Ada Defterleri

by Enis Batur

"Kışın, şehir hayatı gözlem yapma olanağı tanımıyor pek. Yaz yaşantısı daha bir açık. Her yerde olduğu gibi adalarda da. Üç yıldır, bir bakıma rasathane çalışıyor içimde. Balkondan bakarken komşuları, sokaklardan geçerken uzak komşuları, iskelede daha geniş bir nüfusun üyelerini görebiliyorum. Nasıl biz uzun uzun oturuyorsak balkonumuzda ve görüyorsak, onlar da görüyorlar.

Başıboşluk, tamı tamına hiçbir şey yapmamak değil doğal olarak. Balkonda, bakıyor, düşünüyorum: Aklımdan hep bir şeyler geçiyor, öyleyse başıboş sayılmam, diyebilir miyim?

Saatlerce gazete okuyor, şuradaki. İki kadın her gün, oturuyor konuşuyorlar, şurada. Kağıt oynuyor durmadan, kimileri. Bulmaca çözüyor berikiler. Plaja hiç gitmiyoruz ama, bütün gün orada, sereserpe uzananlar var, biliyoruz.

Yarıyarıya ya da seyrek mi, yoksa hepten mi, başıboşluk?

Her gün, onca saat masabaşında, ulvî ve süflî konularda yazıyor, okuyor olmam, başkalarının gözünde başıboşluğun hası anlamına geliyor mudur?

Daha iyi, doğru, daha anlamlı biçimde hayatı geçirmek fikri, bütün göreceliğiyle karşımda dikiliyor. Hayatta tek gerçek (ne demeye geliyorsa) amaç (ne demeye geliyorsa), kişinin mutluluğuna yaklaşması, erişmesiyse, ki bir yanım bunu söylüyor, sağladığı sürece başıboşluğu(muzu) hafife almamalı, küçümsemeye kalkışmamalıyız.

Başıboş olmanın tersi ne hem? Neredeyse yirmidört saatini meşgûl geçirmek, anlamlılığın ve mutluluğun kaynağı mı?

Boşyere uğraşların dökümü yapılacak olsa, buraya sığmaz.

Kime göre hangi değer dizgesine, merdivenine göre?

Gene de, köşesinde, ayırıyor ve taçlandırıyor herkes, belli seçimleri ve edimleri. Adanın hayvanlarını beslemek, onlara düzenli su temin etmek, hasta olanlarıyla ilgilenmek, kiminin gözünde. Kışın yorgunluğunu, hamlığını atmak, dinlenmek ve dinmek, bir başkasının gözünde. Okumak, dinlemek, paylaşmak. Bahçesinde çalışmak. Eğlenmek, keyif çatmak, yemek içmek.

Birinin ölçüsüyle başıboşluk, ötekisinde mutluluk, kutluluk koşulu.

Farkında ol, kal diyoruz Petrarca, ben, başkaları.

Neden ki?"

463 pages, Paperback

First published January 1, 2008

About the author

Ahmet Enis Batur is a Turkish poet, essayist, novelist, publisher and editor.

Born in Eskişehir, Enis Batur studied at St. Joseph High School (Istanbul), METU-Sociology (Ankara), and Sorbonne University (Paris).

Enis Batur is one of the leading figures in contemporary Turkish literature with a large body of work, extending to over two hundred volumes. Some of his works have been translated into European languages including French, English and Italian.

Reviews

[Cem · Rating 5 out of 5]

muhtemelen, enis batur'un en iyi kitabı.

yıllar sonra editi: böyle söyleyerek birkaç kişiyi yanıltmış olabilirim. evet, bence en iyi kitabı ama enis batur'u iyi tanıyan okurlar için öyle. hani 5-10 kitabını okumuş olsanız bile içine girmeniz zor. rahatlıkla öneremezsiniz de insanlara veya alıp hediye edemezsiniz, çünkü çok 'içeriden' bir kitap bu. adalar'ı seviyorsanız biraz oradan kurtarabilirsiniz belki. neredeyse günlük kadar var ama günlük de değil. okurken günlük sanabilirsiniz ama yazarın, günlüğünden bahsettiği satırlara gelince anlıyorsunuz durumu. yine de tavsiye eder miyim, ederim: çünkü farklı ve orijinal bir kitapla karşılaşacaksınız.

[Fatih Yeter · Rating 5 out of 5]

İçbükey bir hayat kesitinin içinde inziva, temas, hayat, yalnızlık ve ölüm üzerine damıtılmış imgelemden gelen naif ve samimi içdökümü yazılar. Eğer sizde ada'yı adaları inzivayı, yalnızlığı ve özgün bir edebiyat ustasından imgelemin esrik doğasına vurgunsaniz okudugunuzda seveceginiz bir kitap.

[Zeynep Gul · Rating 5 out of 5]

Ah S.Rifat ah.... adadayken okuyup, her adaya dönüşte yanında taşır olduğuma dair...