Engill, pípuhattur og jarðarber

by Sjón

Engill, pípuhattur og jarðabert kom fyrst út árið 1989 og er önnur skáldsaga Sjóns en hann hafði tveimur árum áður sent frá sér söguna Stálnótt og þar á undan fjölda ljóðabóka. Hér segir frá pilti og stúlku í sólríku þorpi, ást þeirra, leikjum og hamingju. En inn í lýsingar á ljúfu lífi og ferð niður á strönd fléttast myrkari saga af skugga sem yfirtekur atburðarásina, ef til vill ættaður úr leynum hugans eða djúpi draumsins, eða kannski hann sé höfundurinn sjálfur? Og sögupersónunurnar bruna á fararskjótum sínum eftir veginum, til móts við örlögin.

Þetta er í senn ástarsaga og hryllingssaga, myndræn og hugljúf, ærslafull og sorgleg, fullt af furðum og sprelli en hverfist um leið um óttann við það sem alltaf lúrir og bíður - grimma vitneskjuna um dauðann litar jafnvel sælustu stundir nagandi kvíða.

Eftirmála skrifar Sverrir Nordal, rithöfundur og bókmenntagagnrýnandi.

139 pages

First published January 1, 1989

About the author

Sjón (Sigurjón B. Sigurðsson) was born in Reykjavik on the 27th of August, 1962. He started his writing career early, publishing his first book of poetry, Sýnir (Visions), in 1978. Sjón was a founding member of the surrealist group, Medúsa, and soon became significant in Reykjavik's cultural landscape.

Since then, his prolific writing drove him to pen song lyrics, scripts for movies and of course novels such as The Blue Fox.

Reviews

[Fríða Þorkelsdóttir · Rating 4 out of 5]

Lengi lifi súrrealisminn!

[Inga · Rating 3 out of 5]

Ekki alveg minn tebolli. Bókin er að sjálfsögðu ákaflega vel skrifuð eins og Sjón einum er lagið, hann beitir málinu fallega og fyrir það las ég hana til enda. En fyrir fólk sem er að leita eftir línulegri frásögn þá myndi ég beina þeim annað. Ég ímynda mér að þessi bók sé mjög vinsæl hjá þeim sem hafa gaman af og lesa ljóð að staðaldri því hún minnir í raun meir á ljóðabók en skáldsögu, amk í mínum augum.

[Þorvaldur Sigurbjörn Helgason]

Engill, pípuhattur og jarðarber var ein af aðeins nokkrum Sjónsbókum sem ég átti eftir að lesa og kláraði ég hana á tveimur kvöldstundum. Þetta er önnur skáldsaga Sjóns og sver sig í ætt við hans fyrstu, Stálnótt, að því leyti að hér er framúrstefnan og póstmódernisminn alltumlykjandi þótt sagan sé örlítið línulegri en í Stálnótt. Bókinni hefur verið lýst sem samblöndu af ástar- og hryllingssögu en ég er ekki alveg sammála síðarnefndu skilgreiningunni því hryllingurinn er mjög lágstemmdur og undirliggjandi. Ef til vill væri betra að kalla hana draumkennda fantasíu. Bókin er langt því frá besta verk Sjóns en engu að síður mjög áhugaverð og vel þess virði að lesa fyrir aðdáendur hans og annarra framúrstefnubókmennta.

[Vignir Heiðarsson · Rating 3 out of 5]

ætlaði að gefa 4 stjörnur en skrifa athugasemd um það að væri,hugsanlega, heimski hausinn minn sem skildi bara ekki hvað væri að gerast. En, fyrst ég sjón að aðrir eru að gefa 3 stjörnur þá gef ég bara líka 3 stjörnur

[Ásdís Hafrún]

Klárlega besti bókartitill sem ég hef séð (ennþá).