What do you think?
Rate this book
Going down, going down...: Dertig jaar na de Bijlmerramp
Een volledige, spannende en onthutsende reconstructie *****
Op 4 oktober 1992 stort een Israëlische vrachtjumbo neer in de Amsterdamse Bijlmer, boven op de flats Groeneveen en Klein Kruitberg. Er zijn 43 doden. Al snel wordt het Trouw-journalist Vincent Dekker duidelijk dat de overheid, en in het bijzonder de Rijksluchtvaartdienst, veel feiten over de ramp verzwijgt, ontkent of zelfs verdraait. In de vele primeurs die volgen meldt hij hoe Schiphol door watersporters is gewaarschuwd, waarom agenten en brandweerlieden het toestel op plaatsen hebben gezien waar het volgens de RLD niet is geweest, dat de El Al-machine duizenden kilo's gevaarlijke chemicaliën aan boord had en hoe geheimzinnige mannen in witte pakken de nacht na de ramp veel materiaal ongezien hebben afgevoerd.
Bijlmer-bewoners en hulpverleners krijgen na de ramp gezondheidsklachten. Kamerleden krijgen de onderste steen niet boven. Ook de parlementaire enquête uit 1998-1999 levert geen eenduidig beeld op. In 2017 krijgt Vincent Dekker de verbijsterende notulen van de ministerraadsvergaderingen ten tijde van de ramp onder ogen.
"Going down, going down..." bevat een onthullende reconstructie van de Bijlmerramp, geschreven door de journalist die al dertig jaar boven op de zaak zit.
Op 4 oktober 1992 stort een Israëlische vrachtjumbo neer in de Amsterdamse Bijlmer, boven op de flats Groeneveen en Klein Kruitberg. Er zijn 43 doden. Al snel wordt het Trouw-journalist Vincent Dekker duidelijk dat de overheid, en in het bijzonder de Rijksluchtvaartdienst, veel feiten over de ramp verzwijgt, ontkent of zelfs verdraait. In de vele primeurs die volgen meldt hij hoe Schiphol door watersporters is gewaarschuwd, waarom agenten en brandweerlieden het toestel op plaatsen hebben gezien waar het volgens de RLD niet is geweest, dat de El Al-machine duizenden kilo's gevaarlijke chemicaliën aan boord had en hoe geheimzinnige mannen in witte pakken de nacht na de ramp veel materiaal ongezien hebben afgevoerd.
Bijlmer-bewoners en hulpverleners krijgen na de ramp gezondheidsklachten. Kamerleden krijgen de onderste steen niet boven. Ook de parlementaire enquête uit 1998-1999 levert geen eenduidig beeld op. In 2017 krijgt Vincent Dekker de verbijsterende notulen van de ministerraadsvergaderingen ten tijde van de ramp onder ogen.
"Going down, going down..." bevat een onthullende reconstructie van de Bijlmerramp, geschreven door de journalist die al dertig jaar boven op de zaak zit.
- GenresNonfiction
298 pages, Kindle Edition
First published January 1, 1994
1 person is currently reading
48 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
October 17, 2022
‘Een uitstekende uitwijkmogelijkheid was beschikbaar: een landing op het IJsselmeer. Maar men verkoos een kansloos toestel, geladen met chemicaliën en propvol kerosine, terug te laten keren naar de luchthaven, ja zelfs naar de meest ongunstige landingsbaan. Daarvoor mocht het bovendien in zeer gevaarlijke conditie tot twee maal toe over een grote stad vliegen.’ (p. 235, editie 2022 ‘Dertig jaar na de Bijlmerramp)
March 19, 2023
De schrijver stelt dat al zijn beweringen van zijn 1e uitgave in 1994 nog recht overeind staan, en ontkent daarmee alle resultaten van verder (wetenschappelijk) onderzoek en elke waarheidsvinding van de Parlementaire Enquete in 1998 en 1999. Je moet maar durven! Daarbij baseert hij zijn mening vaak op enkelvoudige bronnen die hem het verkeerde verhaal vertellen, en construeert hij verdachtmakingen en beschuldigingen aan vele personen, overheidsinstellingen, onderzoekers (op medisch en sociaal medisch vlak) en zijn flinterdunne bewijsvoering komt niet verder dan het niveau van beweringen of meningen. Nu de feiten die zijn bevestigd door onderzoek, vele bronnen, en ja ook onderzoek van de Parlementaire Enquete, en waarover geen enkele discussie mogelijk is: de DFDR werd in Hangar 8 gevonden (en niet opgehaald door een ambassade auto met vlaggetjes met mannen in nette pakken zoals Gerda Mostaard beweert); Captain Sullenberger onderzocht na zijn 'total loss of thrust' eerst een landing op Laguardia of Tetteburo airport alvorens een besluit te nemen om in de Hudson te landen (weggelaten door de schrijver?) ; de woordvoerder van de BAPA en de schrijver konden verder onderzoek omtrent de vliegbaarheid van de B747 kennelijk niet afwachten....een Boeing 707 landde op 31 maart 1992 na het verlies van motor 3 en 4 op het vliegveld Istres met 190 knopen zonder het gebruik van flaps en stapte ongedeerd uit (de 747 motorophanging met fuse pins is afgeleid van de Bopeing 707) (weggelaten door de schrijver?); geen enkel verarmd uranium balansgewicht is in een post-crash fire gesmolten (data base van de FAA van 64 ongevallen met B747 waarvan 41 met verarmd uranium) en er zijn juist GEEN grote hoeveelheden verarmd uranium verbrand (maar 150 kg is zoekgeraakt en naar de vuilstortplaatsen afgevoerd omdat er zo'n druk op de schoonmaak van de Bijlmer stond); het causale verband tussen ziekten en verarmd uranium kon nooit worden aangetoond, ook na 30 jaar niet; het toestel heeft geen 3e rondje gemaakt (zie RvdL rapport en PEC rapport); het toestel was niet te zwaar beladen (RvdL en PEC); de motorstall was een gevolg van de motorseparatie en niet de inleiding..de motoren werkten goed tot het moment van afbreken (factual findings van RvdL rapport van Pratt & Whitney); niet door onderzoek van de Stichting LAKA werd de vondst van verarmd uranium duidelijk maar door het concept rapport van de Raad voor de Luchtvaart te behandelen op de openbare zitting in september 1993. Dit is slechts een greep uit de vele onjuistheden die de schrijver behandelt. Het erge is, dat de schrijver de bewoners van de Bijlmer onrecht aandoet met het onthouden van de waarheid. Het weten van de waarheid is een goede start voor een verwerkingsproces. Dekker doet zelf waar hij anderen van beschuldigt: 'do not give me the facts....my mind is made up'.
October 20, 2022
Recensie van:
Going Down Going Down
"Going down, going down…" bevat een onthullende reconstructie van de Bijlmerramp, geschreven door de journalist die al dertig jaar boven op de zaak zit.
Dertig jaar na de Bijlmerramp
Auteur: Vincent Dekker
(1951) werkte dertig jaar bij TROUW. Blogt nu al tien jaar over duurzame energie. Houdt zich nog altijd bezig met het ontrafelen van alle mysteries rond de Bijlmerramp.
Wijze van lezen:
Recensie exemplaar paperback ontvangen van Uitgeverij De Kring in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij: De Kring
Genre: Non Fictie
Cover en flaptekst:
Een vlammenzee bij een flat. Dit beeld herken ik van de berichtgeving op tv van de Bijlmerramp die op 4 oktober 1992 plaats vond. Ik ben benieuwd naar het verhaal.
De flaptekst vind ik naast informerend zeer onthutsend. Ik ben benieuwd naar alle conclusies.
Mooie tekst:
If you think safety is expensive, try an accident.
Afkomstig uit de Amerikaanse luchtvaartwereld.
Het verhaal: Op 4 oktober 1992 stort een Israëlische vrachtjumbo neer in de Amsterdamse Bijlmer, boven op de flats 7Groeneveen en Klein Kruitberg. Er zijn 43 doden. Al snel wordt het Trouw-journalist Vincent Dekker duidelijk dat de overheid, en vooral de Rijksluchtvaartdienst, veel feiten over de ramp verzwijgt, ontkent of zelfs verdraait. In de vele primeurs die volgen meldt hij hoe Schiphol door watersporters is gewaarschuwd, waarom agenten en brandweerlieden het toestel op plaatsen hebben gezien waar het volgens de RLD niet is geweest, dat de El Al-machine duizenden kilo’s gevaarlijke chemicaliën aan boord had en hoe geheimzinnige mannen in witte pakken de nacht na de ramp veel materiaal ongezien hebben afgevoerd. Bijlmer-bewoners en hulpverleners krijgen na de ramp gezondheidsklachten. Kamerleden krijgen de onderste steen niet boven. Ook de parlementaire enquête uit 1998-1999 levert geen eenduidig beeld op. In 2017 krijgt Vincent Dekker de verbijsterende notulen van de ministerraadsvergaderingen ten tijde van de ramp onder ogen.
Mijn leesbeleving:
Toen de Bijlmerramp plaats vond was ikzelf zestien jaar. Alhoewel ik me de brandende vuurzee herinner van televisie beelden wist ik niets over de aanloop en de nasleep van de ramp.
Die leemte heeft Vincent Dekker met zijn zeer gedetailleerde en beeldende schrijfstijl ingevuld.
Alhoewel de uitleg over de gebeurtenissen voorafgaand aan de ramp zeer technisch zijn begreep ik alles. De auteur legt het in zeer begrijpelijke taal uit. Nergens wordt het saai of langdradig.
Tevens ervoer ik het gevoel dat ik zelf in de cockpit zat tot aan die laatste fatale minuten. De auteur brengt de bemanning weer tot leven, hij laat hun stemmen weer klinken.
Hoofdstuk 8 vond ik heel emotioneel. Dat begint al met de titel: Going down: Een laatste rondje boven De Bijlmer.
De zin: Twintig seconden na de besturingsproblemen geeft Fuchs (Yitzhak Fuchs de piloot) in het Hebreeuws nog een opdracht aan co-piloot Ohad, maar onmiddellijk daarna moet hij hebben ingezien dat het allemaal niet meer baatte.“Going down 1862, going down” is het laatste bericht dat Schiphol van hem opvangt. In een steeds steiler wordende duikvlucht vliegt de ‘G’ zijn rampzalig einde in de Bijlmer tegemoet.
Die zin maakt het nog meer macaber en hartverscheurend. De bemanning die haar dodelijk lot weet in die laatste seconden. En die onwetenden meesleurt in een tragedie.
Namelijk deze zin luidt de allerlaatste minuten in naar het onvermijdelijke einde. Wederom zo levensecht beschreven dat ik ijskoude rillingen voelde toen de flats Groeneveen en klein-Kruitberg opdoemden. Geen tijd voor ontsnappen. Dat voelde en zag ik echt.
Ik roem de zeer intensieve en grondige onderzoeken die Vincent Dekker naar de ramp deed. Geregeld voelde ik mijn bloed koken van boosheid of opvlammen omdat de partijen die een rol speelden in dit drama alle waarheid wilden bedekken.
De onverschrokken arrogantie en het zich toe eigenen van de ultieme waarheid en kennis van de Rijksluchtvaartdienst om essentiële zaken te ontkennen, te verdraaien en te verzwijgen vind ik vreselijk. Ook de rol van de Overheid is niet om over naar huis te schrijven.
De opbouw van het boek is logisch en zeer secuur gedaan. De vele foto’s en andere bewijs materialen maken de tekst nog boeiender en intenser. Dat alles onder het kleed wordt geschoven en als vertrouwelijk wordt bestempeld vind ik zeer kwalijk.
Ik hoop met heel mijn hart dat er nog vele antwoorden mogen volgen die de waarheid aan het licht brengen. Dit is essentieel voor de slachtoffers en hun nabestaanden. En voor alle eerlijke ooggetuigen en deskundigen die hun hoofd boven het maaiveld durven uitsteken.
Mijn interesse is gewekt en ik ga zeker meer literatuur over de Bijlmerramp die de auteur in dit boek adviseert lezen. Dit boek over De Bijlmerramp is nergens sensatie belust. Dat doet diegene die hunkeren naar eerlijkheid geen goed.
Ook geeft de auteur een eerlijk en open inkijk in zijn eigen beleving van de gang van zaken rondom deze ramp.
De auteur is er voor mij in geslaagd een gedetailleerde, heldere en geloofwaardige reconstructie van de ramp te geven. Met alle details zorgvuldig uit gekristalliseerd en van alle kanten belicht.
Ik vind het verdrietig dat een gedegen, hardwerkende en eerlijke onderzoeksjournalist zoveel dreiging ervoer van mensen die de waarheid ten koste van financiën, vertrouwelijke staatsgeheimen en aanzien niet openbaar wilden maken. Terwijl het mensenlevens betreft.
Dit boek is een aanrader en ik heb het graag gelezen.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
De opbouw is duidelijk en gedetailleerd. De schrijfstijl is beeldend. Je bent er als lezer daadwerkelijk bij betrokken. Het is geen saaie opsomming van details maar dit getuigt van gedegen en intensieve onderzoek journalistiek.
De leemte in mijn geheugen over de Bijlmerramp is ingevuld. Mijn interesse om meer over dit onderwerp te lezen volgens de aanbevelingen in dit boek door de auteur dat ga ik zeker doen.
Uitgeverij De Kring bedankt voor het recensieexemplaar.
Vincent Dekker bedankt voor dit verhaal. Ik hoop met heel mijn hart dat de waarheid boven tafel mag komen. Voor alle betrokkenen.
Going Down Going Down
"Going down, going down…" bevat een onthullende reconstructie van de Bijlmerramp, geschreven door de journalist die al dertig jaar boven op de zaak zit.
Dertig jaar na de Bijlmerramp
Auteur: Vincent Dekker
(1951) werkte dertig jaar bij TROUW. Blogt nu al tien jaar over duurzame energie. Houdt zich nog altijd bezig met het ontrafelen van alle mysteries rond de Bijlmerramp.
Wijze van lezen:
Recensie exemplaar paperback ontvangen van Uitgeverij De Kring in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij: De Kring
Genre: Non Fictie
Cover en flaptekst:
Een vlammenzee bij een flat. Dit beeld herken ik van de berichtgeving op tv van de Bijlmerramp die op 4 oktober 1992 plaats vond. Ik ben benieuwd naar het verhaal.
De flaptekst vind ik naast informerend zeer onthutsend. Ik ben benieuwd naar alle conclusies.
Mooie tekst:
If you think safety is expensive, try an accident.
Afkomstig uit de Amerikaanse luchtvaartwereld.
Het verhaal: Op 4 oktober 1992 stort een Israëlische vrachtjumbo neer in de Amsterdamse Bijlmer, boven op de flats 7Groeneveen en Klein Kruitberg. Er zijn 43 doden. Al snel wordt het Trouw-journalist Vincent Dekker duidelijk dat de overheid, en vooral de Rijksluchtvaartdienst, veel feiten over de ramp verzwijgt, ontkent of zelfs verdraait. In de vele primeurs die volgen meldt hij hoe Schiphol door watersporters is gewaarschuwd, waarom agenten en brandweerlieden het toestel op plaatsen hebben gezien waar het volgens de RLD niet is geweest, dat de El Al-machine duizenden kilo’s gevaarlijke chemicaliën aan boord had en hoe geheimzinnige mannen in witte pakken de nacht na de ramp veel materiaal ongezien hebben afgevoerd. Bijlmer-bewoners en hulpverleners krijgen na de ramp gezondheidsklachten. Kamerleden krijgen de onderste steen niet boven. Ook de parlementaire enquête uit 1998-1999 levert geen eenduidig beeld op. In 2017 krijgt Vincent Dekker de verbijsterende notulen van de ministerraadsvergaderingen ten tijde van de ramp onder ogen.
Mijn leesbeleving:
Toen de Bijlmerramp plaats vond was ikzelf zestien jaar. Alhoewel ik me de brandende vuurzee herinner van televisie beelden wist ik niets over de aanloop en de nasleep van de ramp.
Die leemte heeft Vincent Dekker met zijn zeer gedetailleerde en beeldende schrijfstijl ingevuld.
Alhoewel de uitleg over de gebeurtenissen voorafgaand aan de ramp zeer technisch zijn begreep ik alles. De auteur legt het in zeer begrijpelijke taal uit. Nergens wordt het saai of langdradig.
Tevens ervoer ik het gevoel dat ik zelf in de cockpit zat tot aan die laatste fatale minuten. De auteur brengt de bemanning weer tot leven, hij laat hun stemmen weer klinken.
Hoofdstuk 8 vond ik heel emotioneel. Dat begint al met de titel: Going down: Een laatste rondje boven De Bijlmer.
De zin: Twintig seconden na de besturingsproblemen geeft Fuchs (Yitzhak Fuchs de piloot) in het Hebreeuws nog een opdracht aan co-piloot Ohad, maar onmiddellijk daarna moet hij hebben ingezien dat het allemaal niet meer baatte.“Going down 1862, going down” is het laatste bericht dat Schiphol van hem opvangt. In een steeds steiler wordende duikvlucht vliegt de ‘G’ zijn rampzalig einde in de Bijlmer tegemoet.
Die zin maakt het nog meer macaber en hartverscheurend. De bemanning die haar dodelijk lot weet in die laatste seconden. En die onwetenden meesleurt in een tragedie.
Namelijk deze zin luidt de allerlaatste minuten in naar het onvermijdelijke einde. Wederom zo levensecht beschreven dat ik ijskoude rillingen voelde toen de flats Groeneveen en klein-Kruitberg opdoemden. Geen tijd voor ontsnappen. Dat voelde en zag ik echt.
Ik roem de zeer intensieve en grondige onderzoeken die Vincent Dekker naar de ramp deed. Geregeld voelde ik mijn bloed koken van boosheid of opvlammen omdat de partijen die een rol speelden in dit drama alle waarheid wilden bedekken.
De onverschrokken arrogantie en het zich toe eigenen van de ultieme waarheid en kennis van de Rijksluchtvaartdienst om essentiële zaken te ontkennen, te verdraaien en te verzwijgen vind ik vreselijk. Ook de rol van de Overheid is niet om over naar huis te schrijven.
De opbouw van het boek is logisch en zeer secuur gedaan. De vele foto’s en andere bewijs materialen maken de tekst nog boeiender en intenser. Dat alles onder het kleed wordt geschoven en als vertrouwelijk wordt bestempeld vind ik zeer kwalijk.
Ik hoop met heel mijn hart dat er nog vele antwoorden mogen volgen die de waarheid aan het licht brengen. Dit is essentieel voor de slachtoffers en hun nabestaanden. En voor alle eerlijke ooggetuigen en deskundigen die hun hoofd boven het maaiveld durven uitsteken.
Mijn interesse is gewekt en ik ga zeker meer literatuur over de Bijlmerramp die de auteur in dit boek adviseert lezen. Dit boek over De Bijlmerramp is nergens sensatie belust. Dat doet diegene die hunkeren naar eerlijkheid geen goed.
Ook geeft de auteur een eerlijk en open inkijk in zijn eigen beleving van de gang van zaken rondom deze ramp.
De auteur is er voor mij in geslaagd een gedetailleerde, heldere en geloofwaardige reconstructie van de ramp te geven. Met alle details zorgvuldig uit gekristalliseerd en van alle kanten belicht.
Ik vind het verdrietig dat een gedegen, hardwerkende en eerlijke onderzoeksjournalist zoveel dreiging ervoer van mensen die de waarheid ten koste van financiën, vertrouwelijke staatsgeheimen en aanzien niet openbaar wilden maken. Terwijl het mensenlevens betreft.
Dit boek is een aanrader en ik heb het graag gelezen.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
De opbouw is duidelijk en gedetailleerd. De schrijfstijl is beeldend. Je bent er als lezer daadwerkelijk bij betrokken. Het is geen saaie opsomming van details maar dit getuigt van gedegen en intensieve onderzoek journalistiek.
De leemte in mijn geheugen over de Bijlmerramp is ingevuld. Mijn interesse om meer over dit onderwerp te lezen volgens de aanbevelingen in dit boek door de auteur dat ga ik zeker doen.
Uitgeverij De Kring bedankt voor het recensieexemplaar.
Vincent Dekker bedankt voor dit verhaal. Ik hoop met heel mijn hart dat de waarheid boven tafel mag komen. Voor alle betrokkenen.
May 20, 2025
Op het moment dat ik begon met het lezen van dit boek wist ik dat de theorieën van Vincent Dekker (zeer) omstreden waren. Toch heb ik het boek gekocht en gelezen. Het is belangrijk om open te blijven staan voor kritiek en ideeën of theorieën die niet per se aansluiten bij wat voor waar wordt aangenomen. Het komt wel vaker voor dat iets wat de meerderheid als "waarheid" ziet, achteraf complete onzin blijkt te zijn.
Complete onzin is ook wel de omschrijving die ik zou gebruiken voor dit boek van Dekker.
Het boek bevat een zeer uitgebreide en gedetailleerde omschrijving van de gebeurtenissen tijdens en vooral na de Bijlmerramp, om toch maar iets positiefs te noemen. Hij toont aan dat tijdens het onderzoek naar de Bijlmerramp fouten zijn gemaakt die nooit hadden mogen gebeuren en waar hopelijk lessen uit worden getrokken.
Helaas lijkt Dekker zichzelf te zien als een soort alwetende die niet alleen een expert beweert te zijn in het besturen van in nood verkerende vliegtuigen, ook kan hij exact vertellen wat de betrokkenen bij deze ramp tijdens deze gebeurtenissen gedacht moeten hebben. Best een indrukwekkende en vooral onmogelijke gave.
Dekker neemt zijn eigen hersenspinsels en stelt deze als feitelijke gebeurtenissen voor zonder enige vorm van degelijke onderbouwing.
Met enige regelmaat uit Dekker een beschuldiging richting politici, onderzoekers, instanties of collega-journalisten. Zij zouden hun werk niet goed gedaan hebben en (bewust) het publiek een onjuiste voorstelling van zaken hebben voorgeschoteld.
Dekker doet exact hetzelfde.
Het boek staat vol met ongefundeerde aannames. Soms met als basis één enkele getuige en soms gebaseerd op bewijs dat volgens Dekker helaas vernietigd is en dus nooit meer te verifiëren valt. Ook zonder enig bewijs lijkt Dekker het prima te vinden om zijn eigen gedachten als feiten te presenteren. Daarnaast maakt hij maar al te graag een kort uitstapje naar complottheorieën over 9/11 die hij, wederom zonder toelichting of onderbouwing, volledig lijkt te ondersteunen.
Het vormen van een eigen mening en het kritisch blijven kijken naar instanties, onderzoekers en politici is ontzettend belangrijk, maar Dekker slaat de plank compleet mis.
"Going down, going down..." past prima in de huidige opmars van complottheorieën en de golf van nepnieuws die over ons heen komt.
Het feit dat Dekker zich journalist noemt is een belediging naar zijn "collega's" wereldwijd.
"Going down, going down..." bestaat voor het leeuwendeel uit het voeden van een onzinnige complottheorie en het gevaar in het aanwakkeren daarvan dient niet onderschat te worden.
Desondanks kijk ik zeer uit naar zijn boek over de aliens van Roswell en zijn kaart met de exacte locatie van Atlantis.
1 ster.
Complete onzin is ook wel de omschrijving die ik zou gebruiken voor dit boek van Dekker.
Het boek bevat een zeer uitgebreide en gedetailleerde omschrijving van de gebeurtenissen tijdens en vooral na de Bijlmerramp, om toch maar iets positiefs te noemen. Hij toont aan dat tijdens het onderzoek naar de Bijlmerramp fouten zijn gemaakt die nooit hadden mogen gebeuren en waar hopelijk lessen uit worden getrokken.
Helaas lijkt Dekker zichzelf te zien als een soort alwetende die niet alleen een expert beweert te zijn in het besturen van in nood verkerende vliegtuigen, ook kan hij exact vertellen wat de betrokkenen bij deze ramp tijdens deze gebeurtenissen gedacht moeten hebben. Best een indrukwekkende en vooral onmogelijke gave.
Dekker neemt zijn eigen hersenspinsels en stelt deze als feitelijke gebeurtenissen voor zonder enige vorm van degelijke onderbouwing.
Met enige regelmaat uit Dekker een beschuldiging richting politici, onderzoekers, instanties of collega-journalisten. Zij zouden hun werk niet goed gedaan hebben en (bewust) het publiek een onjuiste voorstelling van zaken hebben voorgeschoteld.
Dekker doet exact hetzelfde.
Het boek staat vol met ongefundeerde aannames. Soms met als basis één enkele getuige en soms gebaseerd op bewijs dat volgens Dekker helaas vernietigd is en dus nooit meer te verifiëren valt. Ook zonder enig bewijs lijkt Dekker het prima te vinden om zijn eigen gedachten als feiten te presenteren. Daarnaast maakt hij maar al te graag een kort uitstapje naar complottheorieën over 9/11 die hij, wederom zonder toelichting of onderbouwing, volledig lijkt te ondersteunen.
Het vormen van een eigen mening en het kritisch blijven kijken naar instanties, onderzoekers en politici is ontzettend belangrijk, maar Dekker slaat de plank compleet mis.
"Going down, going down..." past prima in de huidige opmars van complottheorieën en de golf van nepnieuws die over ons heen komt.
Het feit dat Dekker zich journalist noemt is een belediging naar zijn "collega's" wereldwijd.
"Going down, going down..." bestaat voor het leeuwendeel uit het voeden van een onzinnige complottheorie en het gevaar in het aanwakkeren daarvan dient niet onderschat te worden.
Desondanks kijk ik zeer uit naar zijn boek over de aliens van Roswell en zijn kaart met de exacte locatie van Atlantis.
1 ster.
October 16, 2022
Visser slaagt er niet in mij te overtuigen waarom de 16e uitleg van de vijf seconden verschil tussen radarbeeld en werkelijkheid wel relevant is.
June 3, 2023
Helaas is ware verhaa met korrel zout te nemen. Wel goede reconstructie. En laat maar zien hoeveel er in doofpot is gestopt.
January 3, 2026
wow! dit is pas journalistiek! echt een aanrader voor iedereen die geinteresseerd is in de bijlmer ramp
Displaying 1 - 7 of 7 reviews