Mit wampiryczny doczekał się w Anglii, we Francji i w Niemczech wielu opracowań. Ukazano w nich rozmaite aspekty wampiryzmu uznanego za najpotężniejszy mit literacki XX wieku. Aleksander Dumas napisał w swoim Wampirze prorocze sł „Dokądkolwiek pójdziemy, będzie zawsze szedł za nami”. Książka Marii Janion przedstawia drogi, którymi poruszał się wampir w kulturze europejskiej XIX i XX wieku, oraz odpowiada na pytanie, jakie elementy mitu wampirycznego najsilniej oddziaływały na wyobraźnię mieszkańców Europy. Podjęta przez autorkę próba scalenia rozproszonych wątków kulturowych ujmuje przy tym temat w rozległych od aspektu antropologicznego po historyczny, od folklorystycznego po literacki i filmowy, a także psychologiczny czy – zwłaszcza – psychoanalityczny.
Literature historian, literature critic, famous feminist. A professor at The Institute of Literary Research of the Polish Academy of Sciences specialising in romanticism.
Jedyną wadą tej książki jest to, że sam esej Janion jest za krótki (230 stron) - autorka porusza wiele ciekawych wątków, a pisze o nich w sposób dający mnóstwo czytelniczej przyjemności. Po prostu chciałoby się więcej!!!
Po pierwsze: ta książka jest pięknie wydana i od strony edytorskiej trudno się do niej przyczepić (oprócz literówki w nazwisku Jane Austen) -- dużo ilustracji i zdjęć, elegancki druk, godny format, całkiem mimo wszystko poręczny. Po drugie: liczyłam na trochę więcej literatury, trochę mniej życia, tymczasem wycieczki w kierunku "skąd wziął się mit wampira", "prawdziwe ludzkie wampiry" i tym podobne zajmują sporo miejsca i jest to wampiryczna biografia bynajmniej nie symboliczna. Brakuje też, moim zdaniem, wyrazistego zakończenia, a miejscami bardzo widać, że zamiast wydobywania z tekstów drugich den, wydobywa się z nich przede wszystkim tezę o wampiryzmie jako rodzaju stłumionej seksualności. A szkoda, bo i w tekstach przytoczonych w rozległym aneksie -- tekstach czasami trudnych do znalezienia, więc choćby dlatego warto sięgnąć po tę książkę -- widać nie tylko to, ale i dużo więcej. Podsumowując: bardzo dobra lektura na rozpoczęcie przygody z motywem wampira jako takim, bo daje orientację w temacie i podsuwa kolejne książki, ale aż chciałoby się (jednak) więcej.
Z przykrością daję tylko 3,5/5. Liczyłam na mocne 500 stron rozważań o wampirze w kulturze, dostałam jakieś 250 stron myśli autorki, a drugie tyle to po prostu dzieła innych osób autorskich całych lub przedstawionych fragmentarycznie. Szanuję za ciekawe spostrzeżenia, analizy i oprawę graficzną. Treść czasami się powtarzała, myślałam, że Anne Rice mi z lodówki zaraz wyskoczy.
Sam tekst Marii Janion ma 230 stron, reszta to fragmenty literatury o wampirach, a część z nich jest trudno dostępna, więc miło (i nie muszę już kupować Carmilli!). Wydanie jest piękne i dużo w nim ilustracji - informacji oczywiście też, ale chciałabym jeszcze więcej!
boże jakie to było dobre, kocham Marię Janion szkoda wielka, że tylko połowa książki to jej esej a druga to po prostu fragmenty różnych powieści i wierszy, bo naprawdę nie obraził bym się gdybym miał czytać ten wywód dalej
Przeczytałem tylko esej Janion. Za opowiadania, zabiorę się kiedy indziej. Fragmenty książek sobie podaruję, ponieważ zamierzam te powieści przeczytać w całości.
Swego czasu napisałam na filologii angielskiej pracę magisterską o podobnej tematyce. Mój ówczesny promotor, dr Tadeusz Pióro, zarzucił mi podczas egzaminu dyplomowego, że “zamiast czytać jakiś tam Wywiad z wampirem i o nim pisać, powinnam raczej przeczytać Huckelberry’ego Finna”, którego faktycznie do tej pory nie przeczytałam. Kilka lat później Maria Janion napisała swoją biografię symboliczną o wampirze. Wiele jej spostrzeżeń na temat powieści Anne Rice pokrywało się z moimi wnioskami. Janion z pewnością nikt nie zarzuci, że zajmuje się pop kulturą zamiast klasyką. I bardzo dobrze! Przeczytałam jej książkę w zaledwie parę dni, pochłonęła mnie do reszty. Zawiera naprawdę bardzo ciekawe i dogłębne studium wampira. Znalazłam tu wiele interesujących informacji i analiz. Cieszę się że wampir został w końcu potraktowany poważnie. :-)
Zasadniczą część książki skończyłem, teraz została antologia ale jej liczyć do recenzji nie będę. Biografia Wampira Janion to tak naprawdę Biblia wiedzy o wampirze w różnych postaciach. Znajdziemy tu klasyczne metody interpretacji tego zjawiska ze szczególnym uwzględnieniem interpretacji seksusualno-falliczno-lunarnej. Ciekawa książka, choć jak już wspomniałem, fanem stylu Marii Janion nie jestem. Ale warto.
oh maria janion you would have LOVED interview with the vampire (2022)
może i za krótkie, ale wampir został rozkrojony i poskładany tak zręcznie i ładnie, że się nawet o to nie złoszczę. plus pani janion zrobiła przegląd wampirzych kłów
Książka została mi polecana przez wiele osób, przez fakt, że jestem ogromną fanką wampiryzmu. Ostatecznie ją kupiłam, będąc ogromnie podekscytowana, aby ją przeczytać. No i zawiodłam się... Zawiodłam przez to, że pierwsza część książki (interpretacja oraz zbiór informacji autorki odnośnie wampiryzmu w kulturze) jest ogromnie przesiąknięty doszukiwaniem się seksualności i fetyszy, głównie we fragmentach innych dzieł. Chociażby Stokera, który nie miał z tym nic wspólnego. Wnioski autorki napisane również były w niektórych momentach w sposób, że czułam się niekomfortowo. Były wręcz nieprofesjonalne i odpychające. Daję ostatecznie trzy gwiazdki za cudowne wydanie, dużo pięknych obrazów, niektóre rozdziały napisane w sposób dobry i interesujący, oraz za wielką ilość fragmentów wierszy i książek, które były związane ze stworzeniami nocy, czyli wampirami.
This entire review has been hidden because of spoilers.