What do you think?
Rate this book
Tuimelingen
‘Tuimelingen’ is Bernard Dewulf’s nieuwste beschouwende werk. Het bevat essays en beschouwingen over leven, kunst en zinnelijkheid. Wie het werk van Dewulf enigszins kent, weet dat dit de drie-eenheid is waarover hij al jaren schrijft. Maar inniger nog dan in vorige bundels zijn die drie thema’s nu vervlochten. Zoals in zijn essays over eenzaamheid, verlangen, troost, verbeelding, over stilte in de kunst, het naakt en de mannelijke blik, over de vrouw en het licht in schilderijen, over ons zoenenen over geliefde kunstenaars als Pierre Bonnard, Hugo Claus en Edward Hopper. Daarnaast overziet Dewulf in een fraaie reeks kortere beschouwingen ons tijdsgewricht aan de hand van beelden van ons dagelijks bestaan. Niet voor niets noemt hij zijn ‘Tuimelingen’ een ‘kroniek van een kijken’. Het is wat deze schrijver telkens weer even lucide als zinnelijk kijken en schrijven. En ons mee laten kijken.
- GenresEssays
256 pages, Kindle Edition
Published November 24, 2020
4 people are currently reading
69 people want to read
About the author
Bernard Dewulf
33 books18 followersBernard Dewulf was een Vlaams dichter, columnist, journalist en kunstkenner.
In 1995 won hij de Vlaamse Debuutprijs met de dichtbundel Waar de egel gaat, en in 2010 werd hij de laureaat van de Libris Literatuurprijs voor Kleine Dagen, een kroniek over zijn gezin.
Van 2012 tot 2014 was hij Antwerps stadsdichter.
Bernard Dewulf:
- in de Nederlandstalige Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bernard_...
- in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.ph...
Bernard Dewulf was a Flemish poet, columnist, journalist and art connoisseur.
In 1995 won hij de Vlaamse Debuutprijs met de dichtbundel Waar de egel gaat, en in 2010 werd hij de laureaat van de Libris Literatuurprijs voor Kleine Dagen, een kroniek over zijn gezin.
Van 2012 tot 2014 was hij Antwerps stadsdichter.
Bernard Dewulf:
- in de Nederlandstalige Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bernard_...
- in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.ph...
Bernard Dewulf was a Flemish poet, columnist, journalist and art connoisseur.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
April 14, 2022
Toen Bernard Dewulf eind december 2021 plots overleed en ik op zoek ging naar werk om te (her-)lezen, kwam ik deze verzameling essays en beschouwingen over leven, kunst en zinnelijkheid tegen in de bib. Kroniek van een kijken noemt hij deze bundel zelf en eigenlijk is dat iets wat hij al zo lang deed, eerst in De Morgen, afwisselend met Camps, daarna in De Standaard, iets uitgebreider. Maar evengoed in zijn gedichten. Ik herinner me de ontgoocheling toen hij bedankt werd voor bewezen diensten bij het eerst vermelde dagblad en ik op het werk wekelijks zijn bijdrage in De Standaard Magazine begon te lezen. Aan een ogenschijnlijk 'banaal' fait divers, toevallige ontmoeting of gewoon het nieuws van de dag had hij genoeg om een sprong te maken naar deze of gene schilder of andere beeldende kunstenaar en een parallel te trekken die o zo herkenbaar was of werd, maar waar hij als geen ander over kon filosoferen of mijmeren. Altijd poëtisch, soms met de licht melancholische toets die hij zo makkelijk leek te vinden.
Het eerste deel, 'Leven', bevat de langste en minder evidente essays, met titels die onmiddellijk een hele verwachtingshorizon doen vermoeden en blootleggen. Het zijn geen licht verteerbare thema's zoals eenzaamheid of verlangen, dat laatste door de bril van o.a. René Girard en Schopenhauer, maar even goed de kunst van het kussen of zoenen, waar o.a. Klimt en Rodin - hoe kan het ook anders - maar ook Chagall en Munch de revue passeren.
Het tweede deel, met als titel 'Kunst' doet niets anders, en bevat een aantal pareltjes. En weetjes, zoals 'Tussen vrouw en beeld', waar hij schrijft over 'De Zee' van Grard. Het beeld dat velen kennen als Dikke Matille, bekijk ik vanaf nu op een andere manier bij het binnenrijden van Oostende richting Casino en zeedijk. Iets verder stopt Dewulf bij Vermeer en Hopper wanneer hij het over vrouwen, lichtinval en een raam heeft. Hammershøi - een paar maand geleden nog opgezocht n.a.v. Verzamelde werken waar hij zijdelings in beeld kwam - is dan nooit ver weg en krijgt ook zijn vermelding, net als Bonnard, voor wiens werk en leven Dewulf een zwak heeft en die wel héél veel vermeldingen krijgt. Nog elders brengt hij Hopper, Spilliaert en Tuymans samen. Hij doet je andermaal anders kijken naar schilders en werken, en doet je linken leggen die je zelf nooit zou vermoeden.
Het laatste deel, 'Kroniek van een kijken' leest vlotter weg, maar laat je niet misleiden: het is niet omdat de tekstjes korter zijn en 'lichter' lijken, dat ze minder grondig kijken of minder diepgang hebben, integendeel. Hier start de auteur nagenoeg telkens van een fait divers of één of ander nieuwsitem en koppelt dat vrij direct aan kunst en een bepaalde manier van kijken ernaar. Ook hier gaat het over het kijken: de blik van de toeschouwer, van de lezer, van de schilder. Het lezen van deze laatste tekstjes deed me onwillekeurig denken aan Waar de egel gaat: Gedichten, zijn debuut. Daarin staat een wondermooi tweeledig liefdesgedicht over twee pagina's: links over de vrouw (ZIJ), rechts over de man (HIJ). Ook hier speelt de blik, degene die kijkt en hoe die kijkt een cruciale rol. Net als in de overgrote meerderheid van zijn gedichten uit deze bundel trouwens. De laatste zin uit HIJ zegt het allemaal:
"Hij heeft haar weer van hem gemaakt,
nu wordt hij van zichzelf. Ik, denkt
hij, en naast hem ligt zijn buit.
Hij rust van hebben uit. Zij waakt.
Er woedt een wereld in zijn hoofd
van heldendom en kleine waan.
Hij lacht het kind op zijn gezicht
dat zij in hem heeft toegestaan.
Het kind ligt nader dan de man,
die ver als een god in de kamer slaapt,
in een groter lichaam dan hij kan.
Daar vindt hij in haar blik zijn plaats."
Minpuntje van deze uitgave? Ik had illustraties verwacht. Bij meerdere boeken over kunst heb ik dit in het verleden reeds als een beperking ervaren, zoals bijvoorbeeld wanneer Zwagerman of Lydia Lang het over kunst en specifieke kunstwerken hebben. Wellicht heeft het te maken met auteurs- of afdrukrechten, maar ik blijf het een 'leessfeer-bederver" vinden wanneer ik constant Google Afbeeldingen moet open zetten om een werk dat ik niet ken of niet meer voor me zie moet opzoeken. Maar goed, deze beschouwingen worden er niet minder bijzonder door. Warm aanbevolen.
Het eerste deel, 'Leven', bevat de langste en minder evidente essays, met titels die onmiddellijk een hele verwachtingshorizon doen vermoeden en blootleggen. Het zijn geen licht verteerbare thema's zoals eenzaamheid of verlangen, dat laatste door de bril van o.a. René Girard en Schopenhauer, maar even goed de kunst van het kussen of zoenen, waar o.a. Klimt en Rodin - hoe kan het ook anders - maar ook Chagall en Munch de revue passeren.
Het tweede deel, met als titel 'Kunst' doet niets anders, en bevat een aantal pareltjes. En weetjes, zoals 'Tussen vrouw en beeld', waar hij schrijft over 'De Zee' van Grard. Het beeld dat velen kennen als Dikke Matille, bekijk ik vanaf nu op een andere manier bij het binnenrijden van Oostende richting Casino en zeedijk. Iets verder stopt Dewulf bij Vermeer en Hopper wanneer hij het over vrouwen, lichtinval en een raam heeft. Hammershøi - een paar maand geleden nog opgezocht n.a.v. Verzamelde werken waar hij zijdelings in beeld kwam - is dan nooit ver weg en krijgt ook zijn vermelding, net als Bonnard, voor wiens werk en leven Dewulf een zwak heeft en die wel héél veel vermeldingen krijgt. Nog elders brengt hij Hopper, Spilliaert en Tuymans samen. Hij doet je andermaal anders kijken naar schilders en werken, en doet je linken leggen die je zelf nooit zou vermoeden.
Het laatste deel, 'Kroniek van een kijken' leest vlotter weg, maar laat je niet misleiden: het is niet omdat de tekstjes korter zijn en 'lichter' lijken, dat ze minder grondig kijken of minder diepgang hebben, integendeel. Hier start de auteur nagenoeg telkens van een fait divers of één of ander nieuwsitem en koppelt dat vrij direct aan kunst en een bepaalde manier van kijken ernaar. Ook hier gaat het over het kijken: de blik van de toeschouwer, van de lezer, van de schilder. Het lezen van deze laatste tekstjes deed me onwillekeurig denken aan Waar de egel gaat: Gedichten, zijn debuut. Daarin staat een wondermooi tweeledig liefdesgedicht over twee pagina's: links over de vrouw (ZIJ), rechts over de man (HIJ). Ook hier speelt de blik, degene die kijkt en hoe die kijkt een cruciale rol. Net als in de overgrote meerderheid van zijn gedichten uit deze bundel trouwens. De laatste zin uit HIJ zegt het allemaal:
"Hij heeft haar weer van hem gemaakt,
nu wordt hij van zichzelf. Ik, denkt
hij, en naast hem ligt zijn buit.
Hij rust van hebben uit. Zij waakt.
Er woedt een wereld in zijn hoofd
van heldendom en kleine waan.
Hij lacht het kind op zijn gezicht
dat zij in hem heeft toegestaan.
Het kind ligt nader dan de man,
die ver als een god in de kamer slaapt,
in een groter lichaam dan hij kan.
Daar vindt hij in haar blik zijn plaats."
Minpuntje van deze uitgave? Ik had illustraties verwacht. Bij meerdere boeken over kunst heb ik dit in het verleden reeds als een beperking ervaren, zoals bijvoorbeeld wanneer Zwagerman of Lydia Lang het over kunst en specifieke kunstwerken hebben. Wellicht heeft het te maken met auteurs- of afdrukrechten, maar ik blijf het een 'leessfeer-bederver" vinden wanneer ik constant Google Afbeeldingen moet open zetten om een werk dat ik niet ken of niet meer voor me zie moet opzoeken. Maar goed, deze beschouwingen worden er niet minder bijzonder door. Warm aanbevolen.
December 9, 2021
“Anders gezegd, de stolp laat wel het licht binnen, zelf zonder enige belemmering en met wonderlijke invalshoeken, maar ze is geluid- en ademloos. Dat zou, met een beetje verbeelding, een definitie van een schilderij kunnen zijn: het laat alle soorten licht binnen, maar het geluid moet nu even zwijgen en de adem ademt buiten het beeld.”
October 4, 2022
« En hoe ik niets beter wist te doen toen mijn vader zijn laatste adem uitblies dan hem tot slot te zoenen op zijn voorhoofd. En hoe ik weleens hoop dat ik ook zo mag gaan: met nog één laatste stille kus van iedereen met wie ik me ooit, in het onverschillige licht van de dagen, met liefde heb verzoend. »
February 17, 2021
Dit heb ik verslonden!
June 11, 2023
Waarom deze bundel ‘Tuimelingen’ heet blijft een raadsel. Het woord ‘tuimelend’ staat in de slotzin, maar daarin wordt niet alles samengevat wat in deze bundel beschreven staat. De titel ‘Beschouwingen’ zou eerder passen, maar wellicht is dat te weinig speels. Het is in elke geval duidelijk dat Bernard Dewulf plezier beleeft aan het proberen te doorgronden van woorden, foto’s, schilderijen en uitdrukkingen, want als er een samenhang is, dan zit dat in deze elementen. Hij gaat daarbij lichtvoetig, maar zeker niet oppervlakkig te werk. Een gekozen thema, of dat nu een woord, een foto, een muziekstuk of een schilderij is, het wordt van alle kanten bekeken, doorgelicht en binnenstebuiten gekeerd. Dewulf schuwt daarbij de introspectie niet. Al lezend leren we ook hem kennen, in zijn fascinatie voor het bijzondere en speciaal als het gaat om het vrouwelijk schoon. Nu hij er niet meer is zullen we zijn messcherpe, soms poëtische en zeker interessante beschrijvingen moeten missen.
March 23, 2021
Te veel vanuit een 'formule' geschreven voor mij, wat bijna op een afvinklijst ging lijken. Wat interessante bespiegelingen hadden kunnen zijn werden naar het eind van het boek voorspelbare associatieoefeningen. Wellicht had ik niet alle teksten zo snel na elkaar moeten lezen, want het is - vermoed ik, ik heb het niet gecheckt - een verzameling stukjes uit de krant. Het ontgoochelde. Ook al heb ik nu een aantal kunstenaars van wie ik het werk in een museum wil bekijken. Da's dan toch dat.
January 14, 2021
Opmerkzaam. Sensitief, of zoals het het zelf zou stellen: zinnelijk. Nieuwsgierig. Open. Maar ook met momenten echt hoogdravend. Beetje te voor mij.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews