Nieśmiały Wiktor poznaje szaloną i pełną energii Damrokę. Jego siostra Wika gubi się we własnych uczuciach. Diupa to pół roku z życia rodziny, w której wszyscy – od papugi po babcię – mają swoją rolę do odegrania. Seria miętowa to współczesna Polska: aktualne problemy, radości i tematy z życia tu i teraz.
Autorka felietonów, opowiadań oraz powieści dla dzieci i młodzieży. Jej twórczość podpowiada jak sobie radzić w domu i w szkole, w dobrych i złych chwilach, z przyjaciółmi i z rodzicami. Odnosi się do wartości takich jak uczciwość, szczerość wobec siebie i innych, przyjaźń, miłość i szacunek dla drugiego człowieka.
Ukończyła XXXVII LO w Warszawie, następnie Wyższą Szkołę Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, wydział rewalidacji, kierunek: pedagogika terapeutyczna. Pracowała jako nauczycielka i pedagog-terapeuta.
Mieszka z mężem i córką na warszawskim Tarchominie (wcześniej na Bródnie). Na Bródnie toczy się też akcja wielu powieściowych wydarzeń.
Zadebiutowała w 1997 r. w „Filipince” tekstem dotyczącym zdawania egzaminów ustnych pt. 100% skuteczności. Współpracuje z pismami „Cogito”, „Victor Gimnazjalista”, „Victor Junior”, „Trzynastka”, „Witch”, „Edukacja Twojego Dziecka”, „Twój Styl”, „Przyjaciółka”, „Filipinka”.
W 2002 r. nakładem wyd. Pracownia Słów ukazał się jej debiut książkowy pt. Wszystko, tylko nie mięta, od 2003 roku pisarka współpracuje z wydawnictwem Egmont.
W 2009 roku jej powieść Bardzo biała wrona otrzymała tytuł Książki Roku Stowarzyszenia Przyjaciół Książki dla Młodych (Polskiej Sekcji IBBY).
* Wszystko, tylko nie mięta (Warszawa 2002, Warszawa 2005) * Diupa (Warszawa 2002, Warszawa 2006) * Krzywe 10 (Warszawa 2003) * Lawenda w chodakach (Warszawa 2004) * Chłopak Beaty (Warszawa 2004) * Cztery łzy (Warszawa 2004) * Lina Karo (Warszawa 2004) * Furteczki (Warszawa 2004) * Piątki (Warszawa 2004) * Drugi (Warszawa 2005) * Prawie czarodziejki I (Warszawa 2005) * Michał Jakiśtam (Warszawa 2006) * Ogon Kici (Warszawa 2006) * Koleżaneczki (Warszawa 2006) * Prawie czarodziejki II (Warszawa 2006) * Środek kapusty (Warszawa 2006) * Kiedyś na pewno (Warszawa 2007) * Lisia (Warszawa 2007) * Piotruś Kita (Warszawa 2007) * Pajączek na rowerze (Warszawa 2008) * Rezerwat niebieskich ptaków (Warszawa 2008) * Yellow Bahama w prążki (Warszawa 2009) * Bardzo biała wrona (Warszawa 2009)
Trochę się rozczarowałam. Pierwsza część książki mnie dość wynudziła, później było trochę lepiej, ale wciaz bez szału. Niby miło się słuchało, ale nie mogłam się wygryźć w bohaterów i fabułę. Pierwszy tom duuuużo lepszy
była mniej chaotyczna niż 1 część, ale tęskniłam za rodzinką gwidoszów i przez to jakoś mniej mi się podobała. nowi bohaterowie fajni, ale na razie nie mają dla mnie tego czegoś. moi ulubieńcy to babcia i krzysio, genialni byli.
Sięgając po tę książką, nie oczekujcie, że będzie to coś odkrywczego oraz porywającego. Do jej przeczytania lub wysłuchania zachęcałabym raczej osoby, które samym początkiem lat dwutysięcznych były na etapie dojrzewania, czy nawet chodzenia jeszcze do przedszkola. Pozycja ta zapewni Wam możliwość cofnięcia się do tego etapu swojego życia, może odrobiny nostalgii oraz powspominania jak to leciał czas za dzieciaka. Książka może mieć pewne mankamenty, jak większość literatury pisanej w tamtych czasach, bowiem wiele rzeczy zwyczajnie się starzeje. Czy będzie to coś dobrego dla młodszych czytelników, zaczynających tak naprawdę dopiero swoją przygodę czytelniczą? Być może tak, aczkolwiek nie byłabym pewna czy sama książka, a nawet seria zachwyci oraz zachęci do sięgania po następne tomy. Obawiam się, że niektórzy mogli by je już potraktować jako swego rodzaju relikt przeszłości. Warto mieć także na uwadze sięganie po te książki zgodnie z oficjalną kolejnością.
Historia opowiada o losach Diupy, a dokładniej papugi, która pewnego dnia trafia w ręce Wiktora i całej jego rodziny. Młody chłopak poznający energiczną rówieśniczkę, jego siostra przeżywająca pierwsze miłości, mądrzy rodzice i babcia która nigdy nie wyszła za mąż. Gdy do tej mieszanki dodamy ciekawską papugę wyjdzie nam mieszanka szalona, ale bardzo ciepła.
Niewiem czy ta ocena będzie obiektywna, bo jak niektorzy wiedzą seria miętowa od Ewy Nowak to moja guilty plesure i bardzo ją uwielbiałam za nastoletnich czasów. Dlatego teraz robiąc reread nie umiem jej inaczej ocenić niż pozytywnie. Nie zmienia to jednak faktu, że książki dalej mega mi się podobają, oczywiście moje spojrzenie jest inne, bo jestem starsza, ale mimo wszystko uważam że to bardzo mądre książki dla nastolatek, pokazujące, że każdy może popełnić błąd, że trzeba być szczerym i dobrym. Polecam :)
3/5 ⭐️ Książki Pani Ewy zawsze przenoszą mnie do czasów gimnazjum. Kiedy wypożyczałam książki ze szkolnej biblioteki i zaczytywałam się nimi na przerwach 🙈