Epische fantasy in de traditie van Tolkien, Lee en WilliamsEen magische wereld, een wankel evenwicht tussen goed en kwaad…De maan wordt roder, voller, dreigender. De krachten van de Maanhoedster groeien elke nacht, onzichtbaar voor het blote oog.Na zijn aanvaarding door Nimhènih de AardVrouwe vertrekt Levorin naar de Klaterbergen, in het gezelschap van Tynaela en Eblian. De snelste weg is via een Stenen Deur, die echter niet helemaal is wat hij oogt te zijn.Kapitein Thraës wordt tegen zijn zin door generaal Masani naar de Pas van Thulaman gezonden, in het Oostelijke Continent. De legermacht van drie compagnieën wordt evenwel staande gehouden aan de grens met het keizerrijk Javora en ontboden in de gouverneursburcht op de Thargavlakte.Sayath wordt na een pijnlijke confrontatie met haar vader voor een bijzondere zware keuze gesteld. Ze neemt een beslissing die niet alleen haarzelf maar ook anderen treft.De Westergezinde Ivatha Shihardi ziet in dat de Ivatha’li hun krachten moeten bundelen om de boekenstormen in het Oostelijke Continent het hoofd te bieden. Alleen, zal Ivatha Maólin bijtijds die mening delen?Alvitiria wendt intussen haar eigen oude magie aan, de feàrna, om het Patroon dat haar met haar Lotsverbondenen verbindt, te versterken.Vai’Sayan piekert in zijn Zwarte Wortelboom. Hij denkt dat hij precies weet wat hij aan zijn ondergeschikten heeft. Daarin zou hij zich wel eens cruciaal kunnen vergissen.Fayle waarschuwt Kashtor’Mae dat het nakende gevecht niet tegen Vai’Sayan zal gestreden worden, maar tegen de Maanhoedster wier haat voor de wereld alleen maar intenser wordt. Meer nog, het zou een strijd zijn die het Licht niet alleen aankan. De hulp van de Nacht zal moeten worden ingeroepen.De grootste bezorgdheid geldt echter het vervloekte boek Isangraille, dat nu in het bezit is van Shin’Kahdir. De jongen die zich steeds vaker gekweld voelt door die andere aanwezigheid, stal het boek uit Isaghe en nam de Havarlitovenaar Nonyas gevangen. Hij reist langs de schone Rivier op bevel van de Maanhoedster, wachtend, hopend, verlangend om het boek te openen…
Dit boek bouwt helemaal verder op het elan van de vorige twee boeken! In combinatie met de al eerder aangegeven minpunten, blijkt deze reeks toch een geweldige aanrader te zijn. Ik ben benieuwd naar het slotstuk van dit kwartet!
Zerians vloek bestaat uit de volgende boeken. Wortelboom, Muziekwevers, Maanhoedster en het slotdeel Isangraille. Ik kan de boeken niet los beoordelen, daarom geef ik hier een review van alle delen. Het is een doorlopend verhaal wat naadloos in elkaar overgaat. Thirza begin met een geijkte strijd tussen goed en kwaad. De heks Zerian heeft de wereld per ongeluk vervloekt omdat ze de strijd tussen goed en kwaad wou beïnvloeden. Maar dit heeft nare gevolgen. De betrokkenen worden steeds herboren en de strijd begint dan weer overnieuw. Zo ook in Wortelboom. Beide krachten wachten op de geboorte van Mashangar, zoon van Licht en Duister en ondertussen proberen ze hun macht uit te breiden. In eerste instantie hebben de Discipelen van het Duister de overhand. Maar langzaam weeft Thirza een andere macht in het verhaal. Een op wraak beluste hoedster van de maan. Hierdoor veranderd de elke keer terugkerende strijd van goed en kwaad en ze worden gedwongen om samen te werken. Dit resulteert in een verhaal wat weg leest als een trein met een spannende finale in deel 4.
Wat ik mooi vind aan het verhaal is dat Thirza niet bang is het verhaal groots te vertellen. Het is Epische Fantasy ten top. In het eerste boek speelt het verhaal nog af op 1 continent. In het vierde deel zijn er mensen en wezens betrokken van 3 continenten die allemaal een belangrijke plaats hebben in het verhaal. Ik vraag mij af waar haalt ze toch al die mooie namen vandaan. Dit is een extra pluspunt van het verhaal. Maar ze vergeet het kleine niet. Het verhaal van Sayath, hoe ze haar geboorterecht als discipel verraad, gelouterd word door het Licht en toch haar geliefde aan het einde vind na al haar ontberingen. of van Thraes, een bodygaurd van de koning en kapitein die op een onmogelijke missie wordt gestuurd. Ik merkte wel in de boeken dat ze gegroeid is als schrijver. Isangraille is zeker het beste deel van de vier-luik.
Mijn oordeel over de boeken is Wortelboom, 3 sterren Muziekwevers, 3 sterren Maanhoedster, 4 sterren Isangraille, 5 sterren
The first time I started reading this book I just couldn't get through it. It got to a point where I was almost doubting my decision to get the entire series in one go, which isn't all that odd considering that I had no idea if I would like them or not when I bought them. I was very tired at the time and most of what I read didn't really get through to me. In a book that switches point of view a lot it's not a good idea to read it when you're tired. So in the end I just quit reading it and started reading some other stuff, books that didn't require so much attention of my mind (so mostly romantic and fantasy novels that I already knew). Then I came to this book again. It had been sitting in my room for a while and lately it had sort of been calling me again. So when I finished reading Pride and Prejudice I felt that it was time to try to finish this book. The first thing I did was start over. I just couldn't remember a thing of what I had read before so it was prudent that I read from the beginning again. That was a very wise decision. I read through it in a no time. What I think had happened the first time around was that I was trying to read through the entire series in one go. Four immense novels in which a lot happens more or less all at the same time. Especially when it's the first time that you read them it's not a very wise decision. I needed time to let what I had read rest in my mind a bit. Give it time to settle. Now I've started reading the last novel, Isangraille. We'll see how it goes.