Ik zag dit boek liggen bij de uitverkoop van de bibliotheek van Oud-Turnhout.
Toen ik het daar zag liggen had ik nog niet door dat het over café De Beiaard zou gaan, de titel op zich sprak me al aan. Wat een contradictie, een beiaard en een dove man.
Na dat ik de achterflap had gelezen en vernam dat het verhaal zich afspeelt in café De Beiaard moest ik het wel meenemen.
Het boek is amusant en verhalend geschreven en leest lekker weg. Ik vertoefde graag in deze literaire versie van het café en de verschillende figuren die er passeerden. De oudere generatie Turnhoutenaren zullen er zeker meer van herkennen dan ik.
Een aanrader voor iedere Turnhoutenaar!
En wie weet spring ik binnenkort wel eens binnen in De Beiaard.
Ik had nooit verwacht dat ik nog eens van de schrijver Walter van den Broeck zou gaan houden. Maar dit is al het vierde boek op rij van zijn hand dat ik goed vind. Na Een lichtgevoelige jongen, De veilingmeester en Alfabet van de stilte vind ik ook De beiaard en de dove man zeer geslaagd! Van Brief aan Boudewijn en Het beleg van Laken was ik niet onder de indruk. Ik vond die boeken vrij saai, hij altijd met zijn koningshuis! Ook in dit boek wordt de kerstboodschap van de koning over de hekel gehaald. Maar dat vergeven we hem graag. Het verhaal: Walter gaat met zijn vader de dag voor kerst naar een café in Turnhout, om er Chico te ontmoeten - in het echt Guy Lanoye, de broer van Tom Lanoye trouwens. Chico heeft beloofd hem te helpen het ultieme verjaardagscadeau voor zijn 75-jarige dove vader op de kop te tikken. Maar Chico komt niet af. Waarom niet? Lees dat maar zelf. De eerste pagina's konden me niet bekoren, maar geleidelijk aan kreeg het verhaal me te pakken. Die man kan schrijven, pent de ene vlotte zin na de andere neer, beschrijft zoveel typerende situaties uit het dagelijks leven en gebruikt daarbij zoveel menselijke humor. Ja, ik ben onder de indruk. Ben nu nog van plan Lang weekend te lezen, want dat schijnt ook de moeite. En nog Terug naar Walden, en De vreemdelinge, en ....