Momenteel (3-7-16) lees ik een paar lang geleden verschenen reisboeken van twee favoriete auteurs in dit genre, namelijk Carolijn Visser en Lieve Joris. Dit boek is het debuut van Lieve Joris. Ze reisde in 1984 door Saoedi Arabië en de Golfstaten en doet daar op een hele leesbare manier verslag van. Dit is zo'n reis waarvan ik denk, brr ik ben blij dat ik die zelf niet hoef te maken maar wat mooi dat ik er over kan lezen. Het aardige van oude reisboeken is dat het als het ware dubbel op is. Er komt veel geschiedenis in voor en omdat het al 32 geleden is, is de beschrijving van de toen actuele situatie ook een stuk geschiedenis. Het hoofdstuk over Koeweit bijvoorbeeld gaat over de situatie voor de mislukte poging van Saddam Hoessein om Koeweit in te lijven. Het mooiste zou natuurlijk zijn als Lieve Joris nu een keer de reis zou overdoen.
Het meest opvallende uit dit boek vind ik dat er in 1984 al verscheidene keren gesproken wordt over de eindige olievoorraden die in korte tijd een enorme rijkdom voor een kleine groep en grotewelvaart voor de (autochtone) inwoners van dit gebied opleverde (maar niet voor de honderdduizenden geïmporteerde arbeiders en dienstmeisjes uit Azië)