En je ziet nog eens wat

by Renske de Greef

Supergeestige roman over jonge vrijwilligers in Afrika. 'Dit is zo'n boek waar je al na twee pagina's in door wilt lezen. Huiver en lach. Dat is wat ik heb gedaan.' Herman Koch

Guusje is net klaar met de middelbare school en wil iets van de wereld zien. Maar liever niet als toerist, met een Lonely Planet in de hand en een kaki moneybelt om. Tijdens een uit de hand gelopen discussie over ontwikkelingswerk neemt ze de uitdaging aan om zelf vrijwilliger te worden. In Afrika. Met hoge verwachtingen en weinig referentiekader vertrekt ze samen met een vriendin naar een weeshuis in Tanzania.
Guusje weet niet precies wat ze daar aan zal treffen, maar ze hoopt op innerlijke wijsheid, louterende levenservaring en vooral veel exotische seks. Daar aangekomen merkt ze dat alles een stuk ingewikkelder is. Gedesillusioneerde vrijwilligers, sjofele weeshuizen, niet-dankbare negers, Moeder Teresa-complexen en decadente cocktailparty's tussen de palmbomen: Guusje zoekt naar de manier om zich hiermee te verhouden. Hoe moeilijk is het om iets goeds te doen? En je ziet nog eens wat gaat over vrijwilligers in Afrika. Over avonturiers, hippies, christenen, feestbeesten en wereldredders die eigenhandig de wereld willen veranderen. \

Genres: Travel, Fiction, Humor

269 pages, Paperback

First published October 1, 2009

Reviews

[Mehsi · Rating 4 out of 5]

Ik besloot dit boek te herlezen en ik ben echt zo blij dat ik het heb gedaan. Sommige dingen kwamen me nog bekend voor, jammer, maar ja zo is mijn hoofd nu eenmaal. Maar gelukkig waren er genoeg dingen die ik niet een twee drie herkende. Ik vond Guusje een interessant karakter en ik was blij met hoe normaal zij bleef, in tegenstelling tot haar vriendin die ik uiteindelijk onuitstaanbaar vond. Sorry hoor, ik snap dat je wilt helpen en het is heel goed, maar misschien moet je ook aan jezelf denken. Slapen, goed eten. Je zag gewoon dat het niet heel lekker ging op punten. En de vriendschap ging ook niet beter, dat vond ik wel erg jammer.
We lezen over het weeshuis en hoe chaotisch het daar gaat, over het geld dat is gestolen, over de lessen en de kinderen. Ik vond het leuk beschreven het was net alsof ik daar ook was. En natuurlijk zien we Tanzania, leren we nieuwe woorden, en lezen we over verschillende mensen die er wonen/werken.
Ik vond het soms een beetje generaliserend, zoals met hoe Guusje dacht over christenen, sorry, schat, ik weet niet wat voor ervaringen je hebt, maar niet alle christenen zijn zoals jij ze beschrijft.
Arme Guusje en haar naam die niemand daar kon zeggen, al moest ik er ook wel een beetje om lachen vooral omdat ik het wel herkende.
Al met al een leuk en grappig boek en ik ben blij dat ik hem heb geleend uit de bieb en heb hergelezen.

[Evelyn Evertsen-Romp · Rating 4 out of 5]

Op de voorkant van het boek staat een citaat van Herman Koch dat zegt: "huiver en lach dat is wat ik heb gedaan." En dat vat deze mindfuck van een boek precies samen. Renske de Greef is net zo grappig als Lisette Jonkman en ze heeft dit talent gebruikt om een ongelooflijk wrang boek te schrijven over het wereldwijde white saviour complex dat mensen in drommen naar Afrika laat afreizen om daar de wereld te verbeteren. Dus terwijl je met kromme tenen zit te lezen, moet je ook de tranen uit je ogen vegen van het lachen, want dit boek is werkelijk waar net zo hilarisch als dat het schokkend is.

[Arina]

"'Een bedrijfje waarin?' vraag ik.
'In kunst. Straatkindkunst. Ik speelde al langer met het idee om hier te blijven en iets te beginnen. Toen ik Tito ontmoette ben ik een keer meegegaan naar zijn groep, en er zitten getalenteerde jongens tussen.'
'Maar... je weet helemaal niets van kunst,' zeg ik. 'Of van straatkinderen. Of van bedrijfjes.'"

[Nicole · Rating 3 out of 5]

'Waarom ben jij hier eigenlijk?'vraagt hij. Ik aarzel even. 'Omdat ik graag iets goeds wilde doen'zeg ik dan. 'O ja, goeddoen. Maar je hebt verder geen enkele opleiding?' 'Ik ben geslaagd voor mijn middelbare school.' 'Nou, dan ga je toch lekker kinderen knuffelen en bedjes schoonmaken? ... Hé, van mij mag je tegen een tarief van zo'n duizend euro per maand negertjes komen knuffelen... noem het humanitair toerisme. Maar noem het geen werk.'
Renske de Greef neemt in dit extended column-boek de nieuwe trend op de korrel om na de middelbare school enkele maanden vrijwilligerswerk in een ontwikkelingsland te gaan doen. Ze schetst een behoorlijk cynisch beeld van het nut hiervan. De twee meisjes die ze opvoert, zijn zo naïef dat het storend is en de 'locals' worden nogal karikaturaal voorgesteld. Het boek biedt wel stof tot twee keer nadenken voor je aan zo'n avontuur begint. Enkele jaartjes ouder, als je al wèl iets kan, lijkt me in alle opzichten beter.

[Ilse · Rating 3 out of 5]

Prima boek, maar het kan voor mij niet tippen aan "was alles maar konijnen". De vrijwilligerscultuur in Afrika wordt vrij negatief weergegeven, waardoor het hoofdpersonage in heel wat bizarre situaties terecht komt. Ik vond het echter moeilijk om een band met het hoofdpersonage te voelen, omdat ze zo klungelig en een beetje dom overkwam... Ze bedoelt het meestal wel goed, maar soms doet ze echt dingen waarvan gewoon erg duidelijk is dat het helemaal geen goed idee is... Tja, dan is het soms moeilijk om sympathie te voelen.

Niettemin leest het boek vlot weg. Het is ook zo opgebouwd dat je het makkelijk neer kan leggen om dan wat later terug op te pikken waar je gebleven bent. Al bij al toch wel prima leesmateriaal.

[Linjea · Rating 4 out of 5]

De eerste bladzijden was even doorbijten. De schrijfster probeert in elke zin grappig te zijn en dat is behoorlijk irritant. Daarnaast is de hoofdpersoon ook niet een van de meest sympathieke figuren. Zouden meisjes op die leeftijd echt zo naief zijn? Later kwam ik steeds meer in het verhaal en het laat een interessante wereld zien. Toch een aanrader! Zeker voor mensen die nog eens vrijwilligerswerk willen doen in bijv. AFrika

[Anneke · Rating 5 out of 5]

I laughed out loud when reading this book! Very recognizable when you have worked as a volunteer in Africa.

[Johanna Rietveld · Rating 5 out of 5]

4,5 sterren. erg leuk boek! goed geschreven. het hoofdpersonage is ontzettend naïef aan het begin en haar mentale reis naar de realiteit wordt goed omschreven met veel humor. het hele verhaal speelt zich af in tanzania en in 1 flashback terug naar amsterdam, waar de twee meiden vandaan komen die samen vrijwilligerswerk gaan doen. ik kan niks zeggen over de realiteit van de bizarre situaties waarin ze terecht komen want ik ben nog nooit in tanzania geweest om vrijwilligerswerk te doen, maar het zet je zeker aan het denken over het nut van deze zogenoemde voluntourism en waar al die enorme bakken met geld heen gaan.

[Ilona Smolders · Rating 3 out of 5]

Omdat het boek het perspectief van een 18-jarige naïeveling aanneemt, was het voor mij (32) even schakelen aan het begin. Hoe kan iemand zo oppervlakkig en irritant zijn?

Later verandert dat eigenlijk niet, maar je raakt eraan gewend en het verhaal is interessant genoeg om door te lezen. Afrika komt er niet goed vanaf, maar haar vrijwilligers ook niet bepaald. Ik herkende veel van de korte tijden die ik zelf in Afrika heb doorgebracht. Het boek leest heel makkelijk weg, ik had het in een paar middagen uit.

[Wilte · Rating 2 out of 5]

Guusje en Anouk gaan drie maanden vrijwilligerswerk doen in een weeshuis in Tanzania. Een van de 17 in Moshi, aan de voet van de Kilimanjaro. Aardige zedenschets van backpackers-die-willen-helpen en de zin(loosheid) daarvan.

[Do_81 · Rating 4 out of 5]

Laugh out loud funny, very believable, and somewhat layered without forcing it. The only comment I have is that the story doesn't have a plot beyond "they go to Tanzania, see some stuff, things happen, they go back".

[Bob · Rating 3 out of 5]

Over hoe hopeloos Africa in elkaar steekt voor idealisten. Weet waar je aan begint voordat je de wereld wilt veranderen.

[Tammy Duin · Rating 1 out of 5]

Cringe....

[Remy · Rating 4 out of 5]

1 ster voor de humor, 1 ster voor de vaart, 1 ster voor de herkenbaarheid en 1 ster omdat Coldplay inderdaad een ongelooflijke kutband is.

[Joost van Hoek · Rating 3 out of 5]

De stijl is prachtig: scherp, modern en lekker snel. Het plot vind ik weinig inspirerend.

[Lenneke · Rating 3 out of 5]

In het begin heel geestig geschreven. Maar naarmate het boek vordert pakte het verhaal me minder. Zeker een aanrader voor diegene die als vrijwilliger willen werken in Afrika.

[Jaap Meindersma · Rating 3 out of 5]

Geinig, maar niet zo scherp als de stripcolumns die ze later is gaan maken…

[Katleen]

Er schijnt een warm oranje licht door de raampjes en op het scherm voor me staat dat we over drie kwartier gaan landen.

[Louisa · Rating 4 out of 5]

Ik vond dit zo leuk toen ik het las, lang geleden, een middag in de tuin, het was zinnig.

[Zazou · Rating 3 out of 5]

Na twee bladzijden wilde ik eigenlijk al met dit boek stoppen, omdat ik al die leuk bedoelde zinnen helemáál niet zo leuk vond, maar omdat de hoofdpersoon Guusje met haar vriendin Anouk al na drie bladzijden in Tanzania aankwamen wilde ik toch nog even doorlezen om te weten hoe die eerste ervaring met Afrika was.
Daarna raakte ik eigenlijk wel aan de schrijfstijl gewend en kon ik me er overheen zetten (en er soms zelfs om glimlachen), want tussen alle ironie ontstond er wel een beeldend verhaal, wat vlot las.
De grootste boodschap van het boek lijkt me toch wel het feit dat je nooit geheel onvoorbereid aan vrijwilligerswerk in Afrika moet beginnen, maar dat het handig is als je je van tevoren goed laat informeren.
Het was een leuk boek voor tussendoor, het leest makkelijk en op een grijze dag in januari geeft het toch wat kleur.

[Irene · Rating 5 out of 5]

Grappig boek maar ook serieus bedoelt. vlot geschreven, binnen 3 dagen uit. gaat over Guusje en die gaat naar Afrika vrijwilligerswerk doen samen met een vriendin Anouk. waarom ze dat gaat doen ? omdat de zus der vriendje zegt dat Afrika in de put blijft. zij gaat er tegen in en zo komt ze in Afrika. meteen heeft de baas daar al het geld gestolen van het weeshuis, en blijkt het allemaal niet zo leuk te zijn.

[Milco · Rating 4 out of 5]

Heel leuk boek. Toen ik net aan het lezen was, kwam ik erachter dat het eigenlijk een meidenboek is, maar ik heb doorgelezen en het is ook leuk voor jongens. Duidelijk met humor geschreven over een onderwerp dat niet vaak in boeken wordt gebruikt: vrijwillerswerk in Afrika. Makkelijke taal en 269 bladzijden. Zeker een aanrader!

[Lianne · Rating 4 out of 5]

Renske de Greef is grappig en weet bijzonder pijnlijke omschrijvingen te produceren over vrijwilligerswerk in Tanzania.
2 vriendinnen gaan na het behalen van hun middelbare school diploma naar Afrika om wat goeds te doen, maar komen dan midden in de vrijwilligersindustrie terecht en dan is het toch wat minder idyllisch dan ze hadden verwacht.

[Kim · Rating 5 out of 5]

dutch book about voluntourism: 2 dutch girls are volunteering for 3 months in Tanzania, Africa. I've volunteered myself and a lot of the situations in the book are recognizable. Are volunteers really doing something good? That's the question that still lingers in my mind after reading it.

[Iris · Rating 4 out of 5]

Leuk boek over twee meiden die na hun middelbare school vrijwilligerswrk werk gaan doen in Afrika. DAar zien ze dat het nog niet meevalt om de mensen te helpen. En dat de afrikanen ook niet altijd evenblij zijn met al die hulp.

[Janeri · Rating 4 out of 5]

very funny and clever book. don't know if it makes me more excited and less nervous about traveling to the Gambia, but it sure opened my eyes to the huge cultural difference I will encounter when living there..

[John]

Geweldig boek. Humor, maar met een steeds serieuzere ondertoon. Eigenlijk behoorlijk ontluisterend. Kijk uit dat dit boek je illusies niet bederft!

[Mirjam Haenen · Rating 4 out of 5]

grappig maar ook erg confronterend. Zit zeker een dosis waarheidsgetrouwe feiten in. Iedereen die vrijwilligers werk wil gaan doen of gedaan heeft, moet het lezen!

[Marijn Scholtus]

Gestopt met lezen omdat het hoge naïevemeisjesgehalte mij op de zenuwen werkte.

[Anouk · Rating 3 out of 5]

Makkelijk geschreven en snel uitgelezen. Wel grappig boek voor in het vliegtuig naar Africa.