Os corpos dos Romanov

by Alberto Ramos

Dous homes entran nun bar. Non se coñecen, nunca cruzaron palabra e non poden sospeitar que, cinco días despois, un morrerá a mans do outro. Niso terá moito que ver unha muller, Carol Kembler, a irmá dunha nena desaparecida trinta anos atrás. E un suceso insólito: a evacuación de Augsburgo durante o Nadal de 2016 ao descubrirse unha bomba da Segunda Guerra Mundial que non estourara.

A cidade baleirada devorará a Matthias Lentz, a Wilhelm Wegener e á propia Carol nunha novela sobre o cruzamento involuntario de vidas e pasados, as cicatrices mal disimuladas do trauma e o silencio agreste do que permanece oculto. Pero tamén sobre o azar que move o mundo e os campos de minas que poden chegar a ser certas familias.

Cun estilo literario inconfundible, ao tempo fráxil e punxente, Alberto Ramos constrúe en Os corpos dos Romanov unha intriga cativadora que atrapa a quen le na recámara onde cada segredo terrible agarda a súa detonación.

168 pages, Paperback

First published January 1, 2022

Reviews

[Lois E. Froiz]

O estilo que Ramos desenvolve éo todo para que funcione esta pequena historia no Aubsburgo de 2016, cun suceso real estraño como o pechar media cidade en Nadal por unha bomba da 2ªGM como base. A idea das posibilidades, do fortuito, envolve o ambiente que evoca, tanto nas descricións, onde un narrador autoconsciente fala de que dirían os personaxes ante as posibles cuestións -creando así as súas personalidades-, como da propia narrativa, onde os cruces e os encontros azarosos nun barrio constrúen a historia. Un azar que, iso si, nalgún momento chega a resultar excesivo, necesitándose para a construcción, pero poñéndonos ante a obriga de aceptalo.

[Irene]

Gustoume moito a forma de escribir de Alberto Ramos. A historia é moi boa, encántame adentrarme na vida de cada personaxe e a forma que ten Ramos de cuestionarse que nos dirían eles mesmos sobre a súa historia. Son unha amante das casualidades e dende logo aquí non faltan. Non adoito ler este tipo de tramas e séguenme costando, pasei momentos de tensión e de esperanza mal desencamiñada, non adianto máis, deixade que o libro vos atrape e vos faga sentir.

[nicole]

"Poucos se decatan de que os fracasos ocupan nas nosas o mesmo ca os océanos sobre os mapas. Desistir dunha paixón non é renunciar a un soño, senón a un recanto do fogar. Nos casos máis dramáticos, a un cuarto enteiro."

3,5 en vrd este señor se lo pasó genial escribiendo los personajes no nos queda trama niño solo disecciones de traumas

[Antia]

3.5⭐️

[Leila]

En resumen...

Podían haber sido dos páginas.