معراج نامه

by ابن دیلاق

Genres: Poetry

Reviews

[Peiman E iran · Rating 5 out of 5]

‎دوستان گرانقدر.. برایِ آشنایی با سبکِ اشعارِ سروده شده در این دیوان، شعری را انتخاب کردم که در زیر برایتان نوشته ام...چنانچه در این شعر واژه ای و یا مصرعی، خلافِ ادب، نوشته شده است، ... من را به بزرگواری خودتان ببخشید. من فقط بدون تحریف و سانسور، اصلِ شعر را بیان نمودم
‎شاعر هدفش از سراییدنِ این شعر به نوعی اعتراض به وضع مملکت و دین و مذهب بوده است و منظور این است که مملکت را کثافت گرفته است
------------------------------------------------
‎برو شُکرِ حق کن، مسلمان شدی
‎که در آب جاری، تو شاشان شدی

‎وگرنه چو آن گبرِ دون بانیاز
‎برِ آب جاری تو بُردی نماز

‎نَشُستی در آن دست و پا را همی
‎وزان پس ننوشیدی از وی دَمی

‎نینداختی تُف، در آب روان
‎که این میرود بهرِ همسایگان

‎زنت هیچگه می نبردی زِ کوی
‎پیِ غسل در آب جاریِ جوی

‎تورا بندهای چنانی گسیخت
‎بَرََت آبرو زِ آب جاری بریخت

‎کنون با چنین پاکدینِ مُبین
‎برو هرچه خواهی تو در آب رین (برین)۰

‎به عزم تفّرج، نه از بهرِ کار
‎گذر اوفتادم، سوی جـویبار

‎به هر سوی و هرجا فکندم نظر
‎ندیدم به جز سندهٔ خشک و تر

‎بسی سِنده هر سوی پر پیچ و خم
‎یـکی چـون عَمـّامه، یکی چـون کـَلَم

‎یکی زرد و شاداب، چون زَرِ ناب
‎دِگر خشک و تیره، چو پرِّ عقاب

‎یکی سبز و شل، پهن بر روی خاک
‎چـو وارون شـده کـاسـۀ آشِ سـاک ( آشی که تشکیل شده از: برنج و نخود و اسفناج و گوشت و آب غوره)۰

‎یکی سِفت و نوک تیز ، چون کلّه قند
‎بــه گـردون نـمــوده سر خــود بـلنــد

‎یکـی زان عیان هسـته های انـار
‎فزون پیچ و تابش ز حصر و شمـار

‎یـکـی چــون الـف راست روی زمـین
‎نه پیچی در آن بود و نی تاب و چین

‎یـکـی دیـگر آنـجا بـدیـدم ز دور
‎که چشمِ بد از کونِ ریننده دور

‎کلفت و زمـخـت و ستبـر و وَزیـن
‎مگس ها بر او گِرد، چون انگبیـن

‎یقین است گر زنده بود پورِ زال
‎نریدی چنین سنده ای در مبال ( توالت-مستراح)۰

‎در این مملکت هم، اگر موزه بود
‎به آن تیکّه ها، تِکّه ای می فُـزود

‎که مردم ببینند و تحسین کنند
‎هـمه آرزوی چـنـیـن قین (کون) کـنـند

‎نظاره بر آن مَـنظرِ دلـپسند
‎دماغم تر از جوهرِ بویِ گند

‎کـه ناگه ندائی زِ گردون رسید
‎کز آن جان به دل، دل به تن، درتپید

‎که ای بنده،... سِنده سلام است این
‎بــرو در بَرَش بـوسـه زن بـر زمــیـن

‎فـرا رفـتـم و با دوصـد احـتـرام
‎بر آن سندۀ گنده، کردم سلام

‎که ای سنده... بنده، غلامِ توام
‎پـی چــاکـری، درگَهَت آمــدم

‎وگَر چَند دَر هر دَم و هر قدم
‎فرو رفته در سِنده تا دامَنَم

‎عجب سِنده زاری شد این مرز و بوم
‎کـــه زنـگـی نـــدانــنــد مـــردم زِ روم

‎به جان عزیزت در این سِنده زار
‎چنین سـنده زاری بُوَد شاهـکار
--------------------------------------------------
‎و در پایان دو بیت از اشعار این کتاب را انتخاب نمودم که برایِ شما خردگرایان مینویسم

‎بچاپ و بگا و بگیر و ببند
‎که تا رایت (پرچم) دین نمایی بلند

‎چنین است گَر شیوۀ داوری
‎نباشد بِه از کارِ پیغمبری

‎عزیزانم، به نظرم این بیت شعر اشاره دارد به «صفیه» دختر زیبایِ یهود از بنی نضیر که «رسولِ اللهِ اکبر» لطف کرد، پدر و شوهر و برادرش را شکنجه داد و سر برید و تا صبح به این دخترِ داغ دیده و بیچاره تجاوز کرد و دار و ندارِ یهودیان را دزدیدند و غارت کردند چراکه دختران و زنان و اموالِ یهودیان هدیه ای بود از جانبِ «بتِ اللهِ اکبر» به مسلمانانِ بیابانی ... البته این دخترِ بیچاره، تنها زنی نیست که «رسولِ اللهِ اکبر» به زور شمشیر به او تجاوز کرده است
*************************
‎امیدوارم از خواندنِ اشعارِ این کتاب لذت ببرید
‎«پیروز باشید و ایرانی»

[SA®A · Rating 4 out of 5]

خیلی اتفاقی به این اثر شعرگون و تا حدودی منثور ذبیح الله بهزاد رسیدم.بسیار یاد شعرگویی ایرج میرزا افتادم.هر چند احساس می کنم هنرمندی بهزاد در ظاهرن مستحجن و باطنن نکته سنجی و درس آموزی ، یک سر و گردن بالاتر از ایرج میرزا بود فقط آنطور که باید این فرد نزد عوام جا افتاده و آشنا نیست و به عبارتی مهجور مانده.
و البته از خوش وزنی اشعارش و دایره لغات گسترده ی او و طنز ظریفش نباید غافل ماند.

توصیه می کنم اگر آثار را بر مبنای آنچه در ظاهر میخانید قضاوت می کنید،اصلن سراغ این کتاب نروید.

[Rebin · Rating 5 out of 5]

Good

[Amin Delshad · Rating 1 out of 5]

Sure Iranians had atheists among themselves. Its a rather short book full of fictional poets and characters and parts of their works. the writers emphasis of matters not discussed before makes it exceptional, matter known as shame for his ancestors. peeing, shitting, facial sex, etc.

13500 of 45 until now