Natalia - miła, spokojna dziewczyna, poznaje Norberta - pozornie sympatycznego chłopaka z dobrej warszawskiej rodziny. Związek tej dwójki licealistów z każdym dniem staje się coraz bardziej mroczny, a Natalia przeżywa coś, czego żadna dziewczyna nigdy nie chciałaby doświadczyć. Skąd bierze się przemoc w związku? Jak to się dzieje, że zamiast wielkiej miłości przychodzi gorycz i rozczarowanie? Burzliwy związek Mileny i Witka, pary z powieści Krzywe 10, podsuwa czytelnikom inne pytanie: dlaczego niszczymy to, na czym nam najbardziej zależy? I czym właściwie jest niewierność? Bardzo biała wrona podejmuje temat niezwykle poważny. Autorka z właściwą sobie przenikliwością wskazuje całą masę symptomów, które w zdrowym związku dwojga ludzi pojawić się po prostu nie mogą. Każda dziewczyna, która marzy o prawdziwym uczuciu, powinna po tę powieść sięgnąć - choćby po to, by zrozumieć, od jakich chłopców lepiej trzymać się z daleka i jak nie dać sobie zrobić krzywdy.
Autorka felietonów, opowiadań oraz powieści dla dzieci i młodzieży. Jej twórczość podpowiada jak sobie radzić w domu i w szkole, w dobrych i złych chwilach, z przyjaciółmi i z rodzicami. Odnosi się do wartości takich jak uczciwość, szczerość wobec siebie i innych, przyjaźń, miłość i szacunek dla drugiego człowieka.
Ukończyła XXXVII LO w Warszawie, następnie Wyższą Szkołę Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, wydział rewalidacji, kierunek: pedagogika terapeutyczna. Pracowała jako nauczycielka i pedagog-terapeuta.
Mieszka z mężem i córką na warszawskim Tarchominie (wcześniej na Bródnie). Na Bródnie toczy się też akcja wielu powieściowych wydarzeń.
Zadebiutowała w 1997 r. w „Filipince” tekstem dotyczącym zdawania egzaminów ustnych pt. 100% skuteczności. Współpracuje z pismami „Cogito”, „Victor Gimnazjalista”, „Victor Junior”, „Trzynastka”, „Witch”, „Edukacja Twojego Dziecka”, „Twój Styl”, „Przyjaciółka”, „Filipinka”.
W 2002 r. nakładem wyd. Pracownia Słów ukazał się jej debiut książkowy pt. Wszystko, tylko nie mięta, od 2003 roku pisarka współpracuje z wydawnictwem Egmont.
W 2009 roku jej powieść Bardzo biała wrona otrzymała tytuł Książki Roku Stowarzyszenia Przyjaciół Książki dla Młodych (Polskiej Sekcji IBBY).
* Wszystko, tylko nie mięta (Warszawa 2002, Warszawa 2005) * Diupa (Warszawa 2002, Warszawa 2006) * Krzywe 10 (Warszawa 2003) * Lawenda w chodakach (Warszawa 2004) * Chłopak Beaty (Warszawa 2004) * Cztery łzy (Warszawa 2004) * Lina Karo (Warszawa 2004) * Furteczki (Warszawa 2004) * Piątki (Warszawa 2004) * Drugi (Warszawa 2005) * Prawie czarodziejki I (Warszawa 2005) * Michał Jakiśtam (Warszawa 2006) * Ogon Kici (Warszawa 2006) * Koleżaneczki (Warszawa 2006) * Prawie czarodziejki II (Warszawa 2006) * Środek kapusty (Warszawa 2006) * Kiedyś na pewno (Warszawa 2007) * Lisia (Warszawa 2007) * Piotruś Kita (Warszawa 2007) * Pajączek na rowerze (Warszawa 2008) * Rezerwat niebieskich ptaków (Warszawa 2008) * Yellow Bahama w prążki (Warszawa 2009) * Bardzo biała wrona (Warszawa 2009)
Teraz też bardzo mnie poruszyło. Taka toksyczna relacja, co dwie strony miałam ochotę wziąć coś szklanego i rzucić Norbertowi w głowę. Jaki on był do szpiku kości zepsuty, uszkodzony... A ile biedna Natalka się przez niego nabawiła traum, przecież to jest w skutkach nieodwracalne
:(
Zakończenie mnie zaskoczyło, nie spodziewałam się, że skupimy się akurat na tej postaci.
To nie jest książka monumentalna, ale moim zdaniem zasługuje na pięć gwiazdek.
Liczyłam na odrobinę inne zakończenie, ale mnie ta książka jakoś bardzo personalnie uderzyła i nie umiem dać innej oceny. Dobrze, że ktoś takie tematy porusza, bo nie kojarzę wielu młodzieżowych książek z takimi motywami.
Nie wiem co mam myśleć o tej serii Porusza bardzo ważne wątki, jednak kończąc każda książkę czuje że nie są one dokończone Bohaterowie którzy zrobili coś złego, nie do końca to sobie uświadamiają Po co poruszać ważny wątek, kiedy nie kończymy go pokazując prawidłowe zachowanie w danej sytuacji?
Książka o toksycznym związku napisana w… nienajlepszy sposób. To wszystko działo się jakoś za szybko i nienaturalnie, i choć w życiu takie sytuacje mają miejsce, to wydaje mi się że można było to lepiej opisać.
Tytuł książki : Bardzo biała wrona Autor : Ewa Nowak Gatunek : Literatura młodzieżowa Kategoria wiekowa : 14 +
"Bardzo biała wrona" Ewy Nowak to poruszająca opowieść o dojrzewaniu, miłości i rodzinie. Główna bohaterka, Natalia, zostaje wrzucona w wir wydarzeń, gdy rozpoczyna naukę w liceum Batorego w Warszawie. Na tle szkolnych zawirowań i toksycznych relacji z chłopakiem ( co z początku wydaje się niewinnym związkiem), Natalia musi zmierzyć się także z nowymi wyzwaniami w rodzinie - adopcją 4-letniego chłopca o imieniu Marek oraz reakcjami ich psa, Bobika. Autorka przedstawia skomplikowane relacje międzyludzkie oraz wewnętrzne konflikty bohaterki w sposób realistyczny i przekonujący. Poprzez fabułę, czytelnik odkrywa tematy trudne, takie jak przemoc w związku i trudności związane z adopcją. Opowieść ta porusza ważne tematy społeczne i psychologiczne, pozwalając czytelnikowi na głębsze zrozumienie ludzkiej natury i różnorodności doświadczeń życiowych. Pomimo dramatycznych wydarzeń, książka oferuje także nadzieję i możliwość transformacji dla głównej bohaterki. "Bardzo biała wrona" to książka, która porusza i zmusza do refleksji, a jednocześnie dostarcza czytelnikowi niezapomnianej podróży przez emocje i wyzwania życiowe bohaterów. Jest to książka, którą trudno się czyta, ale zdecydowanie warto.
2/5 nie wiem co myśleć, kocham książki Ewy Nowak, ale tutaj się zawiodłam. W sensie inaczej, jeśli miałabym ocenić to, jak dobrze przedstawiony jest toksyczny związek, to oceniłabym to na 5/5 ponieważ moim zdaniem zarówno obraz przemocy psychicznej jak i toksycznego związku jest tu bardzo dobrze ukazany. Mimo to miałam ochotę rzucić tą ksiażką wiele razy, Norbert najbardziej denerwujący bohater na świecie, głównej bohaterce czegoś brakuje w mózgu definitywnie. Książka idealnie wpasowuje się w toksyczny związek, Norbert jak przystało na taką toksyczną osobę bardzo denerwował, antyfeminizm wypływał z niego falami. W każdym razie mi się nie podobało jakoś bardzo, rozumiem, że Norbert miał być denerwujący a główna bohaterka trochę zauroczona ale po prostu mi się nie podobało.
Cudowna książka kocham ją Końcówka mnie mega zaskoczyła Nigdy bym nie pomyślała że tak to się potoczy Nie mogę się otrząsnąć po tej książce czuję straszny niedosyt Brakuje mi takiego końca który by wszystko zamknął Autorka pozostawiła nas w takiej nie pewności ale czuć że jest już bezpiecznie Kocham tą książkę i bardzo polecam ❤️❤️❤️
Pouczająca książka. Czytam recenzje, to ostatnia tak z 2016 roku. A szkoda, że teraz nic o niej nie słychać. Polskie książki są dobre, ale zależy jakie. Tu mamy przykład książki, opowiadającej o toksycznej relacji, z której główna bohaterka WYSZŁA a nie pogłębiała się tak jak w niektórych współczesnych książkach.