Jet, Jeanne, Noes, Lien en Maud zijn dikke vriendinnen die op school heel wat streken uithalen. Vooral de lessen van juffrouw Verbeek zijn het mikpunt van hun plagerijen en juffrouw Prior, de strenge directrice, heeft dan ook heel wat te stellen met het vijftal. Ze maken het zelfs zo bont dat een van hen voorgoed van school wordt gestuurd. Dit schooljaar wordt echter ook gekenmerkt door meer idyllische gebeurtenissen zoals het bal bij de familie Berends waar Jeanne verliefd wordt, en de toneeluitvoering van de Kunstclub. Maar hun leven zal ingrijpend veranderen als blijkt dat Jet een ernstige ziekte heeft.
Even tussendoor gelezen, omdat ik in een sentimentele stemming was. Ik herinner mij dat ik dit vroeger leuk en verdrietig vond, maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld De Gebroeders Leeuwenhart kan ik bij dit boek niet de waardering van vroeger vinden. Zowel verhaal als schrijfstijl zijn erg gedateerd. Alsnog wel aardig om weer eens te herlezen.
Dit was een meevaller, een hele grote. Voor mijn vak Jeugdliteratuur (ja, nog steeds) ga ik een essay schrijven over Bakvisromans. Die classificatie klonk mij niet heel positief in de oren, maar dit was echt een vermakelijk en ontroerend boek. Had verwacht dat het aftandse Tina-topper zou zijn, maar de karakters zijn goed uiteengezet en er zit zelfs de nodige dosis humor in. En oh de tragedie op het eind, die ik helaas op voorhand al wist. Desalniettemin, huul'n weer. Het taalgebruik (hallo, 1900) was even wennen, maar na pagina 3 was ik daar al aan gewend en vond ik het juist wel weer charmant. Ben van plan om jullie nu ook als jelui te schrijven, wat een elegantie.
Natuurlijk wist ik hoe het boek zou eindigen, het blijft helaas verdrietig. Maar grote delen van de inhoud was ik toch wel vergeten sinds ik het boek een paar keer in mijn tienerjaren las. Wat waren die meisjes nog jong, maar af en toe toch ook al best volwassen. De vergrijpen waar ze op school straf voor kregen, tjonge. De fuif, de kring en de pleziertjes die ze samen beleefden klonken allemaal erg gezellig. Dit was gewoon jeugdsentiment om te luisteren, prettig voorgelezen door Liselot Thomassen.
In the year of 1900, Top Naef wrote this true coming-of-age novel. I remember reading it when I was 12 yrs old. Thought it was a lighthearted girly thing. Easy to read an humorous. It suddenly and unexpectedly changes into a drama that makes you wanna cry your heart out - which I did. I wonder if there's a contemporary edition, the language is a bit oldfashioned. Try it!
Ik moest voor het vak Jeugdliteratuur een boek lezen uit de periode van Het Burgerlijk Kindbeeld. De eerste 50 pagina's vond ik het vreselijk en kwam ik niet door dat oubollige taalgebruik heen, maar toen ik daar eindelijk aan gewend was vond ik het echt een mooi boek met een heel droevig einde.
Not gonna lie, I bawled my eyes out. Did not expect to have such a big reaction due to the old language that I thought would make it unrelatable, but the opposite is true!
Het is bijzonder dat dit boek niet gedateerd is, hoewel het toch al in 1900 is gepubliceerd. Het geeft juist een bijzonder goed beeld van de tijd, met de destijds gebruikelijke houding tegenover jonge ('voorname') meisjes, het feit dat meisjes in deze klasse 'voorgoed thuiskwamen' nadat hun schooltijd was afgerond om te wachten tot ze zouden trouwen en het beeld dat men had van de 'lagere' bevolking.
I must have read this book at least ten times growing up. Even though it is about a group of friends in '20s The Netherlands, it is fascinating just because of its old-fashioned Dutch norms and characters.
Voor de zoveelste keer gelezen en ik dacht dat het dit keer zonder waterlanders zou lukken, maar nee hoor. De laatste paar hoofdstukken met dikke tranen uitgelezen. Ik heb over Schoolidyllen een keer geblogd: http://alimolenaar.nl/stukjes/50books...
'Schoolidyllen' is een young adult-boek avant la lettre. Het gaat over vijf middelbareschoolmeisjes van ca. 15-17 jaar die een hecht clubje vormen en samen taartjes eten, naar een bal gaan, een toneelvoorstelling voorbereiden enz. Er gebeurt feitelijk erg weinig in 'Schoolidyllen' en de jongedames, allen van stand, zijn aan de tuttige kant, maar Naeff weet dat ook zelf te duiden en de nuffigste wordt ook consequent zo aangeduid, terwijl de sympathie duidelijk ligt bij de opstandige Jet van Marle en de nog brutalere Maud met haar sterke rechtvaardigheidsgevoel.
Naeff maakt van alle vijf geloofwaardige tieners, maar omdat de aandacht verdeeld wordt over allevijf, komt geen van de personages echt goed tot leven. Jet van Marle, bijvoorbeeld is misschien tragisch als wees dat opgroeit in een liefdeloos gezin, maar echt doordringen tot haar wezen doen we niet. Wat 'Schoolidyllen' vooral laat zien is hoe beperkt de toekomstmogelijkheden voor vrouwen anno 1900 waren. Je vraagt je bijna af waarom ze überhaupt naar school gestuurd werden...
Inleidster Kalien Blonden maakt de kapitale fout door meteen in de eerste zin van haar inleiding de belangrijkste gebeurtenis in dit boek weg te geven, zodat deze niet meer als een verrassing komt en al helemaal niet meer het beoogde effect sorteert. De charmante illustraties van Rie Reinderhoff stammen uit de jaren 1920 en kloppen eigenlijk niet helemaal met de laat-19e eeuwse setting.
Al met al is 'Schoolidyllen' meer een aardig inkijkje in een andere tijd dan een tijdloze klassieker, Kalien Blondens enthousiasme voor dit boek ten spijt. Maar laten we eerlijk zijn: als man van middelbare leeftijd ben ik ook niet de doelgroep.
Aangezien ik nu een scriptie schrijf over de briefwisselingen van Top Naeff, voelde ik me toch een beetje verplicht om ook iets literairs van haar gelezen te hebben. Dat werd dus Schoolidyllen, een young adult-achtig boekje over de vriendschap tussen vijf tienermeisjes – en alle proefwerken, crushes en kapsels die daarbij horen.
Laten we hopen dat haar brieven interessanter zijn dan haar fictie.
Liep er langs in de bieb. Begrijp goed dat ik toen ik zelf bakvis was zo enorm om hun onnozele humor moest lachen. Nu vooral mooi tijdsbeeld en n lief boek. Ik hou van lief. Naeff schijnt zelf niet blij geweest te zijn dat juist dit boek van haar zo populair werd, want ze had het op haar 21e in twee weken in elkaar geflanst. Da's knap.
I read this book with so much joy, I loved the old language. I thought it was such a cute light girly book, until the plot twist in the last chapters, which came SO unexpected that it unsettled me.
Dit boek kan ik iedereen aanraden. Het begin is al zo mooi geschreven: 't Was krans bij Jeanne van Laer. Zij zaten met haar vieren om de tafel: Jeanne, Jet van Marle, en Lien en Noes Terhorst. Het nodigt mij gelijk uit om verder te lezen.
Het verhaal speelt in een hele andere tijd, rond 1900 en het gaat over de vriendschap van een aantal schoolvriendinnen. Ze zijn allemaal heel verschillend. Jet is bijvoorbeeld een beetje de rebel van het gezelschap. Jeanne is een heel mooi meisje en heeft de bijnaam 't Model of 't Crediet. Lien is een ijverig meisje en Jet en Lien zijn niet heel goed bevriend. Noes is de zus van Lien en doet het net als Jet niet heel goed op school. Ze doet er ook niet echt haar best voor. Jet is wees en woont bij haar oom en tante die haar helaas niet echt een warm thuis bieden.
Op een dag komt er een nieuwe klasgenoot bij en ze komt naast Jet te zitten. Ook zij behoort al snel tot de vriendinnenkring. Samen beleven ze hun schooltijd. Maud en Jet zijn de rebellen van de klas. Jet Uiteindelijk wordt Jet ziek. Ook hoe de meiden hiermee omgaan wordt prachtig beschreven.
Heel mooi vind ik het taalgebruik uit de periode rond 1900. Het leest soms wat lastig, maar juist daardoor verplaats je je makkelijk naar die periode.
Als ik kijk naar de functies van kinder- en jeugdboeken dan kan je aan dit boek de ontspannende functie, de emotieve functie en de zingevende functie hangen. De ontspannende functie omdat het een fijn boek is om te lezen. Ik kon me goed verplaatsen in de karakters. De emotieve functie is heel duidelijk als je kijkt naar de manier waarop mensen met Jet omgaan en uiteindelijk haar ziekte. Tenslotte de zingevende functie. Men kan nog veel leren van dit boek. Het is heel duidelijk wat niet goed is aan de manier waarop Jet behandeld wordt. Een beetje liefde zou wonderen doen.
Jeugdsentiment :-) Als kind een paar keer gelezen. Alleen al daarom aardig om nog eens te lezen. En vielen me nu dingen op die me eerder niet waren opgevallen. Bijvoorbeeld het feit dat er alleen mannen naar de begrafenis gaan. Alle vriendinnen en vrouwelijke familieleden blijven thuis. Nog niet kunnen achterhalen wat hiervan de oorzaak is, was dit nu gebruikelijk in de jaren twintig van de vorige eeuw? Daar heb ik verder geen bewijs van kunnen vinden. Ook interessant: ondanks de titel is er weinig idyllisch. Onder het vernis van een op het eerste oog hechte kring van vriendinnen schuilt de werkelijkheid: onderlinge niet uitgesproken nijd en antipathie, en verborgen eenzaamheid die door deze vriendschap niet wordt opgelost. Keeping up appearances ten top.
Een aardig boek maar door het taalgebruik niet meer van deze tijd. Het boek is dan ook in 1900 geschreven. Kan me goed voorstellen dat jonge meisjes dit vroeger een erg mooi boek hebben gevonden. Ook vond ik er wijze lessen in staan "op komen voor de mindere".... niet alleen kijken naar wat je ziet ... maar ook wat er IN iemand zit. Het overlijden vond ik erg mooi beschreven... denk dat ik het vroeger niet droog zou hebben gehouden.
Ondanks dat dit boek natuurlijk in een heel andere tijd speelt en ik geen tiener meer ben kan ik mij zeker nog inleven in de karakters van de hoofdrolspeelsters in dit verhaal. En ondanks dat ik heel goed weet hoe dit boek eindigt was het wederom een tranendal.
Ik vond dit boek ontzettend moeilijk om door te komen. Dit kwam puur door de woordenschat en personages die lang niet meer van deze tijd zijn. Ook was het zo ontzettend gedetailleerd, dat de schoonheid niet meer te herkennen was.
Het zou gaaf zijn als er van dit verhaal een moderne versie komt!
Een blik in het verleden. Een eeuw geleden waren mensen eigenlijk precies zoals mensen nu. Voor het grootste deel leuk en humoristisch, maar met een tragisch einde.
This entire review has been hidden because of spoilers.