Kocham , Cię Mamo

by William Saroyan

Life, family relations, and the theatrical world, as seen through the eyes of a child actress.
While her mother struggles for a big break on Broadway, nine-year-old Frog wishes they were back in California and dreams of playing baseball, until the surprising news comes that a producer wants Frog for his new play.

Genres: Fiction, Novels, Childrens, American

251 pages, Paperback

First published January 1, 1972

About the author

William Saroyan was an Armenian-American writer, renowned for his novels, plays, and short stories. He gained widespread recognition for his unique literary style, often characterized by a deep appreciation for everyday life and human resilience. His works frequently explored themes of Armenian-American immigrant experiences, particularly in his native California, and were infused with optimism, humor, and sentimentality.
Saroyan's breakthrough came with The Daring Young Man on the Flying Trapeze (1934), a short story that established him as a major literary voice during the Great Depression. He went on to win the Pulitzer Prize for Drama in 1940 for The Time of Your Life, though he declined the award, and in 1943, he won an Academy Award for Best Story for The Human Comedy. His novel My Name Is Aram (1940), based on his childhood, became an international bestseller.
Though celebrated for his literary achievements, Saroyan had a tumultuous career, often struggling with financial instability due to his gambling habits and an unwillingness to compromise with Hollywood. His later works were less commercially successful, but he remained a prolific writer, publishing essays, memoirs, and plays throughout his life.
Saroyan's legacy endures through his influence on American literature, his contributions to Armenian cultural identity, and the honors bestowed upon him, including a posthumous induction into the American Theater Hall of Fame. His remains are divided between Fresno, California, and Armenia, reflecting his deep connection to both his birthplace and ancestral homeland.

Reviews

[Tatevik (on hiatus)]

Ամենաբարի ու անմեղ գիրքը։ Ուզում ես տասը տարեկան լինես, Նյու Յորքում ապրես, որ կենտրոնական այգում վազվզես մի բուռ շագանակով, ու միակ մտահոգությունը լինի այն, թե ինչ եղավ տանը մենակ մնացած ձուկիկը։

The kindest and most innocent book. You just want to be a ten-year old, live in NY in order to run in cenral park with chestnuts in your pockets and worry about just one thing - what happened to your fish you left at home.

[Debbie Zapata]

Apr 20, 640pm ~~ Review asap. Might add another star too.

Apr 26, 630pm ~~ I recently collected all my Saroyan titles to do an author project this year but I had forgotten about this one, another library sale treasure. I found it when looking through one bookcase for something else. I knew I had read it but I couldn't remember anything about it, so this reading was fresh and new for me.

I won't forget it again any time soon.

Our narrator is a nine year old girl whose parents are divorced. She lives with actress Mom in California, but her brother lives with artist Dad in France.

In the first chapter Mom decides to go to New York City and have one more try at the big time on Broadway. Our girl goes along, naturally, and it is a good thing she does, because she seems to be the adult in the family most of the time. I felt a little sorry for her for most of the book, She wants Mom to be happy, but what she really wants is to go see Dad in France.

But Mom had her dream so our girl does her best to help. Turned out she was offered a part in a very special play, one that needed a girl just like her for the role. The choice was entirely up to her, but she knew that Mom would be happy if she would accept the job because then Mom would get to be in the play also.

We spend most of the book preparing for the play and having adventures along the way. A Major League baseball game, a trip to Coney Island, and most of all solitary walks for our girl in Central Park. It took me more than a few of those walks to get used to that idea.....these days who would dare send their child on a daily walk in the park?

Anyway, we see the prep for the play, but in a general way. The plot of the play itself is never revealed until the final chapter, and then it reaches up, grabs the reader's heart and brings tears to the eyes. At least that's what happened to me. How could I have read this before and not remembered anything?!

I loved it and I will certainly not let so many years pass again before my next reading.

I read Jim Tully's biography just before reading this book, and from there I saw that Tully and William Saroyan were friends. I will always wonder if that is why the character of the playwright in this book was named Emerson Tully or if it was just a coincidence?

Okay, I am all caught up with my pending reviews now so I will get back to reading!

Oh, and I did go ahead an add that extra star!

[Sosi Dem]

Մայրիկ ունենալուց լավ բան, մեկ էլ մայրիկ լինելն է։ Աղջիկ մայրիկն ու գորտուկը ուղղակի հրաշք էին միասին ՝ բարի, քնքուշ ու միամիտ։Այնքան հոգեհարազատ էին որոշ տողեր, երբ գորտուկը գրկած պառկած էր Աղջիկ մայրիկին՝ իրենց նեղլիկ ու աղքատիկ սենյակում, և դա նրա համար ամենահրաշալի բանն էր աշխարհում։ Ի՜նչ ծանոթ է ինձ, որքան պահեր եմ ունեցել ես՝ ԻՄ բզեզիկի հետ։ Մենք երկուսս ենք ու ամբողջ աշխարհը։ Մի մեծ մայրիկ ու մի փոքր, լղարիկ աղջիկ, ու ես սիրում եմ իմ բզեզիկին։ Սիրում եմ նրա ամեն ինչը։ Ես նայում եմ նրան ամեն գիշեր ու ամեն առավոտ, շնչում նրա անուշ հոտն ու սիրում նրան։ Ես շոյում ու սիրում եմ ՝ անշշուկ ու անձայն։
-Արրրրիիի՜ն, դու իմ բզեզիկն ե՞ս։
-իիի, մամա, չի կարելի փոքրիկ աղջիկներին ասել բզեզիկ, իրանք չեն լինում բզեզիկ։
-Բա ի՞նչ են լինում։
-Դեեե՜,—մտածում է,— լինում են գանձիկ կամ սրտիկ ։ © Արինա

[Jonathan]

I had never heard of this, but it was one of my wife’s favourites as a kid and we just read it with my son. Loved it.

[Satineh Harutyunyan]

"Ես անընդհատ մեր տունն էի հիշում ու կուզեի հենց հիմա էնտեղ լինել, բայց չէի կարող: Ուրեմն մնում է ուրախանամ, որ էստեղ եմ՝ Նյու Յորքում: Մեկ է ես էլի առաջվանն եմ, հո ուրիշը չեմ:"
Շատ եմ սիրում Սարոյանի գրվածքները, հետաքրքիր շունչ կա ամենքի մեջ: Մի քիչ սառած է առաջ գնում, բայց լրիվ մտնում ես կերպարների կյանքի մեջ:

[Sandra Nedopričljivica]

Simpa dječja knjižica ali ipak ima puno boljih. Srećom...

[Garnik]

Անմիջական, հուզող, թեթև, սարոյանական:

[Lada Moskalets]

Почитала, бо хотілося чогось вірменського і пам'ятник Сарояну в Єревані нагадав про цього, чи не єдиного письменника-вірмена, якого я знаю. Книжка звісно не про Вірменію, а про дитинство, театр і Нью-Йорк, про розсудливу дівчинку і нерозсудливу маму і їхній шлях до театру. Чудове і з психологічної точки зору, і як вровадження у світ постановки вистави і просто приємно читати.

[Alatea]

So if I could associate so well with 'Papa you're crazy', 'Mama I love you' was just another story. Nice and warm, but nothing extremely special.

[Courtney]

I love this autobiographical novel that reflects the turmoil in Saroyan's life from his daughter's point of view. It is sweet, sad, and hopeful. Highly reccomend.

[Aneliya]

I loved it. I would give it ten stars if I had the chance.

[Judy]

I am pretty much over Saroyan. I have read all of his novels in publishing date order since My Name is Aram. I learned in the biography I read about him that he had big alimony payments, so had to keep writing books for the income. The dedication of this one is to his daughter Lucy and the story is autobiographical. A young girl named Twink and her divorced mother go to New York in search of a part in a play for the mother. In fact, they each land a part in the same play, with ten-year-old Twink playing a young girl.


The story covers all the steps of producing and opening a play which I found interesting. Although Saroyan's writing is as mundane as ever, I stayed interested and the pages went quickly. 1955 and 1956 must have been the top years about kids living in posh New York hotels and apartments: Eloise at the Plaza, Patrick Dennis with his Auntie Mame at Beekman Place and now Twink at the Pierre. I was turning nine in 1956 and I did grow up thinking that the ultimate lifestyle would be to live in New York in a posh hotel.

Twink had that lifestyle at the age of ten and after many months decided to move on. If I had read Mama I Love You instead of Eloise, I could have gotten over my hotel obsession sooner. Ah well, now we have Priceline, so it is all good.

[Güzin Tanyeri]

İçindeki tüm karakterlerin iyi huylu, anlayışlı ve uysal olduğu, tüm olayların bir şekilde tatlıya bağlandığı ve tüm engellerin - hani neredeyse- evrenin yardımıyla ortadan kalktığı, peri masalından hallice, çocuk filmi şeker şerbetliğinde bir kitap. Türkçe'ye sevgili Tarık Dursun K. çevirmiş, bu da sürprizi. Bu romanı Saroyan yazdığı için üçten üçbuçuk yıldız, çünkü biz gelirken Saroyan gidiyordu. Ancak bir türlü aradığımı bulamadığım için (belki de yaşlandım böyle sevgi dolu kitaplar okumak için) üçbuçuktan üç yıldız.

[Eric Hinkle]

Lovely book! It's all about a daughter hanging out with her mama in New York, and getting jobs as actresses. They go to the park, walk down the street, eat pancakes for breakfast - simple things, but written with zest and beauty. Saroyan wrote this about his own family, and he truly gets into the head of his daughter Lucy. It's amazing to see.

[Ani]

Една приказка за пораснали деца. За най-истинската любов, за най-доброто приятелство, за големите шансове ...... Прочетете я на детето във вас, а ако някъде по-пътя сте го забравили или неусетно сте го загубили, когато затворите последната страница ще сте щастливи, защото ще сте се намерили.

[Edita]

"Mama, I Love You" by William Saroyan is a heartwarming tribute to the unconditional love between a mother and child. Saroyan's poignant storytelling evokes a range of emotions in this touching tale.

[Seda Hovhannisyan]

The book has an atmosphere 😊 Actually, I liked "Papa you're crazy" much more than this one, but this book has colors, really bright and childlike colors.

[Սյուզաննա Մկրտչյան]

Սիրուն, թեթև լուսավոր գործ է։

[Varduhi Hovhannisyan]

Հետաքրքիր էր երեխա֊ծնող հարաբերությունները, բայց կարդալուց տեղ֊տեղ ձանձրանում էի

[Heghine Barseghyan]

Ամենաբարի գրքերից մեկը ❤
Երանի կարողանայինք աշխարհը կիսով չափ այնքան վառ ու պայծառ տեսնել, ինչքան Գորտուկը։

[Leylak Dalı]

2.5/3
Kitap Fuarı'nın sahaf bölümünden epey yıpranmış olarak aldığım bu kitap beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Yazar Saroyan olunca daha edebi bir okuma bekliyordum ama sanki bir çocuk kitabı okudum.

[Azniv Siradeghyan]

Ահավոր թեթև, անկեղծ ու դրական գործ էր: Վերջին շրջանում կարդացածս ամենաբարի գիրքն էր:

Վեպում  հերոսուհու մայրիկի անունն այդպես էլ չի նշվում։ Սարոյանը նրան ներկայացնում է որպես Աղջիկ մայրիկ, ով երիտասարդ է և կարծես թե դեռ սեփական անձի փնտրտուքների մեջ է: Աղջիկ մայրիկը երազում ու ձգտում է դառնալ դերասանուհի։ Վեպը պատմվում է հենց դստեր կողմից՝ Գորտուկի, ով մանկական անկեղծությամբ նկարագրում է ամեն ինչ՝ մայրիկին, իրենց շփումը, ապրումներն ու ձգտումները:

Սարոյանն ասում ա՝«Անհաջողություններին պետք է միշտ պատրաստ լինել։ Անհաջողություններն ավելի հաճախ են պատահում, քան հաջողությունները, բայց մենք բոլորս, անկախ դրանից, շարունակում ենք ճանապարհ հարթել»:
Մի խոսքով՝ բարի ու դրական գործ:

Մեծ սպասումներով հաջորդը «Հայրիկ, դու խենթ ես»-ը կկարդամ:

[Lena Gevorgyan]

Հոգեհարազատ, քնքուշ ու անմեղ տողերի շարան։ Աշխարհի բոլոր Աղջիկ մայրիկներն ու իրենց Գորտուկները ամփոփված էին սարոյանական կերպարների մեջ։ Մոր ու դստեր փոխհարաբերությունների, նյույորքյան երազանքի մասին։ Շաատ սիրուն ու բնական։

«Ես եկեղեցում կարծես տանը լինեի։ Ի՜նչ լավ էր էստեղ։ Թատրոնում տարբեր հայտնի դերասաններ կան, բայց եկեղեցում՝ չէ։ Էստեղ ոչ մի դերասան չկա։ Ամեն ինչ կազմում է մի ներկայացում, և էդ ներկայացումը ծնվում է թախծից ու անդորրից, սիրուց ու հրճվանքից, բայց ոչ հպարտությունից։ Եկեղեցում հպարտանալուդ ցանկությունը կորչում է...»

[Mariam]

Սարոյանը ուղղակի բարի գրող չի,ում գրքերը բարի ավարտ են ունենում։Էս գրքում էնքան հոգեհարազատ զգացողություններ կային,էնքան դիպուկ ու ճշգրիտ էր ամեն ինչ։
Չգիտեմ,ինչ֊որ թաքնված հասունություն կա գրքի մեջ,որ հենց էդպես թաքուն ոնց֊որ կարդացողին փոխանցվի)
Մենակ չհասկացա ինչի էին բանկ թալանելը անգլերենից բառացի թարգմանել ու գրել "բանկ կտրել"😀

[aida]

this books seemed, strangely, as one of the Bukowski's book (in Czech at least), the writing style and words used. even the characters, but the plot was neither Bukowski-ish nor Saroyan-ish. I liked 'Papa, you're crazy' more, but still, they're completely different, in my opinion.

[Anoush Bargamian]

read it!

[Aušrinė]

"Skaudu, kai ko nors labai nori. Skaudžiau nebūna. Geriausia nieko nenorėti."

[Rosie Manukyan]

-Բա լավ, իսկական կյանքը ո՞րն է,- հարցրի Գլեդիսին։
-Է՜, Գորտուկ,- ասաց Գլեդիսը։- Այ, դա է ամբողջ հարցը։ Ես չգիտեմ։ Ոչ ոք էլ չգիտի, եթե ճիշտը խոստովանենք։ Երևի բոլոր պիեսներն ու վեպերը, բոլոր օպերաներն ու սիմֆոնիաները, բոլոր նկարներն ու մնացածը դրա մասին են։ Ու բոլորն էլ ստեղծվում են, որովհետև ամեն ոք ուզում է կյանքին մասնակից լինել, բայց չգիտի կյանքը որն է։

-Վա՛հ, Աղջիկ մայրիկ, չգիտե՞ս ոնց են աղոթում։ Միշտ մի բան ես խնդրում, հետո էլ մի բան խոստանում։

Աղջիկների մեծ մասը չի սիրում վհուկներին։ Բայց ես սիրում եմ։ Հենց վհուկներն են ամեն ինչ հետաքրքիր դարձնում։ Առանց վհուկի հեքիաթն ու՞մ է պետք

[Mraz_2007_choloyan]

Շաաատ հետաքրքիր գիրք էր : Պատմությունն այն մասին է թե ինչպես են մայր և աղջիկ խաղում պիեսում ,ինչպես է բաժանված կնոջ վիճակը , ինչպես է մայր և աղջիկ հարաբերությունները և այլն : Սարոյանը շաաատ հետաքրքիր և ճարտար լեզու ունի : Գիրքը գնահատում եմ 5/5 :

[Margarit Barseghyan]

Հետաքրքիր էր աշխարհը փոքրիկ աղջնակի աչքերով տեսնելը. բարի ու անկեղծ։

Փոքր֊ինչ նման էր Բեքմենի "My Grandmother Asked Me to Tell You She's Sorry" գրքին, որտեղ գլխավոր հերոսուհին ևս փոքրիկ աղջիկ էր։🙂