Impressiegewijs worden bepalende aspecten van het leven en vooral de wereld van keizerin Elisabeth ('Sisi') (1837-1898) beschreven. Na een gelukkige jeugd in Beieren trouwt ze op haar zestiende met de jonge keizer Franz Joseph van Oostenrijk, maar kan niet aarden aan het strenge, door haar schoonmoeder gedomineerde hof. Hoewel een afstandelijke moeder voor haar drie kinderen, komt ze niet heen over de zelfmoord in 1889 van haar zoon, kroonprins Rudolf, en wordt nog rustelozer. Haar dood na een aanslag in 1898 was dan ook een bevrijding. De uitgever schreef boeken over negentiende- en twintigste-eeuwse geschiedenis, onder andere over de zelfmoord van Elisabeths zoon.
Het boek van deze oud boekenrubriek presentator op zaterdagmorgen is geschreven in een nogal rommelig Nederlands, dat en de enorme zijpaden maken het een niet gemakkelijk te lezen boek. Zo wordt een compleet hoofdstuk gewijd aan Maximiliaan, de broer van de keizer, die het gedurende enkele jaren brengt tot keizer van Mexico, ook komt de vrijheidsstrijd van Italie (Garibaldi) uitgebreid aan bod. De lezer wordt ook in Beieren gezet, bij de aparte Lodewijk van Beieren, een neef van Elisabeth. Last but not least komen Bismark, keizer Wilhem II en een aantal Hongaarse politici ten tonele. Dus als je het goed wil volgen, wordt dat veel Wikipedia, want al die kennis van de Europese politiek ontbrak bij mij. Tussen deze bedrijven door krijgen we ook info over Elisabeth. Het is niet geheel duidelijk hoe dat kerstkind van 1837 aan de troetelnaam Sissi kwam. Er zijn nogal wat parallellen tussen Sissi en Diana. Ze zijn niet echt op hun plaats aan het hof, de inhoud van de Sissi films moet maar snel worden vergeten, want die slaan nergens op. Romantiek, ik dacht het niet, Elisabeth en Franz Josef zien elkaar nauwelijks. De keizer is altijd bezig met zijn meestal verloren oorlogen terwijl Sissi van haar schoonheid bezeten is, en met een extreem dieet slank en soepel wil blijven. Als Sissi er republikeinse ideeen op gaat na houden en overtuigd raakt dat haar wereld zal vergaan en plaats zal maken voor een andere, krijgt ze raakvlak met de Radetzky Mars, het meesterwerk van Joseph Roth. Ze krijgt een hekel aan het Ancien Regime met zijn poppenkast. Nadat ze in 1889 ernstig wordt geraakt door de zelfmoord van haar zoon prins Rudolf, wordt ze zelf in Geneve in sept. 1898 vermoord door de anarchist Lucheni. Ze had beter geen keizerin kunnen worden. Na haar dood kwam de mythe Sissi pas vol tot leven.
Wie een biografie over Sisi wil lezen, kiest best een ander boek! Hier wordt zo vaak afgedwaald dat je vergeet dat het boek over Sisi gaat. Het is een politieke samenvatting van (vooral) het einde van de 19de eeuw, gebracht in ellenlange, ingewikkelde zinnen met verwijzingen naar dingen die nog niet gebeurd/uitgelegd zijn. Zonder voorkennis over de Habsburgers en de 19de eeuw in het algemeen was ik er waarschijnlijk niet eens doorheen gekomen. De taal- en spelfouten lijken ondertussen eigen aan uitgeverij aspekt maar dragen zeker niet bij aan de leesbaarheid.
Zelden zo’n warrig en vreemd boek gelezen als dit; maar wie Martin Ros heeft gehoord op de radio zal dat niet verbazen. En toch vond ik het wel interessant genoeg om uit te lezen: die Sisi is toch een opmerkelijk mens geweest en vooral sinds ik oude dames bij haar graf heb zien huilen wilde ik toch iets meer over haar weten.
Het boek is niet makkelijk geschreven voor iemand die niet zo bekend is met de geschiedenis van Oostenrijk en omstreken. Er worden veel namen genoemd en het verhaal gaat van links naar rechts. Ik denk dat iemand met kennis van de geschiedenis van Oostenrijk en omstreken het boek goed kan volgen. Maar voor mij was dat helaas best lastig.