What do you think?
Rate this book
Trojeroman
This title can be previewed in Google Books -
- GenresSchool
93 pages, Paperback
First published January 1, 1250
8 people want to read
About the author
Segher Diengotgaf
2 booksSegher Diengotgaf of D(i)e(r)(e)gotgaf was een dertiende-eeuwse middeleeuwse Brabantse auteur. Zijn voornaam 'Segher' is Germaans en betekent 'overwinnaar', zijn toenaam 'Diengotgaf' is de vertaling van (het Griekse) Theodorus / (het Latijnse) (A)Deodatus.
Segher Diengotgaf is bekend geworden dankzij Jacob van Maerlant, die in zijn Historie van Troyen drie episoden (uit de Troje-roman?) van Segher Diengotgaf opnam: 1) 't Prieel van Troyen'; 2) 't Paerlement van Troyen; en 3) 'De sevende strijt' (tussen Hector en Achilles), alle drie zich afspelend in het begin van de Trojaanse Oorlog, toen de Trojanen nog aan de winnende hand waren.
Daarmee gaf Jacob deze volkstalige dichter / vertaler een gelijkwaardige plaats tussen Latijnse autoriteiten als Statius en Vergilius, wier werk hij ook integreerde in zijn Historie van Troyen.
Segher Diengotgaf onderhield zeer waarschijnlijk goede contacten met het toen nog Nederlandstalige Brabantse hertogelijke hof, waar de belangstelling voor de Trojaanse geschiedenis sterk leefde, omdat men in de veronderstelling verkeerde / wilde verkeren dat de Brabanders afstamden van Trojanen, die na de val van Troje naar Frankrijk gevlucht waren en die zich vervolgens gevestigd hadden in (onder andere) Brabant.
Segher Diengotgaf is bekend geworden dankzij Jacob van Maerlant, die in zijn Historie van Troyen drie episoden (uit de Troje-roman?) van Segher Diengotgaf opnam: 1) 't Prieel van Troyen'; 2) 't Paerlement van Troyen; en 3) 'De sevende strijt' (tussen Hector en Achilles), alle drie zich afspelend in het begin van de Trojaanse Oorlog, toen de Trojanen nog aan de winnende hand waren.
Daarmee gaf Jacob deze volkstalige dichter / vertaler een gelijkwaardige plaats tussen Latijnse autoriteiten als Statius en Vergilius, wier werk hij ook integreerde in zijn Historie van Troyen.
Segher Diengotgaf onderhield zeer waarschijnlijk goede contacten met het toen nog Nederlandstalige Brabantse hertogelijke hof, waar de belangstelling voor de Trojaanse geschiedenis sterk leefde, omdat men in de veronderstelling verkeerde / wilde verkeren dat de Brabanders afstamden van Trojanen, die na de val van Troje naar Frankrijk gevlucht waren en die zich vervolgens gevestigd hadden in (onder andere) Brabant.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
July 21, 2024
Ah, de helden van de Trojaanse oorlog: Achilles, Hector, Priamus, Ulixes, Eneas, Aghamemmoen, Menfloers.
De 13e-eeuwse Trojeroman van Segher Diengotgaf is, net als de Historie van Troyen van Jacob van Maerlant waarin het is opgenomen, gebaseerd op de 12e-eeuwse Roman de Troie van Benoît de Sainte-Maure, en is overgeleverd in twee volledige manuscripten: het handschrift-Van Hulthem en het Wissense handschrift. Zoals schijnbaar de gewoonte is bij de Nederlandsche filologen doen Janssens en Jongen geen poging om een archetype te reconstrueren, maar baseren ze zich op het Wissense manuscript, met eerder triviale emendaties die in een appendix worden opgelijst. De resulterende tekst leest vlot weg, en het doet me veel plezier dat de auteurs het niet nodig hebben geacht een "vertaling" te voorzien; als er al moeilijkere passages zijn, dan zijn de noten in de marge meer dan voldoende om die te verhelpen.
Het verhaal zelf is weinig interessant te noemen: net als Benoît ziet Segher Troje als een hoogtepunt van de hoofse cultuur, in contrast met de barbaarse Grieken (net als de Romeinen stammen de Brabanders, waaronder Segher, natuurlijk af van de Trojanen), maar in tegenstelling tot Benoît ligt de nadruk meer op de helende kracht van de liefde &c.
Zelfs de inleiding van Janssens en Jongen heeft moeite er iets betekenisvol over te zeggen, maar voor de Nederlandstalige Homerusfan kan het wel een uurtje of twee vullen.
De 13e-eeuwse Trojeroman van Segher Diengotgaf is, net als de Historie van Troyen van Jacob van Maerlant waarin het is opgenomen, gebaseerd op de 12e-eeuwse Roman de Troie van Benoît de Sainte-Maure, en is overgeleverd in twee volledige manuscripten: het handschrift-Van Hulthem en het Wissense handschrift. Zoals schijnbaar de gewoonte is bij de Nederlandsche filologen doen Janssens en Jongen geen poging om een archetype te reconstrueren, maar baseren ze zich op het Wissense manuscript, met eerder triviale emendaties die in een appendix worden opgelijst. De resulterende tekst leest vlot weg, en het doet me veel plezier dat de auteurs het niet nodig hebben geacht een "vertaling" te voorzien; als er al moeilijkere passages zijn, dan zijn de noten in de marge meer dan voldoende om die te verhelpen.
Het verhaal zelf is weinig interessant te noemen: net als Benoît ziet Segher Troje als een hoogtepunt van de hoofse cultuur, in contrast met de barbaarse Grieken (net als de Romeinen stammen de Brabanders, waaronder Segher, natuurlijk af van de Trojanen), maar in tegenstelling tot Benoît ligt de nadruk meer op de helende kracht van de liefde &c.
Zelfs de inleiding van Janssens en Jongen heeft moeite er iets betekenisvol over te zeggen, maar voor de Nederlandstalige Homerusfan kan het wel een uurtje of twee vullen.
Displaying 1 of 1 review