Idea

by Anna Paszkiewicz, Kasia Walentynowicz (Translator)

Nikt nie wiedział, skąd dokładnie pochodziła myśl. Opowiadano potem, że nadleciała wraz ze wschodnim wiatrem, który rozpędził burzowe chmury. Krążyła nad archipelagiem, szukając miejsca, gdzie mogłaby odpocząć i zostać na dłużej. Wyspy przykuły jej uwagę, bo w pierwszej chwili wydały jej się bezludne.

Kiedy nad archipelagiem pojawia się myśl, żadne z mieszkających tam dzieci nie spodziewa się, że to początek zmian. Samotne i oddalone od siebie, czekają na coś, co da im nadzieję. Widząc ich smutek i zagubienie, myśl postanawia przyjrzeć się im z bliska. Niespodziewanie staje się ideą, a potem marzeniem…

Opowieść o tym, że choć wiele nas różni, to i wiele łączy. I o tym, że warto budować mosty, bo nic nie zastąpi czasu spędzonego z drugim człowiekiem. Jesteśmy jak krople wody – oddaleni od siebie pozostajemy jedynie małymi kroplami. Dopiero razem tworzymy ocean.

Książka wydana jest w formie leporello. Po rozwinięciu – z jednej strony czytelnik widzi całą opowieść. Druga strona jest mapą, która pozwala podróżować od wyspy do wyspy, obserwując je i dzieci, które je zamieszkują.

Hardcover

First published February 1, 2023

Reviews

[Baba od polskiego · Rating 4 out of 5]

Lekturą, która pozwoli oswoić samotność i nauczyć się o niej rozmawiać, jest “Idea” Anny Paszkiewicz z ilustracjami Kasi Walentynowicz. To książka obrazkowa i opowiadanie wydane w formie leporello, czyli harmonijki, (co pozwala dostrzec, niemal namacalnie, proces powstawania myśli), a także pretekst do rozbudzenia wyobraźni i stworzenia własnej historii, ponieważ z drugiej strony harmonijka zawiera rysunki wysp i zamieszkujących je dzieci, co może być punktem wyjścia do rozmów, jak - gdy każdy jest oddzielną wyspą - znaleźć nić porozumienia i dotrzeć do drugiego człowieka.
Przy okazji forma leporello, dziś stosowana już niemal wyłącznie do wydawania książek dziecięcych, to inspiracja do tworzenia z dziećmi własnoręcznie wykonywanych książek harmonijkowych.
„Idea” to opowieść o tym, jak z myśli rodzi się idea, a z niej marzenia, które przechodzą w czyny i mogą odmienić los wielu osób, to także historia o tym, że często czujemy się oddzielnymi i samotnymi bytami, nieszczęśliwymi, bo żeby dobrze i zdrowo żyć, potrzebujemy drugiego człowieka.
Nie ma tu wiele tekstu, ale to jedna z tych pozycji, które wraz z ilustracjami zostają z czytelnikiem na długo i zmuszają do refleksji, jak możemy zadbać o swój dobrostan. Tekst opowiada o myśli, ale ilustracje pogłębiają metafory zawarte w tekście, okazuje się, że bez drugiego człowieka możemy być jedynie kroplą, a razem mamy już moc oceanu. Myśl zaś, gdy staje się ideą, siada nam na ramionach niczym ptak.
Przy lekturze książki warto porozmawiać z dziećmi, czy i kiedy czują się samotne oraz poszukać wraz z nimi sposobu na połączenie samotnych wysp.
Książkę polecam już pięciolatkom.