Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt

by Douwe Draaisma

In het autobiografische geheugen tekenen we onze persoonlijke lotgevallen op. Het is het register dat we raadplegen als iemand ons vraagt wat onze vroegste herinnering is, hoe het huis eruit zag waar we als kind hebben gewoond of wat het laatste boek is dat we hebben gelezen. Het autobiografische geheugen groeit samen met ons op. Het is onze intiemste metgezel, maar stelt ons ook voor vragen.

Waarom trekt het zich zo weinig van onze opdrachten aan, maakt het zoek wat we hadden willen bewaren, of komt het kwispelstaartend aandragen wat we juist hadden weggegooid om het kwijt te raken? Waarom zijn we vrijwel alles vergeten wat voor ons derde of vierde gebeurde? Hoe komt het dat geuren zulke vroege herinneringen losmaken? Waarom hebben we zo'n feilloos geheugen voor krenkingen? Waarom lijkt het leven sneller te gaan als je ouder wordt?

En dit zijn nog maar de alledaagse vragen. Het psychologische onderzoek naar het autobiografische geheugen probeert ook op te helderen waarom iedereen nog precies weet waar hij was toen hij hoorde dat prinses Diana was verongelukt, hoe déjà vu's ontstaan, waarom onze herinnering altijd voorwaarts en nooit achterwaarts verloopt, of hoe een damgrootmeester blind tientallen partijen tegelijk weet te spelen. Hoe kan het dat stervenden soms hun hele leven 'als een film' aan zich voorbij zien trekken? De antwoorden komen soms van de zolders of uit de kelders van de psychologie, en kunnen niet altijd tot in decimalen worden gegeven, maar ze hebben hun oorsprong in de nieuwsgierigheid naar dat deel van het geheugen dat tegelijk ons verleden en onze identiteit uitmaakt.

Genres: Psychology, Nonfiction, Science, Neuroscience, Philosophy, Self Help, Essays

329 pages, Paperback

First published January 1, 2001

About the author

Douwe Draaisma is professor of the history of psychology at the University of Groningen and author of several best-selling books on topics relating to memory.

Reviews

[Dimitris Hall · Rating 2 out of 5]

"You'll come away with hopefully more questions that you had at the beginning". It says something along these lines on the back cover on "Why Life Speeds Up As You Get Older: How Memory Shapes our Past". I didn't come away with more questions. In fact, I didn't even get an answer for the title of the book! It's structure and content is such that it doesn't analyse the problems at hand in depth or in a way that led to some visible conclusion (I'm one of the people that accepts the conclusion of no conclusion quite alright. Imagine.) Instead, it's little more than a collection of case studies. Interesting case studies, I have to give Mr. Draaisma that, but ones that do not come very close to trying to tackle the huge chapter of human life that is autobiographical memory. This book could be so much more. Instead, it's just a text of well-organised and researched memory-related anecdotes that might be interesting by themselves but come across as superficial. A pity; memory, together with time, is one of my favourite topics.

[Phoenix Perpetuale · Rating 4 out of 5]

I got to know about his book from the English lessons. We have studied some past tenses, and there was a piece of example from this book. It illustrated an example of academic writing.
It took a while for me to read this book. I found it much more complex and challenging than those I have read in the past. It contains a lot of examples of various periods of history, mainly from Central Europe. Short essay like stories narrates multiple aspects of life, memories and human perception of their experiences. It also gave me a lot of new information that I wasn't we're familiar with before, which has expanded my general knowledge. I am incredibly thankful for the author of this book.
I am adding this book to my reread books and planning to do it in a couple of years when I turn forty years old.

[Teri · Rating 4 out of 5]

Why do we remember some things and not others? Why do some people say their "life flashed before their very eyes" in life-threatening situations? What's up with those "déjà-vu" moments? These are the kinds of questions Douwe Draaisma attempts to answer. Our brains are a fascinating part of our body that can repress or enhance memories throughout our lives. Draaisma covers 16-17 different situations that engage, or not, different kinds of memory. In some cases, trauma affects our brain's ability to recall memories, in other cases, other senses like smell, sight, taste, and hearing can cause us to suddenly remember some event in our past. Does a particular perfume remind you of your mother when you were a child? Does smelling and eating a particular food dish cause you to remember a favorite meal that your mom made you? Why do we only remember things forward like watching a movie rather than backward?

This is a fascinating read, albeit on the more scholarly level about how our brains process events of the past, creating or repressing memory.

[Delphine · Rating 4 out of 5]

Ongemeen boeiende inkijk in het autobiografisch geheugen, waar onze herinneringen liggen opgeslagen. Het is tegelijk een dagboek én een vergeetboek, betoogt Draaisma.

Aan de hand van 16 hoofdstukken belicht hij de werking van het autobiografisch geheugen. Eén hoofdstuk is gewijd aan het 'reminiscentie'-effect, een verschijnsel waarbij mensen vanaf hun zestigste vaker herinneringen uit hun jeugd ophalen. Andere hoofdstukken belichten infantiele amnesie, idiots savants, geur als herinneringen (Proust achterna) en flitslichtherinneringen (waar was je op 9/11?).

Veeleer zeldzaam: Draaisma beschikt als wetenschapper over een gouden pen, wat van Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt een echte literaire beleving maakt. Aanrader!

[Ronald van Duivenboden · Rating 4 out of 5]

Interessant boek. De titel is een van de onderwerpen die aan de orde komen en dekt daarmee niet helemaal de lading. Het gaat over het geheugen hoe dat werkt of ons juist in de steek laat. De auteur heeft tal van voorbeelden in de teksten verwerkt waardoor het boek blijft boeien. Ik heb er veel van opgestoken!

[Tim Pendry · Rating 3 out of 5]

Really a series of connected but discrete essays opening up a relatively new area for psychology - autobiographical memory. This book should be of great value to creative writers and Draaisma (an academic) is not afraid to go beyond science into literature to try and demonstrate a point. Well worth reading if you are interested in how you see the world yourself and why you might do so. A start in respecting subjectivity that one hopes others, with equal communications skills, will develop.

[Mehmet · Rating 5 out of 5]

Bu kitapta bellek konusunda ele alınmış 14 ayrı bölüm var. Genel olarak bellek araştırmalarının bir derlemesi olarak görülebilir. Ama bellek bir çok fen dalının alanına girdiği gibi hakkındaki araştırmaların ucu bucağı olmayan bir konu. Yazar psikolog olmanın getirdiği özellikten olsa gerek hızla belleğin nörofizyolojik kısmını özetliyor ve okuyucunun ilgisini belleğin güncel psikolojik tarafına getirmeye çalışıyor. Örneklerle ve tarihsel hikayelerle okuyucunun merakını diri tutmaya da çalışıyor. Eğer bellek konusu ilginizi çekiyorsa okumanızı tavsiye ederim. Ancak başlık sizi aldatabilir. Zira kitaptaki bölümlerden biri belki kısmen ikisi başlıkla örtüşüyor. Asıl konu genel anlamda bellek. Çeviri bence genel olarak çok başarılı. Çevirmenin ayrıntılara emek verdiğini düşünmeme yol açan çok şey okudum.

[Funda Guzer · Rating 5 out of 5]

İtinayla çalışılmış bir o kadar çevirisi sürükleyici yaşam ve yaşanmışlıklar üzerine etkileyici .

[melis · Rating 4 out of 5]

kapağı ve adı görür görmez beni kendine çeken bu kitabı kim bilir ne zaman kaydetmişim kenara. anılarım elimde bölük pörçük kırıntılara dönmeye ve bu yüzden de sanki yok oluyormuşum (ve hatta yokmuşum) gibi hissetmeye başladığım ya da daha doğrusu bu hissimin tavan yaptığı bir dönemde olduğum için bu kitabı okumanın sırası geldi diye düşündüm. kitabın yapısı hakkında bir fikrim yoktu, yani "yaşlandıkça hayat neden çabuk geçer" sorusunun kitabın yalnızca bir bölümünün, hatta kısa bir bölümünün konusu olduğunu bilmiyordum. kitabı okurken de ablamın "ee, niye çabuk geçiyormuş?" diye sorup durmasını "bilmiyom, oraya gelmedik daha" diye geçiştirmek durumunda kaldım bu yüzden :)

çerçevesini genel olarak belleğin oluşturduğu bölümlere ayrılmış kitap. bir ay gibi uzun bir süredir -yine- bölük pörçük okuduğum için tabii bir kısmı zihnimden uçup gitti bile. ama ilk anılar, kusursuz bellek, aptal dâhi sendromu bölümleri özellikle ilgimi çekti. kitaba adını veren sorunun geçtiği bölümü saymıyorum tabii.

kitaptaki bazı soruların, hele ki başlıktaki sorunun cevaplanmadığından hayıflanan yorumlar gördüm burada. bir şeylerin sırrına vardığımız o "aha!" anını yaşamayı her şeyin önüne koyduğumuzda bir sürü şey kaçırabildiğimizi düşünmeden edemedim. kitap bir sürü soru soruyor, "kesin" yanıt sunmuyor evet ama yapılmış araştırmalardan, ele alınan konuyla ilgili ortaya konmuş kimi saçma kimi olası yorumlardan bahsediyor, çeşitli vaka örneklerini ve sanat eserlerini birlikte anıyor (ki kitapta benim en çok etkilendiğim yanlardan biri bu), olası "cevap"lara belli bir çerçevede işaret ediyor. içine düştüğüm durumu biraz daha anlamlandırabilme, yalnız olmadığımı hatırlayabilme ve okumayı bitirdiğimde belki bu konuda bir şeyler yapabilme umuduyla elime aldığım bu kitabın sordukları ve sundukları yetip de arttı bile o yüzden benim için. 

[Zuba · Rating 4 out of 5]

Bardzo ciekawe połączenie eseju z pracą popularno-naukową - taką kombinację cenię - nie same suche fakty ale również refleksja z perspektywy humanistycznej (trochę górnolotnie zabrzmiało, sorry). Książka przesiąknięta jest nostalgią, czyta się ją spokojnie, z jakąś pogodą ducha. Czytałam ja kilka lat temu a do dziś pamiętam tę atmosferę i jedno ze spostrzeżeń, które ułatwia mi godzenie się z faktem, że czas płynie szybciej, gdy się starzejemy: im starsi jesteśmy tym mniej w życiu 'pierwszych razów', a te stanowią w pamięci rodzaj kamieni milowych. Bez nich czas wydaje się przeciekać przez palce, a w dłoniach nie zostaje wiele 'momentów'. Dobrze byłoby zatem te nowe 'pierwsze razy' znajdować, czego sobie i wam życzę :)

[Josien · Rating 4 out of 5]

Boeiende verhandeling over geheugen en tijd. Zeer toegankelijk geschreven, in historisch perspectief, gelardeerd en onderbouwd met vele onderzoeken vanaf tweede helft 19e eeuw tot ongeveer nu, steeds verhalend verteld en als altijd zeer goed en boeiend voorgelezen door Jan Meng.
Ik kan het niet helemaal reproduceren 😉, maar heb er van genoten!

[RoDeJo · Rating 4 out of 5]

Een mooi, interessant en goed geschreven boek. De subtitel zegt meer over de inhoud van het boek dan de titel. Maar toegegeven: de titel trok mij aan.
De spoiler / het antwoord: omdat je minder memorabele momenten beleeft. Deel van het verhaal in elk geval. Zorg dus voor memorabele momenten. Altijd en goed idee.

[Taka · Rating 3 out of 5]

Partial answers to the title question:

1) Telescopy: the details that you can still see clearly give you the impression that an object in the distance is much closer than it actually is; 2) reminiscence effect: time markers not only mark periods and dates but they also give rise to reveries in old age → a period that brings up many memories will expand when seen in retrospect and seems t have lasted longer than an equally long period comprising few memories; 3) slowing down of physiological clocks: older people overestimate lasped time intervals

[Emina Buket · Rating 5 out of 5]

Detaylı araştırma ve güzel çeviri için 5 yıldız ama kitap sadece adındaki soruya cevap aramiyor hatta sayfalar boyunca insana hayat neden çabuk geçiyormuş ya dedirtiyor. Öyle bir anda elimize verilen bir formül yok hayat yaslaninca neden çabuk gecer diye ama kitabı okuyup bitirince neden çabuk gectigini anlıyor ve zamanı yavaslatabilmek için ne yapmamız gerektiğini öğreniyoruz. Ben kitabı çok etkileyici buldum belleğimizin nasıl çalıştığı detaylı araştırmalar ve yalin bir dille ortaya konmuş. Ama sadece kitaba adını veren konu ilgilnizi çektiyse o kitap bu kitap olmayabilir.

[Vaiva Rykštaitė · Rating 5 out of 5]

Ive read it almost ten years ago, and to this day it keeps reminding me of how I perceive time. It completely changed my attitude towards time. I disagree with the saying “time is flying” - if it starts to fly, this means I’m doing something boring and got stuck in the routine. I highly recommend this book for everyone!

[Gamze Aydın · Rating 5 out of 5]

"Günümüzde Bailly daha çok Genç Bir Ressamın Portresiyle Vanitas Natürmortu başlıklı resmiyle anılmaktadır. Bu natürmort, ölümlülüğün bir tasviridir. Bailly'nin başından başlayan köşegenin ucu, masadaki diğer objeler içinde hakim konumda olan kafatasında son bulur. Boş göz yuvarları, masanın ucundan sarkan ve üzerinde Vanitas vanitatum, et omnia vanitas [Her şey boş, bomboş, bomboş (Eski Ahit, Vaiz 1:2) ç.n.] yazan bir kağıt parçasına işaret etmektedir. Bailly'nin başı ile kafatası arasında, köşegen, ince dumanı hala tütmekte olan yeni söndürülmüş bir mumu keser. Masanın üzerinde sabun köpükleri uçuşmaktadır: Vita bulla, hayat bir sabun köpüğüdür. Kafatası, dünyevi şeylerin geçiciliğini vurgulayan objelerin arasına konmuştur. İçki kadehi devrilmiş, pipo çoktan bitmiş, güller solmuş ve çiçekleri fazla açılmış, metal para ve süsler masaya saçılmıştır. Kitabın arkasında belli belirsiz seçilebilen kum saatinde zaman dolmak üzeredir.
...
Genç Bir Ressamın Portresiyle Vanitas Natürmortu, hayatımızı sonunda ona bir kez daha bakacağımızı düşünerek düzenlememiz gerektiği mesajını taşır. Geçmişe dönüp baktığımızda, hayatımızı belirlemiş olan değerleri nasıl göreceğiz? Zenginlik, güzellik, sanat, bilgi ve bir zamanlar peşinden gittiğimiz diğer şeylerin artık bize bir faydası var mıdır? Hayatın bize sunduğu şeylerle ilgili bir resim olarak Genç Bir Ressamın Portresiyle Vanitas Natürmortu, soldan sağa, gençlikten yaşlılığa, geçmişten geleceğe doğru okunmalıdır. Zamanın oku gibi bu resim de sağa işaret eder. "

[Kathy Piselli · Rating 4 out of 5]

Interesting book on the different kinds of memory, mentioned in Carofiglio. 17 chapters on different aspects of memory, well organized like university lectures: very early memories, using senses like smell for recall, eidetic memories, idiot savants, traumatic memory (using the case of Demjanjuk - fascinating), autobiographical memory (Van den Hull), deja vu, dementia, and panoramic memory (seeing your life flash before your eyes at time of death). I also liked the photographic series of Richard and Anna Wagner. There was a lot of history in the book, either through the case examples, or the discussion of scientists' attempts to study memory, which was really interesting, and yes, sometimes poignant. Draaisma says "Modern explanations often have their roots in nineteenth-century medical and neurological work…Later investigations have substantiated these suggestions and in some cases rendered them experimentally verifiable." This gave me a sense of how short the time has been between discoveries of the 1800s and now. Another moment for me was when Draaisma discusses how much we can remember, given our biological limitations: "Memories are stored in brain tissue that undergoes all sorts of changes: growth, metabolic processes, damage, decay, death. That some traces of experiences remain intact throughout a person's life is beyond any doubt; that *all* traces survive is doubtful." This sentence made me marvel that we exist at all.

[Semih · Rating 1 out of 5]

Kitapta değinilen konular yaşlandıkça hayatın neden daha çabuk geçtiğini açıklamıyor. Dolayısıyla kitabın adı ve anlatılanlar arasında bir uçurum var. Konular genel olarak bellek çalışmaları, hatırlamak, unutmak, bağ kurmak, deja-vu gibi başlıklara açıklama getirmeye çalışıyor fakat bunlar için de basmakalıp düşüncelerin ve bilinen genelgeçer bilgilerin ötesine geçebildiğini söylemek zor. Bunun yanında sürekli örneklerin Hollandalı insanlar üzerine verilmeye çalışılması, aslında pek de önemli olmayan kişilerin önemli gösterilmeye çalışılması gereksiz bir milliyetçilik yapıldığı algısı ile konuların ötesine geçen bir boğma hissine sebep oluyor. Yarısına kadar beklenti ile okuduğum kitabı çok yüzeysel ve de sıkıcı ilerlemesi sebebiyle hızlıca göz atarak sonlandırdım. Zaten sayfa aralarında geçen kelimelerden konunu gittiği yeri tahmin etmek de hiç zor olmadı. Metis Bilim serisinin ciddiyetine yakıştıramadığım bir kitap olarak rafa kaldırıyorum. Yazar hakkında son düşüncemi diğer kitabı Bellek Metaforları'nı okuduktan sonra vereceğim.

[Arif · Rating 3 out of 5]

Overally book is quite good and I do advice everyone that is interested on cognitive psychology to read it. It provides an enjoyable read thanks to Draaisma's writing skills. The book explains cognitive psychology topics in a manner that is comfy to read with plenty of explnations. Also, Draaisma gives many examples that makes the reader both understand easily and keep the attention of reader to the topic due to being able to create this question in the minds of the readers: How this is related to psychology? Furthermore, Draaisma succeeds in showing the relationship between the example/or story and cognitive psychology.

However, problem with this book is that the chapters in this book does not seem to be well connected. They felt as the chapters are put in this book just because they are interesting to read. The feeling of uniformity is not there and with this when one finishes the book, it felts him/her like: So, what was the previous chapters are about, and why they were on this book?

[Jan-Joost · Rating 4 out of 5]

'Geheugenprofessor' Draaisma (RUG, inmiddels emeritus) schreef een fascinerend, populair-wetenschappelijk werkje over zijn onderzoek naar de werking van het menselijk geheugen. Een bestseller. Want als je puber bent duurt een zomervakantie een eeuwigheid en als bejaarde denk je: hè, is het nu alweer Kerstmis?! Prachtig geschreven, toegankelijk relaas. Wat maakt de meeste indruk? Draaisma's beschrijving van de achttiende-eeuwer die in zijn memoires relatief enorm veel aandacht besteedt aan een enkele (door hem aldus ervaren) vernedering. De voormalig hoogleraar concludeert overtuigend dat wij op latere leeftijd weinig positieve herinneringen koesteren. Het zijn de vernederingen, de kwetsingen. Die blijven ons bij.

[pourya bahiraei · Rating 4 out of 5]

زمانی که شروع به مطالعه دستگاه حافظه کردیم، این سیستم تو نگاه اول برای ما ماشینی بود که اطلاعات رو به صورت خطی دریافت، دسته‌بندی و ذخیره کرده و در صورت نیاز اونها را بازیابی می‌کنه.
اما این همه‌ی حافظه نیست.
حافظه بیش از هر چیزی با تجربه و ادراک ما از زمان آمیخته شده و با پویایی، تغییرپذیری و خطاپذیری، برای هر کس هویت و دنیایی منحصر به فرد می‌سازه.
درائیسما هم تو این کتاب کلاسیک متاثر از این مسئله به موضوعاتی مثل تغییرپذیری خاطرات، تداعی‌ها، دژاوو و رابطه حافظه و ادراک ما از گذر زمان می‌پردازه.
پ.ن:متن کتاب اونقدری روون و صریحه که فکر می‌کنم برای هر کسی که به این موضوع علاقه داشته باشه، اثری خواندنی خوندنی باشه.

[Elja Daae · Rating 5 out of 5]

Dit boek was zo geweldig! Ik wist niet waar het over ging (ik had het gekregen van iemand). En ik heb er twee weken over gedaan (waar ik normaal een boek per dag kan verslinden). Maar het is geweldig. Het is prachtig geschreven, vol historische anekdotes over wetenschappers uit de 18e en 19e eeuw die onderzoek deden naar de vorming van herinneringen en verhalen van filosofen en schrijvers over ons geheugen en ons besef van tijd.

Geweldig boek. Van harte aanbevolen als je het leuk vindt om een beetje te filosoferen.

[Gökhan Can · Rating 4 out of 5]

Hafıza bellek öğrenme unutma kısacası insan olma yolculuğunun temellerini oluşturan süreçlerin detayları hakkında bir kitap. Hafıza üzerine uzun bir zaman dilimindeki birçok araştırma değerlendirilmiş. Değerli bir çalışma. 243.sayfadaki Carrel'ın hayatın akış hızı ve insanın algılama hızı metaforu çok güzeldi. Bazı bölümlerde okurken yavasladigim oldu, okuma akiciligi değişkenlik gösterebiliyor bölümler arasında.

[Grada (BoekenTrol) · Rating 2 out of 5]

I think I know a bit more about the answer to the question in the title of this book. A little bit.
And that for me is the big minus for this book.
In itself it is interesting enough. Elaborating the working of the brain in short episodes, stories of people. But the question why life seems to speed up when you grow older is never really answered.
Very frustrating. Like a book or movie ending on a cliffhanger, without the announcement that there will be a next installment.

[David Lai · Rating 3 out of 5]

Draaisma gives us lots of information about memory and the perception of elapsed time to answer this question. It sometimes felt as if he was going round about the houses, but in the end it was a thorough and fairly satisfying book. The most striking part was about the unreliable memories of survivors of Nazi death camps. Rather a dangerous topic, but handled convincingly.

[Betül Bozkurt · Rating 3 out of 5]

Douwe Draaisma’nın sırf kaynakçası için bile saygıyı hak edebilecek kitabı. İçinde bellek ve zihinle ilgili oldukça ilginç bilgiler bulunuyor. Kitabın su gibi akıp gittiğini söyleyemem; dili biraz akademik. Ama bu tarz kitaplar okumak isteyenler için tavsiye edilir.

[Gökhan · Rating 2 out of 5]

Başlıktaki sorunun cevabı kitapta yok (aslında hemen hemen hiç cevap yok), bölümler hafızayla ilgili rastgele konulardan oluşmuş/bütünlük yok, gereksiz uzun.

[Saskia · Rating 3 out of 5]

Good example of a well written popular science book filled with interesting cases.

[Elizabeth Gabhart · Rating 5 out of 5]

Beautiful book about how memory defines us.

[Julia · Rating 1 out of 5]

Los zand.