Mehr Island geht nicht! Mitten im tiefsten Winter beschließt ein junger Reykjavíker, seinem Leben eine neue Richtung zu geben – sich vom Club Kaffibarinn zu verabschieden, einen Jeep zu kaufen und sich trotz härtester Minusgrade ganz allein zu einer zweimonatigen Rundreise um Island aufzumachen. Er will seine Heimat, deren Einwohner und nicht zuletzt sich selbst kennenlernen. Das Ergebnis ist zugleich unterhaltsamer Reisebericht und kluge Reflexion über Land, Leute und Nation wie auch die mitreißende Beschreibung einer Selbstfindung in einem großartigen literarischen Roadmovie. Ich hatte die Nase voll davon, in Cafés zu sitzen und Latte macchiato zu trinken. Also fuhr ich los. Huldar Breiðfjörð landete mit seiner Roadnovel "Liebe Isländer" einen Bestseller, der bis heute begeistert gelesen wird. Frankfurter Allgemeine Eine Reise in die isländische Seele. Stern
Huldar has BA and MA degrees in Literary Studies from the University of Iceland, and has worked as a writer ever since. His first novel Góðir Íslendingar (Good Icelanders) came out in 1998. The book dealt with a young Reykjavíker who abandons the down-town cafés and sets off in mid-winter on a two-month trip around the country in an old jeep. The book was nominated for the Icelandic Literary Prize. His second novel, Múrinn í Kína (The Wall in China), is based on Huldar's travels in China, and was published in 2004. He has also written two film scripts, for Næsland (Niceland) and Villiljós.
Góðir Íslendingar er fínasta ferðasaga. Mér þóttu kaflarnir frá og með Snæfellsnesi og til og með Skagafjarðardvölinni skemmtilegastir en eftir það fannst mér bókin dala. Ég hafði þó gaman að bókinni í heildina og las hana á frekar löngum tíma.
Frábær ferðasaga sem er í takt við almenn ferðalög. Byrjar knappt og er spennandi, svo er lagt í hann og ævintýrin gerast en svo er eins og Huldar verði þreyttur á ferðalaginu og langi heim. Sem sagt byrjar vel og er skemmtileg flest allan tímann en endirinn hefði mátt vera betri.
Hm. Schwierig. Ich hab mir schwer getan, in die Geschichte reinzukommen, erst ab dem zweiten Drittel ist es irgendwie mehr "geflutscht". Trotzdem bin ich insgesamt mit der Erzählstimme nicht so warm geworden - vielleicht aber auch, weil ich das Prinzip der Reise zu sich selbst durch die Reise durch das Land irgendwie ... zu abstrakt oder in dem Fall zu wenig nachvollziehbar find. Trotzdem kommt gut rüber, was der Erzähler an Island schätzt bzw. was auch ihm neu ist und es macht phasenweise richtig Spaß, ihn auf seiner Erkundungstour zu begleiten - besonders die Beziehung zu seinem Auto fand ich total entzückend.
Fínasta ferðabók. Mannlega fyndið hvernig sagan er ýtarlegri og bitastæðari í upphafi ferðar (og sögu) en svo þynnist sagan aðeins, mögulega voru teknar færri glósur í seinni helming ferðar. Gusgus kaflinn á Akureyri var þrusu fyndinn, partýleikirnir á Dalvík mjög steiktir (að annar hver bóndi í Svarfaðardal eigi Sumarið á bak við brekkuna er góður díteill) en vandræðalegar samræður við ábúendur eru vafalaust það skemmtilegasta við bókina.
Elskaði þessa af einhverri óljósri ástæðu, kannski af því að mér fannst eg vera svo rosalega með aðalpersónunni allan tímann. Fann fyrir hræðslunni út af veðri, áhyggjum út af vegfæri og bílnum, eirðarleysinu þegar að maður er búinn að fara í sund og fá sér kaffi og hvað þá - og svo er hún samt ofan á allt svo notaleg að lesa. Og náttúrulýsingarnar maður, algjör fegurð.
Anfangs witzig und unterhaltsam. Ich hatte mir mehr davon versprochen. Nach 2/3 habe ich abgebrochen., fand es hat wenig Handlung. Überhaupt keine Spannung, alles wirkt schon einmal gelesen. Der Autor wechselt außerdem häufig vom Ich-Erzähler in ein Gegenüber-Du. Das nervt irgendwann. Ich werde das Buch in ein kostenfreies Mitnehmregal legen.
Það fylgir því smá nostalgík að lesa (eða í mínu tilviki nú að hlusta á) þessa bók. Hún lýsir ferðalagi umhverfis landið sem farið var um miðjan vetur fyrir 20 árum síðan (1998). Höfundur lýsir því sem hann upplifir og þetta er innsýn í íslenska landsbyggð eins og hún var þá. Á ýmsan hátt er þessi bók ágæt heimild, ansi margt hefur breyst síðan þetta var. Ég hafði lúmskt og mest gaman af fyrri hluta bókarinnar þar sem höfundurinn lýsir ferðum sínum um Vesturland og Vestfirði, hann hljómar þvottaekta Reykjavíkurbarn sem líklega hafði sjaldan eða aldrei hætt sér upp fyrir Ártúnsbrekku, hvað þá miðjan vetur. Þarna er eins og hann sé að fara í mikla svaðilför, næstum eins og leið hans liggi á Norðurpólin þar sem hættur og aðrar mannraunir búa við hvert fótmál. Eggert Kaaber les hjóðbókina og gerir það mjög vel svo bókin hækkar um heila stjörnu hjá mér. Hljóðbókarútgáfan af Góðir Íslendingar er fínt efni að hlusta á þegar ekið er um vegi landsins.
This was such a fun read! Especially the first half since I've travelled the western parts of Iceland myself and it was great to revisit them, see them through Huldar's eyes, remember my own experiences. I loved how this was a story about ordinary yet extraordinary life, about the small and everyday things, about the country and the people alike, about an outer and inner journey.
A perfect book to take along while travelling the Ring Road!