What do you think?
Rate this book
T-Force: The Race for Nazi War Secrets, 1945
Rare book
379 pages, Hardcover
First published September 10, 2009
4 people are currently reading
113 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
September 15, 2014
T-Force: The Race for Nazi War Secrets, 1945 tells the story of the British Army and Navy units that attempted to capture as much German technology and as many German scientists and engineers as possible in the last months of World War II. These operations are not as widely documented as those of T-Force’s American counterparts, so I was very much looking forward to this book.
Alas, it’s less of a history book and more like a collection of anecdotes and memoirs from T-Force veterans and their families. I wanted to know about how this operation unfolded, not about the lives of the men who participated in it. Much of the material in the book belongs over on Ancestry.com.
I also got the distinct impression that Longden didn’t really understand much of the German technology that he described or its significance; in particular the work of probably the most prized scientist T-Force snagged, Dr Hellmuth Walter. I took note of many name-drops though, as avenues for further research into the projects that Longden simply breezed over in this book.
Probably the single most interesting and best-executed section was Longden’s lining up of specific T-Force operations and even people with elements of the James Bond novels. Commander Ian Fleming of the Directorate of Naval Intelligence was instrumental in setting up some of the early intelligence-gathering units operating within the former bounds of the Third Reich, and Longden's perspective on this made me want to read Moonraker again!
So, all-in-all, this is a book worth more as a springboard to other research than in its own right. Very disappointing.
Alas, it’s less of a history book and more like a collection of anecdotes and memoirs from T-Force veterans and their families. I wanted to know about how this operation unfolded, not about the lives of the men who participated in it. Much of the material in the book belongs over on Ancestry.com.
I also got the distinct impression that Longden didn’t really understand much of the German technology that he described or its significance; in particular the work of probably the most prized scientist T-Force snagged, Dr Hellmuth Walter. I took note of many name-drops though, as avenues for further research into the projects that Longden simply breezed over in this book.
Probably the single most interesting and best-executed section was Longden’s lining up of specific T-Force operations and even people with elements of the James Bond novels. Commander Ian Fleming of the Directorate of Naval Intelligence was instrumental in setting up some of the early intelligence-gathering units operating within the former bounds of the Third Reich, and Longden's perspective on this made me want to read Moonraker again!
So, all-in-all, this is a book worth more as a springboard to other research than in its own right. Very disappointing.
February 11, 2025
Jakie aspekty książki zasługują na wyróżnienie?
Oddanie głosu ludziom, którzy jako członkowie T-Force brali bezpośredni udział w misjach tej jednostki; podkreślenie ich prywatnych historii, spostrzeżeń, emocji, które im towarzyszyły, oraz ukazanie barwnego przebiegu ich służby. Anegdotki z wojskowego życia stanowiły świetną rozrywkę i pozwalały złapać oddech podczas dryfowania w poważniejszej tematyce.
Skrupulatność. Ogrom dat, nazwisk, fachowych określeń militarnych - wszystko po to, by czytelnik zrozumiał, dlaczego oddziały Target Force postępowały tak, a nie inaczej, oraz co sprawiło, że ich praca okazała się w ostatecznym rozrachunku niezwykle istotna.
Przystępność języka. Choć autor nie stroni od trudnych pojęć, ilość nazw pocisków, łodzi podwodnych czy samolotów przytłacza, a wśród różnych lokalizacji działalności T-Force można się zagubić, wszystkie elementy, które nie muszą być przedstawione militarnym żargonem, opisane są w łatwy do przyswojenia sposób, nie komplikując zbędnie bardzo rozbudowanej i niełatwej w odbiorze pozycji.
Jakie mankamenty można zaobserwować w tej książce?
Mam wrażenie, że autor często się powtarza. Co kilka rozdziałów uwypukla rzeczy, które wcześniej już zostały przez niego wspomniane, jak gdyby nie wierzył, że czytelnik po ich jednokrotnym przeczytaniu będzie je w stanie zapamiętać. Rozumiem, że z kronikarskiego punktu widzenia dokładny opis poszczególnych zjawisk jest istotny, natomiast mam wrażenie, że tendencja do ciągłego wracania do tego samego wątku trochę godzi w inteligencję odbiorców, którym naprawdę nie trzeba dziesięć razy wkładać do głów tej samej informacji.
Clickbait na okładce. Nie ukrywam, że po tytule i opisie spodziewałam się nieco innego podejścia do tematyki tropienia i przejmowania na*zistowskiej wiedzy technicznej. Sądziłam, że polowanie na naukowców rzeczywiście skupi się na tych naukowcach, że będzie tu więcej „podchodów”, gry w kotka i myszkę, tropienia i przejmowania niemieckich inżynierów i wynalazców. Tymczasem większość książki skupia się na opisie fabryk, magazynów i innych obiektów oraz odnalezionych w nich militariów, a choć padają w tej książce nazwiska konkretnych postaci, tak naprawdę w całym galimatiasie poszukiwań naukowcy schodzą nieco na dalszy plan.
Czy w tym szaleństwie jest metoda? Książka prowadzi czytelników chronologicznie przez różne epoki istnienia T-Force: od zalążków tej jednostki, poprzez jej rzeczywistą organizację, rozbudowę, przekształcenie, aż do jej ostatecznego rozwiązania. Nie miałabym nic przeciwko takiemu zabiegowi, gdyby nie to, że Target Force była zbieraniną różnych mniejszych oddziałów realizujących swoje misje w tym samym czasie. Rozdziały w tej książce to kilkudziesięciostronicowe ściany tekstu, które nie posiadają żadnych podrozdziałów czy ograniczeń pozwalających rozpoznać wyraźnie, że przechodzimy z historii jednej grupki żołnierzy do perypetii innej. Słabe oznakowanie w połączeniu z ogromem militarnych opisów sprawia, że łatwo zgubić się w gąszczu mikroopowieści składających się na całą historię Target Force.
Po więcej takich recenzji zapraszam na lg: @wwiercona_w_ksiazki
Oddanie głosu ludziom, którzy jako członkowie T-Force brali bezpośredni udział w misjach tej jednostki; podkreślenie ich prywatnych historii, spostrzeżeń, emocji, które im towarzyszyły, oraz ukazanie barwnego przebiegu ich służby. Anegdotki z wojskowego życia stanowiły świetną rozrywkę i pozwalały złapać oddech podczas dryfowania w poważniejszej tematyce.
Skrupulatność. Ogrom dat, nazwisk, fachowych określeń militarnych - wszystko po to, by czytelnik zrozumiał, dlaczego oddziały Target Force postępowały tak, a nie inaczej, oraz co sprawiło, że ich praca okazała się w ostatecznym rozrachunku niezwykle istotna.
Przystępność języka. Choć autor nie stroni od trudnych pojęć, ilość nazw pocisków, łodzi podwodnych czy samolotów przytłacza, a wśród różnych lokalizacji działalności T-Force można się zagubić, wszystkie elementy, które nie muszą być przedstawione militarnym żargonem, opisane są w łatwy do przyswojenia sposób, nie komplikując zbędnie bardzo rozbudowanej i niełatwej w odbiorze pozycji.
Jakie mankamenty można zaobserwować w tej książce?
Mam wrażenie, że autor często się powtarza. Co kilka rozdziałów uwypukla rzeczy, które wcześniej już zostały przez niego wspomniane, jak gdyby nie wierzył, że czytelnik po ich jednokrotnym przeczytaniu będzie je w stanie zapamiętać. Rozumiem, że z kronikarskiego punktu widzenia dokładny opis poszczególnych zjawisk jest istotny, natomiast mam wrażenie, że tendencja do ciągłego wracania do tego samego wątku trochę godzi w inteligencję odbiorców, którym naprawdę nie trzeba dziesięć razy wkładać do głów tej samej informacji.
Clickbait na okładce. Nie ukrywam, że po tytule i opisie spodziewałam się nieco innego podejścia do tematyki tropienia i przejmowania na*zistowskiej wiedzy technicznej. Sądziłam, że polowanie na naukowców rzeczywiście skupi się na tych naukowcach, że będzie tu więcej „podchodów”, gry w kotka i myszkę, tropienia i przejmowania niemieckich inżynierów i wynalazców. Tymczasem większość książki skupia się na opisie fabryk, magazynów i innych obiektów oraz odnalezionych w nich militariów, a choć padają w tej książce nazwiska konkretnych postaci, tak naprawdę w całym galimatiasie poszukiwań naukowcy schodzą nieco na dalszy plan.
Czy w tym szaleństwie jest metoda? Książka prowadzi czytelników chronologicznie przez różne epoki istnienia T-Force: od zalążków tej jednostki, poprzez jej rzeczywistą organizację, rozbudowę, przekształcenie, aż do jej ostatecznego rozwiązania. Nie miałabym nic przeciwko takiemu zabiegowi, gdyby nie to, że Target Force była zbieraniną różnych mniejszych oddziałów realizujących swoje misje w tym samym czasie. Rozdziały w tej książce to kilkudziesięciostronicowe ściany tekstu, które nie posiadają żadnych podrozdziałów czy ograniczeń pozwalających rozpoznać wyraźnie, że przechodzimy z historii jednej grupki żołnierzy do perypetii innej. Słabe oznakowanie w połączeniu z ogromem militarnych opisów sprawia, że łatwo zgubić się w gąszczu mikroopowieści składających się na całą historię Target Force.
Po więcej takich recenzji zapraszam na lg: @wwiercona_w_ksiazki
May 12, 2021
Not how I was expecting this book to be. Have I learnt something? Yes. Could the book have been better? Yes. I feel the book has just scratched the surface, it has covered everything but briefly. I was expecting a bit more meat on the Bones. How T Force came into being. More about their discoveries and how the Uk tested and evaluated them and what transpired due to these discoveries.
What happened to the “rescued” scientists, the inter service and country rivalries.
The subject matter is fantastic. I feel poor delivery and content let the book down.
I view this as a taster for the subject and will now look for other books on T Force.
What happened to the “rescued” scientists, the inter service and country rivalries.
The subject matter is fantastic. I feel poor delivery and content let the book down.
I view this as a taster for the subject and will now look for other books on T Force.
May 15, 2017
Superb history of the last months of the war.
There are some holes in this story, but they are due to a lack of documentation, not due to the author. Some of that documentation is kept secret, much else was destroyed.
There are some holes in this story, but they are due to a lack of documentation, not due to the author. Some of that documentation is kept secret, much else was destroyed.
May 26, 2017
A thorough, well considered and balanced account of the secret missions of the British led T-Force to secure Nazi technology and personnel after the war. Fascinating stuff!
August 31, 2011
In the last year of the war, as British and American forces advanced into Germany, T-Force was sent on a mission to capture German technology and scientific secrets. It was an improvised force, composed of men with very diverse backgrounds, and its mission became an odd mixture of a carefully planned intelligence operation and a treasure hunt. When the war ended and many soldiers went home, T-Force remained on the ground, competing to collect German secrets and scientists for Britain. Its objectives gradually shifted as the Cold War drew a new division line in Europe.
Sean Longden tells the story of T-Force with considerably sympathy. Perhaps inevitably so, the book is a patchwork of many different stories. Many topics are briefly touched on, that are worthy of a more thorough study, such as the (still secret) British investigation of the new poison gases developed by German scientists, and their treatment of the inventors -- some of whom had tested their products on concentration camp inmates. It appears that, like the members of the Japanese Unit 731, these men succeeded in trading their knowledge for impunity. Or, on a more innocent level, the attempts of British businessmen to secure a competitive advantage in the post-war world by securing German trade secrets.
The weakness of this book may be that it too often fails to look beyond the anecdotal. Nevertheless it does a good job of telling the story of a forgotten force in a poorly documented period.
Sean Longden tells the story of T-Force with considerably sympathy. Perhaps inevitably so, the book is a patchwork of many different stories. Many topics are briefly touched on, that are worthy of a more thorough study, such as the (still secret) British investigation of the new poison gases developed by German scientists, and their treatment of the inventors -- some of whom had tested their products on concentration camp inmates. It appears that, like the members of the Japanese Unit 731, these men succeeded in trading their knowledge for impunity. Or, on a more innocent level, the attempts of British businessmen to secure a competitive advantage in the post-war world by securing German trade secrets.
The weakness of this book may be that it too often fails to look beyond the anecdotal. Nevertheless it does a good job of telling the story of a forgotten force in a poorly documented period.
March 3, 2025
"Polowanie na niemieckich naukowców" to świetna i niezwykle ciekawa książka!
Jest napisana przystępnym językiem i gdyby nie tematyka to czytało by się ją lekko, ale i tak czyta się ją bardzo dobrze. Łatwo się wciągnęłam choć nie jest to książka na jeden wieczór to i tak przeczytałam ją dosyć szybko.
To historia powstania Target Force. Oddział ten miał za zadanie przejąć tajną dokumentację, wyniki badań, broń oraz niemieckich naukowców. Dlaczego? Żeby Niemcy nie zdołali się jej pozbyć czy schować jak po pierwszej wojnie światowej, aby pozyskać wyniki dotyczące nowoczesnej technologii i samemu ją rozwijać oraz aby kto inny jej nie przejął.
Dowiadujemy się jak powstał Target Force, jakie były jego pierwsze zadania oraz późniejsze działania. Początkowo grupa nie była zbyt liczna, z czasem osiągnęła większe rozmiary. Początkowo działała przy boku innych pododdziałów, potem wykonywała stricte swoje zadania.
Zdecydowanie nie jest to nudna lektura, raczej fascynująca. Przeczytamy tutaj o działaniach wojennych, o udziale żołnierzy w walkach oraz zdobywaniu danych, ludzi i wyposażenia które niekiedy miało ogromne znaczenie w planowaniu ataku.
Podobało mi się, że zostały tutaj zamieszczone wspomnienia żołnierzy walczących na froncie. To historia niezwykłych i odważnych ludzi.
Bardzo polecam!
Jest napisana przystępnym językiem i gdyby nie tematyka to czytało by się ją lekko, ale i tak czyta się ją bardzo dobrze. Łatwo się wciągnęłam choć nie jest to książka na jeden wieczór to i tak przeczytałam ją dosyć szybko.
To historia powstania Target Force. Oddział ten miał za zadanie przejąć tajną dokumentację, wyniki badań, broń oraz niemieckich naukowców. Dlaczego? Żeby Niemcy nie zdołali się jej pozbyć czy schować jak po pierwszej wojnie światowej, aby pozyskać wyniki dotyczące nowoczesnej technologii i samemu ją rozwijać oraz aby kto inny jej nie przejął.
Dowiadujemy się jak powstał Target Force, jakie były jego pierwsze zadania oraz późniejsze działania. Początkowo grupa nie była zbyt liczna, z czasem osiągnęła większe rozmiary. Początkowo działała przy boku innych pododdziałów, potem wykonywała stricte swoje zadania.
Zdecydowanie nie jest to nudna lektura, raczej fascynująca. Przeczytamy tutaj o działaniach wojennych, o udziale żołnierzy w walkach oraz zdobywaniu danych, ludzi i wyposażenia które niekiedy miało ogromne znaczenie w planowaniu ataku.
Podobało mi się, że zostały tutaj zamieszczone wspomnienia żołnierzy walczących na froncie. To historia niezwykłych i odważnych ludzi.
Bardzo polecam!
November 15, 2015
In T-Force Sean Longden tells the story of the Allied forces strategy for capturing intelligence as field troops advanced. As Longden argues T-Forces role and its valuable work has been mostly airbrushed from history, in part because a lot of its work was classified (and some still remains so), in part because the force was quite internally fractured. In the few accounts that do discuss its work, there is a lot of misconception and misreporting. His aim then was to provide a more thorough and overarching history of T-Force, drawing on archival sources and interviews with a handful of remaining personnel. The result is a fascinating tale, that is a little uneven in its treatment, is often quite sketchy, and overly relies on personal testimony from a small group. It also suffers from some repetition and in the conclusion in particular speculation. Nonetheless, the book provides a good overview of T-Force, especially in the immediate post-war era, and Longden fulfils his aim.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews