Un ojo de vidrio

by Alfonso Daniel R. Castelao

“Bajo el humorismo siempre hay un gran dolor; por eso en el cielo no hay humoristas”. Con esta cita de Mark Twain abre Castelao este relato en el que un esqueleto desgrana sus memorias. Y “un esqueleto tiene que ser humorista y un esqueleto gallego mucho más aún. Un gallego siempre es socarrón o humorista y la socarronería es el humorismo de los incultos así como el humorismo es la socarronería de los cultos”. UN OJO DE VIDRIO es un relato de humor macabro. Aunque no se trate propiamente de un relato, sino de una suma de brevísimas historias, cuya unidad es simplemente de lugar y de trama. Las memorias del esqueleto, referidas por éste en primera persona, están precedidas de un prólogo y un epílogo, en los que también en primera persona habla el autor, médico y antiguo estudiante de Compostela, es decir, el propio Castelao. La obra está salpicada de alusiones satíricas de tipo político y social, y con un final marcadamente anti-caciquil. Pero son ante todo un ensayo teórico-práctico sobre el humorismo, sobre todo si tenemos en cuenta que originalmente formaba parte de una conferencia sobre el humorismo y la caricatura, que también se reproduce en esta edición.

64 pages, Paperback

First published January 1, 1922

About the author

Alfonso Daniel Manuel Rodríguez Castelao, nado en Rianxo o 29 de xaneiro de 1886 e finado no exilio en Buenos Aires (Arxentina) o 7 de xaneiro de 1950, está considerado o Pai do nacionalismo galego. Castelao foi un intelectual comprometido coa terra e co país. Na súa persoa reuníanse as facetas de narrador, ensaísta, dramaturgo, debuxante e político galego, chegando a ser a figura máis importante da cultura galega do século XX. Ademáis, estudou medicina, pero confesaba: "Fíxenme médico por amor ao meu pai; non exerzo a profesión por amor á humanidade".

Foi homenaxeado co segundo Día das Letras Galegas, no ano 1964. En decembro de 2011 a Xunta de Galicia declarou a súa obra como Ben de Interese Cultural inmaterial.

A Real Academia Galega de Belas Artes dedicoulle o Día das Artes Galegas 2016 polos "extraordinarios méritos artísticos" da súa obra.

Reviews

[Juan · Rating 4 out of 5]

"Vampiros hainos; pois logo,polo si ou polo non, debían queimarse a tódolos caciques. Os caciques son capaces de facérense os mortos pra seguir vivindo a conta dos malpocados"

[Sara · Rating 4 out of 5]

Perfecto coma sempre, iso si, doulle catro por ter ficado intrigada por saber a experiencia do paisano no cemiterio da aldea.

[Helena · Rating 5 out of 5]

⭐️⭐️⭐️⭐️🌟!!

[Red_light · Rating 3 out of 5]

«Regálate como poidas, leutor, e non che digo máis»

[meri · Rating 4 out of 5]

tocoume ler este relato para o instituto un pouco a regañadentes, pero atopei unha historia moi disfrutable, cun humor cargado de críticas sociais que aínda se poden aplicar ao mundo actual. é moi sinxelo de entender, tanto que nn vexo necesario buscar ningún estudo para interpretar nada.

así a interpretación personal medio fumada notei q se pode relacionar a súa estrutura ca de frankenstein de mary shelley. ambas historias tratan sobre a morte dende distintos puntos de vista, e cunha estrutura semellante de dobre narrador (deixando de lado a parte na que narra a criatura en frankenstein).

logo, pareceume interesante como castelao trata o tema da morte como unha continuación da vida, o paso a outro mundo (como penso q mencionaba en cousas da vida). curiosamente, a vida despois da morte segue sendo a mesma merda de sempre, con abusadores (coma o cacique ou o inglés) e vítimas (as do vampiro, ou o rapaz q era agredido polo inglés).

q grande era castelao carallo

[Tania · Rating 3 out of 5]

Un conto sobre a vida dun esqueleto nun cemiterio de cidade.

Moi curto e con historias curtas mesturadas, onde se poñen de manifesto os problemas da época.

Lese moi rápido, aínda que non ten un carácter moi profundo.

[kei · Rating 5 out of 5]

“querido Pedro: velaí che deixo un ollo de vidro pra que vexas, papel e lápiz pa que escribas. Serás o rei niste cementerio; mais eu prégoche que non te fagas cacique… perdóname, amantiño, que non che dea un bico. Adeus e deica logo.”

[Fatima Dorado · Rating 2 out of 5]

“Regálate como poidas, leutor, e non che digo máis”.

[María · Rating 3 out of 5]

Rinme! Un pracer ler a Castelao, «os caciques son capaces de facérense os mortos pra seguir vivindo a conta dos malpocados». Grazas ás opos estou lendo moito!

[Ricardo Mena · Rating 3 out of 5]

Una digresión sobre el humor y un cuentito sobre un esqueleto que con su ojo de cristal ve lo que pasa por la noche en el cementerio

[Uxía Ramallo · Rating 3 out of 5]

Os caciques son capaces de facérense os mortos pra seguir vivindo a conta dos malpocados.

Era un sarxento de bigote arrichado fumando un puro con anilla.
Non quixen saber máis e funme deitar.