Moją siostrą Marię widziałam ostatni raz w Juracie, w drugiej połowie sierpnia. W przeddzień pokłóciłyśmy się. Aby ją przeprosić, darowałam jej nowe cieniutkie pończochy. Powiedziała: 'Siedzicie tu tak spokojnie, śmiejecie się z byle czego. Nie widzicie strasznej wojennej chmury, która nadciąga...' Była nastrożona i zalękniona jak ptak przed burzą. Poleciała schronić się do Warszawy, gdzie przebywał jej mąż Stefan Jasnorzewski. Nie odprowadziłam jej na stację, bo wolałam iść na plażę. Potem zaczęła się druga wojna światowa 'o wiele mniej europejska od poprzedniej' - jak orzekła pewna krakowska paniusia.
Magdalena Samozwaniec was a Polish satirical writer. Educated at "Szkoła Sztuk Pięknych Marii Niedzielskiej", she was fluent in German, English and French.
Sceny z życia krakowskiej arystokracji. Zabawne sytuacje wywoływane przez dwie siostry - Marię (znaną później jako Maria Pawlikowska - Jasnorzewska) i Magdę (Magdalena Samozwaniec). Książka w wesoły sposób pokazuje, jak kształtowały się osobowości obu kobiet.
pierwsza część podobała mi się zdecydowanie bardziej, jednak całość ma dużo uroku. historia dorastania, wspólnego życia i siostrzanej miłości Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej oraz Magdaleny Samozwaniec. z jednej strony jest to powieść autobiograficzna, z drugiej jednak czytało się ją tak dobrze, jakby autorka opisywała losy swoich własnych bohaterów. tak naprawdę jedyny większy zarzut (pomijając to, że całość mogłaby być nieco krótsza i nic na tym nie stracić) to brak jasnej chronologii. z jednej strony oczywiście rozumiem, że to nie ma znaczenia, bo cała książka opiera się na miłości i wspólnych przygodach sióstr, z drugiej jednak wybijało mnie, gdy orientowałam się, że opisywane wydarzenia dzieją się przed czymś, co było opowiedziane wcześniej. niemniej, bardzo ciekawa pozycja pozwalająca lepiej zrozumieć i wyobrazić sobie arystokratyczne życie w Polsce (głównie w Krakowie, Zakopanem) i świecie przed II Wojną Światową.
3.5 Książka ta przedstawia ciekawy obraz elit polskiego społeczeństwa na początku XX wieku. Niemniej jednak, miałam wrażenie, iż autorka zdystansowała się od pewnych spraw rodzinnych, a niektóre zbyt wyeksponowała, przez co momentami trudno było mi domyśleć się, jakie tak naprawdę były między nimi wszystkimi relacje. Zabrakło mi również pewnych refleksji nad poruszonymi tematami, przez co biografia ta nie wydaje się być dostatecznie głęboka. Była to lektura przyjemna i lekka, dobra na letnie dni. Jestem ciekawa, czy moja opinia zmieni się po przeczytaniu drugiego tomu.