Çok emek vermiştin, çok şeyden vazgeçmiştin, çok umut beslemiştin olmadı.Bazen olmaz. Anlamlı bir hayat, olmayanlara rağmen devam edebilenlerin hayatlarıdır. Üzecek belki ama geçecek.
Bu ilk değil, son da olmayacak. Bugüne kadar olduğu gibi atlatacaksın. Yeni zorluklar da gelecek, onları da aşacaksın. Her düşüşten bir yara izi alacaksın. O yaralara iyi bak, kim olduğunu hatırlayacaksın. Yoracak belki ama geçecek.
Yüreğini sonuna kadar açıp göstereceksin insanlara, şartsız koşulsuz teslim edeceksin benliğini,iyi niyetlerini esirgemeyecek, sereceksin önlerine. Çiğneyecekler. Değmeyecek belki ama geçecek.
En çok inandığın yerden yanılacaksın. İnsanın iç dünyasındaki karmaşa, gerçeğin önündeki en büyük engeldir. İnsan, gerçeği en geç görendir. İşte bu yüzden zayıflıklarını, zaaflarını, yaralarını gösterecek kadar yakın bildiklerin yaralayacak seni. “Yok, o kadar da olmaz,” diyeceksin, olacak. “Yok, bu kadar da alçalmaz,” diyeceksin, alçalacak. “Yok, o bana bunu yapmaz,” diyeceksin, yapacak. Aldanışın seni kahredecek ama geçecek.
Her seferinde ilk günkü gibi yanacak canın. Her seferinde gerçek seveceksin çünkü. Güzel seveceksin, şefkatle, hoşgörüyle, tüm benliğinle seveceksin. Yetmez deyip gidecekler. Geçmez diyeceksin ama geçecek.
O kadar sevilmemişti hiç, o kadar değer görmemişti, o kadar önemsenmemiş ve o kadar yüceltilmemişti hiç. Kendini suçlayacaksın, tüm kabahat sendeymiş gibi kendini acıtacaksın. Gerçeği göremeyeceksin, gözlerine perde inecek ama geçecek.
Varım diyenler olacak, varlıklarında bile yokluklarıyla terbiye etmeye kalkacaklar seni . Yanındayım diyecekler, yanında oldukları halde sen yalnız düşeceksin. Yürüyüp gidecekler, kendine uzanan el kendi elin olacak. Yok olacaklar, görmeyecekler, yapayalnız bırakacaklar ama geçecek.
İnanmak bir ihtiyaçtı. Tutunacak bir şeyler lazımdı devam edebilmek için, sen de yüreğini ilk okşayana sarıldın. Sen gibi sandın. Tutunduğu dalı kırmaz, incitmez sandın. Varlığı ebedi sandın. Bir kere geldiyse bir daha gitmez sandın. Gidecek. Hem de asla gitmez sandıkların gidecek ama geçecek.
İyi hissetmenin en güzel yollarından biri, insanın ebedi yalnızlığını kabullenmektir. Etrafındaki tüm kalabalığa rağmen en derinlerinde çok kıymetli bir yalnızlık var. Yalnızlığın seni terk etmez, sığındığında geri çevirmez, konuştuğunda dinler, senden yüz çevirmez. Kalabalıkların büyüsü kısa ömürlüdür. Kalabalıklar ömür törpüsüdür. Giderler, reddederler,bakmaz,görmez,dinlemezler. Kabul et. Değersiz hissedeceksin ama geçecek.
Genç bir Türk yazara ait çok güzel bir kitap. Hepimizin içinde taşıdığı acılar ve üzüntüler var elbette. Bazı yaralar iyileşir gibi olur bazıları ise iyileşmek. İyileşmek adına yazılmış güzel bir kitap. Ben çok sevdim.