Sonunda bittik birlikte. O kadar çok kez tekrar tekrar döndüm ki; artık Karatani'nin dili dilime yapışmış gibi. Biraz zorlu bir kitap, hem her sorun tek bir düşünce hatasına bağlanıyor hem de çözümler çok keskin. Ama yine de okuması keyifli. Edebiyat ve resim üzerinden karşılaştırmalı olarak ilerleyen kısımlar özellikle çok zevkliydi. En çok da ilk bölümünü sevdim kitabın. Devamı da ilk bölümde söylenenleri farklı şekillerde ifade etmenin bin bir yolu gibi biraz.
Japon Edebiyatının, dünya edebiyatı ve sanatının gelişimi ile karşılaştırmalı olarak incelendiği, sanat ve felsefe gibi disiplinlere ait ortak ve farklı kavramlarla da çapraz okumalar yapan bir çalışma.
Bilinmeyen bir dilin, bilinmeyen dilbilgisi kuralları ve yabancı bir edebiyat söz konusu olduğunda, bu dildeki edebiyata ilişkin bir eleştiriyi okumanın güçlüğünü de yaşadım. Bazı bölümlerde yan okumalar yapmam da gerekti. Bununla birlikte, çalışmada, sadece bu dildeki edebiyata değil, genel olarak edebiyata ve edebiyat çözümlemesine ilişkin birçok ipucu buldum.
Bence, edebiyat ile ilgili herkesin merakla ve zevkle okuyacağı değerli bir başvuru kitabı.
"Çocuğun Keşfi"nden, s. 149: Sakaguçi'nin [Sakaguçi Ango] burada kastettiği anlatı, "anlatı"nın kendisini yarıp geçen bir şeydir. Vladimir Propp'un Masalın Biçimbilimi yapıtından bu yana, efsane ve halk hikayelerinin belirli öğelerin yapısal yer değiştirmelerine dayandığı açıklığa kavuşturulmuştur. Sözlü olarak aktarılan halk hikayeleri, tam da bu özelliklerinden dolayı, yapısal kurallara sıkı sıkıya uymaktadırlar. Sakaguçi'nin "sıla" dediği şey, böylesi kurallarla düzenlenmediğinde insan hayatının mahvına neden olabilecek aşırılık ya da kaostur. "Edebiyat" denen yeni "masal" biçimini "öteleyerek" varlığını sürdüren şey işte bu aşırılıktır.
Yine benim için vadettiğinden daha fazlası olan bir kitaptı.
Sanat, tarih, felsefe, din, edebiyat ve çok daha fazlasını barındırıyor içinde. Eğer dili böyle olan kitaplar okumaya alışık değilseniz sizin için biraz zorlayıcı olabilir ama genel olarak kolay akıyor. Benim gibi Japon edebiyatı tarihiyle hiç ilgisi olmayan bir insan bile merakla okudu.
A little masterpiece for people interested in something more than Murakami. it gives also a lit of advises and suggestion for more book like this.
Piccolo capolavoro per chi fosse interessato all'argomento, che permette di andare "oltre" Murakami. Inoltre fornisce molti altri titoli sull'argomento.
brilliant analysis of modern Japanese literature and its relation and non-relation to the West. Anyone interested in the notion of the subject, the "I," would be interested in reading this.
Origins of Modern Japanese Literature, para além de uma proposta de revisão crítica sobre determinadas posições acerca da história da literatura japonesa, é um texto de crítica ideológica sobre a constituição da subjetividade moderna no Japão. O ponto central do livro é investigar as condições históricas que ensejam determinadas estruturas, identificando a origem das inversões que ao mesmo constituem os conceitos que as representam e ocultam/reprimem sua origem, decorrendo em sua naturalização. Isso é feito a partir da reconstrução, não só de determinadas teorias, mas das problemáticas enquanto objeto de debate nas disputas políticas, artísticas e teóricas a partir de seu contexto histórico, o que possibilita identificar, para além das continuidades explicitas, aquelas ocultas, que se perpetuam mesmo que provindas de posições derrotadas, esquecidas ou deliberadamente suprimidas. O trabalho de Karatani é, portanto, uma discussão sobre a condição de possibilidade da subjetividade moderna enquanto uma disputa entre diversos projetos de modernização, o que pode ser visto em sua genealogia de conceitos como o de paisagem (landscape) – e da cisão entre sujeito e objeto –, interioridade (interiority) – e a construção da subjetividade e do sujeito – e de suas consequências sobre a consciência. Uma ressalva é que, pelo caráter do projeto e do público alvo que o autor teve em vista inicialmente, o livro não se preocupa em facilitar o contato do leitor com a literatura japonesa. Por isso, é uma leitura mais proveitosa para aqueles que procuram uma discussão sobre a temática supracitada – mesmo que tenham tido um contato limitado com a literatura japonesa – ou que já estão familiarizados com a literatura, não servido de introdução à literatura japonesa, caso este seja o objetivo.
Karatani employs here what could be referred to as an "inverted historicism," a revisionism which reverses the causality or etiology of narratives of historical development, arguing that developments in the literary field preceded the development of sociological concepts instead of vice versa: "landscape" does not pre-exist its artistic construction (in the "third decade of the Meiji period," the 1890s), the phonocentrism of the Maejima proposal to remove kanji (ideogram as script) from the Japanese writing system and the Christian repression of polytheism which established confession as a system in Japan helped to form "interiority" as an experience of subjectivity instead of constituting a response to a pre-existing interiority, the "child" is "discovered" by Rousseau in Émile instead of pre-existing it, etc. As Jameson claims in the foreword, we could read literature as merely a privileged domain in which these historical developments play themselves out. In the fourth chapter, Karatani employs Sontag's Illness as Metaphor on tuberculosis' cloaking in a literary image to trace this process of analogizing illness prior to the hegemony of the medical paradigm in the Japanese context. More broadly, Karatani offers a literary analysis of Sōseki, et al.,'s works, from the framework of a Japanese "modernism" contextualized through the trajectories of the Meiji restoration. Also interesting: Karatani's treatment of Japanese "bilinear[ity]" (the coexistence of matrilineal and patrilineal structures up to 1898).
I read part of this book back when I was researching for my bachelor's thesis. Returning to it made me feel like I grew so much in these years. There are not many books connecting philosophy and Japanese literature in the way this publication does. It offers fresh concepts that can be used in literary research outside the scope of Modern Japanese Literature. Karatani is certainly an interesting mind that I would like to get to know a bit more.
Devrim Çetin Güven'in ve İnan Öner'in çevirisiyle bize kazandırılmış olan güzel,bilgilendirici bir kitap.Japon Edebiyatın Kökenleri hakkında türkçe kaynak olması cidden bu konuya ilgili olan benim için eşsiz bir şey.Kojin Karatani'nin dediği gibi "Bu kitap bir Japon Edebiyat Tarihi kitabı değil,Kökenleriyle alakalı bir kitaptır".
Kitabın içine girdiğimde nedense sadece Soseki üzerinden bir ilerleme olacağını düşünmüştüm fakat 19.yy yazarlarının çoğuyla alaklı bilgi alabiliyoruz örnek olarak Katai Tayama , Ogai Mori ,Naoya Shiga ,Hideo Kobayashi Futabatei Şimei gibi daha birçok yazar üstünde gerek Edebiyat Karşılaştırmaları gerekte ortak düşünce , yazı içerisinde oldukları bahsediliyor ve çeviri notlarıyla beraber kitap sizi kendinden çok uzaklaştırmadan akıcılığını koruyabiliyor ki Devrim Çetin Güven'e burdan özellikle teşekkür ederim.
Gerek kitap dönem hakkında bilgi verdiği kadar da yazarların kalemleri ve hayatları hakkında da bilgiler veriyor;intiharları,sorunları,edebiyatta bölünmeleri,görüş uyuşmazlığı yeri geldikçe de görüş değiştirip birbirleriyle aynı görüşe denk düşmeleri ,tabii zamanında karşıt görüşlülerdi.Gerçi çok değinmesem de kitap içinde Japon Edebiyatı dışında Çin Edebiyatı ,Kore Edebiyatı ve özellikle Batı Edebiyatı karşılaştırmaları görüyoruz ve tek bir camdan bakmak yerine karşılaştırmalı bir şekilde kitabı okuyup çeviri notlarıyla oturtuyoruz her şeyi.
Son olarak değinmem gerekise tabii ki çevirmen Devrim Çetin Güven ve İnan Öner sayesinde bu Japon Edebiyatı hakkındaki bir kaynağı okurken rahat , huzurlu bir şekilde çeviriye güvenerek okuyabiliyorum.Burdan kendilerine,emeklerine ve güvenilir kalemlerine teşekkür ederim.
It's a challenging read because of the concepts, the language (and it's in translation) and the circularity of the arguments, but definitely interesting in its re-thinking of the "origins" of Japanese literature, especially on its own terms (as opposed to the "standard" of the West). I did learn a lot from reading it and it gave me a good background of different authors, movements and styles. But I probably need to re-read it a few times to fully understand (or maybe that's impossible).