Είσαι ποδοσφαιρόφιλος και λατρεύεις την Premier League. Ανοίγεις την τηλεόραση, που δείχνει έναν αγώνα της Τσέλσι για το Αγγλικό πρωτάθλημα ή για το Κύπελλο. Απολαμβάνεις μπαλίτσα, ενώ, βλέποντας πλάνα από τις εξέδρες, ζηλεύεις το ωραίο, πανηγυρικό και ήρεμο κλίμα που επικρατεί, με φιλάθλους και των δυο ομάδων να είναι δίπλα-δίπλα, χωρίς να γίνεται η παραμικρή φασαρία. Ούτε δάδες αναμμένες, ούτε καπνογόνα, ούτε κέρματα/αναπτήρες/μπουκάλια/τσιμεντόλιθοι/θερμοσίφωνες να ρίπτονται στον αγωνιστικό χώρο, ούτε καν υβριστικά συνθήματα, εδώ που τα λέμε.
Ε, λοιπόν, τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά πριν κάτι δεκαετίες. Τότε τα Αγγλικά γήπεδα ήταν πεδία μάχης διαφόρων χούλιγκαν και τραμπούκων. Ήταν ευκαιρία για ξέσπασμα, για επίδειξη δύναμης, για εκτόνωση. Έβλεπες ομάδες νεαρών να πηγαίνουν και να καταλαμβάνουν το πέταλο των οπαδών της αντίπαλης ομάδας, οπαδούς να κυνηγιούνται από εξέδρα σε εξέδρα και ακόμα και μέσα στον αγωνιστικό χώρο, με τους περισσότερους εξ αυτών, μετά το τέλος του αγώνα, να μην ξέρουν καν πόσο ήρθε το σκορ. Και, φυσικά, μπόλικο ξύλο έπεφτε και έξω από τα γήπεδα, πριν και μετά τους αγώνες. Και όταν οι οπαδοί της μιας ομάδας "έχαναν" στο ξυλίκι που έπεφτε, δεν περίμεναν την ώρα να ξαναβρεθούν σε τυχόν επαναληπτικό αγώνα, για να πάρουν το αίμα τους πίσω. Και πάει λέγοντας.
Το βιβλίο το γράφει ένας χουλιγκανοπαδός (Hoolifan) της Τσέλσι, που ήταν χωμένος μέσα σ'αυτά τα πράγματα, από τη δεκαετία του '60 μέχρι και τη δεκαετία του '90. Δεν ωραιοποιεί καταστάσεις, δεν χαϊδεύει αυτιά, δεν περηφανεύεται, απλώς λέει τα πράγματα με τ'όνομά τους, περιγράφει με ωμό, γλαφυρό και ρεαλιστικό τρόπο τον κόσμο των Άγγλων χούλιγκαν της εποχής του. Ο αναγνώστης γίνεται μάρτυρας διαφόρων σκηνών βίας, επεισοδίων και τραγελαφικών καταστάσεων εντός και εκτός γηπέδων, και γνωρίζει ένα κάρο απίθανους τύπους, από πραγματικούς αλητόβιους μέχρι τύπους που θα εμπιστευόσουν και τη ζωή σου ακόμα. Η γραφή είναι όσο απλή, γλαφυρή και εθιστική χρειάζεται, για να χαθεί ο αναγνώστης σ'έναν κόσμο τραχύ και, κατά κάποιο τρόπο, συναρπαστικό.
Το βιβλίο είναι σημαντικό για το είδος του, γιατί αναδεικνύει με τον πιο αληθινό και αυθεντικό τρόπο, τις συνθήκες που επικρατούσαν στα Αγγλικά γήπεδα, από τη δεκαετία του '60 μέχρι και τη δεκαετία του '90. Λογοτεχνικά μπορεί και να μην είναι το καλύτερο εκεί έξω, όμως διαβάζεται με ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος και προσφέρει στον αναγνώστη εικόνες και συναισθήματα. Επίσης, θεωρώ ότι έχει πράγματα να προσφέρει για την κατανόηση εκείνων των νεαρών, που μπλέκονται σε καταστάσεις γεμάτες βία και μίσος. Η ελληνική έκδοση πολύ καλή, με προσεγμένη μετάφραση και χρήσιμες σημειώσεις στο τέλος.