. Dit valt niet altijd in goede aarde bij haar baas. Maar gelukkig heeft zij collega´s die haar een hand boven het hoofd houden waardoor ze toch het onderzoek kan vervolgen. Want tijdens haar zoektocht naar Emma komt er ook een grote drugszaak om de hoek kijken en deze krijgt landelijke bekendheid dus iedereen moet zijn beste beentje voortzetten.
Manon blijft van mening dat Emma niet uit zichzelf weggelopen is. Zij voelt dat er meer aan de hand is. Dat is ook de reden voor de koppigheid die Manon in zijn greep houdt om deze zaak tot op de bodem uit te zoeken.
Het verhaal is spannend in elkaar gezet. Dit is voor mij de eerste kennismaking met deze auteur. Ik lees op de achterkant van het boek dat er nog een boek is met Manon Dijkgraaf in de hoofdrol, deze ga ik zeker aanschaffen. De schrijfstijl van van Zalingen ervaar ik als lezer als erg prettig. Door de korte hoofdstukken laat het verhaal zich vlot lezen. Tel hier de spanning die om de hoek komt kijken bij op en je hebt een boek dat je in zijn greep houdt totdat je weet wat er met Emma gebeurd is.
Verschillende zaken komen bij elkaar in dit verhaal. Aan het einde snap je precies waarom. Je krijgt gaandeweg vanuit een respectief informatie, ik had wel al in de gaten wie dit was maar ik kon niet indenken dat dit een personage was wat te maken had met Emma´s zaak. Dit viel voor mij op het einde pas op zijn plaats.
Ik ben erg verrast door dit verhaal en ga deze schrijfster zeker in de gaten houden. Funfact was dat een vriendin van Emma Ramona heet.
Manon blijft van mening dat Emma niet uit zichzelf weggelopen is. Zij voelt dat er meer aan de hand is. Dat is ook de reden voor de koppigheid die Manon in zijn greep houdt om deze zaak tot op de bodem uit te zoeken.
Het verhaal is spannend in elkaar gezet. Dit is voor mij de eerste kennismaking met deze auteur. Ik lees op de achterkant van het boek dat er nog een boek is met Manon Dijkgraaf in de hoofdrol, deze ga ik zeker aanschaffen. De schrijfstijl van van Zalingen ervaar ik als lezer als erg prettig. Door de korte hoofdstukken laat het verhaal zich vlot lezen. Tel hier de spanning die om de hoek komt kijken bij op en je hebt een boek dat je in zijn greep houdt totdat je weet wat er met Emma gebeurd is.
Verschillende zaken komen bij elkaar in dit verhaal. Aan het einde snap je precies waarom. Je krijgt gaandeweg vanuit een respectief informatie, ik had wel al in de gaten wie dit was maar ik kon niet indenken dat dit een personage was wat te maken had met Emma´s zaak. Dit viel voor mij op het einde pas op zijn plaats.
Ik ben erg verrast door dit verhaal en ga deze schrijfster zeker in de gaten houden. Funfact was dat een vriendin van Emma Ramona heet.
February 22, 2023
Mijn eerste kennismaking met deze schrijfster was ook gelijk een hele goede. Wat een spannende psychologische thriller heeft zij weten te schrijven.
Bij de proloog wordt je gelijk het verhaal in gezogen. Daarna gaat het verhaal in een flink tempo door met verschillende verhaallijnen. Er is nog veel onduidelijk en dat maakt dat je wil doorlezen.
Een van de personages is de achttienjarige Emma die na een scoutingkamp niet terugkeert in het groepshuis waar ze woont. Rechercheur Manon Dijkgraaf start een onderzoek. Maar nog voor ze goed en wel begonnen is, wordt ze vanwege politieke belangen op een drugszaak gezet. Toch blijft Manon’s interesse bij deze zaak en zij gaat in haar eigen tijd op onderzoek uit. Manon wordt als personage goed neergezet. Zij is stoer en sterk en heeft een eigen wil. Ook later in het boek weet zij van geen ophouden. Maar zij toont ook empathie. Dat maakt haar een mooi mens.
Ondertussen lees je dat Frederik en Paula bedreigt worden thuis en dat er steeds een jongen bij hen om het huis heen hangt. Frederik lijkt de jongen te kennen, maar wil daar niets over zeggen tegen zijn vrouw Paula. Zij gaat aan zich zelf twijfelen, maar gaat toch op onderzoek uit.
Dan zijn er ook nog een aantal schuingedrukte hoofdstukken. Deze roepen veel vragen op. Wie is dit en wat wil hij?
Deze pakkende thriller wordt in een hoog tempo en met korte hoofdstukken verteld. Hierdoor blijf je goed in het verhaal. Doordat er een aantal verhaallijnen door elkaar lopen, puzzel je als lezer mee naar een oplossing. Die dan ook met een spannende cliffhanger komt. Misschien een vervolg?
Bij de proloog wordt je gelijk het verhaal in gezogen. Daarna gaat het verhaal in een flink tempo door met verschillende verhaallijnen. Er is nog veel onduidelijk en dat maakt dat je wil doorlezen.
Een van de personages is de achttienjarige Emma die na een scoutingkamp niet terugkeert in het groepshuis waar ze woont. Rechercheur Manon Dijkgraaf start een onderzoek. Maar nog voor ze goed en wel begonnen is, wordt ze vanwege politieke belangen op een drugszaak gezet. Toch blijft Manon’s interesse bij deze zaak en zij gaat in haar eigen tijd op onderzoek uit. Manon wordt als personage goed neergezet. Zij is stoer en sterk en heeft een eigen wil. Ook later in het boek weet zij van geen ophouden. Maar zij toont ook empathie. Dat maakt haar een mooi mens.
Ondertussen lees je dat Frederik en Paula bedreigt worden thuis en dat er steeds een jongen bij hen om het huis heen hangt. Frederik lijkt de jongen te kennen, maar wil daar niets over zeggen tegen zijn vrouw Paula. Zij gaat aan zich zelf twijfelen, maar gaat toch op onderzoek uit.
Dan zijn er ook nog een aantal schuingedrukte hoofdstukken. Deze roepen veel vragen op. Wie is dit en wat wil hij?
Deze pakkende thriller wordt in een hoog tempo en met korte hoofdstukken verteld. Hierdoor blijf je goed in het verhaal. Doordat er een aantal verhaallijnen door elkaar lopen, puzzel je als lezer mee naar een oplossing. Die dan ook met een spannende cliffhanger komt. Misschien een vervolg?
April 5, 2023
De achttienjarige Emma wordt vermist als ze na het scoutingkamp niet meer terugkeert. Het lijkt erop dat ze vrijwillig is verdwenen, maar rechercheur Manon Dijkgraaf twijfelt daaraan en begint haar eigen onderzoek. Is het een vermissing of een vrijwillige verdwijning? Kan ze Emma vinden?
Bloedlijn van Machteld van Zalingen begint met een proloog. Hierdoor word je interesse gewerkt en word je nieuwsgierig naar het verdere verhaal. Het verdere verhaal speelt zich jaren later af, maar wel in verschillende maanden. De hoofdstukken zijn niet op chronologische volgorde, dus je moet goed opletten wanneer het betreffende hoofdstuk zich afspeelt, vooral in het begin is dit belangrijk, daarna ga je het vanzelf een gevoel voor krijgen. Wat fijn is, is dat bij elk hoofdstuk erbij staat in welke maand het zich afspeelt.
Naast de verschillende tijdlijnen is het ook vanuit meerdere perspectieven geschreven. Hierdoor kom je als lezer langzaam meer te weten en wordt de spanning goed opgebouwd. Ook zit er nog een goeie wending in. Machteld van Zalingen heeft een vlotte schrijfstijl en als je eenmaal begint met lezen is het moeilijk om het boek weg te leggen!
Bloedlijn van Machteld van Zalingen begint met een proloog. Hierdoor word je interesse gewerkt en word je nieuwsgierig naar het verdere verhaal. Het verdere verhaal speelt zich jaren later af, maar wel in verschillende maanden. De hoofdstukken zijn niet op chronologische volgorde, dus je moet goed opletten wanneer het betreffende hoofdstuk zich afspeelt, vooral in het begin is dit belangrijk, daarna ga je het vanzelf een gevoel voor krijgen. Wat fijn is, is dat bij elk hoofdstuk erbij staat in welke maand het zich afspeelt.
Naast de verschillende tijdlijnen is het ook vanuit meerdere perspectieven geschreven. Hierdoor kom je als lezer langzaam meer te weten en wordt de spanning goed opgebouwd. Ook zit er nog een goeie wending in. Machteld van Zalingen heeft een vlotte schrijfstijl en als je eenmaal begint met lezen is het moeilijk om het boek weg te leggen!
February 3, 2023
Het verhaal start met een proloog waar je nieuwsgierig van wordt en je gelijk door wilt lezen. Helaas is dan het begin van het boek wat lastig. Het liep allemaal wat door elkaar en vond het verhaal moeilijk te volgen. Op een gegeven moment snapte ik het allemaal en las het lekker door en begon het verhaal ook spannend te worden met verschillende plotwendingen en een verrassend einde, ook kwam er toen meer vaart in het verhaal. De schrijfstijl is fijn en boven elk hoofdstuk staat duidelijk aangegeven waar en wanneer het verhaal zich dan afspeelt. Dit is het tweede boek van Machteld van Zalingen, de eerste heb ik niet gelezen maar ga ik zeker doen. Ben daar ook erg benieuwd naar geworden.
October 17, 2025
Ja ben eigenlijk wel blij dat hij nog leeft ofzo. Echt op een plek waar hij moest zijn. Ehm ja die vader spoort niet helemaal, helemaal die vrouw gaslighten. Ja ehm spanning goed opgebouwd al begreep ik er aan het begin niet heel veel van
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 27, 2023
Goede thriller, aanrader!
March 26, 2024
Wat een heerlijk boek!!!
November 11, 2025
Fijne thriller die heel vlot leest
December 20, 2025
Aan het begin veel moeite met de wisseling van personages. Op zich een spannende zoektocht, maar naar mijn mening iets teveel plots.
March 18, 2023
Redelijke thriller. De verhaallijn is op sommige momenten enigzins voorspellend, dit is jammer. De schrijfstijl is daarentegen wel aangenaam, het boek leest makkelijk weg.
Het gebruik van het meervoudig perspectief in het boek vind ik zonde. Je leest dus uit het perspectief van meerdere personen. Deze personen ervaren zelf veel verwarring en proberen achter een misdaad te komen. Zelf heb je al snel in de gaten wat er is gebeurd en hoe het in elkaar steekt. Echter blijf je dan lezen vanuit de verwarring van de hoofdpersonages. Hierdoor voelt het boek af en toe langdradig en verliest het spanning.
Het gebruik van het meervoudig perspectief in het boek vind ik zonde. Je leest dus uit het perspectief van meerdere personen. Deze personen ervaren zelf veel verwarring en proberen achter een misdaad te komen. Zelf heb je al snel in de gaten wat er is gebeurd en hoe het in elkaar steekt. Echter blijf je dan lezen vanuit de verwarring van de hoofdpersonages. Hierdoor voelt het boek af en toe langdradig en verliest het spanning.
March 29, 2025
Het boek las vlot en was goed in elkaar gestoken. We leren verschillende personages kennen waaronder Manon (recherche), Adam (geadopteerd jongetje die achteraf geestelijk ziek blijkt), Emma (slachtoffer), Frederik (vader van Adam) en Paula (vrouw van Frederik). Allereerst leer je ze los kennen en daarna worden de verbanden tussen de personages gemaakt, in een ruk uitgelezen
December 6, 2024
Nog maar halverwege maar ik kan het boek niet weg leggen. Soms weet ik in een boek niet meer wie wie is maar hier is en blijft dat duidelijk. Er zit lekker vaart in het verhaal zonder het te overhaasten. Heel benieuwd hoe het afloopt.
Displaying 1 - 21 of 21 reviews