Momenteel (3-7-16) lees ik een paar lang geleden verschenen reisboeken van twee favoriete auteurs in dit genre, namelijk Carolijn Visser en Lieve Joris. Dit boek is het debuut van Lieve Joris. Ze reisde in 1984 door Saoedi Arabië en de Golfstaten en doet daar op een hele leesbare manier verslag van. Dit is zo'n reis waarvan ik denk, brr ik ben blij dat ik die zelf niet hoef te maken maar wat mooi dat ik er over kan lezen. Het aardige van oude reisboeken is dat het als het ware dubbel op is. Er komt veel geschiedenis in voor en omdat het al 32 geleden is, is de beschrijving van de toen actuele situatie ook een stuk geschiedenis. Het hoofdstuk over Koeweit bijvoorbeeld gaat over de situatie voor de mislukte poging van Saddam Hoessein om Koeweit in te lijven. Het mooiste zou natuurlijk zijn als Lieve Joris nu een keer de reis zou overdoen. Het meest opvallende uit dit boek vind ik dat er in 1984 al verscheidene keren gesproken wordt over de eindige olievoorraden die in korte tijd een enorme rijkdom voor een kleine groep en grotewelvaart voor de (autochtone) inwoners van dit gebied opleverde (maar niet voor de honderdduizenden geïmporteerde arbeiders en dienstmeisjes uit Azië)
Opnieuw een mooi staaltje vakmanschap van Lieve Joris. Haar relaas blijft uiterst boeiend om lezen, ook zoveel jaren later. Dit boek laat toe om de Golfstaten, die ons ondanks alle mondialisering en massacommunicatie nog steeds zo mysterieus en ondoordringbaar toeschijnen, een beetje dichterbij te brengen en beter te begrijpen.
Tamelijk onderhoudend, zeker het hoofdstuk over Saudie-Arabië. De andere landen zijn me iets te anekdotisch geschetst. Helaas ook sterk verouderd (1984), er is sindsdien heel veel gebeurd in die regio. Maar als eerste insteek kan het wel. Goed geschreven alleszins.
Heel herkenbaar gedrag van de Saudiërs en Emiraati. Het is een andere wereld en dat is het. Ook de Hatch bedevaartgangers ontmoet in het toestel naar Jeddah. Een bijzondere ervaring naast een echtpaar met een paar handdoeken om in een kouwe 380 van de Emirates.
Hoewel ik weinig (politieke) kennis heb van de Golfstaten, kreeg ik door dit boek een redelijk beeld. Lieve Joris probeert neutraal te blijven, wat ik goed gelukt vind! Helaas is het niet mijn genre, maar toch met plezier gelezen. Het is natuurlijk wel vandaag de dag flink verouderd.
Lieve Joris is toch echt een Vlaamse maar hier geeft ze zich uit als Amsterdammer. Feitelijk steekt ze de draak met de sjeiks en hun entourage. Allemaal afgekeken van de VS. Beetje jammer allemaal