یک چند به کودکی استاد شدیم
یک چند ز استادی خود شاد شدیم
پایان حدیث ما تو بشنو که چه شد
چون ابر درآمدیم و چون باد شدیم
-خیام
***
یک چشم من اندر غم دلدار گریست
چشم دگرم گفت: چرا؟ گریه ز چیست؟
چون روز وصال شد، فرازش کردم
گفتم: نگریستی، نباید نگریست
مولانا-
***
گر آمدنم به من بدی نامدمی
ور نیز شدن ز من بدی کی شدمی
به زان که اندرین دهر خراب
نه آمدمی، نی شدمی، نه بدمی
-سنایی