Þegar Stefán Máni var 26 ára pakkaði hann öllum eigum sínum í gamlan fólksbíl og yfirgaf heimahagana með handritið að sinni fyrstu bók í framsætinu. Hann flutti til höfuðborgarinnar í þeim tilgangi að gerast rithöfundur. Bókina gaf hann út á eigin kostnað, í takmörkuðu upplagi, og seldist hún upp á skömmum tíma. Dyrnar á Svörtufjöllum hefur verið ófáanleg síðan 1996 og er eftirsóttur og dýr safngripur í dag. En er nú í fyrsta sinn aðgengileg öllum sem hljóðbók. Þetta er lítil saga með stórt hjarta. Sögusviðið er lokaður hellir, djúpt inni í hrikalegu fjalli. Þar býr fámennur hópur vísindamanna, einu eftirlifendur mannkyns – eða hvað? Sögumaðurinn er forvitin og lífsglöð stúlka, yngsti meðlimurinn í afar undarlegri fjölskyldu sem á sér enn undarlegri leyndarmál.
Stefán grew up in Ólafsvík and lived there until over the age of 20. After school he did general manual labour and service jobs. To name a few, he worked in the fishing industry, did building work, plumbing, gardening, was a security guard, a cleaner, worked with teenagers and cared for the mentally ill. He has now written eight novels, the first coming out in 1996, Dyrnar á Svörtufjöllum (The Door in the Black Mountains).
Vissi ekki af þessari fyrr en ég sá hana í fornbókaverslun. Mig langaði til að kíkja á hana enn frekar og fann eintak á safninu. Forvitnileg stutt saga sem hefði mátt vera lengri - en hver veit, kannski hefði hún þá glatað töfrunum.