What do you think?
Rate this book
Dorsten
Negen rommelige levens: Olga is overgeleverd aan haar verpleger, Lorraine's leven heeft een miserabele start wanneer ze door de vriend van haar moeder te werk wordt gesteld en Rosa stapt over al haar grenzen heen voor haar geliefde, en dan zijn er nog Hanna, Kiki, Eddie, Sallie, Alma en Frankie met hun eenzame levens en onmogelijke liefdes. En er is seks, veel seks. Nienke 's Gravemade houdt van haar personages, die stuk voor stuk een verlangen proberen te stillen, tegen beter weten in of omdat ze niet anders kunnen. Ze vrijen, bewonderen, drinken, neuken, verliezen en bestijgen. Niet omdat ze nou zo geil zijn, maar omdat ze op de hielen worden gezeten. Door vergankelijkheid, schimmen uit het verleden of simpelweg de dood.
171 pages, Paperback
First published November 9, 2022
6 people are currently reading
143 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
August 20, 2025
Goed geschreven, weinig variatie in de verhalen.
September 11, 2025
Interessante verhalen. Ik zou meer willen weten maar juist dan stoppen de verhalen. Ik weet niet zo goed wat ik ervan vind.
December 20, 2023
Deze verhalenbundel prijkte tussen de nieuwe aanwinsten in mijn plaatselijke bibliotheek. Ik had zin in iets luchtigs, dus sleepte ik hem mee naar mijn burgerwoning. Luchtig bleek achteraf niet het juiste adjectief, maar vlot leest dit boekje wel. Op 24u tijd ging ik door alle verhalen.
Het citaat van Charles Bukowski dat vooraf gaat aan de verhalen, vat ze eigenlijk perfect samen, zowel qua toon als inhoud: ‘we ask for no mercy or no / miracles; we are strong enough to live / and tot die and to / kill flies.’ Qua stijl zijn er wel wat overeenkomsten met Bukowki, al spelen de verhalen van ’s Gravemade zich (over het algemeen) iets minder aan de zelfkant van de maatschappij af. Wel voelen haar personages zich vaak eenzaam en miserabel, worstelen ze met het leven en met de liefde. ‘En er is seks, veel seks.’ Zo staat het op de achterflap. En dat klopt. Seks speelt een belangrijke rol in elk verhaal. Meteen al in de openingsregels zit een verpleger met zijn vinger in de vagina van een meisje met een locked in syndroom. ‘Kleine zweetdruppeltjes liggen op zijn bovenlip. Een hand beweegt tussen mijn benen.’ Het is een heftig, maar fascinerend verhaal, dat je meteen bij de lurven grijpt. Dat er zoveel seks in deze verhalen zit, stoort nergens. De seks is nooit gratuit, maar vormt een wezenlijk onderdeel ven de levens van deze personages. Wat ook helpt is de manier waarop ’s Gravemade één en ander verwoordt: expliciet, maar niet op een pornografische manier. Deze vrouw kan schrijven. Net als bij Bukowski zit er vaart in haar verhalen. Ze verliest zich zelden in nutteloze details, creëert met enkele raak gekozen woorden een sfeer.
Wat wel nog beter kan is de opbouw. Bij sommige verhalen is het slot wat teleurstellend. Vooral in het midden van de bundel zakt het niveau wat in. Sterkst vond ik het verhaal ‘Lorraine’, dat vreemd genoeg het meest exotische is, in die zin dat het zich als enige niet in onze lage lande afspeelt. (Oké, het slotverhaal speelt zich af in Londen, maar dat had evengoed Brussel of Amsterdam als locatie kunnen hebben.)
Ik had nog nooit van Nienke ’s Gravemade gehoord. Op de binnenflap staat ze afgebeeld in haar keuken. Ze draagt een zwarte beha, leunt voorover op het aanrecht en staart de lezer vrank en vrij aan. Een krachtige pose die nog versterkt wordt door het arsenaal messen op de achtergrond. Google leert me dat ‘Dorsten’ haar debuut is en dat ze vooral actief is als actrice en fotografe. Dat laatste kan verklaren waar de krachtige beelden in haar werk vandaan komen. 3.5 sterren voor dit boek. Nog wat sleutelen aan die opbouw en dat worden er meer bij een volgende publicatie. Veelbelovend debuut.
Het citaat van Charles Bukowski dat vooraf gaat aan de verhalen, vat ze eigenlijk perfect samen, zowel qua toon als inhoud: ‘we ask for no mercy or no / miracles; we are strong enough to live / and tot die and to / kill flies.’ Qua stijl zijn er wel wat overeenkomsten met Bukowki, al spelen de verhalen van ’s Gravemade zich (over het algemeen) iets minder aan de zelfkant van de maatschappij af. Wel voelen haar personages zich vaak eenzaam en miserabel, worstelen ze met het leven en met de liefde. ‘En er is seks, veel seks.’ Zo staat het op de achterflap. En dat klopt. Seks speelt een belangrijke rol in elk verhaal. Meteen al in de openingsregels zit een verpleger met zijn vinger in de vagina van een meisje met een locked in syndroom. ‘Kleine zweetdruppeltjes liggen op zijn bovenlip. Een hand beweegt tussen mijn benen.’ Het is een heftig, maar fascinerend verhaal, dat je meteen bij de lurven grijpt. Dat er zoveel seks in deze verhalen zit, stoort nergens. De seks is nooit gratuit, maar vormt een wezenlijk onderdeel ven de levens van deze personages. Wat ook helpt is de manier waarop ’s Gravemade één en ander verwoordt: expliciet, maar niet op een pornografische manier. Deze vrouw kan schrijven. Net als bij Bukowski zit er vaart in haar verhalen. Ze verliest zich zelden in nutteloze details, creëert met enkele raak gekozen woorden een sfeer.
Wat wel nog beter kan is de opbouw. Bij sommige verhalen is het slot wat teleurstellend. Vooral in het midden van de bundel zakt het niveau wat in. Sterkst vond ik het verhaal ‘Lorraine’, dat vreemd genoeg het meest exotische is, in die zin dat het zich als enige niet in onze lage lande afspeelt. (Oké, het slotverhaal speelt zich af in Londen, maar dat had evengoed Brussel of Amsterdam als locatie kunnen hebben.)
Ik had nog nooit van Nienke ’s Gravemade gehoord. Op de binnenflap staat ze afgebeeld in haar keuken. Ze draagt een zwarte beha, leunt voorover op het aanrecht en staart de lezer vrank en vrij aan. Een krachtige pose die nog versterkt wordt door het arsenaal messen op de achtergrond. Google leert me dat ‘Dorsten’ haar debuut is en dat ze vooral actief is als actrice en fotografe. Dat laatste kan verklaren waar de krachtige beelden in haar werk vandaan komen. 3.5 sterren voor dit boek. Nog wat sleutelen aan die opbouw en dat worden er meer bij een volgende publicatie. Veelbelovend debuut.
February 6, 2023
Nienke 's Gravemade (1982) is actrice en fotograaf en volgde haar theateropleiding bij de Trap in Amsterdam. Dorsten is haar prozadebuut, een roman waarin grenzen opgezocht wor-den. Een paar jaar geleden schreef ze een verhaal voor een erotisch verhalencollectief. Nienke 's Gravemade was in der tijd hevig onder de indruk van Salò van Pier Paolo Pasolini en Sex Education. Daarom is het dan ook wat logisch dat ze in haar debuutroman Dorsten de rafelige randen opzoekt van wat acceptabel is.
Daartoe verzamelt ze negen levens waar een flinke hoek van af is. Het zijn mensen die in situaties terecht komen die ze ei-genlijk niet wil willen maar die ze zelf niet meer in de hand hebben. Zo is er Olga die vanwege haar locked-in syndroom overgeleverd is voor de intieme zorgen aan haar thuis verple-ger. Maar de man vertoont grensoverschrijdend gedrag waar-tegen ze zich niet kan verweren omdat ze enkel met haar ogen kan knipperen.
Dan is er nog de piepjonge Lorraine wier leven een miserabele start heeft wanneer ze door haar stiefvader te werk wordt ge-steld als stripper maar hoe jong dat ze ook is toch weet Lor-raine haar grenzen te stellen als het moet zelfs met geweld.
Het verhaal van Rosa is uiterst schrijnend. Ze stapt over al haar grenzen heen voor de laatste wens van haar man.
Stuk voor stuk proberen de hoofdpersonen in Dorsten een verlangen te stillen, tegen beter weten in of omdat ze niet an-ders kunnen. Dat het boek begint met een citaat van Charles Bukowski is dan ook absoluut geen toeval.
De auteur heeft heel sterke verhalen gecreëerd waarin seks gewild of ongewild een belangrijke rol speelt.
Daartoe verzamelt ze negen levens waar een flinke hoek van af is. Het zijn mensen die in situaties terecht komen die ze ei-genlijk niet wil willen maar die ze zelf niet meer in de hand hebben. Zo is er Olga die vanwege haar locked-in syndroom overgeleverd is voor de intieme zorgen aan haar thuis verple-ger. Maar de man vertoont grensoverschrijdend gedrag waar-tegen ze zich niet kan verweren omdat ze enkel met haar ogen kan knipperen.
Dan is er nog de piepjonge Lorraine wier leven een miserabele start heeft wanneer ze door haar stiefvader te werk wordt ge-steld als stripper maar hoe jong dat ze ook is toch weet Lor-raine haar grenzen te stellen als het moet zelfs met geweld.
Het verhaal van Rosa is uiterst schrijnend. Ze stapt over al haar grenzen heen voor de laatste wens van haar man.
Stuk voor stuk proberen de hoofdpersonen in Dorsten een verlangen te stillen, tegen beter weten in of omdat ze niet an-ders kunnen. Dat het boek begint met een citaat van Charles Bukowski is dan ook absoluut geen toeval.
De auteur heeft heel sterke verhalen gecreëerd waarin seks gewild of ongewild een belangrijke rol speelt.
November 23, 2024
Heeeel veeeel seks, in verschillende levens, die vaak van spijt en treurnis doordrenkt zijn. Kon het soms maar moeilijk verdragen al die tragiek van een levensloop. De seks vaak een mager hoogtepunt in een bestaan. Geen opbeurende bundel, wel een aanrader, vooral door de krachtige snelle manier waarop ze schrijft en je als lezer meeneemt in een verhaal.
July 22, 2023
Het is niet makkelijk goed over seks te schrijven, 's Gravemade lukt het. Zit veel vaart in de verhalen, je hebt ze in een paar uur uit. Door de thematiek voelt de diversiteit aan verhalen soms een tikje geforceerd. Inclusief gratis Bukowski referenties
July 11, 2025
Bijzonder origineel, grappig, en wat een heerlijke schrijfstijl. Niet elk verhaal kon me bekoren, maar een zeer geslaagd experiment. Deed me denken aan de debuten van Désanne van Brederode en Connie Palmen: je identiteit onderzoeken d.m.v. je relatie met verschillende mannen.
January 15, 2023
Het boek van Nienke leest als een sneltreinvaart. De diverse verhalen zogen me op in alle kleine werelden. De beschrijving van het boek is erg raak en hoef ik dus ook niet te herhalen. :)
December 11, 2023
9 kortverhalen over 9 levens en het beleven van genot, over de verschillende lagen van bevolking en leeftijd heen.
March 31, 2024
Enigszins absurde verhalen over vrouwen die wel heel veel met sex bezig zijn. Wel komisch hier en daar. Vlot geschreven, binnen paar uur uit.
January 12, 2025
Good geschreven maar wel echt heel veel sex
March 28, 2025
Smullen van mooie zinnen, plot twists en goorheid. Zo wil ik er nog wel een.
April 13, 2025
Heel veel seks, geweld en dood. Leest enorm vlot. Soms een beetje cringe, for lack of a better term. Smaakt naar meer.
February 7, 2023
‘Dorsten’ is opgedeeld in 9 hoofdstukken. 9 verschillende personages, met elk een uniek verhaal en eenzaamheid als gemene deler. En seks, dat ook. Gelukkig in gepaste mate en niet altijd te straight in your face. Het past simpelweg in het verhaal, het hoort erbij, het geeft de nodige diepgang. En gelukkig maar want ik houd niet zo van teveel expliciete seksscènes in boeken. Laat dat je dus alvast niet afschrikken.
Het verhaal van Olga kwam alvast binnen, eveneens als het daarop volgende, en volgende… en volgende. Het zet de lezer aan het denken en de hoofdstukken blijven nazinderen. Af en toe eindigen de verhalen ook met een bijzondere twist, een wending die je niet verwacht. Ik werd vaak op het verkeerde been gezet en de auteur wist mij dus af en toe te verrassen, heerlijk.
Voor mij hadden nagenoeg alle verhalen een donker randje en ook iets heel triest. Het hoofdstuk over Frankie kon mij dan weer echt heel erg doen lachen en is pijnlijk herkenbaar. Geen zorgen ik ben geen influencer maar ik herkende er wel een aantal mensen in. Pijnlijk belachelijk soms.
‘Dorsten’ gaat over eenzaamheid, zoals het voorkomt in de verschillende lagen van onze maatschappij: jong, oud, rijk, arm(er), gezond, ongeneeslijk ziek, er komen heel uiteenlopende personages aan bod en geen van hen ontkomt er aan. Maar ook gaat het over verlangen (naar verbinding), huidhonger.
Het is moeilijk om hier een verhaal te kiezen dat er uitspringt want ieder hoofdstuk is uniek, is goed geschreven en weet te raken. Stuk voor stuk gelaagde personages die nog even in je gedachten blijven nazinderen.
Kunnen we het tenslotte ook nog even over de omslag hebben? Ik dacht eerlijk waar dat ik naar een armplooi zat te kijken maar als je het boek dus volledig openvouwt, tja… Geniet.
“Verdriet kun je soms pas echt goed aanraken als er iemand is die het voor jou aanraakt. Als je door een warme hand op je rug de eenzaamheid van de huid eronder kunt voelen.”
“Allejezus, wat kan je kapot toch gaan aan het leven.”
Het verhaal van Olga kwam alvast binnen, eveneens als het daarop volgende, en volgende… en volgende. Het zet de lezer aan het denken en de hoofdstukken blijven nazinderen. Af en toe eindigen de verhalen ook met een bijzondere twist, een wending die je niet verwacht. Ik werd vaak op het verkeerde been gezet en de auteur wist mij dus af en toe te verrassen, heerlijk.
Voor mij hadden nagenoeg alle verhalen een donker randje en ook iets heel triest. Het hoofdstuk over Frankie kon mij dan weer echt heel erg doen lachen en is pijnlijk herkenbaar. Geen zorgen ik ben geen influencer maar ik herkende er wel een aantal mensen in. Pijnlijk belachelijk soms.
‘Dorsten’ gaat over eenzaamheid, zoals het voorkomt in de verschillende lagen van onze maatschappij: jong, oud, rijk, arm(er), gezond, ongeneeslijk ziek, er komen heel uiteenlopende personages aan bod en geen van hen ontkomt er aan. Maar ook gaat het over verlangen (naar verbinding), huidhonger.
Het is moeilijk om hier een verhaal te kiezen dat er uitspringt want ieder hoofdstuk is uniek, is goed geschreven en weet te raken. Stuk voor stuk gelaagde personages die nog even in je gedachten blijven nazinderen.
Kunnen we het tenslotte ook nog even over de omslag hebben? Ik dacht eerlijk waar dat ik naar een armplooi zat te kijken maar als je het boek dus volledig openvouwt, tja… Geniet.
“Verdriet kun je soms pas echt goed aanraken als er iemand is die het voor jou aanraakt. Als je door een warme hand op je rug de eenzaamheid van de huid eronder kunt voelen.”
“Allejezus, wat kan je kapot toch gaan aan het leven.”
Displaying 1 - 15 of 15 reviews