Τα παιδιά της μεγάλης σιωπής

by Μάιρα Παπαθανασοπούλου

Ανατολική Γερμανία, αρχές της δεκαετίας του '50. Ο Σταύρος, γεννημένος στη σκληρή ελληνική επαρχία ανήμερα της γερμανικής εισβολής το 1941 έχει εκπατριστεί την περίοδο του Εμφυλίου και, μαζί με εκατοντάδες άλλα παιδιά, γνωστά ως "παιδιά του Μάρκου", έχει εγκατασταθεί στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, όπου φοιτά στο δημοτικό σχολείο Ελεύθερη Ελλάδα στο Ράντεμποϊλ της Δρέσδης. Ο δάσκαλος Πέτρος Νικολάου, πολιτικός πρόσφυγας του οποίου η δράση στον ΕΛΑΣ ανακόπηκε από τη φυματίωση, θέτει τον χαρισματικό, εκ γενετής μονόχειρα, Σταύρο υπό την προστασία του.
Στη Δρέσδη ζει και ο θείος του παιδιού Γιάννης Παπαδάκος, γιος του ιδρυτή της περίφημης καπνοβιομηχανίας Πάπαλαντ, που άλλαξε χέρια την περίοδο του ναζισμού. Όταν ο Σταύρος θα τον συναντήσει το 1964, θα ξεκινήσει και η αισθηματική αγωγή του. Θα νιώσει τα πρώτα του ερωτικά σκιρτήματα για τη Σιμόνε, την Εβραία γυναίκα του Παπαδάκου. Η γνωριμία του, όμως, με τη Μάρτα, ένα από τα "παιδιά του Χίμλερ", θα είναι η αρχή μιας παθιασμένης ερωτικής ιστορίας που θα εξελιχθεί σε ένα ψυχροπολεμικό κατασκοπευτικό θρίλερ υπό το άγρυπνο μάτι της Στάζι.
Μια ιστορία για τα παιδιά που βρέθηκαν, ερήμην τους, στην "άλλη πλευρά", ένα μυθιστόρημα για τη βαρύτατη σκιά που ρίχνει η Ιστορία στη ζωή των ανθρώπων, για την ταυτότητα των ξεριζωμένων, για τα τραύματα του Ψυχρού Πολέμου.

390 pages, Paperback

Published December 1, 2022

About the author

Η Μάιρα Παπαθανασοπούλου (English: Maira Papathanasopoulou) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία και εργάζεται ως μεταφράστρια. Το 1998 κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλιο, το μυθιστόρημα "Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα", το οποίο πολύ γρήγορα κατέκτησε την πρώτη θέση στον πίνακα των μπεστ σέλερ και μέσα σε δύο χρόνια κυκλοφόρησε σε περισσότερα από 250.000 αντίτυπα. Το βιβλίο που κέρδισε τους περισσότερους ΄Ελληνες αναγνώστες μεταφράστηκε και κυκλοφορεί στα αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά, πορτογαλικά, ολλανδικά, σουηδικά, φιλανδικά, πολωνικά, εβραϊκά, τουρκικά και τσέχικα. Το 2000 εκδόθηκε το δεύτερο μυθιστόρημά της, "Οι τοξικές ενώσεις του αρσενικού" που γνώρισε και αυτό μεγάλη επιτυχία, το 2004 το μυθιστόρημα "Εσύ, γλυκιά μου εξουσία", το 2006 το "Μακάριοι οι πενθούντες" και το 2014 το "Mamma Santissima. Έχει γράψει επίσης τα παιδικά βιβλία "Τι κι αν είμαι ασβός" (2001) και "Έχω ράμματα για τη γούνα σου" (2002). Διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, και έχει συμμετάσχει σε 2 συλλογές διηγημάτων.

Reviews

[Georgina Koutrouditsou · Rating 4 out of 5]

Μου άρεσε αρκετά,ειδικά ο τρόπος που χειρίζεται τα πολιτικά γεγονότα μιας δύσκολης ιστορικής περιόδου για αρκετές χώρες.Και αυτό σημαίνει πολλά για το θάρρος (άραγε ακόμα χρειάζεται κάτι τέτοιο;)να ειπωθούν (ίσως και να ερμηνευθούν) κάποια πράγματα μέσα στα πλαίσια της μυθοπλασίας που υπηρετεί το παρόν μυθιστόρημα.Είναι άκρως ενδιαφέρουσα,βέβαια,και η μελέτη που πραγματοποίησε η συγγραφέας,όπως αναφέρει στο τέλος του βιβλίου.Ωστόσο,μυθιστορηματικά και σε επίπεδο αφηγηματικής ολοκλήρωσης δυστυχώς μου άφησε ένα κενό σχετικά με τον κεντρικό ήρωα και ό,τι είχε πλάσει γύρω του.Μπορώ να υποθέσω όμως ότι θα ήθελε ο αναγνώστης να μαντέψει/φανταστεί το "τέλος" που επιθυμεί ο ίδιος...
Να τονιστεί ότι δεν χαρακτηρίζεται ως ιστορικό μυθιστόρημα,άλλα κάνοντας χρήση των ιστορικών γεγονότων χτίζει την μυθοπλασία που επιθυμεί (χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι τυχόν τα παραποιεί,γιατί δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο).

[Margaret · Rating 3 out of 5]

Εξαιρετικο πόνημα, αλλά λείπει το τέλος. Μια μυθοπλασία στηριγμένη σε ιστορικά γεγονότα, δεν παύει να είναι μια ιστορία που πρέπει να ολοκληρωθεί.

[Panagiotis · Rating 4 out of 5]

Συνιστώ να διαβαστεί από τους νεότερους . Μια γλαφυρή προσέγγιση της σκληρής εποχής της δεκαετίας του ‘40 για τις γυναίκες της επαρχίας , με κάδρο τον εμφύλιο και την ζωή των παιδιών που ως επι το πλείστον αρπάχτηκαν βίαια από τις μάνες τους από τους κουμουνιστες στο όνομα μιας καλύτερης ζωής. Ο νόστος για την χαμένη πατρίδα δεν σβήνεται ποτέ αλλά η ζωή συνεχίζεται στην καινούργια πια πατρίδα . Άλλοι πρωταγωνιστές θα μπουν στη ζωή του πρόσφυγα . Η αγάπη της μάνας δεν σβήνει ούτε στο υποσυνείδητο ενός παιδιού ποτέ.

[Stavros Antonop · Rating 2 out of 5]

Ξεκινάει χτίζοντας μια ωραία πλοκή με δύσκολο θέμα. Τα παιδιά που μεταφέρθηκαν σε σοσιαλιστικές χώρες υπό το βάρος ενός εμφυλίου πολέμου. Στην συνέχεια, η συγγραφέας, με μια σειρά από λογικά άλματα, μπλέκει το πρόγραμμα ευγονικης του Χιμλερ με μια περίεργη λογική σύνδεση με τα παιδια του εμφυλίου , μαζί με ερωτικες ιστορίες και κλείνει με μια τραγική παρένθεση της παρακολούθησης από την Στάζι για να καταλήξει σε μια ιστορία χωρίς τέλος. Δεν είναι καλό το αποτέλεσμα. Η συγγραφέας έμπλεξε τα πάντα και έχασε την μπάλα.

[Dimitrios Sygkas · Rating 4 out of 5]

Δεν θυμάμαι να μου έχει συμβεί ποτέ το να ξεκινώ ένα βιβλίο με χαμηλές προσδοκίες, στην πορεία της ανάγνωσης να ανεβαίνουν κατακόρυφα και στο τέλος να πέφτουν πάλι. Ενδιαφέρουσα ιστορία και με πληροφορίες για ένα ζήτημα που δεν συζητείται, παρά μονο ελάχιστα, στην Ελλάδα.

[Stelios · Rating 3 out of 5]

Περίμενα περισσότερα