De raadselachtige Regina Flemming, die thuis heeft verteld dat ze een weekend naar Parijs gaat, zit in het geheim met haar buurman aan boord van de kapseizende Herald of Free Enterprise. Als zij de ramp overleeft ziet ze zich gesteld voor de moeilijkste keuze van haar leven. Ze besluit ogenschijnlijk nietsvermoedend via Parijs terug te keren met een sjaal van Dior voor haar man. Deze heeft zelf een dramatisch weekend achter de rug omdat hij met zijn hoogzwangere buurvrouw naar Zeebrugge is moeten rijden om het lichaam van haar verdronken man te identificeren. Diezelfde nacht hebben de buurkinderen voor het eerst de smaak van wilde euforie geproefd. Regina brengt een laatste groet aan het opgebaarde lichaam van haar grote liefde en laat de sjaal uit Parijs achter in zijn kist. Meer dan een minnaar is een ontroerend, bitter en grappig portret van ouders en kinderen op zoek naar geluk.
Oscar van den Boogaard (1964) groeide op in Suriname en Nederland. Hij studeerde rechten en Franse taal- en letterkunde in Montpellier, Amsterdam en Brussel. Na korte tijd op een advocatenkantoor gewerkt te hebben koos hij voor het fulltime schrijverschap. Hij maakte zijn debuut met de roman Dentz die in 1990 verscheen bij Athenaeum - Polak & Van Gennep: op dat moment was hij de enige levende schrijver van die uitgeverij.
Daarop volgden Fremdkörper (roman, 1991), Bruno's optimisme (proloog op het Oceanisch verlangen, roman, 1993), De heerlijkheid van Julia (roman, 1995, nominaties voor de Libris Literatuurprijs en De Gouden Uil), Liefdesdood (roman, 1999), Sensaties (dagboek, 2000), Een bed vol schuim (roman, 2002) en Inspiration Point (dagboek, 2004).
Na zijn overstap naar De Bezige Bij verschenen de romans Het verticale strand (2005), een boek over hoe je door het kantelen van je wereldbeeld een bevrijding van jezelf kunt bewerkstelligen, en Magic Man (2007), een vervolg op de eerdere roman Bruno's optimisme. In 2010 kwam zijn roman Meer dan een minnaar (2010) uit. Februari 2013 verscheen de roman De tedere onverschilligen. Zijn werk werd veelvuldig genomineerd voor de grote literaire prijzen, vertaald en verfilmd. De Standaard riep hem uit tot de belangrijkste schrijver van zijn generatie. In 2018 verscheen de grootste roman Kindsoldaat. In deze hedendaagse Buddenbrooks wordt de geschiedenis van twee voorname Nederlandse families geschetst, door de ogen van de laatste telg, die vermoedens heeft dat hij een zoon is van prins Bernhard. In februari 2020 verscheen Jachthuis. In deze roman kruipt Oscar van de Boogaard in de huid van zijn alter ego, de achttienjarige Maxwell. Van den Boogaard woont afwisselend in Berlijn, Antwerpen en Sint Martens Latem, een residentieel kunstenaarsdorp vlakbij Gent.
3+ voor "Meer dan een minnaar". Het is 1987 en in het mondaine Sint-Martens-Latem hebben de buren hun eigen verhaal en eigen geheimen. Als de Herald of Free Enterprise kapseist komt het verhaal tot zijn hoogtepunt. Vlot geschreven, veel intriges maar toch kon ik mij niet echt inleven in de personages.
Wanneer je in je scheurkalender een boek tegenkomt dat al jaren ongelezen in de kast staat, geen dikke klepper is en waar een e-book versie van is op cloudlibrary, dan kies je dat als vakantieboek! Het leest vlot, het bracht fijne herinneringen mee want het speelt zich af in 1987 (tja, ik kom blijkbaar op een leeftijd waar ik al eens begin terug te blikken... ) en fijne verdeling over de verschillende personages.
Van den Boogaard is voor mij een existenz maximalist. Ook deze keer, maar het is een beetje té. Lot, noodlot en plot zitten te dicht op elkaar. Hij blijft een van m'n favoriete auteurs omwille van de heerlijke vaart en verkwikkende taal in zijn romans...
Ik genoot met volle teugen van dit verhaal. Prachtig geschreven, prachtig uitgewerkte personages. ´De positieve evenknie van de nihilistische Houellebecq' schreef Knack over van den Boogaard. Ik beaam. Heerlijk, overheerlijk. Enorm graag gelezen!
Een nieuw stapeltje geleende boeken van een (meer dan) leesvriendin scherpen mijn goesting aan om er na de 1280 pagina’s van Kwaadschiks meteen terug in te vliegen. Liefst wel in een dunner exemplaar en dat vind ik bij ‘Meer dan een minnaar’ van Oscar van den Boogaard. Dat deze Nederlander een verhaal schrijft dat zich in Sint-Martens-Latem afspeelt, verwondert niet als je weet dat hij al jarenlang columns schrijft voor de Vlaamse krant De Standaard en – een assumptie op basis van zijn HISK activiteiten – in Gent woont. Een vermoedelijke stadsgenoot dus.
Ik was niet echt onder de indruk en vond het verhaal ook wat warrig. Pas op het eind viel alles op z'n plaats, maar eer dat zo ver was, was ik 200 blz. verder. Ik vond het boek vrij emotieloos geschreven.